Αγαπημένε Μου μαθητή, Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, προσέρχεσαι σε αυτό το χώρο, γιατί ζητάς κάτι. Επιδιώκεις να προχωρήσεις σε μία πορεία, να τροφοδοτήσεις την ύπαρξή σου όχι με γνώσεις διανοιακές, αλλά με τη Θεία ενεργειακή τροφοδοσία. Έχεις διαγνώσει την επισκίαση, την παροχή, τη φωτοχυσία, η οποία εισρέει μέσα σου κατά τη διάρκεια των συγκεντρώσεων αυτών και είναι φυσικό να έλκεσαι. Διότι σου αρέσει να αισθάνεσαι τη θωπεία του Θείου Φωτός μέσα σου και γύρω σου. Είναι φυσικό να επιθυμείς να λαμβάνεις συνεχώς ποσότητες Θείας Ενέργειας, διότι σε τροφοδοτούν και δημιουργούν μέσα σου δυναμικό για να μπορέσεις ν’ αντεπεξέλθεις στις καταστάσεις, που αντιμετωπίζεις στη ζωή σου.
Όμως είναι αυτή η σκοπιμότητα των συγκεντρώσεων; Είναι σωστός ο τρόπος, με τον οποίο αποδέχεσαι το Θείο Φως και τη Θεία Αγάπη, που σου διοχετεύεται και ενεργοποιείται από μέσα σου για ν’ αποδώσει καρπούς; Και βέβαια όχι. Κι ένας απλός διανοητικός συλλογισμός, πέρα από οποιεσδήποτε πνευματικές προσεγγίσεις, σε οδηγεί σε αυτή την απάντηση. Επομένως είναι απαραίτητο να κατανοήσεις, ότι κάπου έχεις κάνει κάποιο λάθος. Κάπου είσαι αδρανής. Κάπου σου αρέσει ν\ απολαμβάνεις τα προνόμια, τα οποία σου προσφέρει^ αυτή η πορεία και η Άπειρη Αγάπη του Θεού, το Άπλετο Φως Μου, η Άπλετη παροχή Θείας Δωρεάς, ενώ ταυτόχρονα δεν επιδιώκεις να πολλαπλασιάσεις, ν’ αυξήσεις, ό,τι σου έχει παραχωρηθεί, κάνοντας εσύ προσπάθεια να ενεργοποιήσεις το Θείο δυναμικό, που υπάρχει μέσα σου και που είναι ανεξάντλητο.
Όταν ξεκίνησες αυτή την πορεία, σαν πρωταρχική αρχή έμαθες, ότι Εγώ κι εσύ είμαστε Ένα. Η πρώτη σου κίνηση ήταν να επανασυνδέσεις την επαφή σου με Εμένα. Να βρεις δηλαδή πάλι τον αγωγό εκείνο, τον οποίο είχες φιμώσει και κλείσει, ο οποίος θα σου επέτρεπε να επικοινωνείς μαζί Μου καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας και να λαμβάνεις από την Άπειρη Πηγή κάθε τροφοδοσίας και κάθε γνώσης. Αυτή ήταν η πρώτη διδαχή που σου έδωσα. Σε ώθησα να πραγματοποιήσεις αυτή τη σχέση και Ένωση, διότι διαφορετικά δεν θα ήταν δυνατόν να προχωρήσεις στην πορεία της Χριστοποίησης και της Θέωσης. Εξακολουθητικά σου δίδαξα να εκπαιδευθείς όσο το δυνατόν περισσότερο, με όλες σου τις δυνάμεις, πάνω στους τρόπους της επαφής και της επικοινωνίας Μας, χωρίς να περιοριστείς πουθενά. Να εμβαθύνεις στις καταστάσεις της Ένωσής Μας. Να μετουσιώσεις τα στοιχεία της προσωπικότητάς σου. Να κάνεις καθάρσεις σε βάθος. Να μετακινήσεις πλαίσια του νου, της καρδιάς και της συνείδησης, για να μπορέσεις να εδραιώσεις την Ένωση. Ν’ αποκτήσεις ενσυνείδητη πίστη γι’ αυτή την Ένωση, ώστε να μπορείς να την παρουσιάζεις χωρίς φόβο.
Δεν στάθηκα αδρανής περιμένοντας από εσένα, Άνθρωπε, να παρουσιάσεις τα βήματα της πορείας. Αντιθέτως σε τροφοδότησα σε αυτά τα πρώτα βήματά σου με φωτοχυσίες Απείρου δυνάμεως και ισχύος, με Χάρη και Δωρεές πολλές, οι οποίες ήδη μέσα σου εδρεύουν. Εξακολουθητικά σε τροφοδοτώ και σου διαχέω Αγάπη, Φως και Ζωή, σκοπεύοντας να ενεργοποιήσω το Θείο δυναμικό, που εντός σου υπάρχει. Σκοπεύοντας να σε ωθήσω να συνειδητοποιήσεις την Ενότητά Μας και να κινηθείς για να την παρουσιάσεις.
