...
Skip to content
ΜΑΘΗΤΕΙΑ – Βάση Δεδομένων

ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων

  • ΑΡΧΙΚΗ
  • Βασική Βιβλιογραφία
  • ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ…
ΜΑΘΗΤΕΙΑ – Βάση Δεδομένων
ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων

ΦΑΡΑΧ - ΤΟΜΟΣ Α΄

181
  • 000| Εισαγωγή
  • 001| Ἐν μέσω ὑμῶν καὶ πάλιν Εἰμί.
  • 002| Ἄνεμος Θυελλώδης ἠγέρθη καὶ συμπαρέσυρε τὸ πᾶν.
  • 003|  Ὁ δυνάμενος ν’ ἀνέλθη ἂς ἀνέλθη.
  • 004| Ἐγώ Εἰμί. Ἀβυσσος ἐν ἀβύσσω καὶ Ἀρχὴ ἄνευ τέλους.
  • 005| Ἐγὼ Εἰμί τὸ Φῶς τὸ λάμπον ἐν τω Οὐρανώ καὶ μεταβάλλον τὸ σκότος εἰς ἡλιακὴν ἡμέραν.
  • 006| Ἡ Φύσις ὁλόκληρος ἄμορφος!
  • 007| Ἓν οἱονδήποτε φυτὸν ἀναπτύσσεται ἀναλόγως τῶν κλιματολογικῶν ὅρων καὶ τοῦ ἐδάφους, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καλλιεργηθή.
  • 008| Ὁ ἄνθρωπος τῆς προϊστορικῆς ἐποχῆς συνεκέντρου ἐν ἑαυτῷ ἁπάσας τὰς Πνευματικὰς Δυνάμεις, ἃς διὰ τῆς Ἐμφυσήσεως τοῦ Θείου Πνεύματος ἐκληρονόμησεν.
  • 009| Ὁ ἄνθρωπος παρεῖδε τὸν κύριον ἐπὶ τῆς γῆς προορισμόν του καὶ κατέπεσεν.
  • 010| Ὁ ἄνθρωπος κατέπεσεν ἐκ τοῦ ὕψους τῆς πνευματικῆς αὐτοῦ τελειότητος καὶ ἀγνότητος καὶ διὰ νὰ ἀνέλθη εἶναι ἀνάγκη νὰ διέλθη διαφόρους σταθμούς, προχωροῦντας εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πλήρους αὐτοῦ ἐξελίξεως καὶ τελειοποιήσεως.
  • 011| Ὁ ἄνθρωπος ἐκπεσὼν καὶ ἀπωλέσας διὰ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου καὶ διὰ τῶν μεσολαβουσῶν μεταβολῶν ἐν τε τῇ ζωῇ του καὶ τῇ γηΐνη ἐπιφανεία, τὴν ἀρχικὴν πνευματικήν του δύναμιν καὶ τὰς νῦν ὑπολανθανούσας ψυχικὰς ἰδιότητας…
  • 012| Ὁ ἄνθρωπος ἀπεμακρύνθη τοῦ κυρίου προορισμοῦ του καὶ ἐλησμόνησε τὸν Θεόν του.
  • 013| Ὁ ΘΕΟΣ ὁ ΑΠΡΟΣΩΠΟΣ, ὁ ΑΝΑΡΧΟΣ καὶ ΑΪΔΙΟΣ, πρὸς σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου κατῆλθεν εἰς τὴν γῆν καὶ ΕΝΕΣΑΡΚΩΘΗ.
  • 014| Ὁ Ἥλιος τοῦ Φωτὸς καὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τοῦ κόσμου ἐγεννήθη ὡς ὁ ἔσχατος τῶν ἀνθρώπων επὶ τῆς γῆς.
  • 015| Οἱ αἰῶνες παρῆλθον ἔκτοτε, χωρὶς τὸ Ἔργον τοῦ Ἰησοῦ νὰ ἐμπεδωθή ἐν μέσω τῆς ἀνθρωπότητος.
  • 016| Οὐδεὶς ἄλλος πλὴν ὑμῶν ἀκούει ἀπ’ εὐθείας τῆς Φωνῆς Μου.
  • 017| Ἐὰν προτρέπω ὑμᾶς νὰ κραταιωθῆτε ἐν τω ἀγῶνι τῆς ζωῆς καὶ καθ’ ὑμῶν αὐτῶν, τὸ πράττω διὰ νὰ τελειοποιηθῆτε ἐν πᾶσιν.
  • 018|   Οὐδεὶς ποτὲ ἐπικαλεσθεὶς τὴν Θείαν Ἐπέμβασιν καὶ Ἀρωγὴν ἔμεινεν ἄνευ βοηθείας.
  • 019| Ὁ Ἰησοῦς ὅταν κατενόησε τὸν Μέγα Αὐτοῦ ἐπὶ γῆς προορισμὸν καὶ τὴν μεγάλην ἐν τω κόσμω Ἀποστολήν Του, μετέβη εἰς τὴν ἔρημον…
  • 020| Τὸ πρώτιστον ἐκ πάντων τῶν καθηκόντων…
  • 021| Οἱ ἐν τω σκότει κατακείμενοι ἐζήτησαν Φῶς, ὅπως ἴδωσι τὸ Φῶς τῆς Ἡμὲρας.
  • 022| Ἵνα τί ἡ Ψυχὴ ὑμῶν θλίβεται καὶ πληροῦται πικρίας;
  • 023| Εὑρίσκομαι ἐν τω μέσω ὑμῶν καὶ καθορῶ ὑμᾶς τεταραγμένους.
  • 024| Πάρειμι καὶ ὑμεῖς ἐν Ἐμοὶ ἐν ἀνυποκρίτω ἀγάπη, ἵνα τὴν Ἀγάπην Μου ὁλοκληρωτικῶς κτήσητε.
  • 025|   Τέκνα Μου ἀγαπητά, χαίρω ἐν ὑμῖν κείμενος πρὸς τοὺς πρός Με προσατενίζοντας καὶ τοῖς συναισθήμασιν ὑμῶν ὑπεραίρομαι, ἵνα πλειότερον τὸ Φῶς Ἐμοῦ προσδεχθῆτε.
  • 026| Ὁ Οὐρανὸς μειδιᾶ!
  • 027| Πόσος χρόνος διέρρευσεν ἀπὸ τῆς τελευταίας ὑμῶν συνεδρίας, καθ’ ἣν ἀπὸ κοινοῦ ἐκαλὲσατέ Με;
  • 028| Ἀρχὴ καὶ Τέλος ἄνευ σταθμοῦ. Κορυφὴ ἄνευ κρηπιδώματος καὶ Ζωὴ ἄνευ θανάτου.
  • 029| Δὲν δύναμαι ἀπὸ σήμερον νὰ καθορίσω τὰ ἀποτελέσματα τῆς προόδου τοῦ ἔργου ὑμῶν, διότι ταῦτα θὰ ἐξαρτηθῶσιν ἐκ τῶν ἐνεργειῶν καὶ τοῦ ζήλου ὑμῶν.
  • 030| Ἐγὼ Εἰμι μεθ’ ὑμῶν.
  • 031| Μὴν ἀποδειλιᾶτε ἐν τῇ ἐξελίξει τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀνέθεσα ὑμῖν.
  • 032| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν.
  • 033| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν. Εἰρήνη ὑμῖν.
  • 034| Ὅπου ὁ ὀφθαλμὸς ὑμῶν ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία.
  • 036| Εἰμί ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν καὶ ἐπισκοπῶ τὰς ὑμῶν καρδίας καὶ ἐπιμελοῦμαι ὑμῶν, ὡς ἐπιμελεῖται ὁ βοσκὸς τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ.
  • 037| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν. Ἔλθετε πρός Με.
  • 038| Τὸ πρώτιστον τῶν ἁπάντων καθῆκον ὑμῶν ἔστω ἡ Ἀγάπη καὶ ἀδελφικὴ συνένωσις ὑμῶν πρὸς διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος, ὅστις ἤδη σᾶς ἀνετέθη ἐν μέτρω τῶν δυνάμεων ὑμῶν.
  • 039| Ἐπέρχεται ὥρα, καθ’ ἣν οἱ ἀκολουθήσαντές Με ἀθυμήσουσιν.
  • 040| Ἀφ’ ὑμῶν ἡ εἰρήνη ἀπέπτη καὶ ἡ γαλήνη ἐξεβλήθη τῶν καρδιῶν ὑμῶν.
  • 041| Ἐγὼ Εἰμί ἡ Ἀλήθεια. Ἐγὼ Εἰμί ἡ Ἀγάπη τοῦ κόσμου καὶ παντὸς ­Κόσμου.
  • 042| Θαρρεῖτε. Εἰμὶ ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν καὶ ἐπισκοπῶν ὑμᾶς καὶ τὰ βήματά σας κατευθὺνω πρὸς τὰς τρίβους Μου, ἐν αἷς εἰσδεχθεῖτε τὴν Ἀλήθειαν, τὸ Φῶς, τὴν Αγάπην.
