Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, κλήθηκες στον Ύψιστο προορισμό και σκοπό, στη Θέωσή σου. Σε διαπότισα με την ιδέα του Απείρου, με την Αγάπη την Πύρινη και την Αδιάβλητη. Σου διοχέτευσα και σου διοχετεύω εξακολουθητικά Ενέργεια Θεία, Φως, Χάρη, από μέσα σου και από γύρω σου, με σκοπό να πραγματοποιήσω, μέσα από τη μορφή σου, τη φανέρωσή Μου. Όμως, Άνθρωπε, η κατεστημένη ροή των πραγμάτων του νου, της καρδιάς και της Συνείδησης αντιστέκεται στη Θεία Ροή Μου, επιλέγει τη στασιμότητα, αντί για την άμεση μετουσίωση και μετάλλαξη μέσα στο Φως και την Αγάπη του Λόγου. Διαμορφώνει απαιτήσεις σταδίων, απαιτήσεις βημάτων αργών, ενώ θα μπορούσε να διαμορφώσει τη μία απαίτηση της άμεσης φανέρωσής Μου και εκδήλωσής Μου μέσα από τη μορφή.
Η Νέα εποχή, Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, θα σε διδάξει τον Εαυτό σου. Σκοπός της είναι να σε απομακρύνει απ’ όσα κατέχεις, συμπληρώνοντάς τα και καθιστώντας αυτά ολοκληρωμένα, ουδετεροποιημένα, μέσα στη Μορφή και το Άμορφο του Απολύτου. Έχει διαφορετική πορεία διδαχής, διαφορετική πορεία εξέλιξης. Δεν βασίζεται στα ήδη γνωστά και καθιερωμένα, που έχεις μάθει από δασκάλους, που μέχρι τώρα υπήρχαν πάνω στη γη.
Έχεις χρησιμοποιήσει, και χρησιμοποιείς ακόμα, την παλιά πορεία διδαχής και εκπαίδευσης. Σου ταιριάζει, είναι πιο κοντά στην κατεστημένη ροή, που υπάρχει μέσα σου. Σε αφήνω να δρας, να διδάσκεσαι και να εκδηλώνεσαι έτσι, ακριβώς για να σε βοηθήσω, αλλά ταυτόχρονα εσωτερικά και εξωτερικά σε διδάσκω, ώστε να φύγεις απ’ αυτή την κατεστημένη τάξη πραγμάτων, από το δρόμο που έχουν χαράξει οι διάφοροι δάσκαλοι, που δεν δίδασκαν την Ολότητα του Θεού, ούτε τη Θέωση, αλλά στάδια και τμήματα της Θέωσης, στάδια και τμήματα της Αλήθειας, που προετοίμαζαν την ανθρώπινη Συνείδηση, τον ανθρώπινο νου και την ανθρώπινη καρδιά, για να μπορέσει να δεχτεί την Ολότητα του Απείρου.
Άνθρωπε, δεν έχεις ανάγκη πλέον από τέτοια διδαχή. Δεν έχεις ανάγκη ν’ ακολουθήσεις τους πεπατημένους τρόπους, τις πεπατημένες καταστάσεις, τις γνωστές και καθιερωμένες. Οτιδήποτε γνωστό θα ανατραπεί, όχι γιατί δεν ήταν καλό, αλλά γιατί συμπληρώνεται και εισέρχεται μέσα στην Ισορροπία της Ουδετερότητας. Επομένως δεν μπορεί να δρα πλέον έτσι, όπως δρούσε. Μέσα στο «Είναι» σου, παρατηρείται μια στροφή και μια προσκόλληση προς οτιδήποτε σου θυμίζει κάτι από εκπαίδευση προηγούμενων ζωών. Ζητάς να χρωματίσεις την τωρινή σου εκπαίδευση με στοιχεία γνωστά. Ζητάς να προσδώσεις στη Νέα διάχυση του Απείρου, που σου παρέχεται, στοιχεία που τα έχεις ξανανιώσει και σ’ έχουν διαποτίσει, ακριβώς για να διαπερασθείς από την ασφάλεια και τη σιγουριά, ένα αίσθημα που σου είναι απαραίτητο, και να προχωρήσεις.