Παρ’ όλα αυτά, Άνθρωπε, παραμένεις άτολμος. Παρόλα αυτά αρνείσαι να παραδεχθείς, ότι Εγώ χωράω μέσα σου. Αρνείσαι να ταυτίσεις το νου σου με τον Άπειρο Νου, την καρδιά σου με την Άπειρη Αγάπη, τη συνείδησή σου με το παντόχωρο και παντόχρονο. Αρνείσαι να| εισχωρήσεις στην ολοκληρωμένη ουσία της διδαχής σου, στην ολοκληρωμένη ουσία της πορείας σου. Αυτή η άρνηση δεν διατυπώνεται με λόγια ή με κάποιες κραυγαλέες εκδηλώσεις σου. Αντίθετα οι εκδηλώσεις σου παρουσιάζουν συμμετοχή στο Έργο Μου. Παρουσιάζεις ενεργοποιημένη κατάσταση μαθητείας ως προς εκείνες τις εκδηλώσεις του Έργου, που σε καλούν να δηλώσεις, ότι συμμετέχεις με την παρουσία σου ή με κάποια δραστηριότητα, που δεν σου αναθέτει ιδιαίτερες ευθύνες.
Το πρόβλημά σου, Άνθρωπε Μου, είναι η ανάληψη ευθύνης. Το πρόβλημά σου είναι, ότι δεν έχεις πιστέψει ενσυνείδητα την εσωτερική Μας Ενότητα. Δεν έχεις πιστέψει, ότι μπορείς να θεωθείς. Όταν μιλώ για ενσυνείδητη πίστη εσωτερικής Ενότητας, μη φανταστείς, ότι εννοώ τον εγωισμό, που σε κάνει να φέρεσαι χωρίς καμία σύνεση κι αντί να διαλαλείς σοφία, διαλαλείς κατασκευάσματα του διανοιακού σου επιπέδου, χωρίς να τα ελέγχεις ή τροποποιείς τις καταστάσεις σου εμφανίζοντάς τες σαν έκφραση δική Μου, Αυτούσια, Καθαρή, Τέλεια. Δεν εννοώ φυσικά τις εύκολες καταστάσεις οι οποίες χρωματιζόμενες από την προσωπικότητά σου βγαίνουν από μέσα σου με άνεση και σου δημιουργούν την εντύπωση, ότι έχεις οδηγηθεί σε κατακτήσεις Ενότητας. Μιλώ για την πραγματική Ένωσή Μας, που την διαπερά η γνώση του παντός, που δεν επιθυμεί να επιδεικνύεται ή να κατακτά, γιατί περιέχει μέσα της τα πάντα και γνωρίζει, ότι η προσφορά της είναι η μόνη κίνηση. Μιλώ για κείνη την Ένωση, που άμεσα μπορεί να σε οδηγήσει στην απελευθέρωση από κάθε δεσμό και κάθε πλαίσιο και να σε καταστήσει Πηγή τροφοδοσίας προς κάθε ύπαρξη που έχει ανάγκη. Μιλώ για κείνη την Ένωση, που διαπνέεται από ταπεινότητα και σύνεση και παρουσιάζει αυξημένη επίγνωση και διάκριση, καθώς και συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας της ανάληψης ευθύνης, αλλά ταυτόχρονα και επίγνωση της σοβαρότητας αυτών των ευθυνών.
Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, όσα μέχρι τώρα έχεις τολμήσει να παρουσιάσεις, δεν μπορούν να σε οδηγήσουν στη Θέωσή σου. Είναι ένα στάδιο προετοιμασίας, που σε διανοίγει, για να μπορέσεις να χωρέσεις το Άπειρο Φως και την Άπειρη Αγάπη, που Είμαι. Είσαι ακόμα στο στάδιο εκείνο, κατά το οποίο προσπαθείς να χωρέσεις, προσπαθείς ν’ αγαπήσεις, προσπαθείς να διανοιχθείς, εντάσσοντας την προσπάθειά σου μέσα στα πλαίσια, που η περιορισμένη σου αντίληψη έχει διαμορφώσει γι’ αυτήν. Ακριβώς σε αυτό το σημείο έγκειται η λανθασμένη τοποθέτησή σου, δηλαδή έχεις μετατρέψει την προσπάθειά σου σε στατικό και δεσμευτικό πλαίσιο που δεν μπορείς να υπερβείς. Πρόσεξε μην παρανοήσεις αυτά, που σου επεξηγώ τώρα, γιατί είναι πάρα πολύ λεπτοφυή, μα είναι απαραίτητα, για να μπορέσεις να ξεκλειδώσεις τον Εαυτό σου. Για να μπορέσεις να Με παρουσιάσεις πάνω στη γη σωστά και ολοκληρωμένα κι όχι με κενά.
