Αγαπημένη μου, οι Νόμοι σ’ αγκαλιάζουν με Αγάπη. Κι αν νιώθεις άρνηση, είμαι Εγώ που σ’ αγκαλιάζω μ’ άλλον τρόπο. Το ξέρεις ότι αυτό χρειάζεται. Με είπες Δίκαιο. Ο λόγος σου καταχωρείται. Θα βλέπεις πάντα μέσα σου τη Δικαιοσύνη Μου, θα κατανοείς την Ισορροπία Μου, αυτήν που αποδίδεται με τους Νόμους. Η συχνότητα δόνησης μιας σκέψης φθάνει για να ενεργοποιήσει το Νόμο της Χάριτος του Πατέρα.
Προετοιμάζεσαι να λάβεις δώρα Άγια. Πρέπει να είσαι δοκιμασμένη, με σταθερά θεμέλια. Πρέπει να μάθεις τι είσαι, για να μην τοποθετηθείς ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω απ’ αυτό. Να γνωρίσεις την ανθρώπινη υπόσταση που εκδηλώνεις. Έχεις όλα τα στοιχεία της. Το πνεύμα της ύλης υπάρχει μέσα στο νου σου, ανενεργό. Δεν πρέπει να το ενεργοποιήσεις. Θα σου στέλνω δοκιμασίες, για να δυναμώσεις απέναντι στον κόσμο. Να γνωρίσεις τη δύναμη του Θεού, πριν δοθεί η Χάρη να τη διαθέτεις κατά το Θέλημά Μου.
Η Αγάπη Μου – Αγάπη σου, θα σε καλύψει ολόκληρη και θα γεμίζει όποιον σε πλησιάζει, όποιον σε σκέφτεται. Είναι δείγμα για κείνους, ότι βρίσκεσαι στο Δρόμο Μου. Δεν θα επιτρέψω την πτώση σου. Θα ζήσεις όμως την αγωνία όπως την έζησε ο Ιησούς, όπως τη ζει όποιος Μ’ ακολουθεί. Έθεσες την υπόστασή σου στα Χέρια Μου και είναι δυνατόν να φανταστείς ότι θα χαθεί;
Κάνε τις επιλογές σου στ’ Όνομά Μου. Θα παρέμβω να τις Ευλογήσω, να τις Αγιάσω. Άνθρωπε, κάνει κι ο Θεός τη Θέλησή Του παράλληλη με του Ανθρώπου στη διάρκεια τόσων αιώνων παρακοής και δεν θα το κάνει για όποιον οδηγεί; Το κάνει κατά το Θέλημά Του! Όλα επιτρέπονται στο Λόγο, αλλά δεν περιορίζεται. Μπορεί να σε εμπνέει να θέλεις κάτι! Είναι η τελική μορφή στην εξέλιξη της Θέλησης. Πες κάθε φορά: «Αν είναι το Θέλημά Σου, Κύριε, θα ενεργήσω έτσι. Αν δεν είναι, σταμάτησέ με». Είναι ο Νόμος της εμπιστοσύνης. Εμπιστεύεσαι στο Λόγο τις ενέργειές σου και τις κατευθύνει.
Θα νιώθεις, θ’ ακούς και θα βλέπεις τι Θέλω. Όταν τ’ ακολουθείς αστραπιαία, δεν θα ξέρεις, ούτε και θα έχει διαφορά, ποιος θέλει – εσύ ή Εγώ! Η διάκριση είναι να ξεχωρίσεις τη Φωνή του Λόγου από της πλάνης, όπως κι αν την ονομάσεις. Η πλάνη είναι ο Εκπαιδευτής Λόγος, η Ίδια Μου η Ουσία. Εσύ δεν θα την ακολουθείς, είναι για εκπαίδευση μόνο. Παρ’ ότι Ομοούσια μ’ Εμένα, έχει άλλον προορισμό. Εγώ Είμαι ο Δρόμος, αυτή είναι η έκφραση της Αγάπης σαν διαθέσιμη επιλογή. Δεν είναι ο Δρόμος, είναι το πρόσκομμα του Δρόμου. Απαραίτητο για να τον καθορίσεις.
