...
Skip to content
ΜΑΘΗΤΕΙΑ – Βάση Δεδομένων

ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων

  • ΑΡΧΙΚΗ
  • Βασική Βιβλιογραφία
  • ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ…
ΜΑΘΗΤΕΙΑ – Βάση Δεδομένων
ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων

ΦΑΡΑΧ - ΤΟΜΟΣ Α΄

181
  • 000| Εισαγωγή
  • 001| Ἐν μέσω ὑμῶν καὶ πάλιν Εἰμί.
  • 002| Ἄνεμος Θυελλώδης ἠγέρθη καὶ συμπαρέσυρε τὸ πᾶν.
  • 003|  Ὁ δυνάμενος ν’ ἀνέλθη ἂς ἀνέλθη.
  • 004| Ἐγώ Εἰμί. Ἀβυσσος ἐν ἀβύσσω καὶ Ἀρχὴ ἄνευ τέλους.
  • 005| Ἐγὼ Εἰμί τὸ Φῶς τὸ λάμπον ἐν τω Οὐρανώ καὶ μεταβάλλον τὸ σκότος εἰς ἡλιακὴν ἡμέραν.
  • 006| Ἡ Φύσις ὁλόκληρος ἄμορφος!
  • 007| Ἓν οἱονδήποτε φυτὸν ἀναπτύσσεται ἀναλόγως τῶν κλιματολογικῶν ὅρων καὶ τοῦ ἐδάφους, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καλλιεργηθή.
  • 008| Ὁ ἄνθρωπος τῆς προϊστορικῆς ἐποχῆς συνεκέντρου ἐν ἑαυτῷ ἁπάσας τὰς Πνευματικὰς Δυνάμεις, ἃς διὰ τῆς Ἐμφυσήσεως τοῦ Θείου Πνεύματος ἐκληρονόμησεν.
  • 009| Ὁ ἄνθρωπος παρεῖδε τὸν κύριον ἐπὶ τῆς γῆς προορισμόν του καὶ κατέπεσεν.
  • 010| Ὁ ἄνθρωπος κατέπεσεν ἐκ τοῦ ὕψους τῆς πνευματικῆς αὐτοῦ τελειότητος καὶ ἀγνότητος καὶ διὰ νὰ ἀνέλθη εἶναι ἀνάγκη νὰ διέλθη διαφόρους σταθμούς, προχωροῦντας εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πλήρους αὐτοῦ ἐξελίξεως καὶ τελειοποιήσεως.
  • 011| Ὁ ἄνθρωπος ἐκπεσὼν καὶ ἀπωλέσας διὰ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου καὶ διὰ τῶν μεσολαβουσῶν μεταβολῶν ἐν τε τῇ ζωῇ του καὶ τῇ γηΐνη ἐπιφανεία, τὴν ἀρχικὴν πνευματικήν του δύναμιν καὶ τὰς νῦν ὑπολανθανούσας ψυχικὰς ἰδιότητας…
  • 012| Ὁ ἄνθρωπος ἀπεμακρύνθη τοῦ κυρίου προορισμοῦ του καὶ ἐλησμόνησε τὸν Θεόν του.
  • 013| Ὁ ΘΕΟΣ ὁ ΑΠΡΟΣΩΠΟΣ, ὁ ΑΝΑΡΧΟΣ καὶ ΑΪΔΙΟΣ, πρὸς σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου κατῆλθεν εἰς τὴν γῆν καὶ ΕΝΕΣΑΡΚΩΘΗ.
  • 014| Ὁ Ἥλιος τοῦ Φωτὸς καὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τοῦ κόσμου ἐγεννήθη ὡς ὁ ἔσχατος τῶν ἀνθρώπων επὶ τῆς γῆς.
  • 015| Οἱ αἰῶνες παρῆλθον ἔκτοτε, χωρὶς τὸ Ἔργον τοῦ Ἰησοῦ νὰ ἐμπεδωθή ἐν μέσω τῆς ἀνθρωπότητος.
  • 016| Οὐδεὶς ἄλλος πλὴν ὑμῶν ἀκούει ἀπ’ εὐθείας τῆς Φωνῆς Μου.
  • 017| Ἐὰν προτρέπω ὑμᾶς νὰ κραταιωθῆτε ἐν τω ἀγῶνι τῆς ζωῆς καὶ καθ’ ὑμῶν αὐτῶν, τὸ πράττω διὰ νὰ τελειοποιηθῆτε ἐν πᾶσιν.
  • 018|   Οὐδεὶς ποτὲ ἐπικαλεσθεὶς τὴν Θείαν Ἐπέμβασιν καὶ Ἀρωγὴν ἔμεινεν ἄνευ βοηθείας.
  • 019| Ὁ Ἰησοῦς ὅταν κατενόησε τὸν Μέγα Αὐτοῦ ἐπὶ γῆς προορισμὸν καὶ τὴν μεγάλην ἐν τω κόσμω Ἀποστολήν Του, μετέβη εἰς τὴν ἔρημον…
  • 020| Τὸ πρώτιστον ἐκ πάντων τῶν καθηκόντων…
  • 021| Οἱ ἐν τω σκότει κατακείμενοι ἐζήτησαν Φῶς, ὅπως ἴδωσι τὸ Φῶς τῆς Ἡμὲρας.
  • 022| Ἵνα τί ἡ Ψυχὴ ὑμῶν θλίβεται καὶ πληροῦται πικρίας;
  • 023| Εὑρίσκομαι ἐν τω μέσω ὑμῶν καὶ καθορῶ ὑμᾶς τεταραγμένους.
  • 024| Πάρειμι καὶ ὑμεῖς ἐν Ἐμοὶ ἐν ἀνυποκρίτω ἀγάπη, ἵνα τὴν Ἀγάπην Μου ὁλοκληρωτικῶς κτήσητε.
  • 025|   Τέκνα Μου ἀγαπητά, χαίρω ἐν ὑμῖν κείμενος πρὸς τοὺς πρός Με προσατενίζοντας καὶ τοῖς συναισθήμασιν ὑμῶν ὑπεραίρομαι, ἵνα πλειότερον τὸ Φῶς Ἐμοῦ προσδεχθῆτε.
  • 026| Ὁ Οὐρανὸς μειδιᾶ!
  • 027| Πόσος χρόνος διέρρευσεν ἀπὸ τῆς τελευταίας ὑμῶν συνεδρίας, καθ’ ἣν ἀπὸ κοινοῦ ἐκαλὲσατέ Με;
  • 028| Ἀρχὴ καὶ Τέλος ἄνευ σταθμοῦ. Κορυφὴ ἄνευ κρηπιδώματος καὶ Ζωὴ ἄνευ θανάτου.
  • 029| Δὲν δύναμαι ἀπὸ σήμερον νὰ καθορίσω τὰ ἀποτελέσματα τῆς προόδου τοῦ ἔργου ὑμῶν, διότι ταῦτα θὰ ἐξαρτηθῶσιν ἐκ τῶν ἐνεργειῶν καὶ τοῦ ζήλου ὑμῶν.
  • 030| Ἐγὼ Εἰμι μεθ’ ὑμῶν.
  • 031| Μὴν ἀποδειλιᾶτε ἐν τῇ ἐξελίξει τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀνέθεσα ὑμῖν.
  • 032| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν.
  • 033| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν. Εἰρήνη ὑμῖν.
  • 034| Ὅπου ὁ ὀφθαλμὸς ὑμῶν ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία.
  • 036| Εἰμί ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν καὶ ἐπισκοπῶ τὰς ὑμῶν καρδίας καὶ ἐπιμελοῦμαι ὑμῶν, ὡς ἐπιμελεῖται ὁ βοσκὸς τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ.
  • 037| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν. Ἔλθετε πρός Με.
  • 038| Τὸ πρώτιστον τῶν ἁπάντων καθῆκον ὑμῶν ἔστω ἡ Ἀγάπη καὶ ἀδελφικὴ συνένωσις ὑμῶν πρὸς διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος, ὅστις ἤδη σᾶς ἀνετέθη ἐν μέτρω τῶν δυνάμεων ὑμῶν.
  • 039| Ἐπέρχεται ὥρα, καθ’ ἣν οἱ ἀκολουθήσαντές Με ἀθυμήσουσιν.
  • 040| Ἀφ’ ὑμῶν ἡ εἰρήνη ἀπέπτη καὶ ἡ γαλήνη ἐξεβλήθη τῶν καρδιῶν ὑμῶν.
  • 041| Ἐγὼ Εἰμί ἡ Ἀλήθεια. Ἐγὼ Εἰμί ἡ Ἀγάπη τοῦ κόσμου καὶ παντὸς ­Κόσμου.
  • 042| Θαρρεῖτε. Εἰμὶ ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν καὶ ἐπισκοπῶν ὑμᾶς καὶ τὰ βήματά σας κατευθὺνω πρὸς τὰς τρίβους Μου, ἐν αἷς εἰσδεχθεῖτε τὴν Ἀλήθειαν, τὸ Φῶς, τὴν Αγάπην.