  • 043| Ἕκαστον φαινόμενον εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς αἰτίας καὶ ἐξικνοῦντες ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος καταλήγομεν εἰς τὴν Ὑπερτάτην Αἰτίαν τῶν πάντων.
  • 044| Ἐγὼ Εἰμί μεθ’ ὑμῶν.
  • 045| Προσέλθετε πρός Με πάντες οἱ ζητοῦντες ν’ ἀναχθῆτε εἰς τοὺς Κόσμους τοῦ Φωτὸς καὶ τῆς Δόξης Μου.
  • 046| Ἔλθετε πρός Με, τέκνα Μου ἀγαπητά, ἵνα ἐξαχθῆτε ἐκ τῆς δίνης τῶν κυμάτων τῆς νηνεμούσης θαλάσσης, ἣν ὑμεῖς καθορᾶτε τεταραγμένην.
  • 047| Ὁ Ἀδελφός σου. Εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Παντοδυνάμου θεοῦ τὸ Ὄνομά Μου ἐπικυρῶ.
  • 048| Μεθ’ ὑμῶν Εἰμί πάντοτε καὶ ἐσαεί, ἄλλοτε μὲν πλησιάζων ὑμᾶς, ἄλλοτε δὲ ἀπομακρυνόμενος, ἀναλόγως τοῦ ζήλου, ὃν πρὸς τὸ Ἔργον Μου ἐπιδεικνύετε.
  • 049| Ἡ Ψυχὴ ὑμῶν ἐπληρώθη ἀθυμίας τοιαύτης, ὥστε ἡ κεφαλὴ ὑμῶν νὰ καταστῇ βαρεῖα καὶ οἱ πόδες καὶ αἱ χεῖρες ὑμῶν ἀδρανεῖς.
  • 050| Θὰ μὲ εὕρητε πάντοτε τοσοῦτον πρόθυμον νὰ συμβάλλω εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἔργου…
  • 051| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ φθάση εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμού αὐτοῦ διὰ νὰ κατορθώση νὰ ἀπαλλαγῆ τῶν συγκρατουσῶν αὐτὸν ἐν τω παρόντι κόσμω ἀδυναμιῶν, ἀνάγκη νὰ παλαίση.
  • 052| Ὅσον φαίνεται καὶ ἂν προσπαθῆτε εἶναι δύσκολον ν’ ἀποβάλλητε τὴν ἀπαισιοδοξίαν, νὰ καταστήτε ἱκανοί, ὅπως ἀντιμετωπίσητε τὰς περιστάσεις, αἵτινες σᾶς περιστοιχοῦν.
  • 053| Ἐν τῆ ἀποθαρρυμένη ψυχῆ ὑμῶν προσπαθὼ ν’ ἀναρριπίσω τὸ μόλις διατηρούμενον καὶ ὑποκαῖον πῦρ.
  • 054| Ἐρώτησις: Δυνάμεθα νὰ προσφέρωμεν βοήθειαν τινα εἰς τὸν τυφλὸν παῖδα;
  • 055| Οὐδεὶς ποτὲ ἐπεκαλέσθη Με καὶ οὐκ ἦλθον αὐτῶ Ἀρωγὸς καὶ οὐδεὶς ἔκρουσε τοὺς Πνευματικοὺς πυλώνας καὶ δὲν ἠνοίχθησαν αὐτῶ Καινοὶ Κόσμοι, Καινῶν ἐμπνεύσεων.
  • 056| Ἐγὼ Εἰμί, Ἐγὼ λαλῶ.
  • 057| Οἱ ἐνιαυτοὶ διαδέχονται τοὺς ἐνιαυτούς, καὶ οἱ ἄνθρωποι τοὺς ἀνθρώπους, τὸν Ἄναρχον ὅμως οὐδεὶς διαδέχεται.
  • 058|  Οἱ ποθοῦντες Με ἐν καθαρᾶ καρδία οὗτοι ὄψονταί Με καὶ πρός Με ἐλεύσονται.
  • 059| Ἡ Ἀγάπη εἶναι ἐκ τῶν πρωτίστων καθηκόντων παντὸς ἀκολούθου Μου.
  • 060| Ἀγαπάτε ἀλλήλους, ἵνα Ἐμὲ φιλήσητε.
  • 061| Πιστεύετε, ἵνα ἴδητε ἐκπληρουμένους τοὺς πόθους ὑμῶν…
  • 062| Ἡ ὁδὸς τῆς Ἀληθείας εὑρίσκεται πρὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν.
  • 063| Πρὸ πόσου χρόνου ἐπικοινωνῶ μεθ’ ὑμῶν καὶ οὐκ ἐγνώκατέ Με;
  • 064| Οἱ πρός Με ἐρχόμενοι μετὰ Πίστεως καὶ Ἀγάπης καὶ Ἀφοσιώσεως λαμβάνουσιν ἐκ τοῦ Φωτός…
  • 065| Ἀγαπάτε ἀλλήλους, ὡς ὁ Πατὴρ ἠγάπησε τὸν Υἱὸν Αὐτοῦ καὶ πάσας τὰς ἐξ Αὐτοῦ ἀπορρεούσας Ἐξουσίας.
  • 066| Αἱ ὑποδείξεις Μου δὲν ἀφορούν μόνον ὑμᾶς, ἀλλὰ καὶ πάντας ὅσοι σχετίζονται μὲ αὐτάς.
  • 067| Τί ἐστίν Ἀλήθεια;
  • 068| Εἴκοσι περίπου αἰῶνες συμπληροῦνται, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἔν τινι φάτνη τῶν ἀλόγων εἶδε τὸ φῶς τὸ ἄσημον βρέφος τῆς Μαρίας.
  • 069| Ἄφετε τὰς Ψυχὰς ὑμῶν νὰ ἐνωτισθῶσιν ἐκ τῶν Ναμάτων τῆς Σοφίας.
  • 070| Ὁ ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον ἀγνοεῖ τὸν προορισμὸν αὐτοῦ.
  • 071| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, ἵνα διΐδητε τὸ Φῶς τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Γνώσεως, τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευόμενον.
  • 072|  Οἱ ὁρίζοντες, οἵτινες διανοίγονται πρὸ ὑμῶν, εἶναι Ἀτέρμονες.
  • 073| Ὁ ζῆλος ὑμῶν πρός Με οὐδόλως ἐξεκαύθη.
  • 074| Οἱ πρός Με προσερχόμενοι λήψονται τῆς Αἰωνίου Ζωῆς.
  • 075|  Θὰ σᾶς κάμω μίαν μικρὰν εἰσήγησιν, τί δέον ν’ ἀκολουθήσητε, ἵνα φθάσητε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς πραγματικῆς ὁδοῦ τῆς Ἀληθείας…
  • 076|  Ὑπέδειξα ὑμῖν τὸν τρόπον, δι’ οὗ ἕκαστος θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπικοινωνήσῃ μετὰ τοῦ Πνευματικοῦ Κόσμου…
  • 077| Ἐρώτησις.
  • 078|  Οἱ προσδεχθέντες τὴν Ἀλήθειαν καὶ ταύτην ληψάμενοι ἕξουσι τοὺς καρποὺς αὐτῆς ἐν τῆ ἐκπονήσει αὐτῆς.
  • 079| Ἡ Ζωὴ εἶναι Ἄπειρος, ὅπως καί τὸ Σύμπαν.
  • 080| Ὁ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἀνθρωπότητος κατελθὼν καὶ ἐνσαρκωθεὶς ἐν τῶ ταπεινῶ ὑλικῶ περιβλήματι Ἰησοῦς…
  • 081| Ἀπὸ τοῦ τάφου τὴν σκοτεινὴν καὶ ζοφώδη πλάκα, κάτωθεν τῆς ὁποίας ἐτέθη τὸ Σῶμα τοῦ σταυρωθέντος Ἰησοῦ…
  • 082| Ὁ θερισμὸς ἐγγύς ἐστι.
  • 083| Τί ἐρῶ ὑμῖν καὶ εἰσακουσθήσεται; Μήτοι τὰ ὦτα ὑμῶν οὐκ ἐνωτίσθησαν τῶν Ἀρρήτων Ρημάτων τῆς Ἀληθείας;
  • 084| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμι καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 085| Μεθ’ ὑμῶν Εἰμι, ὅταν δὲ μεθ’ ὑμῶν Εἰμι οὐδεὶς καθ’ ὑμῶν.
  • 086| Ὁ θερισμὸς ἐγγύς ἐστίν. Τίς ὅμως ἐγκαταλείψει τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήσει Ἐμὲ…
