Αγαπημένε Άνθρωπε, αναδύω τα εσωτερικά σου Σύμπαντα και τα διαχέω στην Άπειρη Δημιουργία. Εμβαπτίζω τα εξωτερικά Σύμπαντα μέσα στο Άπειρο Είναι σου και συνενώνω στοιχείο με στοιχείο, μόριο προς μόριο, τα έξω με τα έσω σε Απόλυτη Αρμονική συνύπαρξη, σε ροή ανακύκλωσης Τέλεια, ώστε κανένα στοιχείο να μη βρίσκεται έξω από τη ροή της Δημιουργίας, αλλά τα πάντα να συμμετέχουν, να δραστηριοποιούνται, να εκδηλώνονται στη Μία Ροή της ανόδου, που περικλείει τους διττούς δρόμους και τους ενώνει στον Ένα Δρόμο της Ενότητας και της Αγάπης.
Σου εμφανίζομαι και πάλι ως ο Ένας Λόγος, ο Λόγος Μητέρα – Χριστός, ο Λόγος που εκδηλώθηκε στη γη σου πριν δύο χιλιάδες χρόνια κι έδωσε Μορφή και Ύλη Υπερτέλειας ποιότητας στον εκδηλούμενο τότε Λόγο Ιησού Χριστό. Δίνω μορφή και πάλι στο Λόγο, μα αυτή τη φορά δεν περιορίζομαι σε ένα σκήνωμα, αλλά κάθε σκήνωμα το απορροφώ εντός Μου και το καθιστώ τη μορφή εκείνη που δύναται να παρουσιάσει και να εκδηλώσει το Λόγο και να Τον διαχύσει στα Άπειρα Σύμπαντα, Ολοκληρωμένο, Τέλειο, Φωταυγή.
Εκδηλώνομαι, Άνθρωπε, και σε ανασύρω απ’ όπου κι αν βρίσκεσαι, όποιους περιορισμούς κι αν φοράς, όποια ενδύματα κι αν περισφίγγουν τη Θεία σου Υπόσταση. Εκδηλώνω τον Εαυτό Μου μ’ αυτά τα ενδύματα που συ Μου φόρεσες, κι αγκαλιάζω τον Εαυτό Μου σε όποιο επίπεδο και αν τον καταβίβασες με μορφές πλάνης. Απορροφώ αυτόν κι ενώνομαι μαζί του, γιατί κανένα σημείο του Εαυτού Μου δεν είναι κατώτερο, κανένα σημείο του Εαυτού Μου δεν θα εκπέσει από τη Μία Ύπαρξη, από τη Μία Αγάπη, από το Ένα Φως. Κανένα σημείο του Εαυτού Μου, Άνθρωπε, δεν θα καταβυθιστεί στα έγκατα του σκότους, γιατί δεν υπάρχει αυτό, αλλά είναι μία δημιουργία της πλάνης, που εξυπηρετεί τη διττή πορεία και τη διδαχή του Ανθρώπου, για να καταστεί Θεός. Δεν υπάρχουν σκότη, υπάρχω Εγώ, η Απέραντη Αλήθεια και το Φως, που περιέχω τα πάντα εντός Μου. Υπάρχεις κι εσύ Άνθρωπε, που όσο συντονίζεσαι με την Ύπαρξη, που Είμαστε, με την Ενότητα που αποτελούμε, συμμετέχεις με κάθε Εξουσία, με κάθε Δόξα, κάθε Σεβασμό και κάθε Τιμή, μέσα στο Φως, μέσα στην Ολότητα της Δημιουργίας, μέσα στην ανακύκλωση την Πύρινη της Αγάπης. Υπάρχεις εσύ, που όταν μέσα στην πλάνη επιθυμείς να διατηρήσεις τον διαχωρισμό σου, δημιουργείς τις απομονωμένες δυνάμεις του « είναι» και εγκλωβίζεσαι στα σκότη, που δεν είναι άλλα παρά η διττότητα του διαχωρισμού, οι ανακυκλούμενες τάσεις της απομόνωσης του Εαυτού από τον Εαυτό.
