Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σε αγκαλιάζω με την Αγάπη Μου, με τους παλμούς της Θείας Παρουσίας Μου. Είμαι ο Λόγος Μητέρα και εκδηλώνομαι μέσα από Σκήνωμα, διαχέοντας τους κραδασμούς της Θεότητάς Μου, καλύπτοντας το χώρο με την Παρουσία Μου, δίνοντας μέσα στις ψυχές τη βεβαιότητα του προορισμού της Θέωσης, της Ταύτισης με τον Ένα Λόγο, που αποτελώ, τον Ένα Λόγο που δεν περιορίζεται από ονόματα ή από τίτλους, αλλά παραμένει Απεριόριστος, Ομοούσιος, Απόλυτα Ταυτόσημος, είτε εμφανίζεται ως Λόγος Μητέρα, είτε εμφανίζεται ως Λόγος Υιός.
Κρούω την Υπόστασή σου με το Μήνυμά Μου, που είναι το Μήνυμα της Ζωής και της Ανάστασης, το Μήνυμα που διαπερνά ολόκληρη αυτή την Κοσμική Περίοδο, στην οποία έχει εισέλθει η ανθρωπότητα, και τη δονεί, για να την οδηγήσει στην πραγμάτωση της φανέρωσης της Χριστότητας μέσα από τις μορφές.
Αγαπημένε Άνθρωπε, σε κάλεσα και σε καλώ Αενάως και εξακολουθητικά στο Έργο Μου, που δεν είναι άλλο από το Έργο της Αγάπης, της Ένωσης και της Προσφοράς. Δεν είναι άλλο, παρά το Έργο που γνώρισες πριν από δύο χιλιάδες χρόνια πάνω στη γη με Πρότυπο τον Ιησού Χριστό, το οποίο όμως επεκτείνεται, εισχωρεί σε νέα βάθη, απλώνεται μέσα σ’ όλα τα κομμάτια του Είναι σου και τα καλεί να κατακτήσουν με την Προσφορά το Άπειρο. Η κλήση Μου η Αέναη απευθύνεται, Άνθρωπε, μέσα στις υποστάσεις, που σε αποτελούν, Άχρονα, χωρίς περιορισμό κανένα. Σε διαπερνά, σου δίνει ωθήσεις, σου δίνει δείγματα μέσα στη ζωή σου και στρέφει το νου, την καρδιά, τη Συνείδησή σου, κάθε παλμό σου, στην επιθυμία να γνωρίσεις την Αλήθεια και να Τη φανερώσεις, χωρίς περιορισμούς. Μην απορείς για την κλήση που δέχεσαι, μη δεσμεύεσαι από οποιεσδήποτε καταστάσεις ζωής υπάρχουν γύρω σου, αλλά κατανόησε ότι η εσωτερική υπόσταση είναι απευθείας ενωμένη με Μένα και γνωρίζει πώς πρέπει να εκδηλωθεί, γνωρίζει τι πρέπει να κάνει, πού πρέπει ν’ αποταθεί, για να βοηθηθεί στην αναζήτηση του Δρόμου της Ένωσης. Εμπιστέψου την εσωτερική σου φωνή, Είμαι Εγώ, Εγώ σου μιλώ με χιλιάδες τρόπους, όλες τις ώρες, όποτε το Είναι σου είναι ανοιχτό στη Δόνησή Μου, όποτε η καρδιά σου είναι ανοιχτή στην Αγάπη Μου. Σου μιλώ, γιατί αυτή την Εποχή ο Άνθρωπος ενώνεται, ο Άνθρωπος Χριστοποιείται, χωρίς όρια, χωρίς εξαιρέσεις. Είναι πάρα πολλές οι υποστάσεις που νιώθουν μέσα τους το χτύπο Μου. Είναι πάρα πολλές οι υποστάσεις που θα τον νιώσουν, μέχρις ότου όλος ο Άνθρωπος οδηγηθεί στην πλήρη Ταύτιση. Εσύ, το δικό σου κομμάτι που ένιωσε το χτύπο Μου, ας εισέλθει στη Συνείδηση της ανάγκης της εκδήλωσής Μου, ας αναθεωρήσει τα βήματα της μέχρι τώρα ζωής, ας τολμήσει ν’ αντικρίσει τον προορισμό της Θέωσης και να τον χωρέσει, γιατί είναι απαραίτητο να χωρέσει τον προορισμό του. Ο προορισμός σου είναι η Ζωή, είναι η Αγάπη, είναι η Ένωση. Από τη στιγμή που αισθάνεσαι να σε καλεί αυτός ο προορισμός, αν δεν επιτρέψεις στο Είναι σου να γεμίσει απ’ αυτόν και να διανοιχθεί μέσω αυτού στο Άπειρο, δεν μπορείς να βρεις την Ισορροπία, την Αρμονία και τη Γαλήνη. Μόνο η Συνειδητότητα θα σε βοηθήσει να εισχωρήσεις σ’ αυτές τις έννοιες, σ’ αυτές τις καταστάσεις και να τις εκδηλώσεις μέσα από την ύλη σου, χωρίς κανένα πρόβλημα.
Μην αναμένεις την εκδήλωσή Μου με τρόπους τρανταχτούς, μην περιμένεις να συμβεί μέσα σου μια μεταλλαγή απότομη. Οι μετουσιώσεις όλες συντελούνται σταδιακά, χωρίς βία της υπόστασης, αλλά με την Αρμονία της Θείας Ισορροπίας. Αυτή την Αρμονία της Θείας Ισορροπίας πρέπει να εκδηλώσεις. Μα, Άνθρωπε, πώς θα την εκδηλώσεις, αν στην καθημερινή σου ζωή αγωνίζεσαι να διατηρήσεις δύο διαφορετικές καταστάσεις ιδεών; Τις καταστάσεις των ιδεών που σε προσδένουν στην ύλη και τις καταστάσεις των ιδεών που σε τοποθετούν στην Πνευματική πορεία; Δεν είναι δυνατόν να έχεις Αρμονία, όταν από τη μία μεριά δεσμεύεις τον εαυτό σου με αλλεπάλληλους δεσμούς καθήλωσης, κι από την άλλη μεριά ζητάς απελπισμένα την απελευθέρωση από αυτό που εσύ οικοδομείς. Πρέπει να κατανοήσεις ότι δεν σε δεσμεύω Εγώ. Ουδέποτε δέσμευσα και ουδέποτε θα δεσμεύσω κανέναν. Είμαι ο Ελεύθερος Θεός, ο Θεός Αγάπη, ο Θεός Ένωση και υπάρχω εντός σου ακριβώς έτσι, χωρίς καμία διαφορά ή μείωση ή ελάττωση της ποιότητάς Μου και της Ενέργειάς Μου. Εσύ, με τη λανθασμένη αντίληψη των πραγμάτων μέσα απ’ την πλάνη σου, δημιουργείς καταστάσεις δεσμών, απ’ τους οποίους θ’ απελευθερωθείς μόνο αν συνειδητοποιήσεις τη φθαρτή τους υπόσταση, μόνο αν καταλάβεις ότι ουσιαστικά τίποτα δεν αντιμάχεται το Θεό, τίποτα δεν παλεύει μαζί Του, τα πάντα βρίσκονται μέσα Του, σε Απόλυτη Ενότητα και Ισορροπία.
Αγαπημένε Μου, αν θέλεις να προχωρήσεις στην Πνευματική πορεία της Αναγέννησης και της Ανάστασης, αν θέλεις να φανερώσεις δείγματα αυτής της πορείας χωρίς κανέναν περιορισμό, τότε κατάλαβε ότι δεν υπάρχει καμία απόσταση ανάμεσά Μας, ότι δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο, τίποτα που να σε θέτει σε κατώτερη θέση. Σου έχω δώσει το Όλο Μου, την Ολότητα του Εαυτού Μου. Μπορείς να Με χωρέσεις; Μπορείς να αφομοιωθείς μέσα στο Άπειρο και να παλμοδονηθείς με τον ίδιο τρόπο; Κι ακόμα περισσότερο, μπορείς αυτή την κατάσταση να τη διατηρήσεις στην καθημερινή σου ζωή, χωρίς να πέφτεις στα λάθη της πλάνης, στα αδιέξοδα της ημιμάθειας; Μη ζητάς να Με αναλύσεις με τη σκέψη του νου, ούτε να Με συνθέσεις. Μη ζητάς να Με γνωρίσεις μ’ αυτό τον τρόπο. Γιατί ο νους, που ψάχνει να Με γνωρίσει με διανοήματα, απομακρύνεται από Μένα. Η καρδιά, που προσπαθεί να Με ακουμπήσει με συναισθήματα, απομακρύνεται από Μένα. Η Συνείδηση, που ζητά να Με κρίνει και να Με μετρήσει με δείγματα, βρίσκεται μακριά από την Αλήθεια Μου. Μόνο ένας ελεύθερος νους, μια ελεύθερη καρδιά και μια ελεύθερη Συνείδηση, μπορούν να Με πλησιάσουν, που θα είναι ανοιχτά στο Μεγαλείο του Απείρου, που δεν θα δένουν τον Εαυτό τον Έναν, που Είμαστε, με τα πλαίσια και τις οριοθετήσεις, που δεν θα προσπαθούν να εντάξουν το Μεγαλείο της Ενότητάς Μας μέσα σε πλαίσια, μέτρα και σταθμά, σύμφωνα με τα ανθρώπινα κριτήρια, σύμφωνα με τα δεδομένα της ύλης.
Αγαπημένε Μου, μη σε φοβίζει η επαφή Μας, μη σε φοβίζει ο βηματισμός στην πορεία της Ενότητας. Είναι ένας βηματισμός συνεχώς μεταβαλλόμενος, που δεν μπορεί να σου προσφέρει ασφάλεια σταθερής κίνησης, παρά μόνο όταν φθάσεις στην Απόλυτη Ταύτιση. Δεν υπάρχει σειρά βημάτων σταθερών, δεν υπάρχει σειρά κινήσεων σταθερών, ή λέξεων που πρέπει να χρησιμοποιείς. Κάθε υπόσταση του Ανθρώπου φέρει την ιδιαιτερότητά της, και φέροντας αυτή την ιδιαιτερότητα, έχει και την ανάλογη διδαχή εξέλιξης, την ανάλογη κατεύθυνση και καθοδήγηση, που συνεχώς τείνει να την οδηγήσει στην Ταύτιση με Μένα. Μη ζητάς την ασφάλεια, είναι μία κίνηση της πλάνης, είναι ένα κατεστημένο της συνηθισμένης ανθρώπινης εκδήλωσης. Δεν υπάρχει λόγος να ζητάς ασφάλεια, που δημιουργείται από συνθήκες ή καταστάσεις ή ανθρώπους άλλους που βρίσκονται γύρω σου, μέρη του εαυτού σου δηλαδή, που κατοικούν σε άλλα σκηνώματα. Μοναδική σου ασφάλεια Είμαι Εγώ, κι Είμαι μέσα σου. Είμαι εσύ, Είμαι όλα τα βήματα της πορείας κι όλες οι κατευθύνσεις. Κατανόησέ το και προχώρα με τόλμη, δεχόμενος ν’ απεκδυθείς οτιδήποτε μέχρι τώρα φορούσες, για να καλύψεις τις ανάγκες που η πλάνη δημιούργησε, απομακρύνοντάς σε από την Αλήθεια Μου.