  • 043| Ἕκαστον φαινόμενον εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς αἰτίας καὶ ἐξικνοῦντες ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος καταλήγομεν εἰς τὴν Ὑπερτάτην Αἰτίαν τῶν πάντων.
  • 044| Ἐγὼ Εἰμί μεθ’ ὑμῶν.
  • 045| Προσέλθετε πρός Με πάντες οἱ ζητοῦντες ν’ ἀναχθῆτε εἰς τοὺς Κόσμους τοῦ Φωτὸς καὶ τῆς Δόξης Μου.
  • 046| Ἔλθετε πρός Με, τέκνα Μου ἀγαπητά, ἵνα ἐξαχθῆτε ἐκ τῆς δίνης τῶν κυμάτων τῆς νηνεμούσης θαλάσσης, ἣν ὑμεῖς καθορᾶτε τεταραγμένην.
  • 047| Ὁ Ἀδελφός σου. Εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Παντοδυνάμου θεοῦ τὸ Ὄνομά Μου ἐπικυρῶ.
  • 048| Μεθ’ ὑμῶν Εἰμί πάντοτε καὶ ἐσαεί, ἄλλοτε μὲν πλησιάζων ὑμᾶς, ἄλλοτε δὲ ἀπομακρυνόμενος, ἀναλόγως τοῦ ζήλου, ὃν πρὸς τὸ Ἔργον Μου ἐπιδεικνύετε.
  • 049| Ἡ Ψυχὴ ὑμῶν ἐπληρώθη ἀθυμίας τοιαύτης, ὥστε ἡ κεφαλὴ ὑμῶν νὰ καταστῇ βαρεῖα καὶ οἱ πόδες καὶ αἱ χεῖρες ὑμῶν ἀδρανεῖς.
  • 050| Θὰ μὲ εὕρητε πάντοτε τοσοῦτον πρόθυμον νὰ συμβάλλω εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἔργου…
  • 051| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ φθάση εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμού αὐτοῦ διὰ νὰ κατορθώση νὰ ἀπαλλαγῆ τῶν συγκρατουσῶν αὐτὸν ἐν τω παρόντι κόσμω ἀδυναμιῶν, ἀνάγκη νὰ παλαίση.
  • 052| Ὅσον φαίνεται καὶ ἂν προσπαθῆτε εἶναι δύσκολον ν’ ἀποβάλλητε τὴν ἀπαισιοδοξίαν, νὰ καταστήτε ἱκανοί, ὅπως ἀντιμετωπίσητε τὰς περιστάσεις, αἵτινες σᾶς περιστοιχοῦν.
  • 053| Ἐν τῆ ἀποθαρρυμένη ψυχῆ ὑμῶν προσπαθὼ ν’ ἀναρριπίσω τὸ μόλις διατηρούμενον καὶ ὑποκαῖον πῦρ.
  • 054| Ἐρώτησις: Δυνάμεθα νὰ προσφέρωμεν βοήθειαν τινα εἰς τὸν τυφλὸν παῖδα;
  • 055| Οὐδεὶς ποτὲ ἐπεκαλέσθη Με καὶ οὐκ ἦλθον αὐτῶ Ἀρωγὸς καὶ οὐδεὶς ἔκρουσε τοὺς Πνευματικοὺς πυλώνας καὶ δὲν ἠνοίχθησαν αὐτῶ Καινοὶ Κόσμοι, Καινῶν ἐμπνεύσεων.
  • 056| Ἐγὼ Εἰμί, Ἐγὼ λαλῶ.
  • 057| Οἱ ἐνιαυτοὶ διαδέχονται τοὺς ἐνιαυτούς, καὶ οἱ ἄνθρωποι τοὺς ἀνθρώπους, τὸν Ἄναρχον ὅμως οὐδεὶς διαδέχεται.
  • 058|  Οἱ ποθοῦντες Με ἐν καθαρᾶ καρδία οὗτοι ὄψονταί Με καὶ πρός Με ἐλεύσονται.
  • 059| Ἡ Ἀγάπη εἶναι ἐκ τῶν πρωτίστων καθηκόντων παντὸς ἀκολούθου Μου.
  • 060| Ἀγαπάτε ἀλλήλους, ἵνα Ἐμὲ φιλήσητε.
  • 061| Πιστεύετε, ἵνα ἴδητε ἐκπληρουμένους τοὺς πόθους ὑμῶν…
  • 062| Ἡ ὁδὸς τῆς Ἀληθείας εὑρίσκεται πρὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν.
  • 063| Πρὸ πόσου χρόνου ἐπικοινωνῶ μεθ’ ὑμῶν καὶ οὐκ ἐγνώκατέ Με;
  • 064| Οἱ πρός Με ἐρχόμενοι μετὰ Πίστεως καὶ Ἀγάπης καὶ Ἀφοσιώσεως λαμβάνουσιν ἐκ τοῦ Φωτός…
  • 065| Ἀγαπάτε ἀλλήλους, ὡς ὁ Πατὴρ ἠγάπησε τὸν Υἱὸν Αὐτοῦ καὶ πάσας τὰς ἐξ Αὐτοῦ ἀπορρεούσας Ἐξουσίας.
  • 066| Αἱ ὑποδείξεις Μου δὲν ἀφορούν μόνον ὑμᾶς, ἀλλὰ καὶ πάντας ὅσοι σχετίζονται μὲ αὐτάς.
  • 067| Τί ἐστίν Ἀλήθεια;
  • 068| Εἴκοσι περίπου αἰῶνες συμπληροῦνται, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἔν τινι φάτνη τῶν ἀλόγων εἶδε τὸ φῶς τὸ ἄσημον βρέφος τῆς Μαρίας.
  • 069| Ἄφετε τὰς Ψυχὰς ὑμῶν νὰ ἐνωτισθῶσιν ἐκ τῶν Ναμάτων τῆς Σοφίας.
  • 070| Ὁ ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον ἀγνοεῖ τὸν προορισμὸν αὐτοῦ.
  • 071| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, ἵνα διΐδητε τὸ Φῶς τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Γνώσεως, τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευόμενον.
  • 072|  Οἱ ὁρίζοντες, οἵτινες διανοίγονται πρὸ ὑμῶν, εἶναι Ἀτέρμονες.
  • 073| Ὁ ζῆλος ὑμῶν πρός Με οὐδόλως ἐξεκαύθη.
  • 074| Οἱ πρός Με προσερχόμενοι λήψονται τῆς Αἰωνίου Ζωῆς.
  • 075|  Θὰ σᾶς κάμω μίαν μικρὰν εἰσήγησιν, τί δέον ν’ ἀκολουθήσητε, ἵνα φθάσητε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς πραγματικῆς ὁδοῦ τῆς Ἀληθείας…
  • 076|  Ὑπέδειξα ὑμῖν τὸν τρόπον, δι’ οὗ ἕκαστος θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπικοινωνήσῃ μετὰ τοῦ Πνευματικοῦ Κόσμου…
  • 077| Ἐρώτησις.
  • 078|  Οἱ προσδεχθέντες τὴν Ἀλήθειαν καὶ ταύτην ληψάμενοι ἕξουσι τοὺς καρποὺς αὐτῆς ἐν τῆ ἐκπονήσει αὐτῆς.
  • 079| Ἡ Ζωὴ εἶναι Ἄπειρος, ὅπως καί τὸ Σύμπαν.
  • 080| Ὁ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἀνθρωπότητος κατελθὼν καὶ ἐνσαρκωθεὶς ἐν τῶ ταπεινῶ ὑλικῶ περιβλήματι Ἰησοῦς…
  • 081| Ἀπὸ τοῦ τάφου τὴν σκοτεινὴν καὶ ζοφώδη πλάκα, κάτωθεν τῆς ὁποίας ἐτέθη τὸ Σῶμα τοῦ σταυρωθέντος Ἰησοῦ…
  • 082| Ὁ θερισμὸς ἐγγύς ἐστι.
  • 083| Τί ἐρῶ ὑμῖν καὶ εἰσακουσθήσεται; Μήτοι τὰ ὦτα ὑμῶν οὐκ ἐνωτίσθησαν τῶν Ἀρρήτων Ρημάτων τῆς Ἀληθείας;
  • 084| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμι καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 085| Μεθ’ ὑμῶν Εἰμι, ὅταν δὲ μεθ’ ὑμῶν Εἰμι οὐδεὶς καθ’ ὑμῶν.
  • 086| Ὁ θερισμὸς ἐγγύς ἐστίν. Τίς ὅμως ἐγκαταλείψει τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήσει Ἐμὲ…