Άνθρωπέ Μου, πρέπει ν’ αφήσεις πίσω σου έννοιες όπως η ασφάλεια και η σιγουριά, γιατί αυτές οι έννοιες υπάγονται στην προσωπικότητά σου, που ζητά να εξαρτάται από κάτι. Δεν υπάρχει τίποτα για να εξαρτηθείς, δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από σένα. Εσύ είσαι ο Λόγος Θεός, εσύ είσαι αυτός που διδάσκει τον Εαυτό του, εσύ είσαι αυτός που διδάσκεται, που αναδιπλώνεται και καλύπτει με Φως τα πάντα. Εσύ είσαι αυτός που δημιουργείς και που συντελείς, ώστε τα Σύμπαντα όλα να εκφράσουν Τελειότητα. Μόνον ο Εαυτός σου αναδιπλώνεται στα πάντα, ρέει στα πάντα, είναι στα πάντα. Μέσα σ’ αυτή τη μοναδικότητα δεν υπάρχει έννοια εξάρτησης, δεν υπάρχει έννοια ατολμίας, ασφάλειας ή σιγουριάς. Αυτές οι έννοιες είναι δεσμά, που διαχωρίζουν τη Μοναδικότητά σου, τη δένουν μέσα στα πλαίσια της γης και της ύλης, μέσα στον περιορισμό του χωρόχρονου και των δονήσεων της γης. Δεν έχεις ανάγκη από σκαλοπάτια, ανάγκη έχεις να γίνεις εσύ το σκαλοπάτι. Πρέπει να καταλάβεις, ότι η εξωτερική διάχυση διδαχής είναι ένα στάδιο που πρέπει ν’ αφήσεις πίσω σου. Αυτό που πρέπει να εκδηλώσεις, είναι η διάχυση της διδαχής από μέσα σου. Οτιδήποτε αντιλαμβάνεσαι να διαδραματίζεται εντός σου, διαδραματίζεται και στα Σύμπαντα, διαδραματίζεται και στο σύνολο του Ανθρώπου. Αυτή την κατάσταση εμβάπτισέ την μέσα σ’ Εμένα, που Είμαι Εσύ, εμβάπτισέ την μέσα στο Όλο του Ανθρώπου, ουδετεροποίησέ την, εναρμόνισέ την, ισορρόπησέ την και εκδήλωσέ την σαν σκαλοπάτι για τον Άνθρωπο.
Έχεις τη συνήθεια ν’ αναμένεις, Άνθρωπε, να χτίσουν για σένα το οικοδόμημα, στο οποίο θα κατοικήσεις, από το οποίο θα φανερωθείς. Μα η Νέα Κοσμική περίοδος, η Νέα Κοσμική Διδασκαλία της Θέωσης και της Χριστοποίησης, δεν χτίζει για κανέναν άλλον. Αυτός που πραγματικά θέλει να Θεωθεί, αυτός που πραγματικά συνειδητοποιεί την εσωτερική του ένωση, χτίζει για τα τμήματα του Εαυτού του και για τον Εαυτό του. Δεν υπάρχει πλέον έννοια διαχωρισμού, έννοια του ενός τμήματος και του άλλου. Ό,τι δημιουργείς, Άνθρωπε, το δημιουργείς για σένα, και μ’ αυτό εννοείς τον ολοκληρωμένο Εαυτό σου. Αν κάνεις το λάθος και εννοήσεις το τμήμα που βρίσκεται περιβεβλημένο και δεσμευμένο μέσα σε προσωπικότητα, μέσα σε δεσμά και καλύμματα πλάνης, τότε διαχέεις εγωισμό, αναλήθεια και όχι Αλήθεια.
Το σημείο που πρέπει ιδιαίτερα να προσέξεις, είναι η λειτουργική δράση του Εγωισμού και της Εξουσίας. Εντός σου υπάρχουν οι μηχανισμοί Ζωής και τα Κέντρα λειτουργίας. Αυτούς τους μηχανισμούς Ζωής και τα Κέντρα λειτουργίας τα έχεις συνδέσει με το τμήμα της Θείας Ουσίας, που βρίσκεται μέσα σου, που διαχέει τη φωνή του, διαθλώμενη όμως μέσα από τα πολλαπλά καλύμματα της προσωπικότητας και της πλάνης. Πρωταρχικός σκοπός σου η αποκατάσταση σωστής λειτουργίας των Κέντρων σου και των μηχανισμών σου όλων, δηλαδή η ισορρόπησή τους με την Ενότητα, η διαπότισή τους από τον ενιαίο παλμό της Δημιουργίας, η ενεργή δράση τους μέσα από την Ενιαία Πηγή του Παντός, που είναι ο Λόγος. Αν δεν αρχίσεις την πορεία σου μ’ αυτό τον τρόπο, τότε σίγουρα σε κάποιο στάδιό της θα ανακαλύψεις ότι έχεις διαπράξει μεγάλη απόκλιση από την Αλήθεια και ότι χρειάζεται προσπάθεια έντονη, για να μπορέσεις να ισορροπήσεις.
Πώς θα ξεφύγεις, Άνθρωπε, από την ανάγκη σου να νιώθεις ότι προσφέρεις; Πώς θα ξεφύγεις από την ανάγκη σου να νιώθεις ότι υπερέχεις, ότι εξυπηρετείς, ότι αγαπάς; Πώς θα ξεφύγεις από την ανάγκη σου να χειροκροτείσαι και ν’ αναγνωρίζεσαι; Όλα αυτά τα στοιχεία που σου ανέφερα, είναι στοιχεία χωριστικότητας. Γιατί, όταν νιώθεις την ανάγκη να προσφερθείς, αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν διαχωρισμένα τμήματα του Ενός Εαυτού για σένα. Όταν υπερέχεις ή θέλεις να χειροκροτείσαι, δηλώνεις την ίδια κατάσταση χωριστικότητας. Η πραγματική Ενότητα δεν έχει επιθυμίες, δεν έχει ανάγκες. Η πραγματική Ενότητα υπάρχει, διαχέεται, χωρίς να απαιτεί, χωρίς να υποχρεώνει, χωρίς να εντάσσεται μέσα στην ανακύκλωση του χρέους, της ευγνωμοσύνης, της ανταπόδοσης.
Στην πορεία που βρίσκεσαι, δεν είναι αρκετό να μάθεις ν’ αγαπάς, να συγχωρείς, να δίνεις πολλαπλάσια ό,τι σου προσφέρουν, να διαχέεις παλμούς Αρμονίας σε κάθε δυσαρμονία. Όλ’ αυτά είναι στάδια που δεσμεύουν τη Θεότητά σου, έστω κι αν είναι εκπαίδευση. Εφόσον δεν είναι το Τέλειο, είναι δεσμά. Εφόσον δεν είναι η Πανταχού Παρουσία, είναι ανελευθερία. Στην πορεία σου πρέπει να είσαι τα πάντα, πρέπει να είσαι η Αγάπη για καθετί. Να φτάσεις στο σημείο να διαγράψεις την έννοια του πρέπει, να τη μετουσιώσεις, γιατί όταν είσαι ο Ένας Εαυτός, όταν είσαι τα πάντα, δεν υπάρχουν έννοιες, που να σε ωθούν σε κάτι, που να σε προτρέπουν να το πραγματοποιήσεις, να δημιουργήσεις και να μετουσιώσεις. Περιέχεις και τη Μετουσίωση και τη Δημιουργία. Ρέεις σαν Μετουσίωση και σαν Δημιουργία, ενώ ταυτόχρονα είσαι και η Μετουσίωση και η Δημιουργία.
Υπάρχει μια ανάγκη έντονη μέσα σου να σου μιλήσω απλά, πρακτικά, πάνω στην καθημερινότητα που ζεις και βιώνεις. Σου μιλάω πολύ απλά και πρακτικά, και μέσα στην καθημερινότητα, απλώς εσύ δεν μπορείς να δεις, εγκλωβισμένος στα κατεστημένα σου, την πράξη που σου παρουσιάζω. Γιατί, αν ήταν να σου μιλήσω για μια πράξη ολότελα γνωστή σε σένα, τότε ποιος ο λόγος να σου μιλήσω;
Σε διδάσκω, Άνθρωπε, για την πράξη Τελειότητα, για την πράξη Δημιουργία. Δεν σου μιλάω για την πράξη προσπάθεια. Γι’ αυτήν σου μίλησα πριν δύο χιλιάδες χρόνια, όταν ήθελα να σε προετοιμάσω να δεχτείς τη διδασκαλία της Θέωσής σου. Μα τώρα έφτασε η ώρα να γίνεις Θεός, κι αυτό δεν σημαίνει εσωτερική προσπάθεια μόνο, είναι και εκδήλωση. Δεν είναι επιλογή διττών δρόμων, είναι έκφραση Ενότητας. Να γίνεις Θεός σημαίνει να μιλάς ως Θεός, να βλέπεις ως Θεός, να κάθεσαι ως Θεός, να κινείσαι ως Θεός, να δρας ως Θεός. Να γίνεις Θεός σημαίνει να είσαι στα πάντα χωρίς περιορισμό, να διακατέχεσαι από τα πάντα, ν’ απορροφάς τα πάντα και ν’ απορροφάσαι από τα πάντα. Να γίνεις Θεός σημαίνει, όπου κι αν βρίσκεσαι, να διαχέεις Ευλογία, Αγάπη, Ενότητα, Προσφορά, κι αυτή η διάχυση να είναι η Ζωή σου, να είσαι Εσύ. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να σου παρουσιάσω την πράξη της Θέωσης, δεν υπάρχουν πιο απτές καταστάσεις νοητικών συλλογισμών, πιο απλές λέξεις και εκφράσεις. Η πράξη της Θέωσης είναι μέσα σου, κατοικεί μέσα σ’ αυτή τη μορφή που φέρεις, στο νου σου, στη Συνείδησή σου, στα σώματά σου, σε κάθε κύτταρό σου. Εκδήλωσέ την. Πίστεψε, ότι είσαι η πράξη της Θέωσης, ότι είσαι ο Θεός. Πίστεψε στο δυναμικό της Ολότητας, που φέρεις εντός σου. Πίστεψε στην ολοκληρωμένη Αγάπη, που είσαι. Οποιαδήποτε άλλη επιμέρους κατάσταση κι αν ακολουθήσεις, δεν θα σε βοηθήσει να ολοκληρώσεις τη Θέωσή σου και να τη φανερώσεις πάνω στη γη, να τη φανερώσεις στο Όλον σου.
Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σε διαποτίζω με Ενότητα και Ευλογία από εντός σου. Αναδύω το Είναι Μου, το Ένα Είναι, που Είμαστε, μέσα από σένα. Απορροφώ εντός αυτού κάθε διαχωριστική κατάσταση νου, καρδιάς, Συνείδησης. Απορροφώ κάθε πορεία που διέγραψες μέχρι σήμερα, που ενείχε στοιχεία διάσπασης, διαχωρισμού, απομόνωσης. Σε εμβαπτίζω μέσα στην πράξη της Θέωσης, διαποτίζοντάς σε από μορφικές εκφράσεις Τελειότητας, από λόγους Φωτός, από ιδέες Απείρου. Παρουσίασε αυτή την Ευλογία, όχι μόνο σε συγκεκριμένους χώρους πνευματικών διδασκαλιών, αλλά σε κάθε χώρο που βρίσκεσαι, εσωτερικά ή εξωτερικά, ανάλογα με τις καταστάσεις του περιβάλλοντος. Γιατί, το να εκπαιδεύεσαι σε συγκεκριμένους χώρους, είναι μεν ωφέλιμο, αλλά δεν είναι ο στόχος σου. Η εκπαίδευση είναι συνεχής και η πράξη της Θέωσης γίνεται μέσα στη γήινη ζωή, στις αντιξοότητές της, στα εμπόδιά της, στις αντιφάσεις της και στις συγκρούσεις της. Ο Θεός δεν ανδρώνεται μέσα στην Αρμονία, αλλά μέσα στη δυσαρμονία, γιατί εκεί καταδεικνύει ότι είναι Θεός, εκεί καταδεικνύει ότι είναι Αγάπη. Στις συγκεντρώσεις εκπαίδευσής σας δεν καταδεικνύεται ότι είστε θεοί. Καταδεικνύεται ότι η πίστη των άλλων τμημάτων του Εαυτού σας εκφράζεται από εντός σας και ενδυναμώνει στοιχεία της Θεότητάς σας. Μα αυτό δεν είναι ο προορισμός σας. Προορισμός σας είναι να μην έχετε ανάγκη πίστης, εξωτερικών στοιχείων, να μην έχετε ένδεια καμία. Να δράτε ως Θεουργοί, ως Θεοί, ως Λόγοι. Να δράτε Τρισυπόστατα, καλύπτοντας τα πάντα με Φως.