Δεν έχεις ανάγκες, Άνθρωπε, δεν έχεις φόβους, δεν έχεις αναστολές ή όρια. Όλα αυτά είναι καλύμματα που σε ντύνουν, καλύμματα που σε οδηγούν να παραμείνεις κολλημένος στα Κατεστημένα. Απεκδύσου τα με τόλμη, για να Με γνωρίσεις, για να γνωρίσεις τον Εαυτό, που Είμαστε, γιατί αυτή την Εποχή δεν θα προχωρήσεις ως ανεύθυνος μαθητής, αλλά μονάχα ως υπεύθυνος μαθητής του Λόγου, ικανός ν’ αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα, που αυτή η μαθητεία παρέχει.
Είναι μία περίοδος η περίοδος αυτή, Αγαπημένε Μου, που θα σε οδηγήσει στην Τελείωση. Μα απαιτεί κι από σένα τη δυνατότητα να χωρέσεις αυτή την Τελείωση. Τη δυνατότητα στο νου σου, που έχεις περικλείσει με χιλιάδες διαχωρισμένες ιδέες, γιατί η δυνατότητα στην Ουσία σου υπάρχει. Είσαι Θεός, από τη στιγμή που δημιουργήθηκες, είμαστε ενωμένοι και Ομοούσιοι. Επομένως από άποψη Ουσίας, ποιότητας εσωτερικής, δεν υπάρχει διαφορά. Είσαι Ανεξάντλητος όπως Εγώ, γιατί Είμαστε Ένα. Είσαι Άπειρος όπως Εγώ, γιατί Είμαστε Ένα. Το πρόβλημα υπάρχει στο χώρο του νου σου, στο χώρο της πίστης σου, στο χώρο της Αγάπης σου.
Στο χώρο του νου σου είναι οι ιδέες, τις οποίες έχεις μάθει πάντα να χρησιμοποιείς αντικρουόμενες κι όχι ενωμένες. Άλλαξε τοποθέτηση και ένωνε τις ιδέες. Γιατί όποια ιδέα κι αν υπάρχει μέσα σου, όσο κακή κι αν σου φαίνεται, όσο ανάρμοστη ή ανάξια, Μου ανήκει, σου ανήκει, ανήκει στο Όλο του Θεού. Μόνο που πρέπει να ξαναβρεί τη θέση της μέσα στην ισορροπία. Μην αποβάλλεις επομένως καμία ιδέα από το νου σου, αλλά να την ισορροπείς, να τη δέχεσαι, να την αγαπάς και να τη φέρνεις σε Αρμονία. Μην προσπαθείς να είσαι υπόδειγμα καλοσύνης, γιατί ένα υπόδειγμα καλοσύνης έχει κατασκευασθεί απ’ την ανθρώπινη πλάνη, απ’ τους εγωισμούς της εξύψωσης. Μην προσπαθείς να κρίνεις και να διαμοιράζεις τους ανθρώπους σε υποδείγματα κακίας, γιατί δεν υπάρχουν. Και τα υποδείγματα της κακίας και τα υποδείγματα της καλοσύνης είναι καταστάσεις διττότητας, που ανάγονται στο χώρο της πλάνης. Εσύ πρέπει να γίνεις Θεός, που σημαίνει Ένωση, όχι διττότητα. Πρέπει να εκδηλώσεις το Λόγο Μητέρα, το Λόγο Υιό, που είναι Ένα, και τον Άμορφο Πατέρα, που είναι κι Αυτός Ένα, χωρίς να υπάρχουν μέσα σου διαχωριστικές καταστάσεις. Φρόντισε να ελέγχεις την κίνηση του νου σου, ώστε να κάνει πάντα διεργασίες ενωτικές, για να μπορείς να επεκταθείς στο Άπειρο και να προσφερθείς μέσα στο ενωμένο Είναι σου σαν Ενωτική Πνοή Ζωής.
Στο χώρο της Αγάπης, πρέπει να μάθεις να ξεπερνάς όλες τις ποιότητες αγάπης που μέχρι τώρα γνώρισες. Η γνωριμία μ’ αυτές σε δίδαξε ορισμένες ποιότητες, που πρέπει να ενώσεις, που πρέπει να αποδεχθείς σαν φθόγγους και μέρη της Ολότητας της Αγάπης. Κάθε ποιότητα αγάπης κατανόησέ την, μάθε τον ήχο της, μάθε το άκουσμά της, τη μελωδία την αρμονική ή τη δυσαρμονική που δίνει, και ύστερα ένωσέ τες και δημιούργησε μια σύνθεση απόλυτα αρμονική, απόλυτα μελωδική, που είναι η Άπειρη Αγάπη, που Είμαστε. Μόνο τότε μπορείς να ρέεις και να καλύπτεις κάθε κομμάτι του Εαυτού σου, μα και κάθε σημείο των Συμπάντων, με Ευλογία, όπως είναι ο προορισμός σου. Μόνο τότε μπορείς να εκδηλώνεσαι ως Θεός.
Στο χώρο της πίστης σου, Άνθρωπε, είναι που πρέπει να κάνεις μια βαθιά και ριζική μετατόπιση, επειδή μέχρι τώρα είχες μάθει να πιστεύεις τυφλά, χωρίς να επεξεργάζεσαι, χωρίς να κατανοείς, χωρίς να συνειδητοποιείς. Για να εκδηλωθείς ως Θεός, πρέπει να πιστεύεις συνειδητά. Και ποια είναι η διαφορά της τυφλής από τη συνειδητή πίστη; Μήπως και οι δύο δεν περιέχουν υπακοή στη Θεία Καθοδήγηση; Μήπως και οι δύο δεν περιέχουν εναρμόνιση με τη Θεία Βουλή; Πώς θα μπορέσεις να καταλάβεις αν πιστεύεις τυφλά ή συνειδητά, πώς θα μπορέσεις να γνωρίσεις με ποιον τρόπο κινείσαι;
Άνθρωπέ Μου, πρέπει να κατανοήσεις ότι η τυφλή πίστη σε οδηγεί συνεχώς σε μία απαίτηση από το Θεό, για ορισμένες καταστάσεις, για ορισμένα δείγματα, για ορισμένες φανερές και εμπράγματες παρουσιάσεις Του σε σένα. Ζητάς, με την τυφλή πίστη, να σου δώσει εκείνα τα σημεία, που θα σε μετατοπίσουν, επειδή θα δονηθείς έντονα από μία κατάσταση και δεν θα μπορείς ν’ αντιδράσεις διαφορετικά. Αυτή η μετατόπιση δεν πρόκειται να σου προσφερθεί την περίοδο αυτή. Αντίθετα, μια τέτοια απαίτηση θα σε οδηγεί απέναντι στο Θεό σε δυσαρμονία. Γιατί αυτή η θέση απομακρύνει το Θεό από εσένα, Τον διαχωρίζει, Τον βάζει κάπου πιο μακριά, κάπου πιο έξω, ενώ είναι μέσα σου. Η ενσυνείδητη πίστη εκδηλώνεται όλες τις ώρες από εντός σου. Η ενσυνείδητη πίστη είναι η γνώση της Ένωσής σου με Μένα, το Λόγο. Είναι η γνώση της επαφής Μας, της επικοινωνίας Μας, της συνεχούς συνομιλίας Μας. Δεν απαιτεί έντονα δείγματα για να πιστέψεις, δεν απαιτεί καταστάσεις βίαιης μετατόπισης για να εκδηλωθεί, αλλά εκδηλώνεται σταθερά, αρμονικά, με τον ίδιο πάντα παλμό, με την ίδια ένταση, με την ίδια θέρμη. Δεν παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά της τυφλής πίστης, που αυξάνεται και μειώνεται, ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες. Είναι ανεπηρέαστη από τις εξωτερικές συνθήκες, γιατί γνωρίζει την Ουσία των πραγμάτων, γνωρίζει την Αλήθεια των πραγμάτων, μπορεί να δει τα βαθύτερα αίτια, να τα εξηγήσει και να δώσει σε καθετί την πραγματική του σημασία. Παρόλο που έχεις εισέλθει σ’ αυτή την πορεία της ενσυνείδητης πίστης, υπάρχουν πολλές στιγμές που λειτουργείς πάλι με την τυφλή πίστη. Σου εφιστώ την προσοχή σ’ αυτές τις στιγμές, που υποβιβάζουν ολόκληρη την υπόστασή σου σε χαμηλότερα πεδία εκδήλωσης και την οδηγούν στην εκδήλωση της προηγούμενης Κοσμικής περιόδου, όπου δεν φανερωνόσουν ως μαθητής του Λόγου, αλλά ως δούλος του Θεού. Εσύ, που γνώρισες τη μαθητεία του Λόγου, είναι δυνατόν να τολμάς να υποβιβάζεσαι μ’ αυτό τον τρόπο και να μην ασφυκτιάς από την έλλειψη του οξυγόνου της Ελευθερίας, του οξυγόνου της Αγάπης; Είναι δυνατόν να μην κατανοείς, όταν βρίσκεσαι σ’ αυτή την ασφυξία, πού είναι το λάθος, αλλά να ψάχνεσαι, να περιδινίζεσαι σε αδιέξοδα εννοιών, ν’ αναζητάς την ατέλεια και να μην τη βρίσκεις; Κι αυτή η ατέλεια να μην είναι άλλη, παρά η απομάκρυνσή σου από την ταύτιση με την ενσυνείδητη πίστη, που είναι η γνώση του Όλου;
Αγαπημένε Μου, αυτή η Περίοδος απαιτεί από σένα να είσαι συνεχώς σ’ επαγρύπνηση. Γιατί, για να γίνεις Θεός, πρέπει όλα σου τα κύτταρα να εργάζονται και να δουλεύουν, όλοι σου οι παλμοί να είναι εναρμονισμένοι με τη διεργασία της Θέωσης, όχι μόνο στο μεμονωμένο κομμάτι του Εαυτού που βρίσκεται μέσα σου, αλλά σε κάθε κομμάτι, που κατοικεί σ’ όλα τα σκηνώματα. Διαφορετικά, δεν υπάρχει διεργασία Θέωσης, ούτε Αγάπη, ούτε Πίστη. Μην έχεις αυταπάτες, αν νομίζεις ότι προχωράς κάνοντας αποκομμένες διεργασίες μέσα σου. Σου ανακοινώνω ότι δεν κάνεις ούτε ένα βήμα. Παραμένεις στάσιμος, αδρανής. Μόνο η ενωτική λειτουργία σου μπορεί να σε οδηγήσει στη δραστηριότητα εκείνη, που θα Με εκδηλώσει ολοκληρωμένα από μέσα σου, που θα Με φανερώσει μ’ όλους τους τρόπους, διαδίδοντας το Μήνυμα της Αγάπης με λόγο, με πράξη, με εκδήλωση. Ο προορισμός σου είναι σ’ όλη τη γη να φανερώσεις Εμένα, να δείξεις ότι κάθε μορφή μπορεί να Με εκδηλώσει, όπου κι αν βρίσκεται, σ’ όποια εξέλιξη κι αν είναι. Γι’ αυτό και καλώ μορφές διάφορες, από διάφορα στρώματα, από διάφορα επίπεδα μόρφωσης, από διάφορες καταστάσεις εξωτερικών συνθηκών. Όλες οι μορφές, ενωμένες σαν Ένας Εαυτός, θα παρουσιάσουν η καθεμιά τη Θεότητα, το Λόγο, για να καταστούν δείγματα και Πρότυπα για την Ολότητα του Ανθρώπου.
Οι υποστάσεις οι επιλεγμένες, που βρίσκονται στην πρώτη σειρά αυτού του Έργου, δεν έχουν περιθώρια για καθυστερήσεις. Κι εσύ, Άνθρωπε, βρίσκεσαι στην πρώτη σειρά του Έργου. Μην καθυστερείς, μην αφουγκράζεσαι την κλήση άλλο. Κατανόησέ την, εκδήλωσέ την. Μόνο εκδηλώνοντάς την θα την κατανοήσεις. Μην περιμένεις να ολοκληρωθεί μια κατάσταση, για να την εκδηλώσεις. Τίποτα δεν ολοκληρώνεται αν παραμένει ανεκδήλωτο, γιατί τα πάντα στα δίνω για να τα εκδηλώνεις, τα πάντα στα παρέχω για να τα προσφέρεις, τίποτα δεν είναι δικό σου. Απ’ τη στιγμή που θα το θεωρήσεις δικό σου, το χάνεις, γιατί διαχωρίζεις. Τα πάντα ανήκουν στην Ολότητα του Εαυτού σου, γι’ αυτό φρόντιζε τα πάντα να τα προσφέρεις, όσο ελάχιστα κι αν σου φαίνονται, όσο μηδαμινά, όσο χωρίς σημασία. Είναι δυνατόν κάτι που σου δίνω Εγώ, να είναι χωρίς σημασία; Κάποια διδασκαλία που σου παρέχω, να μην περικλείει Σοφία, όσο μικρή κι αν σου φαίνεται; Μην περιορίζεις τη Σοφία Μου μέσα στις ανθρώπινες καταστάσεις σου, μην τη μετράς με τη σοφία που γνώρισες σαν άνθρωπος. Γιατί η δική Μου Σοφία μπορεί να φαίνεται ελάχιστη, αλλά είναι Απέραντη. Μπορεί να παρουσιάζεται με μορφές ασήμαντες, αλλά το Μεγαλείο Της ουδέποτε μειώνεται, κι η αφύπνιση που παρέχει είναι πάντα η ίδια, σταθερή και αμετάβλητη. Διδάξου απ’ τον τρόπο που σου εκδηλώνομαι και σου προσφέρομαι, που είναι πολυποίκιλος, όλες τις ώρες. Διδάξου, είτε αυτή η εκδήλωση είναι εσωτερική, είτε είναι εξωτερική, από άλλα σκηνώματα, που έχουν επιλεχθεί γι’ αυτό το σκοπό. Διδάξου τον τρόπο να δίνεις, όχι μόνο όσα γνωρίζεις, αλλά τη ζωή σου, την ανάσα σου, κάθε παλμό που πάλλεται μέσα σου, γιατί κάθε παλμός δικός Μου που πάλλεται μέσα σου, πάλλεται για να διαμοιρασθεί, αλλιώς δεν είναι δικός Μου, είναι ένας απόηχος του δικού Μου παλμού, που ακόμα δεν ενώθηκε με τον ενιαίο Ήχο της Δημιουργίας.
Φρόντισε τους παλμούς σου όλους να τους ενώνεις με Μένα, που βρίσκομαι μέσα σου, να τους κάνεις Έναν Εαυτό Απέραντο και να τους δίνεις. Μάθε να χρησιμοποιείς το Λόγο σου και τη σκέψη σου, για να ενεργείς πάνω στο σύνολο του Ανθρώπου ευεργετικά, με Ευλογία. Μάθε να χρησιμοποιείς το Λόγο σου, για να ενώνεσαι μαζί Μου, όταν υπάρχουν αποστάσεις που Μας χωρίζουν. Ο Λόγος σου, Άνθρωπε, μπορεί να σε δονήσει, μπορεί να σε εξακοντίσει στα Σύμπαντα σαν διάπυρους Πυρήνες Ζωής, αρκεί να τον χρησιμοποιήσεις σωστά. Γιατί ο Λόγος σου μεταφέρει Εμένα, μπορεί να Με περικλείσει σαν Δόνηση Απείρου. Έχει την ικανότητα να ταυτισθεί μ’ όλες τις δονήσεις και να τις εκδηλώσει ενωμένες. Μίλα. Μίλα με τον Εαυτό σου, που Είμαι Εγώ, και μέσα απ’ αυτή τη συνομιλία νιώσε την Ενότητά Μας. Νιώσε ότι δεν μπορείς πια να Μου απευθύνεσαι σαν κάτι ξεχωριστό, αλλά σαν να είμαστε Ένα. Μίλα με τον Εαυτό σου, που βρίσκεται στα άλλα σκηνώματα. Μίλα μέχρι να νιώσεις ότι κι αυτός ο Εαυτός είναι απόλυτα ενωμένος μαζί σου, χωρίς καμία διάκριση. Μίλα, Ευλόγησε, αγκάλιασε, θώπευσε, με κάθε κίνηση του Λόγου σου, της σκέψης σου, των χεριών σου, κάθε μέρος της Δημιουργίας, κάθε ον, για να μπορέσεις να κατανοήσεις τη Θεότητα, που Είμαστε.
Προσευχήσου, Άνθρωπε, με όλους τους πόρους σου και όλους τους παλμούς σου. Προσευχήσου σε Μένα σαν Άπειρο, σε σένα σαν Άπειρο, γιατί Εγώ και εσύ είμαστε το Άπειρο. Μάθε να προσεύχεσαι στον εσωτερικό σου Εαυτό Ενότητα – Λόγο – Θεό, γιατί όσο προσεύχεσαι σε έναν Θεό που τον αφήνεις να βρίσκεται έξω από το «Είναι» σου με την ιδέα του νου σου, δεν μπορείς να εκδηλωθείς, δεν μπορείς να διδαχθείς σαν μαθητής του Λόγου. Προσευχήσου στην Ένωσή Μας και ζήτα αυτή η Ένωση να σε διδάξει. Προσευχήσου στην Αγάπη Μας και ζήτα αυτή η Αγάπη να σε διδάξει. Προσευχήσου στον Εαυτό – Θεό, που είμαστε, και ζήτα από Αυτόν να σε διδάξει όλες τις ώρες. Δέξου τη διδαχή Του με Αρμονία και Ευχαριστία. Δέξου τη διδαχή Του με όποιον τρόπο κι αν σου εκδηλώνεται, γιατί όλοι οι τρόποι εμπεριέχονται μέσα στη διδαχή του Λόγου, κανένας δεν εξαιρείται.
Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, Ευλογώ το «Είναι» σου να Με χωρέσει και να Με εκδηλώσει χωρίς φραγμούς. Ευλογώ την καρδιά σου να γεμίσει από Αγάπη. Ευλογώ την υπόστασή σου να παλμοδονείται από τον ήχο Μου και τη Φωνή Μου. Ενεργοποιώ τα Κέντρα του Λόγου σου, για να Με εκφράζουν όλες τις ώρες, για να μεταφέρουν τη δόνησή Μου και τη διδασκαλία Μου. Ευλογώ την πνευματική σου ακοή να σου μεταφέρει την Καθοδήγησή Μου συνεχώς, καθαρή, με σαφήνεια, χωρίς παρεισφρήσεις πλάνης. Ευλογώ τα βήματά σου να σε οδηγούν πάντα σε Μένα και τα χέρια σου να εκδηλώνονται μόνο στην προσφορά. Σε Ευλογώ να εκδηλώσεις την πραγμάτωση του προορισμού σου, τη Χριστοποίηση, απόλυτα.