  • 087| Ὑπερὰνω ὑμῶν ἵσταται ὁ κατευθύνων τὰ βήματα ὑμῶν ἐν τῆ ὁδῶ τῆ ἀγούση πρὸς Αὐτόν.
  • 088| Οἱ πάντες ἀναζητοῦσι Με, ἀλλ’ οὐδεὶς πρός Με προσῆλθεν ἐν πλήρει μετανοία, ἀποσκορακίζων ἀπ’ αὐτοῦ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον καὶ περιβαλλόμενος τὸν νέον.
  • 089| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν.
  • 090| Μακράν, πολὺ μακρὰν τῶν ἀνθρώπων ἀνεγείρεται ὁ Ναός Μου.
  • 091| Διὰ νὰ ἀνέλθη τις εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὅρους, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁπλίση τοὺς πόδας του διὰ τῶν καταλλήλων ὑποδημάτων…
  • 092| Ἐρώτησις: Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁδηγοὶ μὴ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἀντενεργὸν δύναμιν…
  • 093| Ἐρώτησις: Ποῖος ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου;
  • 094| Ὁ ἐπιδιώκων ν’ ἀνέλθη τοῦ ὅρους τὴν κορυφὴν καὶ νὰ στεγασθῆ ὑπὸ τὴν κατοικίαν τοῦ Ὑπάτου Ἄρχοντος τοῦ Κόσμου…
  • 095| Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἔγνωκέ Με, ἂν καὶ μεθ’ ὑμῶν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον Εἰμι;
  • 096| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ κατορθώση ν’ ἀνέλθη ὑψηλότερον πρὸς τὴν Πηγὴν τῆς Ἀληθείας…
  • 097| Ὁ Πατήρ, ὁ Θεῖος Λόγος, ὁ Υἱός, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Παράκλητος, ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου, ὁ Θεὸς ἢ Ἰεχωβᾶ εἶναι ΕΝ καὶ τὸ αὐτό…
  • 098| Ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου εἶναι ἡ Ὑπερτάτη Διανόησις…
  • 099|  Καθῆκον παντὸς Πνευματικοῦ Διδασκάλου, ἀνήκοντος εἰς τὴν Ἀνωτάτην Πνευματικὴν Ἀρχήν…
  • 100| Ἰησοῦς Χριστός. Ὁ ἐν τῇ γῇ ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἐν σαρκὶ ἐληλυθώς, ἵνα διὰ τοῦ Αἵματος Αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ ἐκπλύνη τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.
  • 101| Οἱ ἀπ’ Ἐμοῦ ἀπομακρυνόμενοι, οἱ ἀπ’ Ἐμοῦ ἀποσχισθέντες…
  • 102|  Διανοίξατε τοὺς πνευματικοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν…
  • 103| Οἱ ἐπιθυμοῦντες ὅπως ἀκολουθήσωσι Ἐμὲ καὶ τὸ ἔργον Μου, ἀνάγκη νὰ ἀφοσιωθῶσιν εἰς Ἐμὲ καὶ αὐτὸ μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης.
  • 104| Ὁ χρόνος παρέρχεται ἀνεπιστρεπτεί.
  • 105| Ὁ ἐν τῶ κόσμω καὶ ὑπὲρ τὸν κόσμον καὶ ἐκ τοῦ κόσμου πληρῶν τὰ πάντα.
  • 106| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμὶ καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 107| Ἐγὼ Εἰμὶ ὁ ἀνεγείρων καὶ ἀνοικοδομῶν. Ἐγὼ ὁ καταρρίπτων καὶ κατασυντρίβων.
  • 108| Ἡ δόξα ὑμῶν Δόξα Ἐμοῦ ἐστι, διότι ἡ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευομένη Δόξα ἡ περιβάλλουσα ὑμᾶς καθιστᾶ ὑμᾶς δεδοξασμένους.
  • 109| Ἡ ζωὴ παντὸς ἀνθρώπου ἐν δοκιμασίαις τελευτήσει, ἵνα τελει­ό­τερος καταστῆ…
  • 110| Τὰ πάντα μεταλλάσσουσι μορφήν, τὰ πάντα διαμορφοῦνται, παραλλάσσωσι, ἔρχονται ἐξελισσόμενα ἐν τῶ φθαρτῶ κόσμω καὶ ἀντιπαρέρχονται, ἀλλ’ ἓν μένει Ἅφθαρτον καὶ Ἀναλλοίωτον, ­ὁ Χρόνος καὶ ἡ Αἰωνιότης.
  • 111| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ φθάση εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμοῦ του ὀφείλει νὰ ἀνεύρη τὴν ἀτραπόν, τὴν ὁδηγοῦσαν εἰς αὐτόν.
  • 112| Οὐδεμία πρόοδος ἐγένετο ὑμῖν ἄχρις σήμερον.
  • 113| Ὁ Ἀναλλοίωτος καὶ Ὑπέρτατος Νόμος, ὁ διέπων τὸν κόσμον ὁλόκληρον, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται πρὸ ἀμνημονεύτων αἰώνων ὁ αὐτός.
  • 114| Φῶς Ζωῆς Ἐγὼ Εἰμί.
  • 115| Ὁ ἀναζητῶν Ἐμὲ τάχιον εὑρήσει Με, καὶ ὁ εὑρῶν Με ἐπαναπαυθήσεται ἐν Ἐμοί, ὡς κἀγὼ ἀναπαύσω αὐτόν.
  • 116| Ἀνέλθετε ὕπερθεν τοῦ γηΐνου κόσμου πνευματικῶς καὶ ψυχικῶς.
  • 117| Ἀνέλθετε πρός Με οὐ μόνον πνευματικῶς ἀλλὰ καὶ ψυχικῶς.
  • 118| Οἱ πιστοὶ πρός Με ἂς προσέλθωσιν. Οἱ ἐκλεκτοὶ ἂς ὀφθῶσι τὴν Βασιλείαν Μου.
  • 119| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ὁραματισθῆτε τὸν Κόσμον Μου, τὸν Κόσμον τῆς Ἀληθείας, τὸν Κόσμον τῆς Θείας Δικαιοσύνης.
  • 120| Ἡ ζωὴ ὑμῶν ἂς μὴ διέρχηται ἀσκόπως.
  • 121| Ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἔστω ὡς ἡ δεξαμενὴ ἡ εἰσδεχομὲνη τὸ ὕδωρ.
  • 122| Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν παρωχημένων αἰώνων, ἀπὸ τὰς ἐσχατιὰς τοῦ Ἀπείρου εἷς Φαεινὸς Ἥλιος ἐπέλαμπεν, φωτίζων τὸ διάστημα.
  • 123| Tὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται, ἀλλὰ οἱ λόγοι Μου οὐ μὴ παρέλθωσιν.
  • 124| Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς ὑμῶν διαρρέει.
  • 125| Ἐγὼ Εἰμὶ τὸ Φῶς καὶ ἡ Ἀλήθεια.
  • 126| Συνήγαγον ὑμᾶς ἐπὶ τῶ αὐτῶ, ἵνα ἀπὸ κοινοῦ συσκεπτόμενοι ἀκολουθήσητε τὸν δρόμον, ὃν ἐχάραξα ὑμῖν κατὰ τὸ παρελθόν.
  • 127| Πηγὴν Ζωῆς δωρῶ ὑμῖν. Ἐγὼ Εἰμὶ ἡ Πηγή, ἐξ ἧς ἀναβλύζουσιν οἱ ποταμοί.
  • 128| Ἀνέλθετε μετ’ Ἐμοῦ τὰς ὑπωρείας τοῦ ὅρους καὶ προσεγγίσατε τὴν κορυφήν.
  • 129| Συντρίψατε τοὺς ὑλικοὺς δεσμοὺς τῆς ψυχῆς ὑμῶν καὶ ἐκ τῶν συντριμμάτων αὐτῆς ἀνοικοδομήσατε τὸν Ναόν Μου.
  • 130| Ἀρχὴ τοῦ Κόσμου ὁ Θεός, Θεὸς δὲ ὡς Ἀρχὴ τοῦ κόσμου πᾶσαν Ἀρχὴν ἐν Ἑαυτῶ περικλείει καὶ πᾶσα ἀρχὴ ἐκ τοῦ κόσμου προελθοῦσα τὸν Θεὸν ὡς ἀρχὴν ἔχει.
  • 131| Ἐν Ἀρχῆ τοῦ κόσμου καὶ πρὶν ἢ ὁ κόσμος ἐν τῆ ὑλικῆ αὐτοῦ ὑποστάσει ἐμφανισθῆ ὑπῆρχεν ὁ Θεός.
  • 132| Ἐγὼ Εἰμί. Τὶς Ἐγώ;
  • 133| Ἐν μέσῳ ὑμῶν Εἰμί.
  • 134| Ἐνωτισθῆτε τῶν λόγων τῆς Ἀληθείας καὶ ἀναβλὲψατε ἐν τῶ σκότει, ἵνα ἀνεύρητε τὴν ὁδὸν αὐτῆς.
  • 135| ΑΔΩΝΑΪ – ΕΛΩΪΜ – ΑΡΙΕΛ – ΖΕΩΒΑ.
  • 136| Ἐπὶ μακρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμὶ καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 137| Πᾶς ὁ πρός με προσερχόμενος ἐν Ἐμοὶ ἐπαναπαυθήσεται.
  • 138| Ὃ Ἐγὼ λαλῶ, Ἐμὸν Ρῆμα ἐστί.
  • 139| Ὁ θέλων μετ’ Ἐμοῦ κατοικεῖσαι, ποιήσεται τὴν καρδίαν αὐτοῦ οἶκον καὶ κατοικήσει ἐν αὐτῆ μετ’ Ἐμοῦ.
  • 140| Ἰδοῦ καὶ πάλιν μετὰ τόσον μακρὸν χρόνον ἐν μέσω ὑμῶν. Ἰδοῦ καὶ πάλιν ἐν μέσω ὑμῶν, ὡς Πατήρ, ὡς Ἀδελφὸς καὶ ὡς Διδάσκαλος.
  • 141| Εἰς προγενεστέρας ἐπικοινωνίας μεθ’ ὑμῶν πολλάκις συνέστησα ὑμῖν, ἵνα Ἐμὲ ἀκούητε καὶ τοὺς Λόγους Μου ἀκολουθῆτε, διότι Ἐγὼ Εἰμὶ ἡ ὁδός, ἡ πρὸς τὴν Ἀλήθειαν ἄγουσα.
  • 142| Ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἀπεχωρίσθητε ἀλλήλων καὶ Ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν.
  • 143| Ἐγὼ πάντοτε μεθ’ ὑμῶν Εἰμί.
  • 144| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον ἐγκατέλειψάς Με καὶ ἀπεμακρύνθης ἀπ’ Ἐμοῦ, ἀλλ’ Ἐγὼ οὐκ ἐγκατέλειψά σε.
  • 145| Παρ’ ἡμῖν οὐκ ἐστὶν ἐνιαυτὸς οὐδὲν χρόνος.
  • 146| Ἐπ’ Ἐμοῦ πάντες οἱ πιστεύοντες ἐπαναπαυθήσονται.
  • 147| Ἐν Ἐμοὶ πάντες οἱ προσερχόμενοι ἀσπαστοὶ γίγνονται.
  • 148| Ὕψωσε τοὺς ὀφθαλμούς σου πρὸς Ἐμέ.
  • 149| Ἐν Ἐμοὶ τὸ Φῶς καὶ τὸ ἐξ Ἐμοῦ Φῶς πηγάζον τὸν κόσμον φωτίζει.
  • 150| Ὁ ἔχων πρὸς Ἐμὲ ἐστραμμένην τὴν διάνοιάν του οὐ φοβηθήσεται, ἀλλὰ κατισχύσει.
  • 151| Ἡ ἐν τῆ γῆ διαβίωσις ἐστὶ κονίστρα πάλης, ἧς νικητὴς ἔσεται ὁ δεδοκιμασμένος καὶ ἄξιος παλαιστής.
  • 152| Ἐν μέσω ὑμῶν πάντοτε Εἰμί. Λαλὼ πρὸς ὑμᾶς ὡς νήπια, πρός Με προσελθόντα καὶ οὐκ ἀπογαλακτισθέντα.
  • 153| Ἐν μέσω ὑμῶν πάντοτε Εἰμί.
  • 154| Τὶς ὁ ἐπικαλῶν Με, Κύριε, Κύριε πρόσελθε πρός Με, καὶ οὐ πάρειμι παρ’ αὐτῶ;
  • 155| Ἀπεμακρύνθητε ἤδη ἀπ’ Ἐμοῦ καὶ εἰς μάτην ἀναζητῶ ὑμᾶς εἰς τὰς τρίβους τῆς ὁδοῦ, ἣν ἐχάραξα ὑμῖν, ἵνα ἀκολουθοῦντες ταύτην ἀναχθῆτε εἰς τὸν ἀληθῆ προορισμὸν τῆς ζωῆς ὑμῶν.
  • 156| Πᾶς ὁ Ἐμὲ γιγνώσκων καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀτραπὸν γιγνώσκει ἀφ’ ἑαυτοῦ, ὡς μετ’ Ἐμοῦ συνδεόμενος καὶ ἐν αὐτῆ ὑπ’ Ἐμοῦ καθοδηγούμενος.
  • 158|   Παρῆλθον ἔτη πολλά. Ἡ κεφαλὴ ὑμῶν ἐλευκάνθη.
  • 157| Δύναμιν ἔσωθεν λαβόντες καὶ πρός Με ἐνατενίζοντες ἀνυψωθῆτε.
  • 159| Οὐδεὶς τὸν Θεὸν ὤφθη καὶ οὐδεὶς τὴν Ἀλήθειαν ἔγνωκεν, ἂν μὴ ἐκλήθη Ἄνωθεν.
  • 160| Ἐν μέσω ὑμῶν καὶ πάλιν Εἰμί.
  • 161| Μεθ’ ὑμῶν πάντοτε ἀπὸ μακροῦ Εἰμί. Ἀλλ’ ὑμεῖς μετ’ Ἐμοῦ πρὸ πολλοῦ οὐκ ἔστε.
  • 162| Πάντοτε μεθ’ ὑμῶν Εἰμί.
  • 163|  Τίς ὁ ἀκολουθῶν Με;
  • 164| Τὸ Φῶς τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπηγάζον οὐκ ἔστι φῶς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλὰ Φῶς ἐκ τοῦ Κόσμου Μου. Καὶ ὁ Κόσμος Μου οὐκ ἔστι κόσμος φθορᾶς, ἀλλ’ Ἀφθαρσίας.
  • 165| Ἐντὸς τοῦ τρίβου τῆς ζωῆς ὑμῶν ἀτασθαλίαι ὑπάρχουσιν.
  • 166| Οἱ πρός Με προσκείμενοι οὐκ ἀπομολυθήσονται…
  • 167| Τὸ Φῶς εἶναι ὁ Ἀκοίμητος ὀφθαλμὸς τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοῦ Ἀπείρου Κόσμου.
  • 168| Τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας πρὸ πολλοῦ ἐχάραξα ὑμῖν.
  • 169| Ὁ προορισμὸς ὑμῶν ἔστω ὁ διηνεκὴς ἀγών.
  • 170| Ὅσον τις εἶναι ἤρεμος, κατὰ τοσοῦτον αἱ Πνευματικαὶ Δυνάμεις εὑρίσκουν προσφορώτερον ἔδαφος διὰ νὰ ἐπικοινωνήσουν.
  • 171| Ἔν Ἐμοί ἐστιν ἡ Ἀλήθεια καὶ ὁ τὴν Ἀλήθειαν πιστεύων οὗτος δεδικαὶωται.
  • 172| Εἰς τὸν φθαρτὸν τοῦτον κόσμον τῆς ὕλης τὰ πάντα παρέρχονται καὶ ἀντιπαρέρχονται.
  • 173| Σχετικῶς μὲ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν…
  • 174| Πολλοὶ παρ’ Ἐμοῦ ἐκλήθησαν, ἀλλ’ ἐλάχιστοι προσέτρεξαν εἰς τὴν Φωνήν μου.
  • 175| Οἱ πρός Με προσκείμενοι, ἂς ἀτενίσωσι εἰσέτι μίαν φορὰν πρὸς Ἐμέ.
  • 176| Ἳνα τί ἡ ψυχὴ ὑμῶν βαρύθυμός ἐστι καὶ μελαγχολική;
  • 177| Πνεῦμα ὁ Θεὸς καὶ οἱ πιστεύοντες Αὐτὸν ἐν Πνεύματι καὶ Ἀληθεία δεῖ προσκυνεῖν.
  • 178| Οἱ ἐν τῶ κόσμω μύσται…
  • 179| Ὅπως ἐν τῶ φυσικῶ κόσμω ὑφίστανται τὰ διάφορα πλανητικὰ συστήματα…
  • 180| Ἐγὼ Ὁδηγός Εἰμι τῶν ἐπιζητούντων Με. Τὸ Ἒλεός Μου ἐπὶ ­παντὶ ἀνθρώ­πω ἐπέρχεται καὶ τὰς ψυχὰς καθαγιάζει τῶν εἰς Ἐμὲ κατα­φευγόντων.
  • 333| ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