Άνθρωπε, να μην αναζητάς να γνωρίσεις πώς θα εξελιχθείς. Να μην αναζητάς να γνωρίσεις, διαμέσου αποκαλύψεων, αν σε δύο, τρία, πέντε ή δέκα χρόνια θα Θεωθείς. Μια τέτοια αναζήτηση σε περιπλέκει σε ματαιότητα, αφήνοντάς σε στάσιμο στην τωρινή σου εκπαίδευση, οδηγώντας σε να μεταθέτεις υποχρεώσεις και ευθύνες στο μέλλον. Πρέπει ν’ αναζητάς τη Θέωσή σου τώρα, ή καλύτερα Άχρονα. Μόνο έτσι μπορείς να προχωρήσεις.
Αυτή η αναζήτηση δεν έχει πλαίσια. Μπορεί να βρίσκεσαι δεσμευμένος σε υποχρεώσεις, αλλά να Θεώνεσαι, γιατί αυτή τη δέσμευση θα τη μεταλλάσσεις και μέσα απ’ αυτήν θα δρας με λειτουργίες Τελειότητας. Αν ήταν να σε διδάξω διαφορετικά, θα σε απομόνωνα από τις κοινωνικές σου δραστηριότητες, από τις ανάγκες της υλικής διαβίωσης. Μα μέσα στις ανάγκες των κοινωνικών δραστηριοτήτων και της υλικής διαβίωσης, Ανενδεής σαν «Είναι» κι όχι σαν ύλη, θα καλύψεις την ένδεια της ύλης και θα τη μετουσιώσεις. Θα αποδεσμευθείς από τις εξαρτήσεις της, για να παρουσιάσεις τον Ολοκληρωμένο Θεό, τον Ανενδεή, τον Θεό Ενότητα και Αγάπη, που είναι τα Πάντα, ο Ένας Εαυτός.
Προχώρα, Άνθρωπε, Άχρονα, χωρίς να δεσμεύεσαι στο πριν, στο τώρα και στο μετά, αλλά κατανοώντας απόλυτα, ότι ως Θεός δρας ταυτόχρονα σε όλες τις διαστάσεις κι ότι μόνον έτσι πρέπει να δρας, για να φτάσεις στον προορισμό σου. Κατανόησε, ότι φτάνεις μόνο αυτό που πιστεύεις ότι μπορείς να φτάσεις. Κατανόησε ότι πρέπει ν’ αρχίσεις σωστά, για να τελειώσεις Τέλεια. Αν δρας ως άνθρωπος, δεν θα γίνεις ξαφνικά Θεός. Αρχίζοντας από τα πρώτα Θεία στοιχεία σου, θα τα εκδηλώνεις μέχρις ότου ολοκληρώσεις την εκδήλωση του Θεού σε δράση.
Σ’ ευλογώ να παρουσιάσεις την Ολοκληρωμένη Τελειότητα. Σε διαποτίζω με κατανόηση όσων σου διέχυσα. Αναδύω από εντός σου τη Θεία Μου Παρουσία. Εγκολπώνω στα κύτταρα της Ζωής σου τη Θεότητα του Ενός Εαυτού και την εκδήλωσή της.
