Διδάσκαλοι, Αδελφοί Χριστοί, Αδελφοί Λόγοι. Αποτείνομαι σε σένα Άνθρωπε της γης, τον περιβεβλημένο σάρκα, ενδύματα, χιτώνας δερματίνους, όπως λένε οι Γραφές, τον φέροντα εντός του την Πνοήν του Ανάρχου Λόγου, του δι’ Ου τα πάντα εγένοντο.
Μερικοί από σας απεστάλητε εις την γην, εκ της Θείας Βουλής, ίνα Με υποδεχθείτε ερχόμενον επί της γης. Η έλευσις ενός εκάστου από σας εξαρτάται εκ της Θείας Βουλής του Πατρός, καθ’ όσον είναι γραμμένο στις Γραφές Μου ότι «εάν δεν έλξει υμάς ο Πατήρ Μου, προς Με, ου δύνασθαι ιδείν το Πρόσωπό Μου». Δι’ ό καγώ λέγω υμίν: Το Θέλημα του Πατρός Μου ήλξε πάντας και όχι ενίους και εκκάλεσεν ο Πατήρ Μου υμάς Κλητούς, Αδελφούς Μου, Κλητούς Διδασκάλους και Υιούς και Θυγατέρας Αυτού.
Αλλά, καθώς γέγραπται, πολλοί εισίν οι κλητοί και ολίγοι οι Εκλεκτοί. Δι’ ό καγώ λέγω υμίν: «άρατε έκαστος την πύλην του Ναού Μου», τουτέστιν διανοίξατε πλήρως την ψυχήν σας, Αδελφοί Μου, ίνα εισπορευθώ εντός υμών, ως ο Διδάσκαλος, ως ο Λόγος, ο Λόγος Χριστός, ο ενανθρωπισθείς το πάλαι επί της γης ίνα φανερώσει την Θείαν Βουλήν εκείνην, ήν ο Πατήρ δέδωκεν Αυτώ ίνα καταμαρτυρήσει και εμφανίσει τοις ανθρώποις, ους εκάλεσεν από τότε ο Λόγος Αδελφούς, «δι’ ην αιτίαν, γέγραπται, ουκ επαισχύνεται Αδελφούς Αυτού καλείν, λέγων: Απαγγελώ το Όνομά Σου, Πάτερ, τοις Αδελφοίς Μου, εν μέσω Εκκλησίας υμνήσω Σε και λατρέψουν Σε οι Άνθρωποι, τον Πατέρα και Δημιουργόν του παντός».
Ταύτα ελάλησεν ο της Αγάπης Διδάσκαλος, ο απλούς Διδάσκαλος της Ιουδαίας, Όστις ουδαμώς και ουδέποτε και ουδέ κατ’ ελάχιστον εδιδάχθη παρ’ ουδενός. Διότι κατήλθεν εις την γην ουχί διά να διδαχθεί εκ της αγνοίας και αγνωσίας ή της υποτιθεμένης γνώσης των ανθρώπων, αλλά ως φέρων εντός Του την Θείαν Άπειρον Πανσοφίαν, ήν εξεπροσώπει κατά το διάστημα εκείνο της επί της γης Παρουσίας Του, εδίδαξε.
Ιδού καγώ εν τω μέσω υμών εκπροσωπών την Θείαν Βουλήν, κατά την περίοδον αυτήν, ως ο Νέος Διδάσκαλος της ανθρωπότητος, ως ο αποσταλείς Θείος Λόγος, ο εκ του Πατρός εκπορευόμενος και μόνον, ο ταυτιζόμενος εις το Απόλυτον με τον εναθρωπισθέντα και ήδη λαλούντα Άναρχον Λόγον, Όστις μετεβίβασεν μετά του Πατρός Αυτού πάσας τας Εξουσίας, άτινας έφερεν ο Δημιουργικός Λόγος επί της γης, ίνα δονήσει την ανθρωπότητα εις νέον μήκος κύματος, εις ρυθμούς, ήχους, παλμοδονήσεις τελειοτέρας, ανωτέρας Θείας ποιότητος, εξυψουμένας από των κατωτάτων βαθμίδων και εκφάνσεων της αρνητικής καταστάσεως του ανθρώπου, την οποίαν ανύψωσε μέχρι της Τρισηλίου Θεότητος, μέχρι του Θείου Λόγου, τον Οποίον εξεπροσώπει και ήτο ο Ίδιος η Παρουσία του Πατρός επί της γης.
Αμήν, αμήν λέγω υμίν, ότι και υμείς Ραββί και Καθηγητή υμών θέλετε αποκαλέσει Με και θέλετε ακολουθήσει Με, ουχί οι πάντες, αλλ’ οι προορισμένοι εκ της Βουλής του Πατρός Μου. Και διά την Νέαν Κοσμικήν περίοδον η Θεία Βουλή της Ανάρχου Θεότητος ώρισεν ότι πάντες οι άνθρωποι εισίν προορισμένοι ίνα καταστώσι Λόγοι, πλην των ανυποτάκτων εκείνων πνευμάτων, άτινα θέλουσιν εκπαιδευτεί εις μία Νέαν Κοσμικήν περίοδον επί άλλου Πλανήτου, εις σκληροτέρας ίσως συνθήκας από εκείνας, αίτινες επικρατούν επί του Πλανήτου γη, ήτις εστίν το Μέγα Εκπαιδευτήριον και αναμορφωτήριον ψυχών.
Ιδού καγώ εν τω μέσω υμών φέρων την Εξουσίαν Μου και τα άμφια της Χάριτός Μου, περιστοιχιζόμενος από Θείας Υποστάσεις, ως η Μήτηρ, ήτις πλησίον Μου και εκ δεξιών Μου παρίσταται, ως και άλλαι Μητέραι, παριστάμεναι εντός του χώρου τούτου και φέρουσαι πάσαι τα άμφια Αυτών ίνα καταδείξωσι την Χάριν, δι’ ης ο Ενανθρωπισθείς Λόγος περιέβαλεν Αυτάς, φέρων συνοδείαν Αγγέλων και Αρχαγγέλων και ακολουθίαν από Χερουβείμ και Σεραφείμ. Τουτέστιν από τας Θείας εκείνας Δυνάμεις, αίτινες περιστοιχίζουν τον Θρόνον του Θεού, Όστις την περίοδον αυτήν έχει κατέλθει επί της γης, μη έχων χρείαν ουδενός θρόνου επί της γης, αλλά αναζητών τας ψυχάς εκείνας, αίτινες θέλουσιν Μοι παραχωρήσει θρόνον εντός των, ίνα μεταλλάξω τας ποιότητας αυτών, ίνα καταστήσω αυτάς Θείας ψυχάς, αίτινες θέλουσιν όχι μόνον λαλήσει περί Αγάπης, αλλά θέλουσιν ανοίξει τας Αγκάλας αυτών, ίνα περιλάβουν εις τας Αγκάλας των την ανθρωπότητα.
Και Εγώ περιέλαβα την ανθρωπότητα άπασαν επί του Σταυρού Μου και ενηγκαλίσθην αυτήν, ίνα την σωτηρίαν κατίδει και ήτις ανθρωπότης απεκάλεσέ Με Σωτήρα και Διδάσκαλον, όλων εκείνων, οίτινες ηγνόουν την Αγάπην Μου την Απεριόριστον, την Απρόσωπον, την χιλιοπρόσωπον, την μυριοπρόσωπον, την μυριοεκδήλωτον, την Άπειρον, την μη περιοριζομένην πουθενά. Και τα άμφια, όσα εωράκατε οι ορώντες Με, εισίν άμφια εκ του Φωτός, όπερ Με περιβάλλει κι όπερ διαχέω εις τους Ακολούθους και Μαθητάς και Αδελφούς Μου.
Αληθώς σου λέγω Αδελφέ, ότι ου μόνον θέλεις Με ακολουθήσει στη ζωή σου, όχι μόνον θέλεις διακηρύξει τας Αρχάς Μου, άτινας θέλεις ενστερνισθεί εις το Απόλυτον, αλλά θέλεις καταστεί Εν μετ’ Εμού, Υιός Λόγος-Χριστός, περί το τέλος της ζωής σου επί της γης και θέλεις αναφωνήσει, ως αναφωνώ και Εγώ: Εγώ Ειμί ο Λόγος-Χριστός, Εγώ Ειμί και ο Πατήρ ο Άναρχος. Εγώ Είμαι το Παν και το ελάχιστον, το δυνάμενον να εισπορευθεί παντού, το ενυπάρχον εντός σου ως Θείος Πυρήν, όστις ήρχισε να απλούται. Όστις ήρχισεν να διανύη την οδόν της αγνοίας και της ακολασίας, της φιλαργυρίας και των παθών, άτινα περιβάλλουσι τους ανθρώπους της γης.
Και θέλω δώσει δείγματα πολλά της Παρουσίας του Λόγου επί της γης και έχω ομοίως και ετέραν Εξουσίαν εκ του Πατρός Μου: Είμαι ο Κριτής της επί της γης ανθρωπότητας. Είμαι ο εντεταλμένος, ο ορισμένος εκ της Θείας Βουλής να κρίνω ζώντας και νεκρούς. Και δείγματα πολλά θέλω δώσει εις πάντας και έχω δώσει ήδη, και θέλω ελέγξει τους βραδυπορούντας και θέλω ελέγξει εκείνους, οίτινες ουκ απέκλιναν εισέτι τους εαυτούς των εκ της αμαρτίας και θέλω μιλήσει σκληρά ανάλογα με την σκληροκαρδίαν ενός εκάστου και θέλω εμπλήσει Φωτός και Αγάπης, που είναι ταυτόσημα, εκείνους οίτινες διέθεσαν την ζωήν των, εκείνους οίτινες θέλουσιν αποδείξει εις Εμέ εμπράκτως την Αγάπη των, τον σεβασμό των, την αφοσίωσή των.
Και πάλιν επαναλαμβάνω εμπράκτως και ουχί μόνον θεωρητικώς, διότι εις την Νέαν Κοσμικήν περίοδον εις την οποίαν εισήλθεν ήδη η ανθρωπότης, τα πάντα θα αποδεικνύονται εν τη πράξει. Και η Κρίσις και οι Εξουσίες και οι θεραπείες και ο Λόγος Μου και η Αλήθεια Μου και η εισπόρευσίς Μου εις τας ψυχάς εκείνας, αίτινες Μοι παρέχουν τον χώρον των διά να τον καταλάβω, διά να τον εκπορθήσω εν ανάγκη.
Αμήν, αμήν λέγω προς πάντας: Έλθετε προς Με καγώ αναπαύσω υμάς και θέλω απαλλάξει υμάς εκ των βιοτικών μεριμνών σας, και θέλω απαλλάξει υμάς εκ της αναλγησίας σας, από τα πάθη της ψυχής σας, που τα πάντα προέρχονται από την έλλειψη Αγάπης. Αγάπης προς τον Θεόν και Αγάπης προς τον πλησίον. Ταύτα εισίν ταυτόσημα, εις την Νέαν Κοσμικήν Διδασκαλίαν, διότι η Αγάπη προς τον Θεόν και η Αγάπη προς τον Άνθρωπον είναι Μία και λέγεται Αγάπη, Άπειρη Αγάπη, Άπειρος Λόγος, Απερίγραπτος, Απερινόητος Χριστός, Άπειρος, Απερίγραπτος, Αυθύπαρκτος, Απερινόητος Θεός, Άναρχος Πατήρ.