Αν τοποθετείσαι, ότι το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να προσπαθείς, τότε σίγουρα δεν μπορείς να φθάσεις ποτέ στο στόχο, που είναι η Θέωσή σου. Αυτό σημαίνει, Άνθρωπε, ότι έχεις κάνει αυτοσκοπό σου την προσπάθεια, ενώ η προσπάθεια είναι ο δρόμος μέσα από τον οποίο, βήμα με βήμα, στάδιο με στάδιο, διανοίγεσαι, για να μπορέσεις να ταυτιστείς με το Άπειρο, με Εμένα. Μετατόπισε τη νοητική σου θέση. Αντιμετώπισε το στόχο σου, χωρίς να παρεμβάλλεις ανάμεσα σε αυτόν και σ’ εσένα αποστάσεις, καλύμματα, δικαιολογίες ή εμπόδια, διαφόρων μορφών και διαφόρων εκδηλώσεων. Όλα αυτά δεν χρειάζεται να τα παρεμβάλλεις και να τα ενεργοποιείς διανοητικά. Εφόσον θα προχωράς βλέποντας συνέχεια το στόχο σου, που είναι η Θέωσή σου, είναι φυσικό να έρθεις σε επαφή και ν’ αντιμετωπίσεις ό,τι υπάρχει μέσα σου, ό,τι υπάρχει γύρω σου, ό,τι μέχρι τώρα έχεις ρυθμίσει στη ζωή σου. Είναι φυσικό ν’ αγωνιστείς, για γα μετατοπιστείς και να ξεπεράσεις όλες τις καταστάσεις, που έχουν δημιουργήσει ένα κατεστημένο, δημιουργώντας μια καινούργια κατάσταση, ένα καινούργιο κατεστημένο, που πάλι θα καταρρίψεις. Διότι όσο κι αν σου φαίνεται περίεργο, όταν δομείς μια νέα κατάσταση, όσο διευρυμένη κι αν είναι, εφόσον δεν είναι η Άπειρη Αλήθεια και το Άπειρο Φως, δομείς πάλι ένα κατεστημένο. Επομένως δεν μπορείς να περιοριστείς μέσα σε αυτό, διότι τότε παραμένεις σ’ ένα στάδιο διευρυμένο μεν, αλλά που δεν σου επιτρέπει να προχωρήσεις. Σε οδηγεί εκ νέου στην αδράνεια, ενώ ταυτόχρονα σου δημιουργεί την ψευδαίσθηση, – επειδή συνοδεύεται από καταστάσεις πνευματικές κι από Χάρες και Δωρεές, που σου έχουν διοχετευθεί, για να μπορείς να προχωράς- ότι βρίσκεσαι σε σωστή πορεία, ότι κάνεις σωστές κινήσεις.
Σίγουρα μπορεί να βρίσκεσαι σε σωστή πορεία. Δηλαδή το στάδιο, στο οποίο είσαι, να είναι ένα στάδιο θετικό. Ένα στάδιο σχετικής Γαλήνης και Αγάπης, σχετικής Αρμονίας και Ενότητας, αλλά αυτό δεν είναι το Ποθούμενο. Δεν είναι η διδαχή της Χριστοποίησης, της Ένωσης με Εμένα, δεν είναι η συνεχή κίνηση, η Πανταχού Παρουσία, η οποία σου διδάσκεται. Αλλά είναι ένα στάδιο που σε εξυπηρετεί και σε βολεύει, που σου επιτρέπει να ταξινομείς τις καταστάσεις, έτσι όπως επιθυμείς, ενώ ταυτόχρονα έχεις εντός σου ενεργοποιημένη, ποιότητα πνευματική, που σου παρέχει τροφοδοσία, ώστε να μην, αισθάνεσαι δίχως Ζωή, δίχως Αγάπη, δίχως ενεργοποίηση δημιουργική.
Αυτό το στάδιο, Αγαπημένε Μου μαθητή, είναι παγίδα της πλάνης, από τη στιγμή που θα σε εγκλωβίσει μέσα στην ωραιότητά του, μέσα στη γαλήνη του. Γιατί σε ντύνει με εγωισμό και σε αποκόβει από το σύνολο του Ανθρώπου, που έχει ανάγκη ν’ αναχθεί. Σε καθιστά απομονωμένο, μη δυνάμενο να προσφέρεις. Σιγά – σιγά, χωρίς να το κατανοήσεις, σου στερεί τελείως τη δυνατότητα της επικοινωνίας με τον Άνθρωπο και φυσικά της επικοινωνίας και με Εμένα, αφήνοντας μέσα σου μόνο το δυναμικό, το οποίο έχεις ενεργοποιήσει, που κι αυτό εφόσον δεν τροφοδοτείται συνεχώς από τη Θεία Πηγή, είναι πάρα πολύ εύκολο να εξαντληθεί μέσα σε λάθος χειρισμούς.