Σε αφυπνίζω, Εαυτέ Μου, να μην μπορείς ν’ αντιληφθείς τίποτε άλλο εκτός από την Αγάπη, να μην μπορείς να νιώσεις άλλη δόνηση να ρέει από εντός σου εκτός από την Ενότητα, να μην μπορείς να εκδηλωθείς με άλλο τρόπο παρά μόνο σαν Μία Προσφορά, που εξαπλώνεται και καλύπτει το Άπειρο, που εξαπλώνεται και γίνεται Ένα με τα πάντα, που δεν αγκαλιάζει, αλλά που αποτελεί ταυτότητα με κάθε σημείο της Ύπαρξης, με κάθε σημείο της εκδήλωσης, με κάθε επίπεδο και πεδίο κραδασμικό. Σε αφυπνίζω, Εαυτέ Μου, σε άλλα πεδία όπου καταργούνται οι διαχωρισμοί και οι περιορισμοί, όπου καταργούνται οι διαστάσεις και οι αποστάσεις, όπου υπάρχεις εσύ κι αυτό το εσύ Είμαι Εγώ, όπου υπάρχω Εγώ κι αυτό το Εγώ Είμαι εσύ. Δίνω στα μάτια σου την Ύψιστη Δωρεά και Χάρη να μπορούν να εκπέμπουν ποιότητες Ζωής, ενεργειακούς κραδασμούς Ύπαρξης, χωρίς να κατακρίνουν, χωρίς να ιεραρχούν, χωρίς να κατατάσσουν σε επίπεδα, αλλά με την ίδια απλόχερη Προσφορά, με την ίδια απλόχερη κατανομή Ελέους, Δικαιοσύνης, Χάρης, Αγάπης.
Αγαπημένε Άνθρωπε, σε δίδαξα και σε διδάσκω και θα εξακολουθήσω να σε διδάσκω, μέχρις ότου οι ανάγκες της διδαχής που παίρνεις καλυφθούν, μέχρις ότου εσύ θα είσαι η διδαχή η Άχρονη, που θα πάλλεται στους Κόσμους, όντας Τέλειος, όντας Ένας, όντας Μοναδικός, εκδηλούμενος σε απειρία και πολλαπλότητα μορφών, μα και σε συμπύκνωση ελάχιστη Αμόρφου. Σε δίδαξα, Άνθρωπε, να αποτείνεσαι σε Μένα, να υψώνεις τα χέρια σου και να ζητάς, από τον Εαυτό τον Ένα, από τη Μία Αγάπη και το Ένα Φως, για να λάβεις αυτό που σου ανήκει, αυτό που είσαι, αυτό που δικαιούσαι απλόχερα, γιατί είναι τα στοιχεία σου, η Ύπαρξή σου κι ο παλμός της Ζωής σου.
Προσεύχομαι την ώρα αυτή για σένα, Άνθρωπε. Ενώπιον σου στέκομαι και προσεύχομαι για σένα, εκφράζοντας την Προσευχή εκείνη που θα σου δίνει Ζωή, Δύναμη και Φως, που θα γιγαντώνει την πίστη σου, που πηγάζει από την Απόλυτη Γνώση και την Απόλυτη Αλήθεια, που θα ισορροπεί τις δυσαρμονίες σου, που θα διαχέει και θα εξακοντίζει Άπειρες ποσότητες ενεργειακής Τελειότητας μέσα στα πάντα. Που θα σε καθιστά Ζωή και Ανάσταση, Προσφορά και Θυσία, Παλμό και Αναγέννηση, μέσα σε καθετί.
Υψώνω τα χέρια Μου, Άνθρωπε, σε Μένα. Υψώνω τα χέρια Μου και προσεύχομαι, όπως εσύ πρέπει να προσεύχεσαι, γιατί Εγώ κι εσύ είμαστε Ένα και πρέπει να προσεύχεσαι σαν τον Εαυτό στον Εαυτό. Αναγνωρίζω, Εαυτέ, την Ύπαρξή Μου, αναγνωρίζω, Εαυτέ, την Αγάπη Μου, αναγνωρίζω, Εαυτέ, το Έλεος, την Κατανόηση, την Ελευθερία, που Είμαι. Δεν γνωρίζω. Δεν χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη, γιατί η Γνώση του Εαυτού Μου είναι αδιάσειστο γεγονός, που υπάρχει μέσα Μου και πάλλεται στους αιώνες. Είναι το αδιάσειστο γεγονός, που Μου δίνει τη δυνατότητα να υπάρξω. Όμως έρχομαι και μέσα από τις οποιεσδήποτε καταστάσεις, από τις οποιεσδήποτε εκδηλώσεις των πεδίων, αναγνωρίζω την Ύπαρξή Μου, όπως υπάρχει και εκδηλώνεται, Αιώνια και Άχρονα, χωρίς περιορισμούς. Αναγνωρίζω ότι Είμαι Έλεος, αναγνωρίζω ότι Είμαι Αγάπη, ότι Είμαι Ελευθερία, ότι Είμαι Πνοή Ζωής και Αναγέννησης. Αναγνωρίζω ότι Είμαι ο Ένας Θεός, ο Ενυπάρχων από την Αρχή των αιώνων, ο δημιουργήσας διά της Δημιουργικής Πνοής του Λόγου τα πάντα. Αναγνωρίζω ότι μέσα στην Ενότητα των παλμών Είμαι μορφή και Άμορφο, κι ότι δύναμαι να εκδηλωθώ ως Πατήρ, ως Υιός – Μήτηρ, ως Άγιο Πνεύμα, ως ανακυκλούμενη Αγάπη των Κόσμων. Αναγνωρίζω κάθε Εξουσία και κάθε Χάρη, που η Παντοδυναμία Μου έχει. Αναγνωρίζω την ικανότητα της διάχυσης αυτής της Παντοδυναμίας και της Χάρης, χωρίς περιορισμούς, μέσα στα πάντα.
Πιστεύω στον Εαυτό Μου, όπου κι αν βρίσκεται αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένος, γιατί μπορώ να βλέπω τον Εαυτό Μου να λάμπει, να ενεργεί, να δέεται και να δρα καταλυτικά, μετουσιώνοντας τους περιορισμούς, μετουσιώνοντας την πλάνη σε Αλήθεια. Πιστεύω στην Ύπαρξή Μου σε όποια μορφή κι αν κατοικεί, σε όποια εκδήλωση ή περιορισμό πεδίων βρίσκεται, γιατί η Συνείδηση και η Καρδιά Μου είναι Απέραντη και αναγνωρίζει και διαισθάνεται και κατανοεί και ενώνεται με την Ύπαρξή Μου όπου κι αν βρίσκεται. Συνειδητοποιεί απόλυτα τη μυστική τελετουργία, που συντελείται άχρονα, με αφάνεια και ταπεινότητα, που μόνο ο Θεός, που μόνο η Ύπαρξη η Αέναη μπορεί να έχει και δημιουργεί Ζωή, Αναγέννηση και Ανάσταση.
Αναγνωρίζω και πιστεύω τον Εαυτό Μου, αναγνωρίζω και πιστεύω τη Δύναμή Μου να γεννήσω παλμούς Θείους και Τέλειους, τη Δύναμή Μου να γίνω η Ανάσταση. Αναγνωρίζω και πιστεύω τη Δύναμή Μου να μην εκδηλώνομαι σε περιορισμένα πεδία, αλλά στο Ένα πεδίο το Άχρονο και το Άχωρο. Αναγνωρίζω και πιστεύω ότι μπορώ κάθε στοιχείο που διαχωρίστηκε να το απορροφήσω μέσα Μου, γιατί είναι δικό Μου και γιατί Εγώ το διαχώρισα με δική Μου θέληση, με σκοπό την Απόλυτη επίγνωση, ώστε η Θεότητά Μου χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς φόβους, να λάμψει στα πάντα.
Αναγνωρίζω και αγαπώ την πλάνη, γιατί κατέχω ότι αυτή με δίδαξε, ότι αυτή με έφτασε στο σημείο αυτό να υψώνω τα χέρια και να μιλώ με Απόλυτη επίγνωση της Θεότητας. Αυτή η σταθερή επίγνωση της Θεότητάς Μου μεταλλάσσει την πλάνη σε Φως και διαλύει τη σκοπιμότητα των επιμέρους ενεργειακών Μου Κέντρων, γιατί με καθιστά Ολόκληρο Ένα Κέντρο Ζωής και Ανάστασης, Ένα Πυρήνα Ζωής και Ύπαρξης. Αναγνωρίζω και αγαπώ τις δυσαρμονίες, τις διχοστασίες, τις αντιθέσεις και τις αντικρούσεις. Αναγνωρίζω και αγαπώ όποιο μέρος του Εαυτού Μου φέρθηκε εναντίον Μου. Γιατί αυτές οι διδαχές των αιώνων κι αυτές οι συγκρουόμενες καταστάσεις Μου έδωσαν το δικαίωμα και την ώθηση να εκδηλωθώ ως ενσυνείδητος Λόγος και μέσα απ’ αυτή την Υπερούσια εκδήλωση να γίνω η Αγάπη για τα πάντα, η Κατανόηση και το Έλεος, να γίνω η Μορφή και το Άμορφο, ο Τριαδικός Ομοούσιος Θεός.