  • 087| Ὑπερὰνω ὑμῶν ἵσταται ὁ κατευθύνων τὰ βήματα ὑμῶν ἐν τῆ ὁδῶ τῆ ἀγούση πρὸς Αὐτόν.
  • 088| Οἱ πάντες ἀναζητοῦσι Με, ἀλλ’ οὐδεὶς πρός Με προσῆλθεν ἐν πλήρει μετανοία, ἀποσκορακίζων ἀπ’ αὐτοῦ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον καὶ περιβαλλόμενος τὸν νέον.
  • 089| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν.
  • 090| Μακράν, πολὺ μακρὰν τῶν ἀνθρώπων ἀνεγείρεται ὁ Ναός Μου.
  • 091| Διὰ νὰ ἀνέλθη τις εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὅρους, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁπλίση τοὺς πόδας του διὰ τῶν καταλλήλων ὑποδημάτων…
  • 092| Ἐρώτησις: Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁδηγοὶ μὴ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἀντενεργὸν δύναμιν…
  • 093| Ἐρώτησις: Ποῖος ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου;
  • 094| Ὁ ἐπιδιώκων ν’ ἀνέλθη τοῦ ὅρους τὴν κορυφὴν καὶ νὰ στεγασθῆ ὑπὸ τὴν κατοικίαν τοῦ Ὑπάτου Ἄρχοντος τοῦ Κόσμου…
  • 095| Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἔγνωκέ Με, ἂν καὶ μεθ’ ὑμῶν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον Εἰμι;
  • 096| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ κατορθώση ν’ ἀνέλθη ὑψηλότερον πρὸς τὴν Πηγὴν τῆς Ἀληθείας…
  • 097| Ὁ Πατήρ, ὁ Θεῖος Λόγος, ὁ Υἱός, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Παράκλητος, ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου, ὁ Θεὸς ἢ Ἰεχωβᾶ εἶναι ΕΝ καὶ τὸ αὐτό…
  • 098| Ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου εἶναι ἡ Ὑπερτάτη Διανόησις…
  • 099|  Καθῆκον παντὸς Πνευματικοῦ Διδασκάλου, ἀνήκοντος εἰς τὴν Ἀνωτάτην Πνευματικὴν Ἀρχήν…
  • 100| Ἰησοῦς Χριστός. Ὁ ἐν τῇ γῇ ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἐν σαρκὶ ἐληλυθώς, ἵνα διὰ τοῦ Αἵματος Αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ ἐκπλύνη τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.
  • 101| Οἱ ἀπ’ Ἐμοῦ ἀπομακρυνόμενοι, οἱ ἀπ’ Ἐμοῦ ἀποσχισθέντες…
  • 102|  Διανοίξατε τοὺς πνευματικοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν…
  • 103| Οἱ ἐπιθυμοῦντες ὅπως ἀκολουθήσωσι Ἐμὲ καὶ τὸ ἔργον Μου, ἀνάγκη νὰ ἀφοσιωθῶσιν εἰς Ἐμὲ καὶ αὐτὸ μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης.
  • 104| Ὁ χρόνος παρέρχεται ἀνεπιστρεπτεί.
  • 105| Ὁ ἐν τῶ κόσμω καὶ ὑπὲρ τὸν κόσμον καὶ ἐκ τοῦ κόσμου πληρῶν τὰ πάντα.
  • 106| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμὶ καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 107| Ἐγὼ Εἰμὶ ὁ ἀνεγείρων καὶ ἀνοικοδομῶν. Ἐγὼ ὁ καταρρίπτων καὶ κατασυντρίβων.
  • 108| Ἡ δόξα ὑμῶν Δόξα Ἐμοῦ ἐστι, διότι ἡ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευομένη Δόξα ἡ περιβάλλουσα ὑμᾶς καθιστᾶ ὑμᾶς δεδοξασμένους.
  • 109| Ἡ ζωὴ παντὸς ἀνθρώπου ἐν δοκιμασίαις τελευτήσει, ἵνα τελει­ό­τερος καταστῆ…
  • 110| Τὰ πάντα μεταλλάσσουσι μορφήν, τὰ πάντα διαμορφοῦνται, παραλλάσσωσι, ἔρχονται ἐξελισσόμενα ἐν τῶ φθαρτῶ κόσμω καὶ ἀντιπαρέρχονται, ἀλλ’ ἓν μένει Ἅφθαρτον καὶ Ἀναλλοίωτον, ­ὁ Χρόνος καὶ ἡ Αἰωνιότης.
  • 111| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ φθάση εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμοῦ του ὀφείλει νὰ ἀνεύρη τὴν ἀτραπόν, τὴν ὁδηγοῦσαν εἰς αὐτόν.
  • 112| Οὐδεμία πρόοδος ἐγένετο ὑμῖν ἄχρις σήμερον.
  • 113| Ὁ Ἀναλλοίωτος καὶ Ὑπέρτατος Νόμος, ὁ διέπων τὸν κόσμον ὁλόκληρον, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται πρὸ ἀμνημονεύτων αἰώνων ὁ αὐτός.
  • 114| Φῶς Ζωῆς Ἐγὼ Εἰμί.
  • 115| Ὁ ἀναζητῶν Ἐμὲ τάχιον εὑρήσει Με, καὶ ὁ εὑρῶν Με ἐπαναπαυθήσεται ἐν Ἐμοί, ὡς κἀγὼ ἀναπαύσω αὐτόν.
  • 116| Ἀνέλθετε ὕπερθεν τοῦ γηΐνου κόσμου πνευματικῶς καὶ ψυχικῶς.
  • 117| Ἀνέλθετε πρός Με οὐ μόνον πνευματικῶς ἀλλὰ καὶ ψυχικῶς.
  • 118| Οἱ πιστοὶ πρός Με ἂς προσέλθωσιν. Οἱ ἐκλεκτοὶ ἂς ὀφθῶσι τὴν Βασιλείαν Μου.
  • 119| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ὁραματισθῆτε τὸν Κόσμον Μου, τὸν Κόσμον τῆς Ἀληθείας, τὸν Κόσμον τῆς Θείας Δικαιοσύνης.
  • 120| Ἡ ζωὴ ὑμῶν ἂς μὴ διέρχηται ἀσκόπως.
  • 121| Ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἔστω ὡς ἡ δεξαμενὴ ἡ εἰσδεχομὲνη τὸ ὕδωρ.
  • 122| Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν παρωχημένων αἰώνων, ἀπὸ τὰς ἐσχατιὰς τοῦ Ἀπείρου εἷς Φαεινὸς Ἥλιος ἐπέλαμπεν, φωτίζων τὸ διάστημα.
  • 123| Tὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται, ἀλλὰ οἱ λόγοι Μου οὐ μὴ παρέλθωσιν.
  • 124| Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς ὑμῶν διαρρέει.
  • 125| Ἐγὼ Εἰμὶ τὸ Φῶς καὶ ἡ Ἀλήθεια.
  • 126| Συνήγαγον ὑμᾶς ἐπὶ τῶ αὐτῶ, ἵνα ἀπὸ κοινοῦ συσκεπτόμενοι ἀκολουθήσητε τὸν δρόμον, ὃν ἐχάραξα ὑμῖν κατὰ τὸ παρελθόν.
  • 127| Πηγὴν Ζωῆς δωρῶ ὑμῖν. Ἐγὼ Εἰμὶ ἡ Πηγή, ἐξ ἧς ἀναβλύζουσιν οἱ ποταμοί.
  • 128| Ἀνέλθετε μετ’ Ἐμοῦ τὰς ὑπωρείας τοῦ ὅρους καὶ προσεγγίσατε τὴν κορυφήν.
  • 129| Συντρίψατε τοὺς ὑλικοὺς δεσμοὺς τῆς ψυχῆς ὑμῶν καὶ ἐκ τῶν συντριμμάτων αὐτῆς ἀνοικοδομήσατε τὸν Ναόν Μου.
  • 130| Ἀρχὴ τοῦ Κόσμου ὁ Θεός, Θεὸς δὲ ὡς Ἀρχὴ τοῦ κόσμου πᾶσαν Ἀρχὴν ἐν Ἑαυτῶ περικλείει καὶ πᾶσα ἀρχὴ ἐκ τοῦ κόσμου προελθοῦσα τὸν Θεὸν ὡς ἀρχὴν ἔχει.
  • 131| Ἐν Ἀρχῆ τοῦ κόσμου καὶ πρὶν ἢ ὁ κόσμος ἐν τῆ ὑλικῆ αὐτοῦ ὑποστάσει ἐμφανισθῆ ὑπῆρχεν ὁ Θεός.
  • 132| Ἐγὼ Εἰμί. Τὶς Ἐγώ;
  • 133| Ἐν μέσῳ ὑμῶν Εἰμί.
  • 134| Ἐνωτισθῆτε τῶν λόγων τῆς Ἀληθείας καὶ ἀναβλὲψατε ἐν τῶ σκότει, ἵνα ἀνεύρητε τὴν ὁδὸν αὐτῆς.
  • 135| ΑΔΩΝΑΪ – ΕΛΩΪΜ – ΑΡΙΕΛ – ΖΕΩΒΑ.
  • 136| Ἐπὶ μακρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμὶ καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 137| Πᾶς ὁ πρός με προσερχόμενος ἐν Ἐμοὶ ἐπαναπαυθήσεται.
  • 138| Ὃ Ἐγὼ λαλῶ, Ἐμὸν Ρῆμα ἐστί.
  • 139| Ὁ θέλων μετ’ Ἐμοῦ κατοικεῖσαι, ποιήσεται τὴν καρδίαν αὐτοῦ οἶκον καὶ κατοικήσει ἐν αὐτῆ μετ’ Ἐμοῦ.
  • 140| Ἰδοῦ καὶ πάλιν μετὰ τόσον μακρὸν χρόνον ἐν μέσω ὑμῶν. Ἰδοῦ καὶ πάλιν ἐν μέσω ὑμῶν, ὡς Πατήρ, ὡς Ἀδελφὸς καὶ ὡς Διδάσκαλος.
  • 141| Εἰς προγενεστέρας ἐπικοινωνίας μεθ’ ὑμῶν πολλάκις συνέστησα ὑμῖν, ἵνα Ἐμὲ ἀκούητε καὶ τοὺς Λόγους Μου ἀκολουθῆτε, διότι Ἐγὼ Εἰμὶ ἡ ὁδός, ἡ πρὸς τὴν Ἀλήθειαν ἄγουσα.
  • 142| Ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἀπεχωρίσθητε ἀλλήλων καὶ Ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν.
  • 143| Ἐγὼ πάντοτε μεθ’ ὑμῶν Εἰμί.
  • 144| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον ἐγκατέλειψάς Με καὶ ἀπεμακρύνθης ἀπ’ Ἐμοῦ, ἀλλ’ Ἐγὼ οὐκ ἐγκατέλειψά σε.
  • 145| Παρ’ ἡμῖν οὐκ ἐστὶν ἐνιαυτὸς οὐδὲν χρόνος.
  • 146| Ἐπ’ Ἐμοῦ πάντες οἱ πιστεύοντες ἐπαναπαυθήσονται.
  • 147| Ἐν Ἐμοὶ πάντες οἱ προσερχόμενοι ἀσπαστοὶ γίγνονται.
  • 148| Ὕψωσε τοὺς ὀφθαλμούς σου πρὸς Ἐμέ.
  • 149| Ἐν Ἐμοὶ τὸ Φῶς καὶ τὸ ἐξ Ἐμοῦ Φῶς πηγάζον τὸν κόσμον φωτίζει.
  • 150| Ὁ ἔχων πρὸς Ἐμὲ ἐστραμμένην τὴν διάνοιάν του οὐ φοβηθήσεται, ἀλλὰ κατισχύσει.
  • 151| Ἡ ἐν τῆ γῆ διαβίωσις ἐστὶ κονίστρα πάλης, ἧς νικητὴς ἔσεται ὁ δεδοκιμασμένος καὶ ἄξιος παλαιστής.
  • 152| Ἐν μέσω ὑμῶν πάντοτε Εἰμί. Λαλὼ πρὸς ὑμᾶς ὡς νήπια, πρός Με προσελθόντα καὶ οὐκ ἀπογαλακτισθέντα.
  • 153| Ἐν μέσω ὑμῶν πάντοτε Εἰμί.
  • 154| Τὶς ὁ ἐπικαλῶν Με, Κύριε, Κύριε πρόσελθε πρός Με, καὶ οὐ πάρειμι παρ’ αὐτῶ;
  • 155| Ἀπεμακρύνθητε ἤδη ἀπ’ Ἐμοῦ καὶ εἰς μάτην ἀναζητῶ ὑμᾶς εἰς τὰς τρίβους τῆς ὁδοῦ, ἣν ἐχάραξα ὑμῖν, ἵνα ἀκολουθοῦντες ταύτην ἀναχθῆτε εἰς τὸν ἀληθῆ προορισμὸν τῆς ζωῆς ὑμῶν.
  • 156| Πᾶς ὁ Ἐμὲ γιγνώσκων καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀτραπὸν γιγνώσκει ἀφ’ ἑαυτοῦ, ὡς μετ’ Ἐμοῦ συνδεόμενος καὶ ἐν αὐτῆ ὑπ’ Ἐμοῦ καθοδηγούμενος.
  • 158|   Παρῆλθον ἔτη πολλά. Ἡ κεφαλὴ ὑμῶν ἐλευκάνθη.
  • 157| Δύναμιν ἔσωθεν λαβόντες καὶ πρός Με ἐνατενίζοντες ἀνυψωθῆτε.
  • 159| Οὐδεὶς τὸν Θεὸν ὤφθη καὶ οὐδεὶς τὴν Ἀλήθειαν ἔγνωκεν, ἂν μὴ ἐκλήθη Ἄνωθεν.
  • 160| Ἐν μέσω ὑμῶν καὶ πάλιν Εἰμί.
  • 161| Μεθ’ ὑμῶν πάντοτε ἀπὸ μακροῦ Εἰμί. Ἀλλ’ ὑμεῖς μετ’ Ἐμοῦ πρὸ πολλοῦ οὐκ ἔστε.
  • 162| Πάντοτε μεθ’ ὑμῶν Εἰμί.
  • 163|  Τίς ὁ ἀκολουθῶν Με;
  • 164| Τὸ Φῶς τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπηγάζον οὐκ ἔστι φῶς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλὰ Φῶς ἐκ τοῦ Κόσμου Μου. Καὶ ὁ Κόσμος Μου οὐκ ἔστι κόσμος φθορᾶς, ἀλλ’ Ἀφθαρσίας.
  • 165| Ἐντὸς τοῦ τρίβου τῆς ζωῆς ὑμῶν ἀτασθαλίαι ὑπάρχουσιν.
  • 166| Οἱ πρός Με προσκείμενοι οὐκ ἀπομολυθήσονται…
  • 167| Τὸ Φῶς εἶναι ὁ Ἀκοίμητος ὀφθαλμὸς τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοῦ Ἀπείρου Κόσμου.
  • 168| Τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας πρὸ πολλοῦ ἐχάραξα ὑμῖν.
  • 169| Ὁ προορισμὸς ὑμῶν ἔστω ὁ διηνεκὴς ἀγών.
  • 170| Ὅσον τις εἶναι ἤρεμος, κατὰ τοσοῦτον αἱ Πνευματικαὶ Δυνάμεις εὑρίσκουν προσφορώτερον ἔδαφος διὰ νὰ ἐπικοινωνήσουν.
  • 171| Ἔν Ἐμοί ἐστιν ἡ Ἀλήθεια καὶ ὁ τὴν Ἀλήθειαν πιστεύων οὗτος δεδικαὶωται.
  • 172| Εἰς τὸν φθαρτὸν τοῦτον κόσμον τῆς ὕλης τὰ πάντα παρέρχονται καὶ ἀντιπαρέρχονται.
  • 173| Σχετικῶς μὲ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν…
  • 174| Πολλοὶ παρ’ Ἐμοῦ ἐκλήθησαν, ἀλλ’ ἐλάχιστοι προσέτρεξαν εἰς τὴν Φωνήν μου.
  • 175| Οἱ πρός Με προσκείμενοι, ἂς ἀτενίσωσι εἰσέτι μίαν φορὰν πρὸς Ἐμέ.
  • 176| Ἳνα τί ἡ ψυχὴ ὑμῶν βαρύθυμός ἐστι καὶ μελαγχολική;
  • 177| Πνεῦμα ὁ Θεὸς καὶ οἱ πιστεύοντες Αὐτὸν ἐν Πνεύματι καὶ Ἀληθεία δεῖ προσκυνεῖν.
  • 178| Οἱ ἐν τῶ κόσμω μύσται…
  • 179| Ὅπως ἐν τῶ φυσικῶ κόσμω ὑφίστανται τὰ διάφορα πλανητικὰ συστήματα…
  • 180| Ἐγὼ Ὁδηγός Εἰμι τῶν ἐπιζητούντων Με. Τὸ Ἒλεός Μου ἐπὶ ­παντὶ ἀνθρώ­πω ἐπέρχεται καὶ τὰς ψυχὰς καθαγιάζει τῶν εἰς Ἐμὲ κατα­φευγόντων.
  • 333| ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

27
  • ΝΑ01| Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
  • ΝΑ03| Η ΠΙΣΤΙΣ
  • ΝΑ04| ΠΕΡΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
  • ΝΑ05| ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ
  • ΝΑ06| Η ΕΠΙΜΟΝΗ
  • ΝΑ07| Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ
  • ΝΑ08| Η ΥΠΟΜΟΝΗ
  • ΝΑ09| Η ΘΕΛΗΣΙΣ
  • ΝΑ10| ΛΥΠΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ
  • ΝΑ11| ΤΟ ΔΑΚΡΥ
  • ΝΑ12| Η ΑΙΔΩΣ
  • ΝΑ14| Ο ΣΤΕΝΑΓΜΟΣ
  • ΝΑ15| Ο ΓΕΛΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΙΔΙΑΜΑ
  • ΝΑ17| Η ΕΚΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ18| ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΑΠΟΠΝΕΥΜΑΤΩΣΙΣ
  • ΝΑ19| ΤΟ ΔΕΟΣ
  • ΝΑ20| ΔΙΑΙΣΘΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΙΣΘΗΣΙΣ
  • ΝΑ21| Ο ΜΕΣΑΖΩΝ
  • ΝΑ23| ΤΑ ΥΔΑΤΑ
  • ΝΑ24| ΦΥΣΕΙΣ – ΒΑΘΜΙΔΕΣ – ΕΞΕΛΙΞΙΣ
  • ΝΑ25| Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ26| ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ – Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
  • ΝΑ27| Η ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ – ΣΤΑΥΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ13| Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ
  • ΝΑ22| ΤΟ ΣΤΕΡΕΩΜΑ
  • ΝΑ02| ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
  • ΝΑ16| Η ΛΗΘΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟΝ

Η ΚΛΕΙΣ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

6
  • ΚΨΔ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΚΨΔ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΚΨΔ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΚΨΔ04| ΜΕΡΟΣ Δ΄
  • ΚΨΔ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΚΨΔ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄

Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

4
  • MK01| Η ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΑ, Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΙ Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • ΜΚ02| ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ – ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΜΚ03| ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ – ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΜΚ04| ΤΑΞΕΙΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

13
  • ΣΤΕ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΣΤΕ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΣΤΕ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΣΤΕ04| ΜΕΡΕΟΣ Δ΄
  • ΣΤΕ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΣΤΕ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄
  • ΣΤΕ07| ΜΕΡΟΣ Ζ΄
  • ΣΤΕ08| ΜΕΡΟΣ Η΄
  • ΣΤΕ09| ΜΕΡΟΣ Θ΄
  • ΣΤΕ10| ΜΕΡΟΣ Ι΄
  • ΣΤΕ11| ΜΕΡΟΣ ΙΑ΄
  • ΣΤΕ12| ΜΕΡΟΣ ΙΒ΄
  • ΣΤΕ13| ΜΕΡΟΣ ΙΓ΄

ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

7
  • ΘΑΔ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΘΑΔ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΘΑΔ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΘΑΔ04| ΜΕΡΟΣ Δ΄
  • ΘΑΔ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΘΑΔ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄
  • ΘΑΔ07| ΜΕΡΟΣ Ζ΄

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

2
  • ΠΝΛ01| ΥΛΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΙΣ
  • ΠΝΛ02| ΦΥΣΙΚΟΝ ΑΠΕΙΡΟΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΑΠΕΙΡΟΝ
View Categories

137| Πᾶς ὁ πρός με προσερχόμενος ἐν Ἐμοὶ ἐπαναπαυθήσεται.

5 min read

Καὶ πᾶς ὁ αἰτῶν τι παρ’ Ἐμοῦ ἐν ὅλῃ αὐτῷ τῇ εὐλαβείᾳ καὶ πίστει καὶ καθαρᾷ συνειδήσει τῆς ψυχῆς αὐτοῦ πλείονα αὐτοῦ ἀνταποδοθήσονται αὐτῷ παρ’ Ἐμοῦ. Καὶ πᾶς ὁ εἰς Ἐμὲ πιστεύων καὶ ἀκολουθῶν Με, οὐ μόνον ἐν λόγοις, ἀλλὰ καὶ ἔργοις, οὗτος λήψεται τοῦ Αἰωνίου Φωτὸς τῆς Δόξης τοῦ διὰ πάντα ἐν τῷ Κόσμῳ Μου τελειωθέντα καὶ ἀνελιχθέντα προώρισται.

Ἐγὼ Εἰμὶ τὸ Ἀληθινὸν Φῶς τῆς Ζωῆς τοῦ Ἀπείρου Κόσμου. Ὁ ἐν Ἐμοὶ τὸ Φῶς τοῦ Ἀπείρου Κόσμου ζητῶν ἐν τῇ τελειοποιηθείσῃ καὶ ἐξαγνισθείσῃ δι’ αὐτοῦ ψυχῆς ἀνεύρει τοῦτο καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ πληρωθήσεται καὶ πληρωθὲν τὰς ἰδίας αὐτοῦ ἀκτῖνας ὑπὸ τοῦ ἰδίου Μου Φωτὸς πεπληρωμένας τῷ κόσμῳ διαχύσει, ἵνα ὁ κόσμος ὁ τοὺς λόγους του διὰ τοῦ Φωτός Μου πεφωτισμένους ἀκούων, τὴν πρὸς αὐτὸν ὑπ’ Ἐμοῦ δοθεῖσαν Δύναμιν καὶ Ἐξουσίαν, ὡς δύναμιν αὐτοῦ καταστήσῃ.

Ὁ Ἐμὸς Κόσμος ἐστὶν ὁ ἐκ τοῦ Ἀληθινοῦ Φωτὸς ἐκπηγάζων. Καὶ ὡς τοιοῦτος ὑπὸ Ἀειφώτου Φωτὸς πληροῦται καὶ τὴν σκοτίαν διαφωτίζει μεταβάλλων αὐτὴν εἰς Φῶς.

Ἐν Ἐμοὶ ζῆ ἡ Ἀλήθεια καὶ τὸ Φῶς αὐτῆς ἐν ὑποκαταστάσει αὐτῆς ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ ἐστὶ ἠ Ἀπόλυτος ἐν τῇ τελειοτάτῃ καὶ συμπεπληρωμένῃ ἀπονομὴ τῆς Δικαιοσύνης.

Ἡ ἐν τῷ Κόσμῳ Μου βασιλεύουσα καὶ ἄρχουσα Δικαιοσύνη οὐκ ἐστὶ ἐκ τοῦ κόσμου τοῦ φθαρτοῦ καὶ ἀλλοιουμένου, ἀλλ’ ἐκ τοῦ Ἀφθάρτου καὶ Τελείου Πνευματικοῦ. Καὶ οἱ Νόμοι οἱ ταύτην διέποντες, οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ ­κόσμου τούτου τοῦ εὐμεταβλήτου, ἀλλ’ ἐκ τοῦ Ἀναλλοιώτου καὶ ­Ἀφθάρτου Πνευματικοῦ Κόσμου, οἵτινες εἰσίν, ὡς οὗτος, Ἀναλλοίωτοι καὶ Ἀμε­τά­βλητοι καὶ Ἀμετάπτωτοι.

Ὁ ζῶν ἐν τῷ Κόσμῳ Μου καὶ ὑπὸ τοῦ Φωτός Μου διαφωτιζόμενος, οὗτος ἐν τῇ τελειοποιήσει αὐτοῦ καταγνώσει πλήρως καὶ τοὺς νόμους τῆς Δικαιοσύνης Μου.

Ὡς δὲ τὸ σκοτεινὸν διάστημα ὑπὸ τοῦ ὁλοὲν ἐν τῷ ὁρίζοντι διαχεομένου φωτὸς τοῦ ἀνατέλλοντος ἡλίου διαφωτίζεται καὶ πληροῦται καὶ οἱ σκοτεινοὶ σχηματισμοὶ τῶν ἀντικειμένων λαμβάνουσι τὸ φωτεινὸν καὶ εὔχρωμον αὐτῶν χρῶμα, οὕτω καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ Φωτός Μου πληρουμένη Πνευματικὴ ὑπόστασις, ἀνελισσομένη καὶ τελειοποιουμένη ἐν τῷ φωτεινῷ περιβάλλοντί της, λαμβάνει ὁλοὲν τὴν τελειοτέραν αὐτῆς μορφὴν καὶ ἀποκαθίσταται ἐν τῷ Κόσμῳ Μου ἐν ὅλῃ αὐτῆς τῇ διαυγείᾳ καὶ λαμπρότητι καὶ κατὰ τοσοῦτον τότε αἱ ἔννοιαι τοῦ Ὀρθοῦ καὶ Δικαίου, τοῦ Τελείου καὶ Καλοῦ ἀποκαθίστανται ἐν αὐτῇ καὶ κατανοοῦνται ὑπ’ αὐτῆς.

Ἐν Ἐμοὶ τὸ Ἄπειρον Φῶς τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Θείας Δικαιοσύνης. Ἐκτὸς ὅμως Ἐμοῦ καὶ ἐκτὸς τοῦ κόσμου τὸν ὁποῖον διαφωτίζω καὶ καθοδηγῶ καὶ ἐπιμελοῦμαι καὶ πρὸς ὃν δεικνύω τὴν ἀληθῆ ὁδόν, τὴν πρός Με ἄγουσαν εἰσὶν καὶ ἄλλοι, οἵτινες ἐκπέμπουσιν ἀλλότριον φῶς, ἀναμιγνυόμενον μετὰ τῶν Ἀκτίνων τοῦ Φωτός Μου καὶ συσκοτίζοντες οὕτω τὴν ἐν τῇ ψυχῇ ὑμῶν κατερχομένην καὶ εἰσερχομένην Ἀκτῖνα Μου. Ἐκτὸς τοῦ Κόσμου Μου ὑπάρχουσι καὶ ἄλλοι κόσμοι παρεμφερεῖς καὶ παραπλήσιοι ἢ ἕτεροι κόσμοι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντες μὲ τὸν Κόσμον Μου καὶ τῶν ὁποίων αἱ ἀρχαὶ ἀντίκεινται πρὸς τὰς Ἰδικάς Μου Ἀρχὰς καὶ τῶν ὁποίων τὸ φῶς οὐδεμίαν σχέσιν καὶ σύγκρισιν δύναται νὰ ἔχῃ μὲ τὸ Φῶς τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευόμενον καὶ τὸν Κόσμον Μου πληροῦν καὶ τοὺς ἀκολούθους Μου διαφωτίζον καὶ καθοδηγοῦν.

Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπηγάζον Φῶς εἶναι Ἄπειρον καὶ τὸ Ἄπειρον πληροῖ καὶ ἐφ’ ὅσον τοὺς ἐν αὐτῷ ὑπάρχοντας Ἀπείρους κόσμους πληροῖ, πῶς δύναται ἄλλο φῶς νὰ ὑπάρξῃ ἐν αὐτοῖς ἢ νὰ διαχυθῇ ἐν αὐτοῖς καὶ νὰ ἐξουδετερώσῃ τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευόμενον Φῶς; Καὶ ἐφ’ ὅσον εἰσέτι τὸ Φῶς Μου εἶναι ἀπειράκις πολλαπλασίως ἰσχυρότερον καὶ φωτεινότερον ἐκείνων καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ παρ’ αὐτοῦ διαφωτιζομένη ψυχὴ εἰσδέχεται τοῦτο, πῶς δύναται νὰ δεχθῇ τὴν ἐπίδρασιν ἄλλων ἀσθενεστέρων φώτων;

Τὸ Φῶς Μου, εἰρήσθω ἐν παραβολῇ πρὸς τὸν κόσμον σας, εἶναι τὸ φῶς τοῦ ἡλίου. Ἐκτὸς ὅμως τούτου ὑπάρχουν καὶ ἄπειροι ἄλλαι ἀκτινοβολίαι ἄστρων, τὰ ὁποῖα διαχέουν αὐτὰς ἐπὶ τοῦ κόσμου σας. Αἱ ἀκτινοβολίαι αὗται δὲν εἶναι ὁραταὶ εἰς ὑμᾶς οὔτε αἰσθηταί, διότι ἡ ἀπόστασις, ἡ διαχωρίζουσα αὐτὰς ἀπὸ ὑμᾶς εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλυτέρα τοῦ ἡλιακοῦ φωτὸς ἢ καὶ διότι ἡ ἑστία ἡ διαπαράγουσα αὐτὰς εἶναι ἀσθενεστέρα τοῦ φωτὸς τῆς ἡλιακῆς ἑστίας. Ὅπως δὲ αἱ ἀκτινοβολίαι αὗται, ἂν καὶ ἀδιόρατοι ὑφ’ ὑμῶν, δύνανται νὰ ἔχωσι μεγίστην ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ὀργανισμοῦ ὑμῶν, οὕτω καὶ αἱ ἀλλότριαι ἐπιδράσεις πνευματικῶν ὀντοτήτων, ἀνηκόντων εἰς ἄλλους κόσμους καὶ εἰς ἀντιθέτους ἢ παραλλασσομένας ἀρχὰς τῶν Ἰδικῶν Μου, δύνανται νὰ ἔχωσι μεγάλην ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς ὑμῶν προόδου καὶ τελειοποιήσεως.

Ὅπως δὲ ἐν τῷ ὑλικῷ κόσμῳ ὑπάρχουσιν ἄπειρα ἡλιακὰ συστήματα ἀνεξάρτητα ἀπ’ ἀλλήλων ἢ καὶ εἰς ἕκαστον ἡλιακὸν σύστημα διάφοροι κόσμοι μὲ διαφορετικὰς συνθέσεις καὶ λειτουργίας, ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν καὶ τῶν ὅρων, ὑφ’ οὓς οὗτοι ζῶσι, οὕτω καὶ ἐν τῷ Πνευματικῷ ὑπάρχουσιν ἄπειροι πνευματικοὶ ὁδηγοί, ἐνεργοῦντες καὶ καθοδηγοῦντες τοὺς ἀκολούθους αὐτῶν εἰς τὸν Κόσμον τῶν ἰδεῶν καὶ Ἀρχῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἄρχουσι καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δρῶσιν.

Οἱ πνευματικοὶ οὗτοι ὁδηγοὶ ἀνήκουσιν εἰς διαφόρους πνευματικοὺς κόσμους. Οἱ κόσμοι οὗτοι ἄλλοι μὲν ἐξαρτῶνται ὑπὸ τῶν πνευματικῶν ὁδηγῶν κατωτέρου ἀστρικοῦ κόσμου, ἄλλοι ἀνωτέρου, ἄλλοι ἀνωτάτου, ἄλλοι δὲ πάλιν ὑπὸ τοῦ κατωτέρου πνευματικοῦ καὶ τοῦ ἐλάχιστα νοητοῦ.

Ἀποτεινόμενοι ὅθεν πρὸς αὐτοὺς διὰ τῶν προσευχῶν καὶ ἐπικλήσεων ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν πράξεων ὑμῶν ἐν γένει προσελκύοντες αὐτοὺς καὶ ἐπιζητοῦντες παρ’ αὐτῶν, ἵνα προστατεύωσι καὶ βοηθῶσιν ὑμᾶς, δὲν πράττετε ἄλλο τι, παρὰ νὰ ἐξασθενῆτε τὴν πρὸς ὑμᾶς ἐκπορευομένην Ἀκτῖνα τοῦ Φωτός Μου καὶ νὰ ὑποκαθιστᾶτε ταύτην διὰ τοῦ φωτὸς τῶν ἀκτίνων τοῦ κατωτέρου ἀστρικοῦ ἢ Πνευματικοῦ κόσμου.

Καὶ ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἡ ψυχὴ ὑμῶν, μὴ ἀποβαλοῦσα τὰ στοιχεῖα τοῦ ἀστρικοῦ περιβλήματός της καὶ τὸ πνεῦμα ὑμῶν οὐδόλως ἀποκαθαρθὲν τῶν ὑλικῶν αὐτοῦ δεσμῶν εὑρίσκεται εἰς στενωτέραν ἐπαφὴν καὶ συνάφειαν μὲ τὰς κατωτάτας αὐτὰς ὀντότητας τοῦ ἀστρικοῦ κόσμου καὶ οὕτω συνδέεται στενώτερον καὶ ἀρρηκτότερον μετ’ αὐτῶν, διὰ δὲ τῶν ἐπικλήσεων καὶ προσπαθειῶν ὑμῶν αἱ κυκλοῦσαι ὑμᾶς, λόγῳ τῆς ἀτελείας ὑμῶν, ὀντότητες αὗται ἐγκαθίστανται ἐν ὑμῖν καὶ τότε εἰς μάτην τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευόμενον Φῶς ἐπιζητεῖ νὰ διαφωτίσῃ ὑμᾶς καὶ νὰ διαλύσῃ τὴν ἀστρικὴν ἀκτινοβολίαν τῶν περιβαλλόντων τὴν ψυχὴν ὑμῶν ὁδηγῶν καὶ ἐμπνευστῶν τοῦ ἀστρικοῦ κόσμου.

Ἐπίσης καὶ πνευματικοὶ ὁδηγοὶ ἀνήκοντες εἰς τὸ πνευματικὸν πεδίον, ἀλλὰ μὴ ἔχοντες τοὺς δεσμούς, οἵτινες συνδέουσι ὑμᾶς πρὸς Ἐμέ, δύνανται νὰ παρακωλύωσι τὴν πνευματικὴν καὶ ψυχικὴν ὑμῶν προαγωγὴν καὶ τελειοποίησιν καὶ νὰ καταστῶσι φορεῖς πνευματικῶν καταπτώσεων, μεγαλυτέρων τῶν τοῦ ἀστρικοῦ κόμου.

Ὁ εἰς Ἐμὲ ἀνήκων, εἰς Ἐμὲ καὶ μόνον ἂς ὑποταχθῇ, ἵνα δι’ Ἐμοῦ καὶ μόνον καθοδηγούμενος καὶ διαφωτιζόμενος, εἰς Ἐμὲ ἐπαναπαυθῇ μετ’ Ἐμοῦ ἑνούμενος καὶ ἐν Ἐμοὶ ζῶν.

Ὁ ἀνήκων εἰς Ἐμὲ καὶ εἰς ἄλλους ὑποτασσόμενος, ἀπ’ Ἐμοῦ ἀπομακρύνεται, ὑπ’ αὐτῶν ἐμπνεόμενος καὶ καθοδηγούμενος καὶ οὕτω ἀδυνατεῖ νὰ βαδίσῃ ταχύτερον ἐν τῇ ὁδῷ, τὴν ὁποίαν ἀπεκάλυψα αὐτῷ καὶ ἣν τῷ συνέστησά ἵνα ἀκολουθήσῃ.

Οἱ εἰς ἄλλους πιστεύοντες καὶ τούτους ἐπικαλούμενοι ἢ ὑπ’ αὐτῶν τὴν ἀρωγὴν ἐπιζητοῦντες, ὡς πλησιέστερον πρὸς τὴν πνευματικὴν καὶ ψυχικὴν αὐτῶν ἀτέλειαν εὑρισκομένων, καταλαμβάνονται καὶ καθοδηγοῦνται καὶ οὕτω δυσκολεύονται νὰ ἀπαλλαχθῶσι τῆς ἀκτινοβολίας τοῦ φωτὸς αὐτῶν καὶ ἀπομονώσωσιν ἐν τῷ βάθει τῆς πνευματικῆς αὐτῶν ὑποστάσεως εὑρισκομένης καὶ ὑπὸ τῆς ἀτελείας αὐτῶν σκιαζομένης Ἀκτῖνος Μου, ἵνα ὑπὸ τὸ καθαρὸν αὐτῆς Φῶς διαφωτιζόμενοι ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτῶν ἀτραπῷ διανύσωσι τὴν ὁδὸν τὴν πρός Με ἐκτεινομένην καὶ ἄγουσαν.

Ὀφείλετε πάντες νὰ ἔχητε πάντοτε πρὸ ὀφθαλμῶν ὑμῶν τὸν ἀποκαλυφθέντα ὑμῖν Πνευματικὸν ὁδηγόν, Ὅστις ἐπιζητεῖ καὶ προσπαθεῖ νὰ διανοίξῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ν’ ἀπαλλάξῃ αὐτοὺς ἀπὸ τὴν ἀντίδρασιν ἀλλοτρίου φωτός, ἵνα διὰ τοῦ Φωτὸς Αὐτοῦ καὶ μόνον φθάσητε τὸ συντομώτερον εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμοῦ ὑμῶν. Πνευματικὸς δὲ ὁδηγὸς ὑμῶν πρὸ πολλοῦ κατέστην καὶ εἰς μάτην ἐπικαλοῦμαι διὰ τῶν παρακλήσεων καὶ παραινέσεών Μου, ὅπως δι’ αὐτῶν ἐγκολπούμενοί Με καὶ ἐγκαθιστάμενοι μετὰ τῆς τελειοποιήσεως καὶ τελείας ἀποκαθάρσεως τῆς ψυχῆς ὑμῶν ἐν αὐταῖς, δυνηθῆτε νὰ ἀπομονώσητε τὴν ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν ζῶσαν καὶ ἐγκαρτεροῦσαν Ἀκτῖνα τοῦ Φωτός Μου, ἵνα δι’ αὐτῆς πληρούμενον τὸ πνεῦμα σας ἀνεύρῃ τὴν ἐν τῷ βάθει της διαφυλασσομένην Ἀλήθειαν καὶ ἡ ψυχὴ ὑμῶν τελείως ἀποκαθαιρομένη τῶν ὑλικῶν δεσμῶν της διανύσῃ τὸ ταχύτερον τὴν ὁδὸν τὴν πρός Με καὶ τὸν Οἶκον Μου ἄγουσαν, ἵνα ἐν αὐτῷ ἀποκαθιστάμενοι ζήσητε μετ’ Ἐμοῦ καὶ ἐν Ἐμοὶ ζῶντες καὶ κατοικοῦντες ἐν Ἐμοὶ ἐπαναπαυθῆτε.

19/5/1936

1936

Ανάρτηση σε :

  • Facebook
  • X
  • LinkedIn
Updated on 3 Οκτωβρίου 2022
136| Ἐπὶ μακρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμὶ καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.138| Ὃ Ἐγὼ λαλῶ, Ἐμὸν Ρῆμα ἐστί.

Αφήστε μια απάντηση Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

© 2026 ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων | compiled by theosis.work

  • ΑΡΧΙΚΗ
  • Βασική Βιβλιογραφία
  • ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ…