Ανέπτυξες ένα θέμα, Άνθρωπε, την προφητεία, όπως έχει διδαχθεί σ’ εσένα μέσα από επιλεγμένα Μου σκηνώματα κατά το ξεδίπλωμα των αιώνων. Γνωρίζεις ότι ζεις πάνω σ’ έναν πλανήτη, στον οποίο υφίσταται ο λειτουργικός Νόμος της διττότητας. Επομένως, κάθε εκδήλωση πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη, για να μπορέσει να παρουσιαστεί, εντάσσεται μέσα σ’ αυτόν το Νόμο. Ακόμα κι η δική Μου φανέρωση, η Ενανθρώπισή Μου πριν δύο χιλιάδες χρόνια, εντάχθηκε μέσα στον διττό σου Νόμο, στη διττή σου λειτουργία και εκδηλώθηκα ως Λόγος Υιός κι ως Λόγος Μητέρα. Και η προφητεία εντάσσεται μέσα στη διττότητα, έχει κι εκείνη διττή λειτουργικότητα. Μπορεί να δράσει σαν πραγματικότητα, δηλαδή να πραγματοποιηθεί, αλλά μπορεί να δράσει και σαν ενεργοποίηση των Θείων μηχανισμών της οντότητάς σου, που με την αύξηση της δραστηριότητας και της Θείας Πνοής τους θα ανυψώσουν τον Άνθρωπο κι ολόκληρο τον πλανήτη σε άλλα επίπεδα δονητικά, σε διαφορετική δομή δόνησης, ώστε να ξεφύγει απ’ την αναγκαιότητα, η οποία δημιούργησε την έκφραση της προφητείας.
Επομένως εισερχόμαστε και πάλι, Άνθρωπε, στον τομέα της μετατόπισης της σκέψης σου. Πρέπει να πάψεις να λειτουργείς ως διττή υπόσταση και να λειτουργήσεις σαν ενωμένη Οντότητα. Γιατί όσο λειτουργείς σαν διττή υπόσταση, διαιωνίζεις τις ανάγκες που εκδηλώνουν τις κατά καιρούς προφητείες, που προαναγγέλλουν κάποιες άσχημες, ως προς το αποτέλεσμα, καταστάσεις. Ακόμα κι αν ενεργήσεις γι’ αυτές, χωρίς να είσαι τοποθετημένος στη θέση της ενότητας, που επιτρέπει να διαρρήξεις τα στεγανά της διττής έκφρασης του Νόμου της ύλης, που σε περιβάλλει, και να εισχωρήσεις στο Νόμο της Ενότητας των πεδίων, οι ενέργειές σου δεν θα έχουν το ποθούμενο αποτέλεσμα. Γι’ αυτό και πάρα πολλές φορές και σε μικρά θέματα τα οποία αναφάνηκαν, για τα οποία δέχθηκες εσωτερική ώθηση να ενεργήσεις, δεν είχες το ποθούμενο αποτέλεσμα. Διότι η εσωτερική σου δομή και κατάσταση εξακολουθούσε να παραμένει εναρμονισμένη με τον διττό Νόμο της ύλης, και εναρμονισμένη μ’ αυτό το Νόμο δεν μπορούσε να εξακοντισθεί στην Απειρότητα των πεδίων και να καλύψει όλα τα πεδία, εμφανιζόμενη και μέσα στο υλικό.
Αυτά όσον αφορά την προφητεία, που αναφέρεται σε κοσμικά γεγονότα, εσωτερικά ή εξωτερικά, με σκοπό την αφύπνιση. Για την προφητεία, που αναφέρεται στη δυνατότητα ενεργοποίησης του Θείου Δυναμικού και έκφρασης υψηλών καταστάσεων, θα αναφέρω ότι υπάγεται σε μια διαφορετική εκδήλωση Νόμου. Δηλαδή, ενώ η προφητεία για αφύπνιση μέσα από δεινά έρχεται επεξεργασμένη μέσα από το Νόμο της διττότητας και επομένως έχει κατάσταση διττής έκφρασης, η Ανακοίνωση Θείων δυνατοτήτων του Ανθρώπου, Θείων χαρισμάτων, έρχεται απευθείας από την ουδετερότητα της Πηγής. Δεν εισέρχεται μέσα στο Νόμο της διττότητας και διασπάται, αλλά αντίθετα, εκφραζόμενη και μέσα απ’ Αυτόν, κατά την έκφρασή της Τον ενώνει. Είναι Χάρη, είναι Ευλογία, είναι Λειτουργικότητα, που έχει άμεση σύνδεση με την Ουσία Άνθρωπος, με το Πνεύμα Άνθρωπος, μέσα στο Οποίο δεν έχει εισχωρήσει η δεσμευτική λειτουργία της διττότητας. Η πραγματοποίηση της Ανακοίνωσης και της Ευλογίας προς μία θετική κατεύθυνση απαιτεί επίγνωση και συνειδητοποίηση, ακριβώς γιατί πρέπει ο Άνθρωπος με όλους του τους πόρους να διαπεράσει τα καλύμματα με τα οποία έχει καλύψει το Πνεύμα Του και να ενωθεί μ’ Αυτό, ώστε να φέρει σε εκδήλωση την εκλέπτυνση, που μεταφέρει εντός του, τη δυνατότητα Ζωής, όχι μόνο για το μεμονωμένο κομμάτι του, αλλά για όλον τον Άνθρωπο.
Η λέξη προφητεία είναι ανεπιτυχής για τις καταστάσεις που ωθούν τον Άνθρωπο σε Τελειότητα. Γιατί αυτές οι καταστάσεις, Άνθρωπε, αυτές οι διατυπώσεις του Λόγου, που σε ωθούν να τελειωθείς, είναι εναρμονισμένες με την εκδήλωση του Λόγου Χριστού, πριν δύο χιλιάδες χρόνια, που μίλησε και είπε: «Θεοί εστέ». Αυτό δεν ήταν προφητεία, ήταν γνώση, ήταν Δόνηση, ήταν Αλήθεια, που εγκολπώθηκε άμεσα μέσα στον πυρήνα του Πνεύματος του καθενός. Ενώ η προφητεία περιφέρεται στα καλύμματα που σκεπάζουν τον πυρήνα, δονείται σ’ αυτά για να τα ενεργοποιεί, ώστε να μετουσιωθούν, για να τα κρούει, ώστε να έχουν επίγνωση του κινδύνου της μη ουσιαστικής σύνδεσης και επαφής με την Ολότητα του Πνεύματος.
Αυτή η περίοδος, η Νέα εποχή, στην οποία εισέρχεσαι, δεν θ’ ασχοληθεί με τα καλύμματα, αλλά με τον Πυρήνα, δεν θ’ ασχοληθεί με τις προφητείες, αλλά με την Αλήθεια. Δεν καλείσαι να γίνεις προφήτης, αυτό το στάδιο είναι πλέον πεπερασμένο, είναι στάδιο της πρώτης εκδήλωσης του Θεού. Έχει παρέλθει αιώνες τώρα. Καλείσαι να γίνεις Θεός, κι ως Θεός ενσυνείδητος, υπεύθυνος, δεν υπάρχει τίποτα που να σε περιορίζει ή να σε δεσμεύει ή να σε εντάσσει σε πλαίσια ή να μη σου επιτρέπει με την εκδήλωση Θείας Ενέργειας απέραντης ισχύος να μετατρέψεις καταστάσεις. Αν δεν το πιστεύεις αυτό, Άνθρωπε, μην προχωρείς, δεν μπορείς να Θεωθείς. Σταμάτα την πορεία σου και εκ βάθρων αναθεώρησε τις απόψεις σου. Σε καλώ ως Θεός ν’ αντιμετωπίσεις όλες τις καταστάσεις. Αυτή είναι η Νέα εκδήλωση της Αλήθειας Μου, η βαθύτερη, αυτά είναι τα νέα αποτελέσματα που θα φανερώσει ο Άνθρωπος.
Συνειδητοποίησε την Ύπαρξή σου, που είναι η Ύπαρξή Μου, και προχώρα μεταλλάσσοντας καταστάσεις δυσαρμονίας σε Αρμονία, ενεργοποιούμενος μέσα απ’ αυτή τη μεταλλαγή, όλο και περισσότερο, μέχρις ότου αποκτήσεις το Άπειρο Δυναμικό της Θεότητας, μέχρις ότου γίνεις Εγώ και Ένας Ήχος, ο Δημιουργικός, που επικρατεί στα πάντα, ο Ήχος του Λόγου.
Σε Ευλογώ, Άνθρωπε, και διανοίγω το νου σου, για να μπορέσει να χωρέσει το Άπειρο Μεγαλείο της Αλήθειας. Συνθέτω τις συγκρουόμενες έννοιες, για να γίνουν το γόνιμο έδαφος, που θα έλξει τη φωτοπλημμύρα του Απείρου. Σε Ευλογώ σαν νου, σαν καρδιά, σαν συνείδηση, να Με εκδηλώσεις εκπαιδεύοντας το «Είναι» σου, που κατοικεί σε άλλα σκηνώματα, και μέσα απ’ αυτή την εκπαίδευση να ωθείσαι συνεχώς στην Τελειότητα και στην πλήρη Ταύτιση με το Ένα που Είμαστε.