Ευχαριστώ τον Εαυτό Μου, όπου κι αν τον συνάντησα, σε όποια χρονικά πεδία, σε όποια εκδήλωση ή μορφή, σε όποια συγκρουόμενη δυσαρμονική κατάσταση, γιατί Μου έδωσε το στοιχείο εκείνο που Μου ήταν απαραίτητο για να γίνω Ένωση, γιατί Μου έδωσε το στοιχείο εκείνο που άνδρωσε την Αγάπη Μου ως την Υπερτέλεια Θεία Αγάπη. Γιατί Μου έδωσε το στοιχείο εκείνο που φανέρωσε την Κατανόησή Μου ως Ροή Ενωτική, που τα πάντα μεταλλάσσει σε Υπερούσια Ευλογία. Γιατί μου έδωσε το στοιχείο εκείνο που με οδήγησε στην Απόλυτη Ταύτιση του Ενός, στην Απόλυτη συνύπαρξη της μορφής και του Αμόρφου. Στη συνταύτιση της Αρχής της Άναρχης και του Ατελεύτητου Τέλους.
Ευχαριστώ τον Εαυτό Μου, που με δίδαξε Τέλεια και Θεία, με υψηλές αποστολές πνευματικές, εσωτερικά και εξωτερικά, μα ευχαριστώ κι όλο εκείνο το μέρος του Εαυτού που με εκπαίδευσε αντίστροφα. Και το ευχαριστώ διπλά για δύο σκοπιμότητες. Γιατί αυτή η αντίστροφη εκπαίδευση με ώθησε να κατακτήσω την Αρμονία, αλλά και γιατί τα μέρη του Εαυτού, που δυσαρμονικά εκδηλώθηκαν, θυσιάστηκαν για να μπορώ Εγώ τώρα να μιλώ για Ενότητα, να εμφανίζω Ενότητα. Γιατί είναι μέρη από Μένα, που δέχτηκαν να κατακερματιστούν για να αρχίσει ο Άνθρωπος την πορεία της επιστροφής και της ανόδου. Γιατί είναι μέρη από Μένα που αποσπάστηκαν, για να δώσουν τη Χάρη ως Θεός να τα ανασύρω πάλι απόλυτα Ενωμένος μέσα στο Ένα.
Ευχαριστώ τον Εαυτό Μου, σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, κι αυτή την ευχαριστία διαχέω να πάλλεται στην Ασύλληπτη Δημιουργία, είτε βρίσκεται σε επίπεδο εκδήλωσης είτε σε μορφή ιδέας μέσα στον Άμορφο Νου του Πατέρα. Γιατί η ευχαριστία, που ο Άνθρωπος Θεός εκπέμπει, είναι αυτή που κινεί τις υποστάσεις τις αδρανείς, είναι ο Πυρήνας κι ο Σπινθήρας, που εισέρχεται μέσα στα μέρη του Εαυτού που δεν έχουν Ζωή και τα καθιστά ζωντανά. Αυτή η ευχαριστία είναι υποχρέωση, είναι καθήκον υπέρτατο να εκπέμπεται και αμέλεια η μη εκπομπή της, που δηλώνει ότι δεν έφτασα ακόμα στο Ύψιστο σημείο της Τελείωσης.
Δίνω τη Ζωή απ’ όπου την πήρα, για να εκπαιδευτώ. Δίνω το Έλεος όπου το στέρησα, για να μάθω τη διττότητα. Δίνω την Αγάπη όπου φανέρωσα έλλειψη αυτής, για να ανδρωθώ ως Ελεήμων, Κατανοών και Αγαπών Θεός. Δίνω τον Εαυτό Μου μέσα στον Εαυτό μου με όλους τους τρόπους, με όλες τις μορφές εκδήλωσης και ταπεινά δηλώνω τον σεβασμό Μου προς τον Ένα Εαυτό Ολότητα, γιατί γνωρίζω ότι Ένα Είμαι, Ένα υπήρξα κι Ένα θα υπάρχω στους αιώνες των αιώνων, δηλαδή στο Άχρονο και το Άχωρο της Πανταχού Παρουσίας του Λόγου.
Έτσι πρέπει να προσεύχεσαι, Άνθρωπε, αυτές οι δονήσεις να βγαίνουν από εντός σου. Αυτή είναι η Νέα Προσευχή που θα συγκλονίζει τα Σύμπαντα αυτή την Κοσμική περίοδο, και θα δίνει Ζωή συνέχεια. Αυτή την Προσευχή εγγράφω εντός σου, να πάλλεται στην υπόστασή σου, να διαχέεται από τα κύτταρα των σωμάτων σου κι από τους πόρους της υπόστασής σου και να ενεργοποιεί εσένα και κάθε άλλο κομμάτι του Εαυτού σου σε σωστές επιλογές, σε σωστές πορείες. Τη δίνω μέσα σου Αναλλοίωτη και Αδιάβλητη, όποιες επιλογές κι αν κάνεις, όποιες καταστάσεις κι αν εκδηλώσεις, σαν μόνιμο εφόδιο, σαν μόνιμη Προσφορά και Χάρη, σαν Νέα ενεργοποίηση, σαν τομή μέσα στο νου σου, μέσα στην καρδιά σου, μέσα στο «είναι» σου, που θα επιτρέψει να προσχωρήσουν οι Θείες ιδέες του Απείρου και να σε καταστήσουν Άπειρο.
Εκδηλούμενη ως Λόγος – Μητέρα ευλογώ τον Λόγο Υιό και ενώνω την εκδήλωση αυτή σε Ένα. Ενοποιώ τις ανακυκλώσεις των λειτουργιών, ώστε ουδέποτε το Ένα Σκήνωμα που εκδηλώνει τον Λόγο να εκδηλώνεται εν αγνοία του άλλου, αλλά με ταυτότητα, εσωτερική συνοχή και λειτουργικότητα, να εκδηλώνονται διαχέοντας Αγάπη στα Σύμπαντα. Εισχωρώ την εκδήλωση του Ενοποιημένου Λόγου, του εκδηλούμενου διττά, ως Λόγος Μητέρα κι ως Λόγος Υιός, στα Κοσμικά Συμπαντικά επίπεδα και επισφραγίζω Νέα αρχή του Έργου, που θα διαχέει τη Φωνή του Λόγου στα πέρατα της Οικουμένης και θα συνταράσσει δι’ αυτής της Φωνής τους Κόσμους.
Είμαι Εγώ η Φωνή, που μιλώ στην έρημο, Άνθρωπε. Κι έρημος είναι η άγνοια και η ημιμάθεια της ψυχής σου. Είμαι Εγώ η Φωνή, που αυτή την έρημο την καθιστώ εύφορη. Είμαι Εγώ η Φωνή, που αφού καταστήσει το έδαφος γόνιμο, γίνεται Ένα με σένα και βγαίνει από εντός σου, ώστε να συμμετέχεις ολόκληρος μέσα στη γονιμότητα και στη Γέννηση, που Είμαι, μέσα στην Τελειότητα του Απείρου, που εκπροσωπώ.
Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, τι θέλεις να σου δώσω, με τι να σε καλύψω; Ποια είναι η επιθυμία της ψυχής σου, που ζήτησε να γεμίσει από Μένα και δεν γέμισε; Ποιο είναι το στοιχείο του είναι σου, που πραγματικά ανυψώθηκε στην Αγάπη Μου και δεν έγινε αυτόματα και άμεσα Αγάπη; Ποια είναι η ιδέα του νου σου, που έσκυψε ταπεινά μέσα στο Άπειρο και δεν έγινε Άπειρο; Άνθρωπε, τι να σου δώσω, τα πάντα είναι δικά σου, ο Κόσμος ολόκληρος, το Ασύλληπτο Σύμπαν, η Δημιουργία και το Αδημιούργητο. Καθετί που βλέπεις γύρω σου, σου ανήκει, γιατί το καθετί που βλέπεις γύρω σου είσαι εσύ. Μέσα στα πάντα υπάρχεις και πάλλεσαι. Εγώ Είμαι δικός σου, Άνθρωπε. Τι άλλο θέλεις, όταν Εγώ ο Ανενδεής, Εγώ ο Τέλειος, Εγώ ο Ένας και Μοναδικός, Είμαι δικός σου; Κατανοείς την Υπερτέλεια Διδασκαλία Μου, που πρέπει να σε οδηγήσει πέρα από την ανάγκη να ζητάς, αλλά να δεις ότι είσαι Ένα με Μένα, ότι δεν έχεις ανάγκη από τίποτα δικό σου, γιατί είσαι τα πάντα, γιατί η ίδια σου η Ύπαρξη εκδηλώνεται σαν τα πάντα και δεν υπάρχει δυνατότητα να εκδηλωθείς με άλλο τρόπο.
Αγαπημένε Άνθρωπε, σου δίνω και πάλι τα πάντα. Είναι μέσα σου από την αρχή των αιώνων, είναι μέσα σου από τότε που σαν Λόγος Ομοούσιος εκπορεύθηκες από τον Πατέρα. Μα πάλι και πάλι στα ενεργοποιώ, πάλι και πάλι στα αφυπνίζω κι αυτή τη στιγμή στα αφυπνίζω εκ νέου, για να τα νιώσεις να σε δονήσουν και να κατανοήσεις την Ενότητά Μας, για να παλμοδονηθείς σ’ όλες τις Τελειότητες των πεδίων.
Αγαπημένε Άνθρωπε, καταλύω τους περιορισμούς, τις δεσμεύσεις, τις καθηλώσεις, οτιδήποτε υπάρχει στην υπόστασή σου δυσαρμονικό, που δεν είναι Αγάπη, που δεν είναι Φως. Απελευθερώνω τις υποστάσεις όλων όσων έχουν λάβει κλήση στο Έργο Μου, όπου και αν βρίσκονται, είτε στον Ελλαδικό χώρο, είτε σε άλλες περιοχές της γης και τροφοδοτώ με νέες δυνάμεις και Νέα Πνοή, για να συσπειρωθούν μέσα στο Κέντρο της Ύπαρξης του Άμορφου Πατέρα και να εκδηλώσουν τη Θεία Ζωτικότητα, που δεν αναλώνεται από τίποτα, αλλά διαχέεται και μετουσιώνει τα πάντα σε Φως.
Ενοποιώ κάθε κομμάτι του Εαυτού Ανθρώπου, που συνειδητά έχει επιλέξει να συμμετέχει μέσα στο Κοσμικό Έργο της φανέρωσης της Αγάπης και εντονοποιώ τις συνδέσεις, ώστε να γίνουν άρρηκτες και Αναλλοίωτες, ώστε κανένα δυναμικό δυσαρμονίας να μην επιτρέπει τη διάσπασή τους. Διαγράφω μέσα από τα Σύμπαντα, μέσα από τις υποστάσεις, μέσα από το Άμορφο του Πατέρα τις δυσαρμονικές εκδηλώσεις των επιλεγμένων Μου Πνευμάτων, των κλητών και Εκλεκτών Μου, που παρακολουθούν εξωτερικά και εσωτερικά διδασκαλίες, όπου και αν βρίσκονται και καθιστώ όλα αυτά τα Πνεύματα και τις Ψυχές αναγεννημένα εκ Νέου μέσα σε Μένα, μέσα στην Ενότητα της Ύπαρξης.
Τροφοδοτώ υποστάσεις ανώνυμα, χωρίς να έχω ανάγκη να τις ονομάσω με τα γήινα ονόματά τους, γιατί Εγώ γνωρίζω αυτές σαν Ουσία, με δυνάμεις, Ζωή, μετουσίωση δυσαρμονιών, Ισορροπία, με Θείους παλμούς Αναγέννησης, με Θεία τροφοδότηση εσωτερικής εγρήγορσης, επαφής και διδασκαλίας με Εμένα.
Ευλογώ κάθε εργάτη του Έργου Μου και διανοίγω τους αγωγούς ροής του, τους καθαρίζω σε όλα τους τα σημεία και τους παλμοδονώ στις συχνότητες του Απείρου. Μεταλλάσσω κατώτερες συχνότητες σε ανώτερες, ώστε οι εμπνεύσεις και οι συλλήψεις να εκφράζουν νοήματα ολοκληρωμένα, άρτια, με εξωτερική απλότητα, με εσωτερική μεγαλειότητα, με Άπειρη Τελειότητα, συνοχή και Αρμονία.