Τώρα μαθαίνεις μία μορφή της Αγάπης. Τη συμμετοχή στη λύπη της εμπειρίας του διαχωρισμού. Είπες ότι είσαι μέρος της Ουσίας Μου κι αυτό είναι πράγματι το κλειδί, για να νιώθεις Ένα μαζί Μου. Είδες όμως πως δεν σε γιάτρεψε τώρα η σκέψη όπως παλιά… Γιατί τώρα είσαι ο Άνθρωπος. Εκατομμύρια κομμάτια δικά Μου, που δεν Με αναγνωρίζουν! Αυτό που νιώθεις θα γίνει η συνειδητή πηγή του Έργου σου. Το θεμελιώνω μέσα σου, στ’ Όνομα του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Είναι η συνειδητή βάση, σε οικοδομώ, σε ετοιμάζω να δεχτείς το βάρος του υπόλοιπου οικοδομήματος. Είσαι στα θεμέλια. Θα στερεώσω το έδαφος – το πάτωμα, κι εκεί, πριν να υψωθούν οι τοίχοι σου, θ’ ανάψω την Ιερή Φλόγα που φέρεις μέσα σου. Όλα θα γίνουν μ’ Αυτήν. Αυτή θα ενεργεί, Αυτή θα ταυτίζεται μαζί Μου. Είναι η ενεργοποίηση του Πνεύματός σου. Αυτό το παιδί του Δασκάλου, το παιδί Μου, θα φτιάξει ένα Ναό δικό Μου, ανοιχτό διάπλατα. Είναι ο Ναός Μου που έχει ανεκτίμητους θησαυρούς και τους διαθέτει στους κλέφτες του Εαυτού τους.
Είσαι απρόσωπη, είσαι ένα πέρασμα, μία δόνηση προορισμένη. Δεν χρειαζόταν πρόσωπο για να εκφραστώ. Είδες πώς μπαίνω στα νοητικά πρότυπα των ανθρώπων για να τους δώσω κάτι; Να διδάσκεσαι από τα σύμβολα. Θα σου δίνω εξηγήσεις και θα τις δώσεις να γίνουν γνωστές. Είναι η γλώσσα της παλιάς Εποχής. Θα ’πρεπε να είχε τελειώσει το σκοπό της. Μπαίνοντας στη Νέα Εποχή θα δώσω ό,τι λείπει και θα βοηθήσω πολλούς, που δεν ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν. Αφού οι προσκαλεσμένοι – προορισμένοι δεν ήρθαν, θα φωνάξει ο υπηρέτης Μου τους ζητιάνους και τους διαβάτες… Αυτοί θα είναι οι κληρονόμοι της Βασιλείας.
Κάνω συνέχεια εμβόλια στην άρρωστη ανθρωπότητα. Ένα από τα φάρμακα είσαι κι εσύ. Κατάλληλα διαμορφωμένο από Μένα κι από δονήσεις ανθρώπινες, που πόνεσαν και θυσιάστηκαν στον πλανήτη γη. Έτσι έχουν θεραπεία από τον ίδιο τον Εαυτό τους, για να δουν επιτέλους τη Θεία δομή τους, για να νιώσουν ποιος είναι ο προορισμός τους.
Ας προχωρήσουμε μαζί, παλεύοντας να κάνουμε τον άρρωστο οργανισμό να αντιδράσει. Και είναι τόσο ηθελημένα άρρωστος, έχει τόσο μικρή ιδέα για το τι θα πει υγεία και σωστή θέση στα πράγματα, που ονομάζει τη φθορά ζωή και δεν δέχεται θεραπεία Θεού. Θέλει θεραπεία Ανθρώπου. Έτσι λοιπόν ο Άνθρωπος, στο ποσοστό που έχει συλλάβει με τη βοήθεια της Χάριτος την κατάσταση, γίνεται Ολοκαύτωμα, Θυσία για το Είδος του. Είναι βέβαια Κοινωνός στη Θεότητα, αλλά καλύπτει την υπεροπτική απαίτηση του ανθρώπου, δηλαδή το να θεραπευθεί από Άνθρωπο συνοδοιπόρο του κι όχι από το Θεό που έχει μέσα του.