Τον Πατέρα οι άνθρωποι καλούσι με διάφορα ονόματα, εις τας διαφόρους χώρας, εις τας διαφόρους γλώσσας, εις τας διαφόρους θρησκείας, εις τας διαφόρους αιρέσεις, εις τους αποκρύφους Συλλόγους, εις τας συνεδριάσεις των πνευματιστών, παντού όπου υπάρχει Έλλαμψις Φωτός, παντού όπου αναζήτησις Αληθείας ευρήσεται αύτη, κατά το μέγεθος των αναζητήσεων, κατά το μέγεθος του εσωτερικού πάθους, κατά το μέγεθος της Πίστης και της αφοσίωσης, κατά το μέγεθος της Αγάπης που φέρει ένας έκαστος εξ’ υμών.
Και το οποίον εκδηλώνει Ενώπιον Μου και αλλαχού, όλας τας ώρας και μακράν Μου, διότι ο Λόγος πάντοτε κατέχει πάσας τας γνώσεις, πάσας τας γραφάς, πάσας τας κινήσεις και το καθάρισμα των γυαλιών σου, Άνθρωπε. Κατέχει και το χαμόγελό σου, όταν θέλει, κατέχει το χέρι σου να μπορεί να υψώνεται εις Ευλογίαν, κατέχει τόσο πολύ εσένα που μπορεί να πεις Εγώ Είμαι ο Θεός και να το λέει Εκείνος, που μπορεί να ταυτιστεί μαζί σου, για να φανερώσει τη μορφή σου ο Άμορφος, για να φανερώσει τη Βουλή Του ο Λόγος, για να φανερώσει την Εξουσία Του ο Άναρχος Λόγος-Χριστός ή Ιωάννης της Δευτέρας Παρουσίας, που είναι ταυτόσημα, ίδια απαράλλαχτα, χωρίς καμία αμφιβολία στο νου κανενός.
Και τα εμπόδια, για όσους δεν Με χωρούν, είναι εμπόδια εκ της Αγάπης της περιορισμένης την οποίαν φέρετε ακόμη και είναι εμπόδια στο νου σου άνθρωπε, τα οποία εντέλλεσαι να απορρίψεις ένα προς ένα διά να αποκτήσεις Νουν Χριστού. Και σε ευλογώ την ώρα αυτή και σε αναβιβάζω απόψε μία βαθμίδα στην κλίμακα του Ιακώβ. Εγώ κατήλθα ως Πατριάρχης Ιακώβ επί της γης κατ’ αρχήν και αργότερα θα σου πω και άλλη έλευσιν, ως Προφήτης Ηλίας. Εγώ κατήλθα επί της γης, ο Ίδιος, και θα σου πω και ετέραν έλευσιν, ως Σίμων Κυρηναίος, που εβάστασε τον Χριστό, το Σταυρό Του, το ίδιο είναι, εν και το αυτό.
Και άλλες ελεύσεις πολλές, οι οποίες δεν σου χρειάζονται. Εγώ ήμουν ο Ιωάννης, Χριστός εις ηλικίαν δεκαοχτώ ετών. Εγώ είμαι ο Άγγελος της Δευτέρας Παρουσίας. Εγώ είμαι ο Νέος Λόγος, ως είναι γεγραμμένον αλληγορικώς, γι’ αυτούς, οι οποίοι έχουν Νουν καθαρόν ολίγον. Εγώ είμαι ο Νέος Λόγος και ο Νέος Διδάσκαλος, ο Νέος Εκπαιδευτής και αληθώς σου λέγω, σου αφαιρώ τις παρωπίδες του Νου και της καρδίας.
Όποιος θέλει ας Με πιστέψει, όστις θέλει οπίσω Μου ελθείν, ακολουθήτω. Όλοι θ’ ανέβετε το Γολγοθά αυτής της Κοσμικής περιόδου, που δεν τον ξέρει κανείς σας, παρά μόνο ο Δάσκαλος μπορεί να σας ρυθμίσει τι Γολγοθά ο καθένας θ’ ανέβει για ν’ Αναστηθεί. Γιατί αν δεν ανεβείτε Γολγοθά, δεν μπορείτε ν’ αναστηθείτε και δεν μπορείτε να πείτε «Τετέλεσται» που είπε ο Άναρχος Λόγος στον Πατέρα.