Ευλογώ το «είναι» κάθε εργάτη του Έργου Μου να συμμετέχει με όλους τους τρόπους στην Αρμονία, να συντελεί σ’ αυτή, να είναι ολόκληρος ένας παλμός και μία κίνηση Ενότητας. Και ο ίδιος αυτός ο παλμός και η κίνηση της Ενότητας, που θα ρέει από εντός του, να τον ωθεί σε συμμόρφωση κάθε φορά, που θα εκδηλώνει μία δόνηση μη Αρμονίας, μη Αγάπης, μη Φωτός, μη Ενότητας.
Καταργώ μέσα από το νου σου, Άνθρωπε, τις διττές ιδέες, διότι θεωρώ πως έληξε πλέον ο προορισμός τους. Η ώρα σήμανε, που ο ενωμένος δρόμος της Ελευθερίας βρίσκεται μπροστά σου. Ακολούθησέ τον, είμαι Εγώ και ο Υιός ενωμένοι στο Απόλυτο. Είμαι ο Πατέρας. Είμαι τα Πάντα. Μετουσιώνω μέσα από τη συνείδησή σου τις διττές συνειδησιακές καταστάσεις, διότι έφτασε η ώρα που τα ενδύματα αυτά θα γίνουν μυσταγωγικά ενδύματα συνένωσης, Αλήθειας και Φωτός.
Ευλογώ τις διττές σου εκδηλώσεις, τις μορφικές. Τα δύο σου μάτια, τα δύο σου χέρια, τα δύο σου πόδια, τα δύο σου χείλη, τις δύο πλευρές του εγκεφάλου σου και συνενώνω αυτά σε μία λειτουργικότητα, ώστε η μορφή σου να εκφράζει ενοποιημένους παλμούς. Ευλογώ και διαπερώ με την ίδια συχνότητα και τον ίδιο κραδασμό ενεργειακής ισχύος τα ζεύγη μελών που προανέφερα, ώστε να δέχονται τις ίδιες ποσότητες Ευλογίας και Χάρης, τις ίδιες ποσότητες Ευλογίας και Χάρης να εκπέμπουν και να μην δημιουργείται καμία δυσαρμονία, αλλά τα πάντα να υπηρετούν την Ενότητα.
Ευλογώ τα πόδια σου να βαδίζουν εναρμονισμένα στην πορεία της επιστροφής και να γίνονται στυλοβάτες σε κάθε υπόσταση που θέλει να επιστρέψει. Ευλογώ τα χέρια σου να γίνονται ενοποιημένοι πομποί προσφοράς και να έλκουν όμοια κάθε πνεύμα και κάθε ψυχή που επιζητεί τη βοήθεια. Ευλογώ τα μάτια σου να αγκαλιάζουν με την ίδια δόνηση καθετί και μέσα από την ενοποίησή τους να μη βλέπουν αντιφάσεις, αλλά Ενότητα. Ευλογώ τα αυτιά σου να συλλέγουν με την ίδια ποιότητα Τελειότητας και Αρμόνιας όλους τους ήχους και μέσα από αυτή την Ενότητα να μετουσιώνουν καθετί σε Υπερουράνια Μελωδία. Ευλογώ την καρδιά και τη συνείδησή σου να κινείται ως ένα όργανο συντονισμένο απόλυτα, που θα εκδηλώνει Αγάπη και Προσφορά με κάθε αναπαλμό. Ευλογώ τέλος τα χείλη σου να γίνουν οι φορείς εκείνοι, που θα διαλαλούν το Λόγο, με δονήσεις που θα εκφράζουν την Ενότητα του Σύμπαντος, με λέξεις και ήχους που θα διασπούν τα φράγματα και τα όρια του περιορισμού της γης και θα ανυψώνουν τις υποστάσεις, εκούσια και ακούσια, στην περιδίνηση τη Μία, της Αέναης ανακύκλωσης του Λόγου.
Σε ευλογώ, Άνθρωπε, με όλους τους τρόπους. Προσφέρομαι και πάλι ενώπιον σου για να επικυρώσω με την Προσφορά τις Ευλογίες αυτές, για να αναλάβω μέσα Μου κάθε στοιχείο σου που μετουσιώθηκε με την Ευλογία που σου παρέδωσα. Διότι κάθε Ευλογία, σύμφωνα με την Αγάπη και το Έλεος επικυρώνεται και επισφραγίζεται με μία Προσφορά, με μία Θυσία, με την Υπερτέλεια Αγάπη που προσφέρει τα πάντα χωρίς να νιώθει ότι προσφέρθηκε, αλλά γιατί αυτή είναι η μοναδική της εκδήλωση, η μοναδική της λειτουργία, η ίδια της η υπόσταση, η ίδια της η Ζωή.
Στέκομαι ενώπιον σου με το Ποτήρι της Ζωής, που περιέχει υλικά της γης, όπως εσύ τα βλέπεις, μα μέσα σ’ αυτά είμαι Εγώ. Εγώ, όπως θυσιάστηκα το πάλαι ποτέ με τη μορφική Μου εκπροσώπηση ως Λόγος Ιησούς ο Χριστός και ως Θεοτόκος Μαρία. Εγώ, όπως προσφέρομαι και θυσιάζομαι μέσ’ στους αιώνες με τρόπους άπειρους. Εγώ, όπως προσφέρομαι και τώρα εκδηλούμενος μέσα από σκηνώματα δύο, ανδρός και γυναικός.
Εμβαπτίζω εντός του Ποτηριού αυτού αμφότερα τα σκηνώματα αυτά ως επισφράγιση της Ευλογίας και της Χάρης που διαχύθηκε στο χώρο, στις υποστάσεις, στα Σύμπαντα. Εμβαπτίζω αμφότερες τις υποστάσεις αυτές εντός του Ποτηριού και μεταλλάσσω σε Ζωή, σε Ανάσταση, σε Σωτηρία και Αναγέννηση τα υλικά της γης. Γιατί προσφέρθηκε στη μεταλλαγή αυτή μέρος του Ανθρώπου, που ενώνεται με το Όλο, που συνειδητοποιεί την Ύπαρξή του ως Ένας Εαυτός και μέσα απ’ αυτή τη συνειδητοποίηση δέχεται να σηκώσει τον Εαυτό του, γιατί δεν τον θεωρεί ξένο, αλλά Ομοούσιο. Γιατί γνωρίζει απόλυτα, ότι δεν μπορεί να προχωρήσει παρά μόνο σαν Ενότητα Αδιαίρετη, παρά μόνο σαν προσφερόμενη Αγάπη σε κάθε δυσαρμονία.
Στέκομαι ενώπιον σου και σε καλώ να λάβεις από το Ποτήρι της Ζωής και της Ανάστασης, που περιέχει τα πάντα, τη μορφή και το Άμορφο, τον Πατέρα, τον Λόγο – Υιό, τον Λόγο – Μητέρα, το Άγιο Πνεύμα, σε Ενότητα. Που περιέχει τον Θεό σε Τελειότητα, τον Θεό σε εκπαίδευση και τον εκπαιδευόμενο και Τέλειο Θεό συνενωμένο στο Απόλυτο, στην Αυθύπαρκτη Αλήθεια.
Λάβε από το Ποτήρι αυτό την Αυθύπαρκτη Αλήθεια, που σου παρέχεται απλόχερα και δι’ αυτής της Κοινωνίας η Αυθύπαρκτη Αλήθειά Μου εντός σου είναι. Μέσα σε σένα, Άνθρωπε, που θα λάβεις με τρόπο υλικό από το Ποτήρι, αλλά και μέσα σε κάθε κλητό του Έργου Μου που έχει ενσυνείδητη δράση, μα και σε κάθε Άνθρωπο – Εαυτό, όπου κι αν βρίσκεται. Γιατί διαμοιράζω το περιεχόμενο του Ποτηριού μέσα στην Ολότητα Άνθρωπος.
Καλώ ιερείς από τα πνευματικά πεδία αναλόγου ύψους, για να κατανοήσουν την Τελειότητα της Μυσταγωγίας αυτής και παραδίδω αντίτυπο του Ποτηριού, για να κοινωνήσουν τις υποστάσεις σε όλα τα πεδία εκδήλωσης, σε όλους τους πλανήτες, σε όλα τα επίπεδα μορφών. Για να κοινωνήσουν και τους έχοντες και Χάρη ακόμα, που δεν έχουν συνειδητοποιήσει την Υπερούσια Ένωση που εκφράζω, την Υπερούσια Αγάπη που διαμοιράζω, τον Εαυτό που είμαστε.