Γι’ αυτό θα κρύψει ο Εκλεκτός Μου το Πρόσωπό Μου και θα δείξει το πρόσωπο του Ανθρώπου Τέλειο, χωρίς να εκδηλώνει την Εξουσία όσο υπάρχει επί της γης. Γιατί δεν θα δεχτούν το μάθημα! Θα φτιάξουν εικόνες γεμάτοι δέος, για ν’ αμφισβητήσουν τα πάντα μόλις τις τοποθετήσουν στο βάθρο και τους γυρίσουν την πλάτη. Χρειάζονται ακόμη θυσίες Αίματος. Για να πιστέψουν πως είσαι Άγιος, απαιτούν να δουν να υποφέρεις διαρκώς, για να πεισθούν πως είσαι και άνθρωπος, και μετά ν’ αναστηθείς, για να πιστέψουν πως ήσουνα και Θεός, και να ξεχάσουν, ήσυχοι πια ότι γλίτωσαν από Σένα. Κατάλαβες τώρα;
Θα φύγουμε τελευταίοι από δω. Θα είμαστε πάντα στον Άγιο, στον άνθρωπο που υποφέρει καθώς θυσιάζεται, στο Θεό που ανασταίνεται και στον άνθρωπο που λατρεύει και σε κείνον που ξεχνάει. Θα φύγουμε όταν όλοι θα έχουν φύγει. Μας εμπιστεύθηκαν, βλέπεις, τα κλειδιά. Είναι η Χάρις του πρώτου και του τελευταίου μαζί. Είμαστε ο Ένας Άνθρωπος, ο Ένας Θεός. Συμμετέχουμε στο Άναρχο και Ατελεύτητο, στις περιοχές Άπειρου Φωτός, και στη γη, στον περιορισμό, στην πλάνη. Αυτή η διττότητα δημιουργεί τα δύο ρεύματα, ανοδικό και καθοδικό. Είναι ακριβώς όπως στον ηλεκτρισμό. Η διαφορά δυναμικού δύο σημείων είναι η αιτία που προκαλεί τη ροή ρεύματος ηλεκτρονίων. Είδες πόσο γενική είναι η ισορροπία, πόσο πλατιά διαδεδομένη στη δομή μας είναι η ανταλλαγή, η αλληλοσυμπλήρωση, η ταύτιση!
Όταν βιώνεις τη διαφορά δύο πραγμάτων, βιώνεις το «ρεύμα», βιώνεις την πίεση του Νόμου 3, που σ’ οδηγεί ν’ αφήσεις τα στοιχεία σου να ρέουν, να πάρεις και να δώσεις, να ενεργήσεις και να υποστείς, ώστε με την ανταλλαγή να γίνεις ουδέτερος, να ταυτίσεις τα δύο «διάφορα», να τα ενώσεις έτσι που να μην τα ξεχωρίζεις, ποιο ήταν ποιο.
Έτσι λειτουργεί η Φύση, το Υλικό Σώμα του Θεού, που κατευθύνεται από το Νου του Θεού, τους Νόμους Του. Ο Άνθρωπος έλαβε το δώρο της επιλογής, για να ωφεληθεί κατά την εμπειρία, όχι για ν’ αγνοήσει τους Νόμους. Είναι σαν να κόβει το κλαδί πάνω στο οποίο στηρίζεται, σκάβει τα θεμέλια του σπιτιού του! Αυτή είναι η δυστυχία του, η άγνοιά του. Ας του θυμίσουμε λοιπόν τι γνωρίζει το Πνεύμα Του από αιώνες. Όποιος έχει διδαχθεί, θα δεχθεί και θα ακολουθήσει τους Νόμους, για να επιστρέψει στον Πατέρα.
