Ξέρεις ήδη πολλά. Τόσα, όσα σου χρειάζονται για να μπορείς να λες πως δεν γνωρίζεις ακόμη τίποτε. Πως οι ελάχιστες γνώσεις που από τη μέχρι σήμερα πορεία σου απέκτησες, σου αρκούν για να στέκεσαι ψηλότερα απ’ τα ανθρώπινα, δεν είναι όμως αρκετές για να σε προάγουν στην Τελειότητα. Συμφωνείς; Κουνάς καταφατικά το κεφάλι, αλλά δεν φτάνει αυτό!
Χρειάζεται, πριν προχωρήσεις στο επόμενο βήμα, να κάνεις μια ανασκόπηση των όσων βίωσες μέχρι σήμερα, μια ανασκόπηση μέσω της επίγνωσης που έχεις περί της Αλήθειας, γιατί ακόμη δεν είσαι έτοιμος να έχεις επίγνωση της Αλήθειας! Πρέπει να αναζητήσεις όλες εκείνες τις φάσεις της ζωής σου, κατά τις οποίες συνέθεσες τις πνευματικές σου Γνώσεις, χρησιμοποιώντας αυτές τις συνθέσεις για να προβληθείς. Γιατί αν ακόμη δεν είσαι Δάσκαλος ολοκληρωμένος, δεν ήσουν ούτε και τότε που μιμούμενος εξωτερικά τον Δάσκαλο προσπαθούσες να φανείς Δάσκαλος κι εσύ! Λοιπόν; Καλώ εσένα τον ίδιο να κρίνεις την εκδήλωσή σου! Μήπως δεν γνωρίζεις; Μην και δεν ήξερες από την εσωτερική σου φωνή, πως προσπαθούσες να παρουσιάσεις μια επίπλαστη τελειότητα, χρησιμοποιώντας τις εμπνεύσεις σου, για τις οποίες ήσουν απόλυτα σίγουρος πως ήταν ορθές, χωρίς όμως να έχεις πρότερα ελέγξει το ύψος τους, ή τη σκοπιμότητα που εξυπηρετούσαν;
Μα και να ήθελες να τις ελέγξεις, δεν θα μπορούσες, γιατί απλώς η Κρίση σου ήταν ακόμη σε λήθαργο. Ο Ιάκωβος ασχολιόταν ακόμη με τα δίχτυα του, όμως αυτό δεν σε απαλλάσσει της ευθύνης, Δάσκαλε προορισμένε εκ κοιλίας μητρός!
Η ευθύνη εξακολουθεί να βαραίνει στους ώμους σου, γιατί αν ακόμη ισχυριστείς πως δεν γνώριζες περί Ιακώβου και περί Κρίσεως, δεν θα μπορέσεις να ισχυριστείς πως δεν γνώριζες την άγνοιά σου και την αναγκαιότητα να ελέγχεις τις παιδαριώδεις εμπνεύσεις αποτεινόμενος σ’ Εκείνον που σου παρέχει το Φως!
Στεκόσουν μπροστά στο ακροατήριο σε περίοπτη θέση και, με ύφος ανάλογο με τ’ ανθρώπινα κριτήριά σου, ανακοίνωνες τις εμπνεύσεις που δεν είχες ούτε μέσα σου, ούτε με τον Δάσκαλο ελέγξει. Μήπως γνωρίζεις, εάν ποτέ το σκέφτηκες, πόση σύγχυση προκάλεσες, ανακοινώνοντας στοιχεία τα οποία προήρχοντο μεν από την Αλήθεια, αλλά το ξέρεις πως δεν γνώριζες αν ήταν ανακοινώσιμα ή αν η ανακοίνωσή τους εξυπηρετούσε οποιαδήποτε σκοπιμότητα, και την ελάχιστη έστω, για την εξέλιξη των αδελφών σου; Και η Κρίση σου σαν Δάσκαλος; Μα ψάρευε ακόμη στην ευμετάβλητη θάλασσα των αισθήσεών σου, που ακόμη ερέθιζαν και σαγήνευαν τη ματαιόδοξη φιλοδοξία σου!
Εκπλήσσεσαι; Ακόμη εξακολουθείς να ταράζεσαι όταν μιλώ για ευθύνη, και τώρα είναι πλέον η ώρα να αναλάβεις και την ευθύνη της ορθότητας των όσων μεταφέρεις στους αδελφούς σου!
Η ενεργοποίηση του σθένους και της πίστης, εάν παραμείνουν οι μόνες ενεργοποιημένες σου ικανότητες, θα σε βοηθήσουν μονάχα να γίνεις αλαζόνας και αδιάλλακτος παρερμηνευτής της Διδασκαλίας Μου, και τότε πες μου! Σε τι θα διαφέρεις από εκείνους που διαμέσου των αιώνων και εξακολουθητικά παρερμήνευαν τους λόγους Μου στηριζόμενοι στη σθεναρά τους Πίστη, που όμως δεν βασιζόταν στην Αγάπη και στη διάκριση; Σου απαντώ, σε τίποτε!
Επομένως, εάν κι εσύ κρατήσεις την ίδια στάση, είναι ευνόητο πως θ’ ανήκεις πλέον στον όμιλο των δογματικών υπερασπιστών της παρελθούσης εποχής κι όχι στους Προδρόμους της Νέας Κοσμικής Περιόδου, σ’ Εκείνους που σήμερα εκπαιδεύονται για να γίνουν οι αυριανοί Χριστοί.
Πρέπει λοιπόν να κάνεις το επόμενο βήμα. Να καλέσεις τον Ιάκωβο, την ικανότητα της διάκρισης και ν’ αρχίσεις την εκπαίδευσή της, γιατί χωρίς τον Ιάκωβο δεν μπορείς να διακριθείς ως Δάσκαλος, δεν μπορείς να οδηγηθείς στη Μεταμόρφωση!
Στο στάδιο που βρίσκεσαι υπάρχουν ακόμη συναισθήματα, συγκινησιακές δηλαδή καταστάσεις, οι οποίες εντονοποιούνται λόγω της Χάριτος την οποία ως εκπαιδευόμενος φέρεις και οι οποίες πρέπει συνεχώς να ελέγχονται, να εξετάζονται και να διακρίνονται ως προς την ποιότητά τους, ούτως ώστε να ασκείται μία επιλογή ως προς την πορεία αναγωγής και μετουσίωσης που κάθε κατάσταση πρέπει ν’ ακολουθήσει.
Απ’ όσα όμως γνωρίζεις, αυτές οι καταστάσεις έλκουν λόγω ομοιοκραδαστικότητας ανάλογες σε ποιότητα υποστάσεις, στις οποίες πρέπει να λειτουργήσεις με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Καταλαβαίνεις λοιπόν πως η εργασία του Ιακώβου, δηλαδή της Κρίσεώς σου, πρέπει ν’ ασκείται τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, ασκώντας συνεχώς έλεγχο τόσο στον συναισθηματικό σου κόσμο και στις εξωτερικές σου κινήσεις, όσο και στις συλλήψεις και τις εμπνεύσεις που στο διάστημα της πορείας σου θα έχεις, πάντα με στόχο τη διάκριση και εν συνεχεία την επιλογή των Αναλλοίωτων και Αιώνιων Αρχών του Όντος από τα ρευστά ευμετάβλητα θνησιγενή στοιχεία.
Το ότι ο Βαπτιστής έχει μεταφερθεί σε σένα δεν σημαίνει πως θα εκφραστείς και θα εκδηλωθείς σαν Ιωάννης της Πρώτης Παρουσίας, γιατί ο Βαπτιστής έχει μεταφερθεί σε σένα μετουσιωμένος, έχει μεταφερθεί ως εκπαιδευόμενος Θεός. Επομένως, το ότι ο Ιάκωβος δεν ήταν μαθητής του Ιωάννη στην Πρώτη Παρουσία, δείχνει πως η υψηλή διανοητική αντίληψη δεν κάνει διάκριση, απλά γιατί δεν σκοπεύει στη μετουσίωση αλλά στην εμφάνιση των ατελειών, κι αυτό δεν έχει καμία σχέση με σένα που σκοπός σου είναι να μετουσιώσεις τον Εαυτό σου, να μετουσιώσεις τον Άνθρωπο.
Για να οδηγηθείς σε Μεταμόρφωση, χρειάζονται απαραίτητα τρεις ικανότητες και μία υψηλή πνευματική κατάσταση. Χρειάζεσαι δηλαδή Πίστη, Κρίση, Αγάπη και μία πνευματική ανύψωση μέσω της Προσευχής. Αυτό είναι το Όρος σου. Είναι ευνόητο λοιπόν πως, αν δεν πληροίς έστω και μία απ’ αυτές τις προϋποθέσεις, δεν μπορείς να μεταλλαχθείς σε Λόγο, γιατί ακόμη κι αν έχεις Πίστη και Σθένος, χωρίς Διάκριση δεν θα μπορέσεις να κάνεις ούτε βήμα, χωρίς κι αυτό να σημαίνει πως κι ο Ιάκωβος δεν χρειάζεται προσοχή και αυστηρή επίβλεψη, γιατί μπορεί να είναι υπάκουος και να μη σ’ ενοχλεί, όμως αυτός μπορεί να σου δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα εάν προσβληθεί, φαινόμενο που αλλεπάλληλες φορές το έχεις βιώσει, άσχετα αν μέχρι τώρα δεν είχες Συνείδηση περί του γεγονότος!
Η έδρα του βρίσκεται στο Ηλιακό σου πλέγμα και είναι η ικανότητα που ελέγχει ολόκληρο το νευρικό σου σύστημα. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα πρέπει να ελέγχει με τέτοιο τρόπο την κίνηση των νευρικών σου ρευστών, ούτως ώστε η Θεία Ενέργεια να διέρχεται ελεύθερα από αυτό το Κέντρο χωρίς να αλλοιώνεται από κατώτερα συναισθήματα.
Η συνηθισμένη του κατάσταση όταν κρίνει σύμφωνα με τις εντυπώσεις, είναι να εκδηλώνεται σαν προφύλαξη από κάποιο ενδεχόμενο «κακό», ή να επικρίνει και να καταδικάζει. Εσύ όμως θα πρέπει να τον διδάσκεις λέγοντας, «εγώ ου κρίνω ουδένα», και πάλι «ουδέ γαρ ο Πατήρ κρίνει ουδένα, αλλά την κρίσιν πάσαν δέδωκε τω Υιώ» (Ιωάν. Ε΄, 22), και να τον συντονίζεις έτσι με τη Νοήμονα Αρχή, που θα τον οδηγεί πάντα ν’ αναγνωρίζει τις ποιότητες και να ισορροπεί τις αμφίρροπες ενέργειες των συναισθημάτων.
Εάν προσβληθεί, θα εξεγερθεί και θα εκδηλώσει μια ορμητικότητα που κανείς δεν θα περίμενε από αυτή την ικανότητα, ζητώντας σου να κάψεις με φωτιά όποιους δεν σε δέχονται (Λουκ. Θ΄, 54). Πρόσεξε όμως!
Ο Δάσκαλος δεν παραβαίνει ποτέ τη Θεία Νομοτέλεια, αλλά ως ο Ίδιος ο Νόμος διδάσκει και εφαρμόζει πάντα την Αγάπη. Επομένως, εάν παρασυρθείς από το ξέσπασμα της ικανότητας του Ιακώβου και κάνεις κακή χρήση της Εξουσίας που ο Πατέρας σού δίνει με την Παρουσία Του μέσα σου, τότε ο Δάσκαλος θα αποχωρήσει από εντός σου και συ θα μείνεις έκθετος στο ξέσπασμα του Ιακώβου, που θα σ’ οδηγήσει σε εκδηλώσεις που ποτέ δεν φανταζόσουν πως θα μπορούσες να έχεις.
Γι’ αυτό, είναι απαραίτητο να τον έχεις πάντοτε κοντά σου, γιατί αυτή σου η ικανότητα μπορεί να μην έχει τον ενθουσιώδη ορμέμφυτο χαρακτήρα του Πέτρου, είναι όμως ένας πραγματικός γιος της Βροντής και το δυναμικό του είναι τέτοιο, που μπορεί κυριολεκτικά να διαλύσει ολόκληρο το νευρικό σου σύστημα εάν αφεθεί να ασκήσει ελεύθερα τις δραστηριότητές του, κάτι που θα συμβεί σε πολλούς αυτή την Περίοδο, με αποτέλεσμα να υπάρξει έντονη αύξηση της εγκληματικότητας και μια μεγάλη αύξηση σε αυτοχειρίες και ψυχικές ασθένειες. Απορείς;
Η Παρουσία του Δασκάλου Ιωάννη στη γη είναι Παρουσία της Ολότητας του Ανθρώπου, και όπως ήδη γνωρίζεις, η κάθε Του κίνηση έχει άμεσο αντίκτυπο στο Όλον. Εάν λοιπόν ο Δάσκαλος είναι στη γη, και είναι, αυτό σημαίνει πως οι δώδεκα δυνάμεις – μαθητές ενεργοποιούνται σταδιακά σε κάθε άνθρωπο, όχι μόνο σε εκείνους που φροντίζοντας για την Πνευματική τους καλλιέργεια έχουν τη δυνατότητα της επίγνωσης των εσωτερικών κινήσεων του εαυτού τους και των αλλαγών που συμβαίνουν μέσα τους, αλλά και σε όλους τους υπόλοιπους των οποίων η μέχρι τώρα στάση δεν είλκυσε την Παρουσία του Δασκάλου, με αποτέλεσμα να υφίστανται τις συνέπειες που προκαλεί η ανεξέλεγκτη ενεργοποίηση του Ιακώβου, καθώς η Καθολική Διάχυση του Δασκάλου Ιωάννη ενεργοποιεί το Νόμο που δόθηκε από την Πρώτη Του Έλευση: «οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν Κρίσεως» (Ιωάν. Ε΄, 29).
Αλλά σε σένα που η μαθητεία σου και η ενεργός συμμετοχή στο Έργο της Δευτέρας Παρουσίας σού δίνει το δικαίωμα να λαμβάνεις Γνώση των ερχόμενων πριν αυτά συμβούν, σου δίνεται η ευκαιρία να ελέγξεις τον Ιάκωβο και να τον στρέψεις να ασκεί έλεγχο στα πάσης φύσεως συναισθήματα, στις κάθε είδους συλλήψεις σου, αλλά και σε κάθε ζήτημα ή κατάσταση, κίνηση ή ερώτημα που κατά Νόμον σαν Δάσκαλος θ’ αντιμετωπίζεις.
Καθώς ο Πέτρος θα ρίχνει τα δίχτυα του δεξιά κι αριστερά, βάλε τον Ιάκωβο να ελέγχει τις συλλήψεις του και σπούδαζέ τον κάθε στιγμή να συντονίζεται με το Θέλημα του Πατέρα, λέγοντάς του: «Ου δύναμαι εγώ ποιείν απ’ εμαυτού ουδέν. Καθώς ακούω κρίνω, και η κρίσις η εμή δικαία εστίν· ότι ου ζητώ το Θέλημα το εμόν, αλλά το Θέλημα του πέμψαντός με Πατρός» (Ιωάν. Ε΄, 30).
Η πλήρης ενεργοποίηση του Ιακώβου και η ορθή χρησιμοποίηση της ικανότητάς του εξαρτώνται πάντα από τη σύνεση και την ωριμότητα που σε διακρίνει, γι’ αυτό είναι απαραίτητο πάντα να βρίσκεσαι συχνά μόνος με τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, γιατί η Πίστη, η Διάκριση και η Αγάπη αποτελούν τους θεμέλιους λίθους του Πνευματικού σου οικοδομήματος και στην Πορεία σου θα αποδειχθούν οι πλέον απαραίτητες ικανότητες για κάθε περίπτωση που θα συναντήσεις.
Κι ενώ η Πίστη είναι η ικανότητα μέσω της οποίας θα αντλείς Δύναμη από την Πηγή του Πατέρα, ο Ιάκωβος είναι εκείνη η ικανότητα που πρέπει να εκπαιδευτεί καλά, ούτως ώστε να μπορείς πάντοτε να διακρίνεις το Νόμο που λειτούργησε ή που πρέπει να ενεργοποιήσεις, προκειμένου να μπορείς κάθε στιγμή να χρησιμοποιείς τον κατάλληλο Νόμο που θα επιφέρει τα ανάλογα σε κάθε περίπτωση αποτελέσματα.
Σαν πνευματική ικανότητα, πρέπει να μένει πάντοτε προς τον Θεό, και ιδιαίτερα στην περίπτωση της Κρίσεως θα πρέπει πάντοτε να κρίνεις σύμφωνα με το Θέλημα του Πατέρα, να κρίνεις δηλαδή καθώς ακούς, για να ’σαι σίγουρος πως η Κρίση σου είναι δίκαιη.
Για να μπορείς όμως να κρίνεις σύμφωνα με την εσωτερική σου Φωνή, θα πρέπει πρώτα να ασκήσεις μια βαθιά κάθαρση στο είναι σου, προκειμένου ο αγωγός σου να αποκαθαρθεί πλήρως από επίκτητα υλικά στοιχεία, τα οποία δυνατόν να αλλοιώσουν τη Θεία Παροχή με αποτελέσματα εντελώς αντίθετα από τα ζητούμενα.
Η Πίστη και η Αγάπη θα είναι οι ικανότητες που πάντα θα ισορροπούν τον Ιάκωβο, ώστε να μπορείς να διακρίνεις πως «το κοράσιον ουκ απέθανε αλλά καθεύδει», κάτι το οποίο δεν σπουδάζεται αλλά είναι φυσική συνέπεια της συνεχούς ενατένισης προς την Πηγή της Πάσης Σοφίας, τον Πατέρα Θεό που τροφοδοτεί με την Απόλυτη Γνώση της Άπειρης Θεότητας εκείνους που εν πνεύματι και αληθεία εργάζονται για τον πλησίον, τον Άνθρωπο – Εαυτό.