Αγαπημένε Άνθρωπε, μαθητή της Αλήθειας και του Φωτός, της Αγάπης και της Ένωσης, είναι απαραίτητο να κατανοήσεις, ότι εφόσον διδάσκεσαι από Εμένα, εφόσον Με επικαλείσαι εσωτερικά και εξωτερικά διαμέσου της προσευχής σου, δεν πρόκειται ποτέ να σε αφήσω στην αδράνεια. Πάντα, όταν βρίσκεσαι σε τέτοιες καταστάσεις, θα υπάρχουν οι εξωτερικές και οι εσωτερικές ενδείξεις, για να σε οδηγούν να βγεις από αυτές. Όμως χρειάζεται να είσαι προσεκτικός, για να μπορέσεις ν’ αποσυμβολίσεις σωστά τις ενδείξεις, να τις αποκωδικοποιήσεις σύμφωνα με τα αληθινά μηνύματά τους κι όχι ανάλογα με την προσωπική σου τοποθέτηση και γνώμη.
Για να το πετύχεις αυτό, είναι απαραίτητο να βρίσκεσαι σε συνεχή εσωτερική επαγρύπνηση, σε συνεχή προσευχή και Ένωση μαζί Μου. Να επιδιώκεις νέα βήματα, νέες διανοίξεις. Να ζητάς να κινείσαι μέσα από την καθοδήγηση του Λόγου και να τοποθετείσαι σύμφωνα με τον Ένα και Μοναδικό προορισμό της Θέωσής σου, της Ένωσης μαζί Μου και της εκδήλωσης αυτής της Ένωσης προς τα έξω.
Γι’ αυτό θα επανέλθω στην προσευχή σου, Αγαπημένε Μου μαθητή, διότι είναι το κλειδί, πού θα σου επιτρέψει να ξεπεράσεις τους φόβους σου, την ατολμία σου, που θα σου επιτρέψει να ξεφύγεις από την επιθυμία σου να μην αναλαμβάνεις ευθύνες. Οι ευθύνες είναι συνυφασμένες με την πορεία σου από την πρώτη στιγμή, που γίνεσαι μαθητής και ακόλουθος του Έργου Μου. Διαφορετικά δεν θα μπορούσες να είσαι συνειδητός και επομένως δεν θα μπορούσες να είσαι μαθητής.
Έχω δημιουργήσει συνδέσεις ανάμεσα σ’ εσένα μαθητή Μου και στον Δάσκαλο Ιωάννη. Διότι ο Δάσκαλος Ιωάννης είναι ο Πνευματικός Καθοδηγητής, ο Υπεύθυνος του Έργου Μου, ο Υπεύθυνος της διαχείρισης της Χάρης και της Ευλογίας και φυσικά είναι απόλυτα ενωμένος μαζί Μου. Αυτές οι συνδέσεις έγιναν, και για να τοποθετηθείς σωστά μέσα στο Έργο, αλλά βασικά για να βοηθήσουν εσένα. Διότι εφόσον ο Δάσκαλος είναι ενωμένος μαζί Μου, συνεπάγεται, ότι είναι ενωμένος και με κάθε τμήμα του Ανθρώπου. Όμως η ενσυνείδητη ενεργοποίηση της Ενότητας μέσα σε κάθε μαθητή, που συμμετέχει στο Έργο, βοηθά το μαθητή να κατανοήσει λειτουργικότητες, ενώ ταυτόχρονα του διοχετεύει στοιχεία Θείας Ενέργειας, Ζωής, Αγάπης, Φωτός, Ευλογίας, Χάρης, Δωρεάς, με φανερούς και αφανείς τρόπους από τον Δάσκαλο Ιωάννη, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής και της καθημερινής ενασχόλησης μέσα στην ύλη.
Όμως πέρα από το πρωταρχικό στάδιο μαθητείας, που η τροφοδοσία και η ανακύκλωση στοιχείων είναι μονομερής, δηλαδή, η Πηγή Δάσκαλος διαχέει προς το δέκτη μαθητή, σταδιακά εισερχόμενος σε ευρύτερα και υψηλότερα πεδία της μαθητείας, οδηγείσαι στην ανακύκλωση των στοιχείων, δηλαδή, δεν λαμβάνεις μόνο, αλλά η λήψη ενεργοποιεί το δικό σου Θείο δυναμικό και αποστέλλει προς την Πηγή. Όμως ούτε κι αυτό το στάδιο δηλώνει Ενότητα, γιατί δημιουργεί αποστάσεις, επιτρέπει να υπάρξει διακοπή της ανακύκλωσης ή να εισχωρήσουν μέσα στην ανακύκλωση καταστάσεις δυσαρμονιών, που προέρχονται από τις ανθρώπινες τοποθετήσεις, από την πλάνη της διάνοιας, από την προσωπικότητα και τις ενασχολήσεις της μέσα στην ύλη.
Εδώ θα κάνω μία παρένθεση, για να σου πω, ότι το στάδιο, το οποίο βιώνεις με τον Δάσκαλο Ιωάννη, ταυτόχρονα σου παρουσιάζει και το στάδιο το οποίο βιώνεις με Εμένα. Δηλαδή, όταν απλώς λαμβάνεις, απλώς λαμβάνεις κι από Εμένα. Όταν ανακυκλώνεις, ανακυκλώνεις και μαζί Μου. Όμως μπορεί να διακόψεις την ανακύκλωση που έχεις μαζί Μου, με τις διάφορες δυσαρμονίες που παρουσιάζεις. Επομένως δεν έχεις πραγματοποιήσει την ουσιαστική Ένωση, την Ταύτιση του Θείου πυρήνα σου με τον Άπειρο Πυρήνα της μορφής και του αμόρφου.
Από τη στιγμή που εσύ και ο Δάσκαλος Ιωάννης βρίσκεστε σε συνεχή επαφή και Ένωση, που δεν υπάρχουν αποστάσεις, που δεν υπάρχει αναγκαιότητα ανακύκλωσης, αλλά ταυτόχρονα κινείστε, ταυτόχρονα υπάρχετε, χωρίς να Τον επιβαρύνεις με δυσαρμονίες προερχόμενες από τις εκδηλώσεις σου ως μαθητή, τότε και η Ένωση, η οποία υπάρχει με Εμένα, έχει οδηγηθεί σε ουσιαστική πραγμάτωση. Δεν μπορεί να διασπαστεί. Μπορεί να καλυφθεί, για να οδηγηθείς σε καταστάσεις καθάρσεων και επιγνώσεων, για να αναζητήσεις εκ νέου τα αίτια των δυσαρμονιών, για να διαπιστώσεις τι συμβαίνει, μα δεν μπορεί να διαρρηχθεί, διότι έχει πραγματοποιηθεί σε όλα τα σημεία του πυρήνα σου.
Ο Δάσκαλος Ιωάννης υπάρχει πάνω στη γη γι’ αυτό το σκοπό, Αγαπημένε Μου Άνθρωπε. Για να σε βοηθάει με τη μορφή Του και με τις καταστάσεις, που βιώνεις πάνω σε Αυτόν, να συνειδητοποιείς πόσο είσαι ενωμένος μαζί Μου. Υπάρχει για να σε καθοδηγεί και εξωτερικά και για να συντονίζει, να κατευθύνει, να εκφράζει ολόκληρο το Έργο Μου, μα ταυτόχρονα προσφέρεται σ’ εσένα, για να μπορείς επάνω Του να διαβάζεις, να μελετάς τον εαυτό σου, τα στάδια της Ένωσής σου, να κατέχεις με επίγνωση, πού βρίσκεσαι.
Εσύ, Αγαπημένε Μου μαθητή, ως επί το πλείστον βρίσκεσαι στο στάδιο της ανακύκλωσης. Δηλαδή δέχεσαι Φως, Ενέργεια, Ζωή, από τον Δάσκαλο κι από Εμένα που είμαστε Ένα, ενεργοποιείσαι και παράγεις ανάλογα με το δυναμικό σου, την Αγάπη σου, την προσπάθειά σου, την ενεργοποίησή σου, καρπούς και συγκεκριμένα αποτελέσματα. Δύνασαι να διατηρείς την ενεργοποίηση και να παράγεις Θεία Ζωή, Θεία Αγάπη, Θεία Ενέργεια, λιγότερο ή περισσότερο. Πώς όμως θα περάσεις από το στάδιο της ανακύκλωσης, που συμβαίνει μέσα σου και που σε χαρακτηρίζει σε όλες τις μορφές Ένωσης και με Εμένα και με τον Δάσκαλο και με το Έργο και με τον Άνθρωπο Εαυτό σου, στο στάδιο της ουσιαστικής Ένωσης και Ταύτισης;
Σε αυτό το σημείο έρχεται η ανάληψη ευθυνών. Σε αυτό το σημείο έρχεται η μετουσίωση του φόβου και της ατολμίας σε δημιουργική δράση και προσφορά Ζωής. Σε αυτό το σημείο έρχεται η ετοιμότητά σου να θυσιάσεις κάποια στοιχεία του είναι σου, για να τα προσφέρεις προς το τμήμα του Εαυτού σου Ανθρώπου, που έχει ανάγκη. Για να τα προσφέρεις, χωρίς να απαιτείς πρώτα να έχεις λάβει την ενεργοποίηση, που μπορεί να γεννήσει Θεία Ζωή και να την παραχωρήσει, αλλά δημιουργώντας εσύ όλες τις προϋποθέσεις της ενεργοποίησης, κινώντας όλες τις εσωτερικές διεργασίες, για να γεννήσεις και να προσφέρεις Θεία Ζωή, Θεία τροφοδοσία, Αγάπη, Φως και Αλήθεια, καταδεικνύοντας την επίγνωση της Ενότητας με Εμένα.
Αγαπημένε Μου μαθητή και ακόλουθε, σου έχω διδάξει να μη βιάζεσαι. Να μη χρησιμοποιήσεις τη Χάρη, την Ευλογία, τις Θείες Δωρεές που σου παραχωρήθηκαν, για να προβληθείς, για να εκδηλώσεις εγωισμό ή εξουσία. Όμως η διδαχή Μου αυτή είχε σκοπό να ενεργοποιήσει τη σύνεσή σου και τη διάκρισή σου. Όχι να σε οδηγήσει σε παθητικότητα, να σε αφήσει αδρανή, ώστε όλα αυτά που έλαβες να μην τα κινείς. Ή όταν τα κινείς, να τα κινείς ξέροντας, ότι τις ευθύνες θα τις επωμισθεί κάποια άλλη υπόσταση και στην προκειμένη περίπτωση ο Δάσκαλος Ιωάννης, με τον οποίο ενώνεσαι και τον οποίο χρησιμοποιείς με διάφορους τρόπους, ακριβώς για να παρουσιάζεσαι ενεργητικός, αλλά ταυτόχρονα να μη σηκώνεις πάνω στους ώμους σου καμία ευθύνη.
Από την Παλαιά Διαθήκη υπάρχει μία εντολή, η οποία λέει, να μη χρησιμοποιείς μάταια το Όνομα του Θεού. Αυτή η εντολή δεν είναι τυχαία, έστω κι αν προέρχεται από τους χρόνους εκείνους, που ο Άνθρωπος δεν είχε μπορέσει να φθάσει στα επίπεδα κατανόησης, στα οποία νοητικά βρίσκεσαι τώρα και δεν μπορούσε να συλλάβει τις αναλύσεις και τις συνθέσεις, που τώρα συλλαμβάνει. Παρουσιάζει ακριβώς αυτό, που σου ανέπτυξα πριν. Την αναγκαιότητα της ευθύνης, της επίγνωσης, της σύνεσης και της διάκρισης.
Στην τωρινή εκδήλωση του Έργου της Νέας Εποχής, κατά την οποία διδάσκεσαι να χριστοποιηθείς, θα σου πω κάτι ανάλογο, χωρίς όμως να έχει ακριβώς την ίδια εννοιολογική σημασία. Μη χρησιμοποιείς ούτε το Όνομά Μου μάταια, μα ούτε και το Όνομα του Δασκάλου Ιωάννη, για να εξυπηρετείς τις ανάγκες σου, για ν’ απολαμβάνεις τις δάφνες σου, για να τροφοδοτείσαι αποκλειστικά και μόνο με Θείους κυματισμούς, χωρίς εσύ να παρέχεις τίποτα το ουσιαστικό στην ενεργοποιημένη μαθητεία σου. Γιατί, Άνθρωπέ Μου, πέρα από τα πρώτα στάδια όπου αυτό, δηλαδή η τροφοδοσία σου χωρίς τη δική σου συμμετοχή, γίνεται κατά Νόμον, γιατί έχεις ανάγκη να λάβεις πολλά στοιχεία, ώστε να τα επεξεργαστείς και να προχωρήσεις, κατόπιν χρεώνεσαι με αμέλεια, αδράνεια, έλλειψη υπευθυνότητας και έλλειψη ευθύνης. Μέσα από αυτή την κατάσταση κινείς Νόμους, που έρχονται να σου διδάξουν, πώς θα είσαι υπεύθυνος, συνειδητός, συμμέτοχος μέσα στο Έργο και μέσα στην Αγάπη.
Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να αναθεωρήσεις κάποιες θέσεις σου συνειδησιακές, συναισθηματικές και νοητικές. Είναι απαραίτητο να βιώσεις την ουσιαστική σου Ενότητα. Αυτό είναι το στάδιο, στο οποίο οδηγείσαι. Είναι απαραίτητο να καταδείξεις, ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις τη Χάρη και την Ευλογία, που σου έχει παραχωρηθεί. Δηλαδή δεν σημαίνει, ότι είσαι καλός χειριστής της Χάρης και της Εξουσίας, όταν δεν τη λειτουργείς καθόλου και επομένως δεν κάνεις λάθη. Όταν τη λειτουργείς, είναι δυνατόν να φανερωθεί, αν είσαι σύμφωνος με τη Θεία Βουλή, αν μπορείς να παρουσιάσεις καταστάσεις Ενότητας, Αγάπης και Φωτός. Αν μπορείς να εξυπηρετήσεις την άνοδο και την εξέλιξη του Ανθρώπου κι αν όχι, αν έχεις την ενσυνείδητη επίγνωση, το θάρρος και την παρρησία, να διδαχθείς, ώστε να κατανοήσεις τα λάθη σου. Αν δηλαδή, είσαι σε θέση να ξεπεράσεις τα ανθρώπινα όριά σου, για να προχωρήσεις στην πορεία της Θέωσής σου, ξέροντας, ότι εφόσον έχεις να καταλύσεις ανθρώπινα όρια, υπάρχει και η περίπτωση να κάνεις λάθος και ν’ αναγκαστείς να μετουσιώσεις πολλές καταστάσεις, να διδαχθείς με πολλούς τρόπους, για να μπορέσεις να κάνεις βήματα πάνω στην πορεία της Θέωσης.
Συνειδητός μαθητής σημαίνει συνείδηση και συμμετοχή μέσα στο Έργο. Σημαίνει δυνατότητα να εκδηλώσεις, όσα έλαβες, χωρίς εγωισμό, με ταπεινότητα και να λάβεις οδηγίες και μέσα από άλλα τμήματα του Ανθρώπου, που πιθανόν έχουν περάσει παρόμοια στάδια και μπορούν να σε βοηθήσουν. Τα οποία έχουν καταδείξει επανειλημμένα με τη συμπεριφορά τους, την εκδήλωσή τους, την Ένωσή τους, ότι έχουν τη δυνατότητα να σε οδηγήσουν σωστά.
Είσαι υπεύθυνος, μαθητή, για την επιλογή των τμημάτων του Ανθρώπου από όπου ζητάς την καθοδήγηση. Δηλαδή, αν κάποιο τμήμα του Ανθρώπου σου έδωσε λάθος καθοδήγηση κι εσύ την ακολούθησες, τότε δεν είναι υπεύθυνο μόνο το τμήμα που σου την έδωσε, αλλά κι εσύ, που κινήθηκες βάσει αυτής της καθοδήγησης. Διότι νοείται οίκοθεν, ότι έχεις διάκριση, σύνεση. Νοείται οίκοθεν, ότι έχεις Ένωση και κάποια στοιχεία έμπνευσης υπάρχουν μέσα σου έτσι κι αλλιώς. Δεν είναι δυνατόν να αφήνεσαι έρμαιο της οποιοσδήποτε καθοδήγησης, έστω κι αν αυτή φαινομενικά παρουσιάζεται εμπνευσμένη. Μιλώ βέβαια για τις καθοδηγήσεις, που προέρχονται από τμήματα του Ανθρώπου, για τα οποία δεν μπορείς να έχεις απόλυτη γνώση και πεποίθηση από την όλη τους συμπεριφορά και εκδήλωση, ότι παρουσιάζουν Ένωση, ή από τμήματα του Ανθρώπου, τα οποία δεν έχουν λάβει ειδική εξουσιοδότηση και Δωρεά από Εμένα να διοχετεύουν τέτοιες καθοδηγήσεις.
Διότι πρέπει να γνωρίζεις, ότι, όταν αναθέτω καθήκοντα σε κάποιο τμήμα του Ανθρώπου, του παραδίδω και τα ανάλογα εφόδια, για να μπορέσει να διεκπεραιώσει αυτά τα καθήκοντα. Βάσει των πνευματικών Νόμων, είτε αυτό το τμήμα βρίσκεται σε φάση δυσαρμονίας είτε όχι, από τη στιγμή που καλείται να τροφοδοτήσει μία ύπαρξη, να προσφέρει Ζωή, Φως και καθοδήγηση, παίρνει την κατάλληλη ενεργειακή δόνηση. Ενεργοποιείται ο μηχανισμός του σύμφωνα με την προσφορά και τα εφόδια που του έχουν παραχωρηθεί, χρησιμοποιούνται σωστά και ολοκληρωμένα. Γιατί ενεργοποιείται ο Νόμος της Προσφοράς και υπερκαλύπτει κάθε δυσαρμονία, που μπορεί να παρουσιάζει η προσωπικότητα αυτού του τμήματος του Ανθρώπου. Διαφορετικά δεν θα χρειαζόταν να εκδηλώνομαι και να αναθέτω καθήκοντα σε κάποια τμήματα του Ανθρώπου, ενώ σε κάποια άλλα να μην τα αναθέτω. Κατανόησε, ότι μέσα σε αυτές τις διεργασίες υπάρχει και κρύβεται ολόκληρη λειτουργικότητα Θείων Νόμων, που σου επιτρέπει να λαμβάνεις Φως και Ζωή, καθοδήγηση και Ενότητα, άσχετα από τις οποιεσδήποτε καταστάσεις που βιώνουν τα τμήματα αυτά.
Αγαπημένε Μου μαθητή, πρόσεξε πώς θα προχωρήσεις. Πρόσεξε να ενεργοποιήσεις τον Εαυτό σου, να προσφέρεις ενεργά μέσα στο Έργο, να κάνεις εκδηλώσεις Φωτός και Ζωής. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα, ότι πρέπει να εκδηλώσεις πνευματικές ενέργειες. Σημαίνει όμως, ότι προσευχόμενος πρέπει να κινείς Νόμους, τουλάχιστον αυτό. Πρέπει να γνωρίζεις τι κινείς, τι επιδιώκεις και τι αποτελέσματα φέρνεις, γιατί μέσα από την προσευχή θα μάθεις τον τρόπο να ενεργείς. Η προσευχή – δέηση σε οδηγεί να κατανοήσεις τη λειτουργία των Νόμων, εφόσον βέβαια την εκδηλώνεις σωστά, ενσυνείδητα και την παρακολουθείς, για να μπορέσεις κατόπιν να οδηγηθείς στην εκδήλωση ενεργειών, σύμφωνα με τους Νόμους, εφόσον σου έχει παραχωρηθεί η άδεια και η Χάρη από Εμένα και να καταδείξεις Αρμονία, Φως, Ζωή, Κάθαρση, Αποκατάσταση.
Είναι δυνατόν να εκπαιδεύεσαι ταυτόχρονα και στην προσευχή – δέηση και στην προσευχή – ενέργεια, σε διάφορα στάδια και σε διάφορα επίπεδα. Μπορείς να ξεκινήσεις από μια προσευχή – δέηση, που θα ασχολείται με την κάθαρση. Να διαπιστώσεις τι Νόμους κινεί, να ενεργοποιήσεις τους μηχανισμούς σου, να ταυτιστείς με τις αναγκαιότητες της ύπαρξής σου και μετά να προχωρήσεις, εφόσον έχεις τη Χάρη, το τονίζω, στην προσευχή – ενέργεια, αφού έχεις αποκτήσει ολοκληρωμένη συνείδηση, του τι χρειάζεται να κάνεις, πώς χρειάζεται να χειριστείς την κατάσταση. Αυτό δεν είναι απαραίτητο να το κάνεις για μεγάλες ενέργειες ή για πράγματα που ίσως δεν μπορείς να ελέγξεις. Αλλά μπορείς ν’ αρχίσεις πολύ απλά από την ίδια σου την ύπαρξη, από το χώρο που κατοικείς, από το στενό σου οικογενειακό περιβάλλον, που λίγο ή πολύ έρχεται σε άμεση επαφή μαζί σου και λόγω των συνδέσεων που φέρεις, απορροφάς στοιχεία από τη δυσαρμονία του.
Αγαπημένε μαθητή και ακόλουθε, σε ευλογώ. Ενεργοποιώ μέσα σου την πρακτική διδασκαλία της Θέωσής σου. Σε ωθώ στη μελέτη όσων σου έχουν παραχωρηθεί και βρίσκονται γραμμένα μέσα στα βιβλία. Σε ευλογώ να έχεις απόλυτη κατανόηση αυτών. Σε ωθώ στην ενεργοποίησή σου. Μετουσιώνω τους φόβους σου και την ατολμία σου. Μετουσιώνω την επιθυμία σου να παραμείνεις ανεύθυνος. Σου διαχέω έντονη επίγνωση και συνειδητότητα. Σε καλώ να αναλάβεις τις ευθύνες της μαθητείας. Σε ευλογώ, για να αντεπεξέλθεις σε αυτές.
Διαχέω την προστασία Μου προς τους μαθητές εκείνους, που πορεύονται στα πρώτα στάδια της εκδηλωμένης ενεργοποίησής τους με επίγνωση, για να υπάρχει ιδιαίτερη κάλυψη, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν. Αλλά προς τους ήδη αρκετά εκπαιδευμένους μαθητές και ακολούθους Μου, πάνω στα στοιχεία της ενεργοποίησης και της επίγνωσης της Θείας Χάρης, ενεργοποιώ την άμεση επίπτωση των ευθυνών, ώστε να κινούνται αμέσως, χωρίς να παρέλθει ούτε ελάχιστο χρονικό διάστημα, για τη μετουσίωση της δυσαρμονίας ή της δέσμευσης ή της λανθασμένης ροής εκδηλώσεων, καταθέτοντας από το προσωπικό τους κεφάλαιο Ζωής, από το δυναμικό Αγάπης και Ενότητας του Θείου Είναι τους.
Διαχέω την Ευλογία Μου πάνω στο Έργο, πάνω σε κάθε μαθητή και ακόλουθο αυτού, για να υπάρξει Αρμονία και Ενότητα, Ζωή και Αγάπη.