27
  • ΝΑ01| Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
  • ΝΑ03| Η ΠΙΣΤΙΣ
  • ΝΑ04| ΠΕΡΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
  • ΝΑ05| ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ
  • ΝΑ06| Η ΕΠΙΜΟΝΗ
  • ΝΑ07| Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ
  • ΝΑ08| Η ΥΠΟΜΟΝΗ
  • ΝΑ09| Η ΘΕΛΗΣΙΣ
  • ΝΑ10| ΛΥΠΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ
  • ΝΑ11| ΤΟ ΔΑΚΡΥ
  • ΝΑ12| Η ΑΙΔΩΣ
  • ΝΑ14| Ο ΣΤΕΝΑΓΜΟΣ
  • ΝΑ15| Ο ΓΕΛΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΙΔΙΑΜΑ
  • ΝΑ17| Η ΕΚΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ18| ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΑΠΟΠΝΕΥΜΑΤΩΣΙΣ
  • ΝΑ19| ΤΟ ΔΕΟΣ
  • ΝΑ20| ΔΙΑΙΣΘΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΙΣΘΗΣΙΣ
  • ΝΑ21| Ο ΜΕΣΑΖΩΝ
  • ΝΑ23| ΤΑ ΥΔΑΤΑ
  • ΝΑ24| ΦΥΣΕΙΣ – ΒΑΘΜΙΔΕΣ – ΕΞΕΛΙΞΙΣ
  • ΝΑ25| Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ26| ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ – Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
  • ΝΑ27| Η ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ – ΣΤΑΥΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ13| Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ
  • ΝΑ22| ΤΟ ΣΤΕΡΕΩΜΑ
  • ΝΑ02| ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
  • ΝΑ16| Η ΛΗΘΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟΝ

Η ΚΛΕΙΣ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

6
  • ΚΨΔ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΚΨΔ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΚΨΔ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΚΨΔ04| ΜΕΡΟΣ Δ΄
  • ΚΨΔ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΚΨΔ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄

Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

4
  • MK01| Η ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΑ, Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΙ Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • ΜΚ02| ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ – ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΜΚ03| ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ – ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΜΚ04| ΤΑΞΕΙΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

13
  • ΣΤΕ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΣΤΕ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΣΤΕ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΣΤΕ04| ΜΕΡΕΟΣ Δ΄
  • ΣΤΕ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΣΤΕ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄
  • ΣΤΕ07| ΜΕΡΟΣ Ζ΄
  • ΣΤΕ08| ΜΕΡΟΣ Η΄
  • ΣΤΕ09| ΜΕΡΟΣ Θ΄
  • ΣΤΕ10| ΜΕΡΟΣ Ι΄
  • ΣΤΕ11| ΜΕΡΟΣ ΙΑ΄
  • ΣΤΕ12| ΜΕΡΟΣ ΙΒ΄
  • ΣΤΕ13| ΜΕΡΟΣ ΙΓ΄

ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

7
  • ΘΑΔ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΘΑΔ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΘΑΔ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΘΑΔ04| ΜΕΡΟΣ Δ΄
  • ΘΑΔ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΘΑΔ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄
  • ΘΑΔ07| ΜΕΡΟΣ Ζ΄

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

2
  • ΠΝΛ01| ΥΛΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΙΣ
  • ΠΝΛ02| ΦΥΣΙΚΟΝ ΑΠΕΙΡΟΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΑΠΕΙΡΟΝ
View Categories

ΝΑ21| Ο ΜΕΣΑΖΩΝ

8 min read

Ἡ ἐπικοινωνία δὲν εἶναι ἀντικείμενον, οὐδὲ πρᾶγμα ἀπορρέον ἀπὸ τῆς ὕλης, ἵνα καταβάλῃς προπαθείας καὶ ἐπιτύχῃς τοῦτο. Εἶναι αἰθέριον, ἱστάμενον ὑψηλά, εἰς ἀναριθμήτους βαθμίδας. Ἄνελθε ἵνα τὸ συλλάβῃς, ἄνελθε ἵνα τὸ κατανοήσῃς, ἄνελθε ἵνα τὸ γνωρίσῃς.

Σοῦ δίδω χεῖραν βοηθείας καί, ἐξυψῶν σε, ἐξυψῶ μετὰ σοῦ καὶ τὸ φορτίον τῆς ὕλης, συμπαρασύρων οὕτω τὰς ἐν αὐτῇ ἀδυναμίας καὶ μερίμνας, τὴν ἐν αὐτῇ σκοτεινότητα, ἥτις δὲν σοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἴδῃς τὸ Φῶς, νὰ κατανοήσῃς τοὺς νόμους τῆς ἀνόδου τῶν βαθμίδων ἐπὶ τῆς ὁποίας ἀνέρχεσαι. Ἵστασαι ὀλίγον καὶ πίπτεις, διὰ νὰ ἀποκτήσῃς περισσοτέρας ἐν τῇ ἀνόδῳ σου δυσκολίας. Ἐὰν σὲ ἐγκαταλείψῃ τὸ θάρρος, ἡ ἐλπίς, ἡ πίστις, πρὸ παντὸς ἡ θέλησις, θὰ ἔχῃς πάντοτε νεκρὰν ἐνέργειαν, νεκρὰ ἀποτελέσματα.

Σύνελθε, σύνελθε ἐκ τῆς πλάνης καὶ τῆς ἀπιστίας, σύνελθε εἰς ἑαυτὸν καὶ βοήθησόν Με ἐν τῇ προσπαθείᾳ, τὴν ὁποίαν καταβάλλω διὰ σέ. Σοῦ ὑπέδειξα πολλάκις ποῖα εἶναι τ’ ἀποτελέσματα τὰ ἐκ τῆς ἀνόδου σου ἀναμενόμενα καὶ δὲν μὲ ἐπίστευσας. Σοῦ ἤνοιξα διάπλατα τοὺς θόλους τοῦ Φωτὸς καὶ ἔκλεισας τὰ ὦτα σου, διὰ νὰ μὴν ἀκούσῃς τὴν Ὑπερκοσμίαν Μουσικήν, ἔδεσες τὰς χεῖρας σου, διὰ νὰ μὴ συλλέξῃς τὰ ἄνθη τῶν ἀγρῶν τοῦ Ἀπείρου, ἐνέκρωσας τὴν ὄσφρησίν σου, διὰ νὰ μὴν αἰσθανθῇς τὸ Ἄρωμα τῆς Ἀπείρου Εὐωδίας καὶ ἐσκλήρυνας τὴν γλῶσσαν σου καὶ τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ στόματός σου, διὰ νὰ μὴ γευθῇς καὶ αἰσθανθῇς τὴν γλυκύτητα τῶν καρπῶν τῶν Ἔργων τοῦ Δημιουργοῦ σου.

Κρατεῖτε τὸν ἐγωϊσμόν σας εἰς τὸ ὕψος τὸ ἁρμόζον εἰς ὑπάρξεις ὡς αἱ ἰδικαί σας, κομπάζετε, μὴ παραλείποντες νὰ οἰκειοποιήσθε καὶ τὰς Δυνάμεις Μας καὶ τὸ ἀνεχόμεθα τοῦτο μὲ τὴν ἀνεκτικότητα τῶν Πνευμάτων, καταχωροῦντες ὅμως ταῦτα, ὡς καὶ πάντα τὰ συναφῇ τούτων τὰ ἐκ τῶν ἀδυναμιῶν σας ἀπορρέοντα, εἰς τὴν μερίδα τοῦ παθητικοῦ σας. Σᾶς ἐνισχύομεν εἰς τὴν μερίδα τοῦ ἐνεργητικοῦ σας καὶ ὅταν ἴδωμεν ὅτι δὲν δύνασθε νὰ προσθέσητε εἰμὴ ζημίας, τότε εὑρισκόμεθα εἰς τήν σκληρὰν ἀνάγκην νὰ σᾶς ἐγκαταλείψωμεν.

Ἡ πτῶσις σας εἶναι σκληρά, σκληροτάτη, ἀλλ’ ἀναπόφευκτος ἐκ τῆς πορείας σας, ἀπαραίτητος διὰ τὴν μέλλουσαν ἐξυγίανσίν σας. Δὲν ἀνέρχεταί τις, ἐὰν δὲν εὑρεθῇ χαμηλά, δὲν ἀνεγείρεται ἐὰν δὲν πέσῃ. Καὶ ἱστάμενος μὲν ὄρθιος, παραπαίων ὅμως, ὀφείλει νὰ πέσῃ ἵνα ἀναγειρόμενος σταθῇ καλῶς.

Καὶ ἑτοιμόρροπος οἰκία κρημνίζεται, διὰ νὰ μὴ καταπλακώσῃ τοὺς οἰκοῦντας καὶ τοὺς διαβάτας. Ἦτο καὶ αὕτη ποτὲ ἐν τῇ ἀκμῇ της, καινουργής, ὡραία, ἀλλ’ ὁ χρόνος καὶ ἡ ἀδιαφορία τῶν οἰκούντων καὶ ἀνοικοδομησάντων αὐτὴν τὴν ἔφερον εἰς τὴν θέσιν ταύτην, ὥστε νὰ τὴν κατακρημνίσωμεν. Ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτῆς ἴσως μὴν ἀνεγερθῇ ἄλλη οἰκία, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι ἐπίφοβος πλέον ὁ τόπος οὕτος διὰ τοὺς διαβάτας. Καὶ ἐπὶ τοῦ χώρου αὐτῆς μὲ καιρὸν θέλουσι βλαστήσῃ ἄνθη ἄγρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἡδύνωσι τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν διαβατῶν, ἀντὶ νὰ τοὺς φοβίζουν αἱ ρωγμαὶ αὐτῇς. Ἐὰν δὲ οἰκοδομήσωσιν αὐτην ἐκ νέου, θέλουσι θέσει στερεὰς βάσεις καὶ κατασκευάσωσιν αὐτὴν λαμπροτέραν.

Οὕτω καὶ ὑμεῖς. Ἐφ’ ὅσον ἡ πνευματική σας ὑπόστασις δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς πνευματικότητος καὶ κινδυνεύει νὰ καταπλακωθῇ ἀπὸ τὸ ράκος τῆς ζωῆς σας, ἐφ’ ὅσον τυφλώττετε πρὸ τῶν χαινουσῶν σχισμῶν αὐτῆς καὶ τῶν κινδύνων τῇς καταπλακώσεως τῆς ψυχῆς σας, διὰ τῆς ὑπερισχύσεως τῆς πεπυρωμένης ἀσυνειδησίας, διὰ τοῦτο ἐπιβάλλεται τὸ τοιοῦτον οἰκοδόμημα νὰ κρημνισθῇ.

