Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, μαθητή και ακόλουθε. Υποτίθεται ότι ξέρεις να προσεύχεσαι. Παρ’ όλ’ αυτά, οι Προσευχές σου δεν σε οδηγούν στα σωστά αποτελέσματα. Αυτό σημαίνει ότι δεν ξέρεις να προσεύχεσαι σωστά, ή καλύτερα δεν έχεις εντοπίσει τα σωστά σημεία για τα οποία πρέπει να προσευχηθείς. Δεν έχεις συνειδητοποιήσει τι πρέπει να κάνεις, σε τι Έργο βρίσκεσαι, σε τι διδαχή συμμετέχεις. Δεν έχεις συνειδητοποιήσει ποιες είναι οι ευθύνες σου, οι υποχρεώσεις σου και ποια τα δικαιώματά σου. Χρησιμοποιείς τα δικαιώματα που σου έχω παραχωρήσει, τα τάλαντα που σου έχω δώσει, όχι για να τα πολλαπλασιάζεις, αλλά για να παρουσιάζεσαι σαν χαρισματικός.
Θα προσευχηθώ για σένα, Αγαπημένε Μου μαθητή, γιατί έχεις ανάγκη την Προσευχή. Αυτή η Προσευχή ας εγκολπωθεί μέσα σου, για να σε βοηθήσει να βρεις τα αίτια από τα οποία πηγάζουν οι δυσαρμονίες που εκπορεύεις με οποιονδήποτε τρόπο και να τοποθετηθείς σωστά απέναντι στο Έργο και στη μαθητεία.
Πατέρα Μου Αγαπημένε, είμαι ο Άνθρωπος μαθητής. Πολλούς αιώνες διδάχθηκα, για να μπορέσω να φτάσω σήμερα στο σημείο να έχω κληθεί από Εσένα για να συμμετάσχω στο Έργο Σου. Μήπως αυτό με καθιστά προνομιούχο; Όχι, Πατέρα Μου. Μου δίδασκες και μου διδάσκεις ότι αυτό, όχι μόνο δεν με καθιστά προνομιούχο, αλλά αντίθετα φέρνει στην επιφάνεια τις ευθύνες μου, τις υποχρεώσεις μου κι όχι τα δικαιώματά μου. Μέχρι τώρα, Αγαπημένε Μου, απολάμβανα τα δικαιώματα, την προστασία και την κάλυψη που Εσύ ενεργοποιούσες γύρω μου. Τα απολάμβανα παθητικά, χωρίς να συμμετέχω, γιατί εγώ ήμουν ο Άνθρωπος κι Εσύ ο Θεός, που είχες υποχρέωση να με προστατεύεις. Τώρα όμως, που με διδάσκεις να θεωθώ, που μου έχεις διοχετεύσει Θεία ενεργοποίηση, Ευλογία και Χάρη, μου διοχετεύεις ταυτόχρονα και την οδηγία να εκδηλώσω το «Είναι» μου, το δημιουργικό και το Θείο, και να παρουσιάσω Ευλογία, Ισορροπία, Αρμονία, Ενότητα.
Με προστατεύεις, Πατέρα, πάλι. Το γνωρίζω. Μα η προστασία Σου έχει αλλάξει μορφή. Θέλει να με διδάξει και να με ισχυροποιήσει. Θέλει να με εντάξει σε νέες καταστάσεις νου, συνείδησης και Αγάπης. Όλα αυτά τα γνωρίζω θεωρητικά, όπως γνωρίζω θεωρητικά και το Έργο Σου. Όμως, Πατέρα, βοήθησέ με να μπορέσω να μην παραποιώ, με τρόπους πολλούς και διάφορους, όσα μου διδάσκεις, και να πιστεύω ότι όλ’ αυτά που παρουσιάζω δεν είναι παραποίηση. Βοήθησε ν’ αποκαλυφθεί η Αλήθεια μπροστά μου και να τη χωρέσω, Πατέρα Μου. Βοήθησέ με να δω τον εαυτό μου έτσι όπως πράγματι είναι, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό. Γιατί μόνον αυτό μπορεί να με οδηγήσει στη σωστή πορεία.
Το επικαλούμαι, Πατέρα, αν και μέχρι τώρα το απέφεύγα. Αν και μέχρι τώρα, ενεργοποιώντας το Έλεος, απέφευγα ν’ αντιμετωπίσω την παραποίηση που έχω δημιουργήσει γύρω μου και μέσα μου. Τώρα όμως, επειδή συναισθάνομαι το βάρος της ευθύνης μου, επειδή μέσα από τις καταστάσεις της διδαχής μου αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να ισορροπήσω, ότι πρέπει να προσαρμοστώ και να παρουσιάσω την πνευματική μου πορεία στην καθημερινή ζωή, Σου ζητώ να μου δείξεις τα πάντα. Αυτά που έκανα και ήταν λάθος, αυτά που κάνω και είναι λάθος, κι αυτά τα οποία σαν τάσεις υπάρχουν μέσα μου και αναμένουν την εκδήλωση, όσο καλυμμένα κι αν είναι από κατεστημένα ή πλαίσια του νου, όσο ωραιοποιημένα κι αν είναι μέσα στις δομές της σκέψης μου, οι οποίες θέλουν να τα παρουσιάζουν σαν στοιχεία δικά Σου, Τέλεια και Αληθή. Ακριβώς αυτά τα σημεία, τα οποία τόσο έχω αγωνιστεί να ισχυροποιήσω, να ωραιοποιήσω και να τα εξυψώσω, Σου ζητώ να τα καταλύσεις. Να τα καταρρίψεις, να τα μετουσιώσεις, να μου παρουσιάσεις την Αλήθεια έτσι όπως είναι και να μου δώσεις τη δύναμη να την αντιμετωπίσω σωστά και ολοκληρωμένα, με Ισορροπία, Αγάπη και Ενότητα. Να μου δώσεις τη δύναμη να μετουσιώσω ό,τι έκανα κι ό,τι κάνω, καθώς και τις τάσεις που ακόμα δεν εκδηλώθηκαν, και να προχωρήσω με νέα στοιχεία.
Σου παραδίδομαι, Πατέρα Μου, εκ νέου, κάτω από νέα συνειδητοποίηση, από νέα ποιότητα αντιλήψεων, κάτω από νέα υπευθυνότητα και σύνεση. Ενεργοποιώ νέες καταστάσεις, οι οποίες θα παρουσιάσουν μέσα μου τα πάντα, θα γκρεμίσουν τα πάντα, για ν’ ανοικοδομήσουν Αρμονία και Ισορροπία και θα καταστήσουν κάθε φθαρτό αδιάφθορο μέσα από τη διεργασία της Αλήθειας και την εισπόρευση μέσα στο Πυρ της Θεότητας. Σου παραδίδομαι σαν σώμα, σαν νους, σαν καρδιά, σαν συνείδηση, σαν παλμοί, σαν εκδηλώσεις. Σου παραδίδομαι για να δεχθώ το Πυρ Σου. Μετουσιώνω τους φόβους μου, την άγνοιά μου, την ημιμάθειά μου και τις γνώσεις μου. Σου τταραδίδομαι ολοκληρωτικά, χωρίς να κρατάω τίποτα για μένα, για να δοκιμαστώ στο Πυρ της Θεότητας, για να δεχτώ το βάπτισμα του Πυρός και ν’ αναγεννηθώ μέσα απ’ Αυτό.
Σου ζητώ να μη μου επιτρέψεις ούτε ένα λεπτό, ούτε μία στιγμή, να παραμείνω ήσυχος, αν και εφόσον δεν πορεύομαι προς την Αλήθεια, αν και εφόσον δεν εργάζομαι συνεχώς, για να συνειδητοποιώ τις καταστάσεις μου, αν και εφόσον δεν επαγρυπνώ για να μη διαχέω και την παραμικρή δυσαρμονία μέσα στο Σύμπαν. Σου ζητώ να μη μου επιτρέπεις να έχω ελαφριά τη συνείδηση για τις δυσαρμονίες που εκπορεύω με οποιαδήποτε δικαιολογία, για τους λόγους και τις συνθέσεις των σκέψεών μου που μεταφέρουν επιτίμηση ή υποτίμηση ή και πιο έντονες μορφές δυσαρμονίας, αλλά μέχρι να υπάρξει απόλυτη επίγνωση, μεταλλαγή και μετουσίωση, να βρίσκομαι σε συνεχείς διεργασίες που δεν θα μου επιτρέπουν να ξεχνώ αυτές τις εκδηλώσεις.
Σου ζητώ, Πατέρα Μου, να με αντιμετωπίσεις σαν υπεύθυνο και συνειδητό μαθητή. Μπορεί οι πράξεις μου ακόμα να μη μ’ έχουν φτάσει εκεί, όμως Σε παρακαλώ να με αντιμετωπίσεις έτσι, για να φτάσω, για να μπορέσω να παλέψω για την Αλήθεια, γι’ αυτό που με διδάσκεις. Σου ζητώ να μη μου επιτρέπεις να διατηρώ εντυπώσεις για την προσωπικότητά μου, την υπόστασή μου, τις εκδηλώσεις μου, αλλά να μου τις καταρρίπτεις όταν αυτές είναι λανθασμένες ή όταν στηρίζονται σε σαθρό υπόβαθρο. Σου ζητώ να με κάνεις άξιο μαθητή Σου. Παραδίδομαι σ’ αυτές τις διεργασίες των Νόμων Σου, παραδίδομαι και στο αυτενεργό Έλεος Σου. Γιατί σίγουρα, Πατέρα, πολλά είναι τα λάθη μου, οι αμέλειές μου, και χρειάζομαι το αυτενεργό Έλεος για να μπορέσω ν’ αντεπεξέλθω. Έλεος απόλυτα συνδυασμένο με την επίγνωση, την ενσυνείδητη υπευθυνότητα.
Παρακαλώ, βοήθησέ με ν’ αντιμετωπίσω το Έργο, όχι σαν δικό μου, αλλά σαν το Έργο Σου και το Έργο του Ανθρώπου και να πάψω να το ντύνω με ό,τι μ’ αρέσει. Βοήθησέ με να πάψω να πιστεύω ότι έφτασα, επειδή Εσύ με στόλισες με Χάρη. Βοήθησέ με να πάψω να υπεραίρομαι και να εξυψώνομαι, να κατακρίνω και να επιτιμώ τα τμήματα του Εαυτού μου, διχάζοντας έτσι το «Είναι» μου κι απομακρύνοντας την υπόστασή μου από Εσένα, ακολουθώντας το δρόμο που σίγουρα δεν θα με οδηγήσει στην ταύτιση και Ένωση μαζί Σου. Βοήθησέ με να μην υπάρχουν άλλα στοιχεία στο νου μου και άλλα στις πράξεις μου, άλλα στα λόγια μου κι άλλα στις εκδηλώσεις μου, άλλα στη διδασκαλία που παρουσιάζω από εντός μου κι άλλα στις εκδηλώσεις Προσευχής και ενεργειών. Βοήθησέ με να είμαι σαφής και καθαρός, απόλυτα ταυτισμένος με την Ενότητα και την Αγάπη, απόλυτα ταυτισμένος με την Ισορροπία και τη Ζωή. Τη στιγμή που εκδηλώνομαι, Πατέρα, σύντριψέ με αν εκδηλώνω δυσαρμονία. Σύντριψέ με, όχι με υλικές ζημιές προς το σώμα μου ή με υλικές καταστάσεις δυσκολιών στη ζωή μου, μα διάλυσε μέσα μου το οικοδόμημα που έχω κτίσει συνειδητά. Ώστε συνειδητά να καταλάβω τη συντριβή και συνειδητά να καταλάβω την αναγέννηση, για να προχωρήσω και να εξελιχθώ. Γιατί δεν μου επιτρέπεται να εκδηλώνομαι έτσι, δεν το επιτρέπω εγώ ο Άνθρωπος μαθητής στον Εαυτό μου, όχι Εσύ που είσαι το Έλεος κι η Αγάπη.
Σαν Άνθρωπος μαθητής ενεργοποιώ τη διδαχή μου, για να φύγω απ’ τους εγκλωβισμούς της ύλης και της πλάνης. Για να μετουσιώσω και να εκδηλωθώ στην ύλη με Αγάπη, ενώνοντας με Ισορροπία και Κατανόηση καθετί. Για να πάψω να πολεμώ αλλά να ενώνω, για να πάψω να καταπιέζω και να μετουσιώνω, για να πάψω να ωραιοποιώ και ν’ αντιμετωπίζω καθετί που υπάρχει μέσα μου, παρουσιάζοντάς το μέσα από τη Θεία εμβάπτιση στο Πυρ, μεταλλαγμένο, απόλυτα ισορροπημένο, τέλειο.
Ζητώ την Ευλογία Σου, την Αγάπη Σου, την προστασία Σου σε νέες καταστάσεις εκδηλώσεων, γιατί πάντα τα έχω ανάγκη. Ζητώ το αυτενεργό Σου Έλεος, γιατί σίγουρα δεν μπορώ να προχωρήσω χωρίς αυτή Σου την εκδήλωση. Αλλά, Πατέρα, είμαι έτοιμος, κι αν δεν είμαι ωθώ τον εαυτό μου να γίνει, για ν’ αντιμετωπίσω την Αλήθεια του «Είναι» μου και να παρουσιάσω τη μετουσίωση και τη μεταλλαγή εκ βάθρων.
Αγαπημένε Άνθρωπε, αποτελείς τους μαθητές και ακολούθους του Έργου Μου. Δηλαδή, είσαι το σώμα που ενσαρκώνει και παρουσιάζει το Έργο, τις ιδέες Του, την Αγάπη Του, την Ενότητά Του. Σου έχω παραχωρήσει Χάρη, Ευλογία, Δωρεά, ακριβώς γιατί το Έργο Μου μιλάει για τη Θέωση του Ανθρώπου, και δεν θα ήταν δυνατόν η Θέωση να μην ακολουθείται από τη διάχυση της Χάρης. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι σου έδωσα και την άδεια να κάνεις ό,τι θέλεις, ή να παρουσιάζεις ό,τι υπάρχει μέσα στο κεφάλι σου, ό,τι έχεις συλλέξει από τη συνισταμένη της διττής σου πορείας σαν Αλήθεια, σαν Απόλυτο, και να το επιτηρείς με ευλάβεια διαμέσου Προσευχών ή και ενεργειών, χρησιμοποιώντας και ενεργοποιώντας τη Χάρη που σου έχω παραχωρήσει.
Συνετίσου, γιατί το σώμα του Έργου Μου νοσεί. Νοσείς μαθητή και ακόλουθε, γιατί δεν μπόρεσες να συλλάβεις το μέγεθος και την απειρότητα της διδασκαλίας. Συνέλεξες όσα μπορούσες, τα ενέταξες μέσα στα πλαίσια και τους περιορισμούς σου και τα παρουσίασες, νιώθοντας ταυτόχρονα περήφανος γι’ αυτά που κατάφερες. Πολλές φορές έχω κάνει παρόμοιες νουθετήσεις. Η συχνή επανάληψη θα πρέπει να σε βοηθήσει να καταλάβεις ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό να επανέλθεις στη σωστή πορεία. Είναι πάρα πολύ σημαντικό ν’ απεγκλωβίσεις το σώμα του Έργου Μου από τις δυσαρμονίες με τις οποίες Το έχεις εγκλωβίσει και δεσμεύσει, μην επιτρέποντάς Του να παρουσιάσει την Αλήθεια Του και την Ενότητά Του, δίνοντάς Του χρωματισμούς διάφορους, οι οποίοι καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματική Ουσία Του.
Δεν έχεις συνειδητοποιήσει ότι παρουσιάζεις το Έργο Μου. Δεν έχεις συνειδητοποιήσει πως οτιδήποτε κι αν κάνεις Το χαρακτηρίζει. Ενεργείς σαν να μην έχεις καμιά σχέση μ’ Αυτό, σε πολλές καταστάσεις της ζωής σου. Όμως οι αλλεπάλληλες ενέργειές σου, οι μη ενταγμένες μέσα στην Αγάπη, στην Ενότητα, στην Αρμονία, στην Ισορροπία και στις διδαχές τις οποίες επανειλημμένα σου έχω κάνει – και δεν μιλώ για λεπτοφυείς εκδηλώσεις, αλλά και για κραυγαλέες εκδηλώσεις, έντονες – χαρακτηρίζουν το Έργο Μου και Του προσδίδουν ονόματα διάφορα, που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. Χαρακτηρίζουν το Δάσκαλο του Έργου Μου και του αποδίδουν ευθύνες, οι οποίες πραγματικά δεν ανήκουν σ’ Αυτόν.
Δεν σε κάλεσα να γίνεις συνειδητός Θεός, για να ρίχνεις τις ευθύνες σου πάνω σ’ έναν Πνευματικό Καθοδηγητή που σου παραχώρησα, για να υπάρχει και να σε καθοδηγεί πάνω στη γη. Αυτή τη στιγμή που μιλάω, μη νομίσει κανένας από τους παρισταμένους ότι εξαιρείται. Όλοι ας λάβουν υπόψη τους όσα εκδηλώνω, και ιδιαίτερα εκείνοι οι οποίοι για πολλά χρόνια διδάσκονται από Εμένα. Γιατί υποτίθεται ότι η κατανόησή τους έχει διανοιχθεί περισσότερο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χωρίζω τους μαθητές και ακολούθους σε περισσότερο ή λιγότερο εξελιγμένους, αλλά ότι κατανοώ περισσότερο αυτούς που μέσα σε μικρό χρονικό περιθώριο κλήθηκαν να χωρέσουν την Αλήθεια Μου. Όμως από εκείνους που πολλά χρόνια τους εκπαίδευσα και εξακολουθητικά τους εκπαιδεύω, περίμενα και περιμένω τουλάχιστον να μη βλάπτουν, να μην προκαλούν δυσαρμονία. Τουλάχιστον να μη χαρακτηρίζουν το Έργο Μου με άσχημες έννοιες, με άσχημες πράξεις, αλλά να προσπαθούν, μ’ όλους τους τρόπους, να Το παρουσιάζουν έτσι όπως είναι στ’ αλήθεια.
Αγαπημένε Μου μαθητή, θα έχεις καταλάβει ότι είναι απαραίτητο να εισχωρήσεις σε νέα κατάσταση εκπαίδευσης, ν’ αφήσεις πίσω σου οτιδήποτε κρατούσες σαν δεκανίκι για να προχωρήσεις στη Θέωσή σου. Είναι απαραίτητο να κατανοήσεις ότι, αν θέλεις να Θεωθείς, θα Θεωθείς όχι γιατί σε τραβώ Εγώ, αλλά γιατί εσύ το επιθυμείς. Όχι γιατί ο Δάσκαλος σε σπρώχνει, αλλά γιατί εσύ το θέλεις. Όποιος θέλει, είπα και λέω. Όποιος θέλει, είπε και λέει ο Δάσκαλος. Το «όποιος θέλει» δεν σημαίνει τίποτε άλλο, παρά το ότι οι υποστάσεις που επιθυμούν, συμμετέχουν συνειδητά κι αναλαμβάνουν και ευθύνες και δικαιώματα. Αναλαμβάνουν πάνω απ’ όλα την ευθύνη της Αλήθειας και της διάχυσής Της. Την ευθύνη της εσωτερικής τους μετουσίωσης, για να μπορούν ανά πάσα στιγμή να παρουσιάζουν την Αλήθεια. Την ευθύνη των λαθών τους, όχι σαν απλή μετουσίωση, αλλά και σαν έμπρακτη μετουσίωση και αποκατάσταση στους συγκεκριμένους χώρους, με τους συγκεκριμένους ανθρώπους, που εκδηλώθηκε η οποιαδήποτε παραποίηση.
Δεν αρκεί η πνευματική μετουσίωση, μαθητή. Διότι η πνευματική μετουσίωση δεν σε φέρνει αντιμέτωπο με τις ευθύνες σου. Όταν έχεις παρουσιάσει μία παραποίηση σ’ έναν συγκεκριμένο χώρο, σε μια συγκεκριμένη ομάδα μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο, τότε η μετουσίωση γίνεται από τη στιγμή που την παραδέχεσαι και την αποκαθιστάς έμπρακτα, όχι με δυσαρμονίες αλλά με Αγάπη, Ισορροπία και Ενότητα.
Αν θέλεις ν’ ακολουθήσεις, θ’ ακολουθήσεις έτσι όπως πρέπει, όχι έτσι όπως σε βολεύει. Το «έτσι όπως πρέπει» δεν είναι περιορισμός, διότι Εγώ δεν σε περιορίζω, δεν σου λέω πόσες φορές θα φας την ημέρα ή πόσες ώρες θα κοιμηθείς. Δεν ασχολούμαι μ’ αυτά, Άνθρωπε. Θα μπορούσα να σου έχω δώσει ένα πρόγραμμα αυτοσυγκράτησης, εγκράτειας, το οποίο ίσως να κρατούσες πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι κρατάς αυτά τα ουσιαστικά, τα οποία σου ζητώ. Εγώ, όμως, επιμένω στα ουσιαστικά, γιατί πρέπει να ξεπεράσεις τα κατεστημένα σου. Μέχρι τώρα είχες μάθει να προσαρμόζεσαι σε δρόμους και σε πνευματικές πορείες και να επιβάλλεις το σωστό στον εαυτό σου με εξωτερικά σημεία, τα οποία όμως δεν μετουσίωναν την αιτία την εσωτερική. Σ’ αυτή την πορεία που συμμετέχεις τώρα, ξεκινάμε από μέσα, Άνθρωπε, από τα αίτια. Ανατρέπω όλα τα κατεστημένα σου, για να σε οδηγήσω πρώτα στα αίτια, τα οποία, αφού μετουσιωθούν, σίγουρα θα έχουν και αποτελέσματα εξωτερικά Αρμονίας. Δεν στρέφομαι στα εξωτερικά σημεία, για να μη σε ενεργοποιήσω και σε συνδέσω με λανθασμένες ποιότητες περασμένων εποχών, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν θα έχεις σύνεση στις εξωτερικές σου εκδηλώσεις και εναρμόνιση με τη διδασκαλία που σου παραχωρώ συνεχώς.
Αγαπημένε Μου, έχεις πρόβλημα ν’ αντιμετωπίσεις τα αίτια που υπάρχουν μέσα σου. Προτιμάς να στηρίζεσαι σε εξωτερικές καταστάσεις εκδηλώσεων, που προσεγγίζουν επιφανειακά κάποιες επιτεύξεις Ισορροπίας. Αυτές οι ισορροπίες είναι ασταθείς και επικίνδυνες. Μ’ αυτές τις ισορροπίες είσαι επικίνδυνος και για το Έργο Μου και για τον Άνθρωπο.
Έχεις συνειδητοποιήσει ότι έχεις Χάρη. Έχεις δει αυτή τη Χάρη να ενεργεί στη ζωή σου κι οπουδήποτε την εκδηλώνεις και τη χρησιμοποιείς. Ο καθένας από σένα έχει δει αποτελέσματα, αναμφισβήτητα. Δεν έχεις συλλάβει όμως τον κίνδυνο που υπάρχει όταν εκδηλώνεσαι με δυσαρμονία, φέροντας αυτή τη Χάρη. Διότι, όπως είσαι επιφορτισμένος με πολλαπλάσια ποσότητα Ευλογίας στη θετική εκπόρευση, έτσι όταν εκδηλώνεις δυσαρμονία παρουσιάζεις ανάλογη φόρτιση δυναμικού, αντίστοιχη με την Ευλογία σου. Η δύναμη του λόγου σου, της σκέψης σου, του συναισθήματος σου και των παλμών σου, δεν είναι εκείνη η οποία ήταν, όταν δεν έφερες Χάρη και Ευλογία. Με κανέναν τρόπο δεν σε έντυσα με Χάρη και Ευλογία για να είσαι επικίνδυνος. Σε έντυσα για να διδαχθείς και να εκπαιδευθείς. Σου έδωσα το δικαίωμα να ενεργείς και να εκπαιδεύεσαι και να κάνεις και λάθη, αλλά όχι να κάνεις λάθη από πεποίθηση. Όχι να κάνεις λάθη από έξαρση συναισθήματος ή δυσαρμονίας, όχι να κάνεις λάθη επειδή αυτό σε εξυπηρετεί. Να κάνεις λάθη στους χειρισμούς και να τα μετουσιώνεις κι αυτά. Διότι πάνω στην εκπαίδευση δεν είναι δυνατόν να μην κάνεις λάθη. Όταν όμως είσαι γνώστης των λαθών, γιατί είσαι, και τα ντύνεις, τα ωραιοποιείς και τα παρουσιάζεις σαν Αλήθεια, τότε, Αγαπημένε Μου, βρίσκεσαι σε πάρα πολύ μεγάλο πνευματικό αδιέξοδο. Φοβάσαι τον εαυτό σου.
Προστατεύω το Έργο Μου, προστατεύω τους μαθητές και ακολούθους Του. Όμως για να φανούν αυτές οι ποιότητες και οι παραποιήσεις της Αλήθειας, επιτρέπω να εκδηλώνονται καταστάσεις. Σκοπός Μου είναι να συνετίσω τόσο τις υποστάσεις που εκδηλώνονται δυναμικά αλλά λανθασμένα, όσο και εκείνες που παθητικά αποδέχονται τη δυσαρμονική εκδήλωση.
Σίγουρα το Έργο μας μιλά για Αγάπη και Ενότητα. Όμως, Αγαπημένοι μαθητές, δεν μιλά για παθητικότητα. Οι διδαχές που υπάρχουν πρέπει να είναι ενεργείς συνεχώς, για να σε ωθήσουν να παρουσιάζεις τη δύναμή σου, την Αγάπη σου, την Ενότητά σου. Επομένως, όταν αντιλαμβάνεσαι μια δυσαρμονία, είναι απαραίτητο να τη μετουσιώνεις. Είναι απαραίτητο να λειτουργείς για να την αποκαθιστάς κι όχι να παραμένεις αδρανής. Είναι απαραίτητο να την παρουσιάζεις στις υπεύθυνες υποστάσεις που υπάρχουν μέσα στο Έργο και να λαμβάνεις οδηγίες και καθοδήγηση. Δεν έχεις αντιληφθεί επίσης, ότι για να υπάρχουν υπεύθυνες υποστάσεις που σου διοχετεύουν οδηγίες, υπάρχει και κάποια σκοπιμότητα γι’ αυτό. Ότι είναι απαραίτητο να κρατάς την επαφή, την ενημέρωση, και να στρέφεσαι προς αυτές τη στιγμή κατά την οποία βρίσκεσαι σε κάποια εσωτερική κατάσταση αναζήτησης ή σε κάποια δυσκολία. Ο Διδάσκαλος, η συντονίστρια του Έργου, καθώς και η μητέρα Άννα, λαμβάνουν ειδική επιχορήγηση από Εμένα. Πόσο τους ενημερώνεις κι αν ενημερώνεις, πόσο λαμβάνεις υπόψη σου την καθοδήγηση που σου δίνεται, σαν καθοδήγηση δική Μου, προερχόμενη από το Φως και την Αγάπη;
Σκοπός Μου δεν είναι να σε τρομάξω, ούτε να σε φοβίσω. Σκοπός Μου όμως είναι να σε συνετίσω. Διότι δεν είναι δυνατόν να εξακολουθήσεις έτσι. Αν θέλεις να εξακολουθήσεις έτσι, τότε ο ίδιος βγαίνεις από το Έργο Μου, διότι δεν παρουσιάζεις την Αλήθεια Του. Κι αν δεν παρουσιάζεις την Αλήθεια Του, δεν ανήκεις σ’ Αυτό.
Στο Έργο Μου δεν ανήκεις, γιατί είσαι γραμμένος σε κάποιο σωματείο ή γιατί είπες ένα «ναι» στην κλήση που σου έδωσα, ή γιατί έρχεσαι σε μία ή πέντε συγκεντρώσεις. Στο Έργο Μου ανήκεις, γιατί οι πράξεις σου, οι σκέψεις σου, η καρδιά σου, όλο σου το «Είναι», προσπαθούν να παρουσιάσουν την Αλήθεια και την Αγάπη, την Ενότητα και την Ισορροπία. Στο Έργο Μου ανήκεις, γιατί είσαι μαχητής που μπορεί ν’ αντιμετωπίσει τον εαυτό του κατ’ αρχήν, να τον μετουσιώσει και να προχωρήσει σταδιακά στη μετουσίωση του Ανθρώπου. Γιατί μπορείς ν’ αντιληφθείς την παραποίηση και να μην την αφήσεις να υπάρχει. Αλλά να τολμήσεις να την αντιμετωπίσεις μέσα σου και να την αποκαταστήσεις με παρρησία, δύναμη και θάρρος, όχι μόνο με λόγια αλλά με έργα. Στο Έργο Μου ανήκεις, όχι για να χρησιμοποιείς ό,τι σου έδωσα όπως σε εξυπηρετεί κι όπως σε βολεύει, όπως έχεις μάθει να εκδηλώνεσαι μέσα στους αιώνες, αλλά για να χρησιμοποιείς όσα σου έδωσα σαν Θεός, ο οποίος δεν επηρεάζεται ούτε από συναισθήματα ούτε από διδαχή και ανακυκλώσεις αιώνων. Ο οποίος δεν επηρεάζεται από τους Νόμους, αλλά τους εμπεριέχει, τους εκδηλώνει τέλεια, ολοκληρωμένα. Δεν δημιουργεί δικαιολογίες πλάνης, που επιτρέπουν την ελλιπή εκδήλωση και ανακύκλωση των Νόμων της Δημιουργίας.
Σίγουρα θέλεις να προχωρήσεις, αλλά διαμόρφωσε σωστά το θέλω σου, διότι διαφορετικά δεν θα προχωρήσεις στο δικό Μου Έργο της Θέωσης και της αποκατάστασης. Θα διδαχθείς για κάποια στάδια, για να μπορέσεις να φτάσεις κάποια στιγμή στο σημείο να χωρέσεις την Αλήθεια. Άνοιξε το νου σου, την καρδιά σου, τη συνείδησή σου. Χώρεσέ Με, Αγάπησέ Με. Αγάπησε τον Εαυτό σου, αγάπησε τον Άνθρωπο, αγάπησε τη ζωή σου, αγάπησε τη δουλειά σου, αγάπησε οτιδήποτε κάνεις. Πάψε να βλέπεις μέσα στα πάντα καθηλώσεις και εμπόδια, γιατί κάνεις τα πάντα καθηλώσεις και εμπόδια. Δες καθετί σαν ώθηση για πορεία ανόδου και εξέλιξης, για αποκατάσταση της Αλήθειας. Πάψε να βλέπεις τα πάντα σαν δοκιμασίες αξεπέραστες, κι αντιμετώπισε καθετί σαν φάσεις που σε φέρνουν πιο κοντά στην Αλήθεια και σ’ Εμένα, που σε πλένουν, που σε καθαρίζουν, που σε γεμίζουν με το Άπειρο Φως και την Άπειρη Αγάπη. Διότι διαφορετικά, ενώ δηλώνεις συμμετοχή σαν συνεργάτης Μου, παραμένεις μόνο ικέτης Μου. Ενώ δηλώνεις συμμετοχή σαν ενεργός μαθητής, παραμένεις παθητικός αποδέκτης της Αγάπης και του Φωτός, αρκούμενος και σε ελάχιστα ψιχία που φαντάζουν στα μάτια σου σαν Άπειρα αποθέματα.
Ευλογώ τα μάτια σου, για να βλέπουν τα πράγματα αληθινά. Ευλογώ το νου σου, για να μην κινείται δημιουργώντας παραποιήσεις. Ευλογώ την καρδιά σου, για να εδρεύει σ’ αυτήν η Θεία Αγάπη. Ευλογώ τη συνείδησή σου, για να σου παρουσιάζει έντονες καταστάσεις επίγνωσης, μετουσίωσης, αποκατάστασης, εσωτερικής ταξινόμησης. Ισορροπώ τα κέντρα σου, τα καθαρίζω. Ισορροπώ το «Είναι» σου. Σε Ισορροπώ με τις συνθήκες της ζωής που έχεις και μέσα σ’ αυτές σου δίνω ώθηση για να εκδηλώσεις Αλήθεια, Φως, Αρμονία, αποκατάσταση, μετουσίωση. Να εκδηλώσεις το Έργο Μου, έτσι όπως είναι. Να σταματήσεις να Το χαρακτηρίζεις με τις διάφορες μορφές και τα παρασκευάσματα του νου σου. Να σταματήσεις να Το εκδηλώνεις έμπρακτα σύμφωνα με τα παρασκευάσματα αυτά, αλλά να ταυτισθείς ολοκληρωτικά με την Ουσία Του και να Την παρουσιάσεις μέσα από την Ένωση.
Σε Ευλογώ να ελευθερώνεις ψυχές και υποστάσεις. Σε Ευλογώ να μην μπορείς με κανέναν τρόπο να δεσμεύσεις, να καθηλώσεις ή να υποτιμήσεις μία υπόσταση, μία ψυχή. Κι αν αυτό συμβεί, έστω και μόνο με τη σκέψη, να σου διοχετεύεται άμεσα η επίγνωση, η δύναμη της ενέργειας αυτής, για να την αποκαταστήσεις και ν’ αποκτήσεις συνειδητή γνώση και ολοκληρωμένη μετουσίωση. Σε Ευλογώ να επανέλθεις στην τάξη και στην ισορροπία που αρμόζει σε μαθητές Θείου Έργου.
Ευλογώ κάθε μαθητή και ακόλουθο που συμμετέχει μέσα στο Έργο. Μετουσιώνω ολοκληρωτικά οτιδήποτε έχει ανακυκλωθεί, που με οποιονδήποτε τρόπο δέσμευσε, καθήλωσε, υποτίμησε, επιτίμησε, διέχυσε βασκανία, μαγγανεία, καταλαλιά, κατάρα ή οποιοσδήποτε ισχύος ή χάρης ή δύναμης. Αποκαθιστώ την Απόλυτη Ισορροπία μέσα στα Σύμπαντα, μέσα στις υποστάσεις των μαθητών και ακολούθων. Αποκαθιστώ την Αρμονία και την αποδέσμευση σε πομπούς και δέκτες της δυσαρμονίας. Μετουσιώνω ολοκληρωτικά κάθε ενεργοποιημένη ανακύκλωση δεσμεύσεων, με επιπτώσεις δυσαρμονίας σ’ ολόκληρο το Έργο και διαχέω την Απόλυτη Αρμονία Μου, Κάθαρση και Ισορροπία Μου. Ρέω μέσα στους αγωγούς Ενότητας των μαθητών και ακολούθων και μετουσιώνω κάθε δόνηση μικρότητας σε Αγάπη και Φως. Επαναφέρω στη νομιμότητα κάθε κατάσταση που εκδηλώθηκε παραποιημένα. Διαχέω συνειδητότητα μέσα στις υποστάσεις εκείνες που τυχόν εκδήλωσαν λανθασμένες ποιότητες. Θέτω την προστασία Μου, ισχυρή και αφανή, σε κάθε αδελφό και ακόλουθο του Έργου, σε ολόκληρο το Έργο Μου. Κινώ διεργασίες Ζωής, για να υπάρξει νέα πνοή, νέα μαθητεία, νέα έκφραση της διδαχής, νέα συμπεριφορά του σώματος του Έργου.