Ἐὰν τὴν πτῶσιν ταύτην δὲν ἤθελεν αἰσθανθῇ ἡ ψυχή σας καὶ δὲν προσπαθήσητε νὰ ἐγείρητε νέον ἠθικὸν οἰκοδόμημα, λαμπρὸν καὶ στερεόν, δὲν θὰ ἔχωσι καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ ἐφαπτόμενοι τῆς ψυχῆς ταύτης, τὸν κίνδυνον νὰ ζημιωθοῦν ἐξ αὐτῆς, διότι ἡ πτῶσις της θὰ τοὺς ἀπομακρύνῃ.

Φ.Α.Ρ.Α.Χ. Φῶς Ἀληθείας Ρέον ἀπὸ Χριστοῦ τὸ Ὄνομά Μου. Εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ ἐπικυρῶν ὁρκίζομαι.

Οὔτε ὁ ὅρκος, οὔτε αἱ λέξεις, οὔτε τὸ κείμενον, οὐδὲ αἱ φράσεις εἶναι δυναταί, ἵνα ἐξ αὐτῶν κατανοήσητε τὸ Πνεῦμα τῆς ἐπικοινωνίας μεθ’ ὑμῶν. Καθ’ ἣν στιγμὴν νομίζετε ὅτι ἐπικοινωνεῖτε μὲ ἓν Πνεῦμα ἀγαθὸν καὶ ἐπὶ Πνευμάτων Ἀνώτατον, ἀντ’ αὐτοῦ ἔρχεται ἄλλο, οὐχὶ μὲν πονηρόν, ἀγαθὸν δὲ καὶ τοῦτο, ἵνα καταστῇ δεύτερος τῆς ἐπικοινωνίας μεσάζων.

Πιστεύετε ὅτι ἔχετε τόσην ἀγνότητα, διὰ νὰ ἐπικοινωνήσητε μὲ τὸν ἴδιον Αὐτὸν τὸν Θεόν; Τότε εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐπικοινωνείτε ἀπ’ εὐθείας μὲ Αὐτόν. Πῶς θέλετε ὅμως ὅταν στερήσθε παντελῶς ταύτης ἢ ἔχετε ταύτην ἀνεπτυγμένην ἡμιτελῶς, πῶς εἶναι δυνατὸν τότε νὰ ἐπικοινωνήσητε ἀπ’ εὐθείας μετὰ τοῦ Θεοῦ; Ἐπικαλεῖσθε, ἐπὶ παραδείγματι, τὸ Πνεῦμα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Ἐὰν μὲν τὸ ὕψος τῆς ἀγνότητός σας δύναται νὰ σᾶς ὑψώσῃ τόσον, ὥστε νὰ πλησιάσητε πρὸς τὸ Πνεῦμα καὶ αὐτὸ πρὸς ἐσᾶς, τότε ἐπικοινωνεῖτε ἀπ’ εὐθείας μὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Ὅταν ὅμως ἡ ἀγνότης τῆς ψυχῆς σας δὲν εἶναι εἰς τὸ ὕψος αὐτό, ἕτερος πνευματικὸς μεσάζων παρεμβάλλεται, ἵνα συμπληρώσῃ το χάσμα, τὸ ὑφιστάμενον μεταξὺ σοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος. Δύνασθε νὰ εἴπητε τότε ὅτι δὲν ἐπικοινωνεῖτε μὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου; Ὄχι. Οὕτω λοιπὸν ἐν ταῖς ἐπικοινωνίαις γίνεται ὑπεράνω ὑμῶν ὁλόκληρος ἐργασία.

Αἱ ἀδυναμίαι σας καὶ πρὸ παντὸς ἡ ἔλλειψις πίστεως μᾶς κάμνουσιν νὰ καλλιεργῶμεν καὶ συμπληρῶμεν τὰς ἐκ τούτων προβαλλομένας ἐλλείψεις διὰ τοὺς ὅρους τῇς ἐπικοινωνίας, τοῦτο σᾶς τὸ ἀποδεικνύω. Σήμερον εἶσθε ἁγνός. Ἐπικοινωνεῖτε μὲ ἕνα πολὺ ἐξελιγμένον Πνεῦμα ἀπ’ εὐθείας, λαμβάνετε τὸ ὕψος τῆς ἐκφράσεως τοῦ Πνεύματος ἐκείνου, τὸ ὕψος τῶν βαθυστοχάστων ἐννοιῶν καὶ τὴν ἀγνότητα τῶν ἐκφράσεων αὐτοῦ. Αὔριον ἐπικοινωνεῖτε ἢ ἐπικαλεῖσθε τὸ ἴδιον Πνεῦμα καὶ μὴ ἔχοντες τήν ψυχικὴν ἁγνότητα τῆς χθές, ἐπικοινωνοῦντες νομίζετε ὅτι ἐπικοινωνεῖτε μὲ αὐτό, ἀλλὰ τὸ ἐξαγόμενον ἀποτέλεσμα ἐκ τῆς ἀνακοινώσεως δὲν σᾶς ἱκανοποιεῖ καὶ παρατηρεῖτε ἀπείρους ἐλλείψεις εἰς τὰς ἀνακοινώσεις σας ταύτας παραβαλλομένας μετὰ τῶν ἀνακοινώσεων τῆς χθές.

Δὲν θέλετε νὰ πιστεύσητε καὶ ν’ ἀποδώσητε τοῦτο εἰς τήν αἰτίαν τῆς ἀτελείας σας, ἀλλὰ θέτετε ἐν ἀμφιβόλῳ την ἐπικοινωνίαν καὶ παραδέχεσθε ὅτι δὲν ἐπικοινωνήσατε μὲ τὸ Πνεῦμα ὅπερ ἐκαλέσατε, ἐνῷ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι τὸ ἴδιον Πνεῦμα ἦτο, μὴ δυνάμενον ὅμως νὰ συνδυάσῃ τὰ Πνευματικὰ ρευστά του, εὑρέθη εἰς τὴν θέσιν νὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ τὰ ρευστά ἄλλου πνεύματος, ἀγαθοῦ μὲν καὶ τούτου, ἀλλὰ κατωτέρου αὐτοῦ καὶ μικροτέρας δυνάμεως. Παρέστη ἀνάγκη δηλαδὴ νὰ ζητηθῇ συνδετικὸς μεσάζων μεταξὺ σοῦ καὶ τοῦ ἐπικληθέντος πνεύματος. Εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας παρατηροῦνται ἄπειροι δυσκολίαι, τῶν ὁποίων αἱ ἐκδηλώσεις ἐκφαίνονται ἐπὶ τῶν ἐπικοινωνιῶν.

Διὰ τοῦτο δὲ καὶ ἀμφιβάλλετε πολλάκις εἰς αὐτὰς καὶ ὅταν γνωσθῇ ἡ ἀμφιβολία, τὸ μικρόβιον τοῦτο τῶν ἐπικοινωνιῶν, τότε χαλαροῦται ἡ πίστις, ἀποδίδετε τ’ ἀποτελέσματα ταῦτα εἰς ἄλλας ἀφορμὰς καὶ αἰτίας, πολὺ μακρὰν τῇς ἀληθείας ἀπεχούσας καὶ, χωρὶς νὰ τὸ αἰσθάνεσθε, ἀπομακρύνεσθε τῆς τελειοποιήσεως τῇς ψυχῆς σας, πορώνετε ταύτην καὶ λαμβάνοντες ὅλως ἀντίθετον τροπήν, ἐπισύρετε τὰς συμπαθεῖς πρὸς τὴν ψυχικήν σας κατάστασιν Πνευματικάς δυνάμεις.

Θέλω νὰ σᾶς δώσω νὰ ἐννοήσητε καλλίτερον ἀκόμη τὸν ὀργανισμὸν τῆς ἐπικοινωνίας. Σήμερον ἐπικοινωνεῖτε μὲ τελείαν κατάνυξιν, σεβασμὸν, καὶ ἠθικῶς εἶσθε τέλειοι. Δύνασθε νὰ ἐπισύρητε πλησίον σας ἢ ν’ ἀνέλθητε πρὸς αὐτό, πρὸς τὸ ἴδιον τὸ ἐπικαλούμενον Πνεῦμα. Αὔριον ὑστερεῖτε κατὰ μίαν βαθμίδα εἰς τὴν ἁγνότητα. Ἔχομεν ἀνάγκην ἑνὸς συνδετικοῦ μεσάζοντος. Τὴν ἑπομένην ὑστερεῖτε κατὰ δύο βαθμίδας. Ἔχομεν ἀνάγκην καὶ δευτέρου συνδετικοῦ μεσάζοντος. Τὴν μεθεπομένην αὐξάνονται αἱ ἀδυναμίαι σας καὶ ἀναμφιβόλως θὰ αὐξηθοῦν, ἂν δὲν προσπαθήσητε νὰ ἐπανορθώσητε τὸ κακόν, γίγνεσθε ἀδύνατοι εἰς περισσοτέρας βαθμίδας, ἔχετε ἀνάγκην περισσοτέρων συνδετικῶν μεσαζόντων καὶ οὕτω, ὅσον κατέρχεσθε, ἐπὶ τοσοῦτον καὶ ὁ πλησιέστερος πρὸς σᾶς συνδετικὸς μεσάζων πνευματικῶς ὁμοιάζει μὲ τὰς ἀδυναμίας καὶ ἐλλείψεις σας, τὰς ὁποίας προσπαθεῖ μὲν νὰ συνδέσῃ μετὰ τοῦ Ἀνωτάτου Πνεύματος καὶ διὰ τῶν ἄλλων, κλιμακοειδῶς ἱσταμένων συνδετικῶν κρίκων-μεσαζόντων, ἀλλ’ ἡ ἐπικοινωνία αὕτη, ἐντελῶς παραμορφωμένη καὶ ἀσθενής, οὐ μόνον δὲν ἔχει ὁμοιότητα, ἀλλὰ καὶ πολλάκις διατυποῦται ἀντιθέτως τῶν ὅσων ἐπιδιώκει νὰ διατυπώσῃ.

Εἶναι ὡσάν τὰ ἠχητικά κύματα, ἅτινα μακρὰν ἱστάμενοι τὰ ἀκούετε πλέον ἀσθενέστερα καὶ ἀπομακρυνόμενοι ἔτι περισσότερον δὲν τὰ ἀκούετε καθόλου. Οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅσον καταπίπτετε, ἐπὶ τοσοῦτον ἀδυνατεῖτε νὰ αἰσθανθῇτε καὶ ἀκούσητε τὰ ὑπαγορευόμενα ὑμῖν, ἐγκαταλείπεσθε δὲ τελείως, ὅταν ἀπομακρύνεσθε παντελῶς ἀφ’ ἡμῶν καὶ ἐκφεύγετε τότε τοῦ κύκλου τῆς ἐνεργείας μας, περιπίπτοντες εἰς τὰς ἐνεργείας ἄλλου κύκλου, τελείως ἀντιθέτου τοῦ ἀγαθοῦ. Εἶναι δὲ ὁ κύκλος οὗτος κατ’ ἀρχὰς ἀπατηλὸς καὶ δὲν δύνασθε ν’ ἀναγνωρίσητε ἂν ἡ δρῶσα ἐνέργεια εἶναι αὐτὴ ἢ ἄλλη.

Εἰς τοῦτο συντελεῖ καὶ ἡ πόρωσις τῆς καρδίας σας καὶ ἀδυνατοῦντες νὰ τὸν κατανοήσητε, ἐμπίπτετε εἰς αὐτὸν αὐταπατώμενοι καὶ δελεαστικῶς πλησιάζετε πρὸς τὸ κέντρον τοῦ κύκλου αὐτοῦ, ὁπότε εἶσθε καὶ τελείως κατεστραμμένοι. Δὲν δύναμαι να σᾶς ζωγραφίσω τὴν ἀγωνίαν τῶν πνευμάτων διὰ τὴν τύχην τοιούτων μεσαζόντων. Εἶναι ἕρμαια πλέον τοῦ πονηροῦ καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν καὶ τῆς ἐλαχίστης αὐτῶν ἰδιοτροπίας. Γενόμενοι ἀθύρματα, χρησιμοποιοῦνται κατὰ βούλησιν αὐτῶν. Δὲν ἔχουσιν πλέον οἱ μεσάζοντες οὗτοι οὔτε θέλησιν ψυχικὴν οὔτε καὶ τῶν ἄλλων ψυχικῶν δυνάμεων, ὧν ἐνεφοροῦντο τὸ πρῶτον. Εἶναι τελείως γυμνοὶ καὶ ἄνευ μηδενὸς στοιχείου πνευματικοῦ καθίστανται τὰ ὄργανα πράξεων χαμερπῶν, πονηρῶν καὶ ἐν γένει πράξεων τοιούτων, ἐχουσῶν σχέσιν μὲ τὴν ποιότητα τῶν ὁδηγῶν των.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀδυνηρά τῶν μεσαζόντων πτῶσις, αὐτὸ εἶναι τὸ καίριον κτύπημα, τὸ ὁποῖον ἀφρονοῦντες ὑφίστανται. Θὰ ἐπανέλθωσιν ἢ θὰ παραμείνωσι νεκροὶ εἰς τὸ βασίλειον τοῦ σκότους; Ταῦτα εἶναι ἀποτελέσματα τῆς ἀτομικότητός των τῆς ψυχικῆς. Ἀναπολοῦντες τὸν πνευματικὸν πλοῦτον τῶν παλαιῶν ἡμερῶν, τὴν χρυσῆν ἐποχήν των, ὡς μεσάζοντες, καὶ τὴν τότε παραγωγήν των τὴν πνευματικήν, τότε δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν καὶ ἐπανερχόμενοι ἔχομεν νὰ ἐλπίζωμεν ἀπὸ τὰ ὄργανα ταῦτα τῇς πνευματικῆς ἐκδοχῆς ἔτι λαμπρότερα φαινόμενα τῶν πρώτων. Ἐὰν ὅμως κλείσουν τοὺς ὀφθαλμούς των καὶ νεκρώσουν τὰς αἰσθήσεις των, τότε ἐνεκρώθησαν διὰ τὸν Πνευματικὸν Κόσμον.

Ανάρτηση σε :

  • Facebook
  • X
  • LinkedIn
Updated on 26 Σεπτεμβρίου 2022
ΝΑ20| ΔΙΑΙΣΘΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΙΣΘΗΣΙΣΝΑ23| ΤΑ ΥΔΑΤΑ

Αφήστε μια απάντηση Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

© 2026 ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων | compiled by theosis.work

  • ΑΡΧΙΚΗ
  • Βασική Βιβλιογραφία
  • ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ…