Ἐν μέσῳ ὑμῶν καὶ πάλιν Εἰμί. Προσελθόντες πρός Με κατέχετε, ἃ μέχρι σήμερον λελάληκα ὑμῖν;
Πολλάκις συνήγαγον ὑμᾶς καὶ ἀπεκάλυψα ὑμῖν μέρος τῆς Ἀληθείας, ἣν κατέχω καὶ ἣν πρὸς τὸν κόσμον δι’ ὑμῶν καὶ ἄλλων, οὓς πρός Με ἑκάστοτε καλέσω, ἀποκαλύψω.
Συνηγμένοι νῦν ἐπὶ τῷ αὐτῷ, ὡς ἄλλοτε, συνενώσατε τὰς δυνάμεις ὑμῶν καὶ ὁδεύσατε ὡς εἷς ἄνθρωπος ἀπὸ κοινοῦ σκεπτόμενοι τὴν ὁδόν, ἣν ἐχάραξα ὑμῖν. Ἡ ὁδὸς αὕτη οὐκ ἔστιν ὁμαλὴ καὶ ἡ ἀτραπός, ἣν ἕκαστος ἐν ἐαυτῷ φέρει, ἄγει πρός Με διὰ διαφόρων κατευθύνσεων, ἀλλὰ πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπόν: Τῆς πλήρους ὑμῶν καταρτίσεως, ἵνα τελειοποιούμενοι, κατορθώσητε ἀφ’ ἑαυτῶν νὰ ἀποκαλύψητε τὴν ἑαυτῶν ἀτραπόν, ἥτις πρός Με ἄγει καὶ πρός Με εἴτε ἀπ’ εὐθείας, εἴτε διὰ σκολιῶν διόδων πρός Με διανοίγεται.
Μὴ νομίσητε, ὅτι ἀνιόντες καὶ ἐγκολπούμενοι τὰς πρὸς ὑμᾶς Ρήσεις Μου δύνασθε νὰ φθάσητε εἰς τὴν τελειότητα, ἣν παρ’ ὑμῶν προσδοκῶ, ἐὰν μὴ πρότερον ἕκαστος ἐξ ὑμῶν δὲν ἀνεύρῃ ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ ὑποστάσει διὰ τῆς πρὸς Ἐμὲ ἀνελίξεώς του τὴν πρός Με ἄγουσαν ὁδὸν καὶ συνδεθῇ πρότερον μετ’ Ἐμοῦ πνευματικῶς τε καὶ ψυχικῶς. Εἷς ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ἐπιφυλάσσεται καὶ ἰδιαιτέρα ἐσωτερικὴ μύησις, ἀνάλογος πρὸς τὴν πνευματικὴν καί ψυχικὴν αὐτοῦ ἀνέλιξιν καί τελειοποίησιν.
Ἕκαστος δὲ ἀναλόγως τῶν πνευματικῶν καὶ ψυχικῶν αὐτοῦ ἱκανοτήτων προικισθήσεται καὶ δι’ ἀναλόγων χαρισμάτων. Τὰ χαρίσματα δὲ ταῦτα πλεῖστα ὅσα ἐστίν. Ἕνα δὲ καὶ τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἐπιδιώκουν, τὴν διὰ τοῦ χαρίσματος ἑνὸς ἑκάστου ἀναγωγὴν καὶ τελειοποίησιν ὑμῶν καὶ δι’ ὑμῶν τὴν τοῦ ἀνατεθέντος εἰς ὑμᾶς ἔργου τοιαύτην, ἵνα ἐν καιρῷ καταστῇ προσωπικὸν κτῆμα οὐ μόνον ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ πάντων ὅσων ἐν μέλλοντι ἤθελον μυηθῆ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον.
Διὰ τοῦτο καλῶ ὑμᾶς, ἵνα ἀγωνισθῆτε δι’ ὅλων ὑμῶν τῶν δυνάμεων καὶ ἐπιτελέσητε ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον τὴν πραγματοποίησιν τοῦ σκοποῦ τοῦ ἔργου μου, ὅπερ ἐστίν: Ἡ ἐπανασύνδεσις τοῦ γηΐνου καὶ φθαρτοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν πνευματικόν, ἡ πλήρης διαφώτισις αὐτοῦ ἐκ τῆς πτώσεως αὐτοῦ πρὸς τὴν πρός Με ἄνοδον, ἡ ἐπανασύνδεσις αὐτοῦ μετ’ Ἐμοῦ, ἵνα ἐν τῇ διαρρεύσει τοῦ χρόνου ἀποκαλυφθῇ καὶ ἀποκατασταθῇ ἡ πλήρης Ἀλήθεια τῆς διακοπείσης Διδασκαλίας Μου καὶ συμπληρωθῶσιν ἅπαντα τὰ κενά, τὰ ἐν τῇ Γραφῇ διατυπούμενα καὶ ἡ ἤδη ἐκπεσοῦσα καὶ περὶ τὰ ὑλικὰ προσκεκολλημένη Ἐκκλησία Μου καταστῇ ὁ Πνευματικὸς Ἥλιος, ὁ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπηγάζων καὶ πρὸς σύμπαντα τὸν κόσμον ἐξαποστέλλων τὰς Ζειδώρους αὐτοῦ ἀκτῖνας.
Ἡ ἤδη δὲ νεκρὰ καὶ ἀπολιθωθεῖσα καὶ ἀπ’ Ἐμοῦ ἀπομακρυνθεῖσα Ἐκκλησία Μου καταστῇ ἡ Ζῶσα Ἐκκλησία τῆς Ἀληθείας καὶ Παγγνωσίας καὶ ὁ Ἀληθὴς Ναὸς τῆς πλήρους ἀποκαταστάσεως τοῦ τριαδικοῦ συστήματος ἐν τῷ Ἀπείρῳ χώρῳ τοῦ Ἀπείρου.
Ἐπὶ μακρὰ ἔτη προσέρχομαι καὶ νουθετῶ καὶ προτρέπω ὑμᾶς, ἵνα Μὲ ἀκολουθήσητε. Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἀπηρνήθη Με, ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς ἔπραξε ἐκεῖνο, ὅπερ θὰ ἠδύνατο νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ταχυτέραν τοῦ ἔργου Μου ἐν τῷ κόσμῳ ἀποκατάστασιν.
Ἀπ’ ἀλλήλων καὶ ἀπ’ Ἐμοῦ ἀπομακρυνθέντες, πολλάκις αἰτιᾶσθε ἀλλήλους καὶ ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ἐπιρρίπτει τὰς εὐθύνας πρὸς τὸν ἕτερον. Τὶς ὅμως κατ’ ἰδίαν καὶ ἐνώπιον τῶν ἄλλων ἀνεγνώρισεν, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἑτέρων πταίει, ἀλλ’ ἕκαστος ἐξ ὑμῶν κατ’ ἰδίαν καὶ μόνον ἕπταισε καὶ ὅτι ἕκαστος ἀφ’ ἑαυτοῦ καὶ μόνον ὑπέχει, τὴν εὐθύνην πρός τε ἑαυτὸν καὶ τοὺς ἄλλους καὶ κατὰ συγκυρίαν καὶ πρὸς Ἐμέ; Ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ὅθεν ἂς προσπαθήσῃ διὰ τῶν ἑαυτοῦ δυνάμεων καὶ διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς θελήσεώς του νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ νὰ ἀποβάλῃ τὰ ἐλαττώματά του καὶ διὰ τῆς αὐτοσκοπήσεως τοῦ ἰδίου ἑαυτοῦ του καὶ τῆς ἰδίας αὐτοῦ σκέψεως νὰ φθάσῃ εἰς τὴν τελειότητα ἐκείνην, δι’ ἧς νὰ συνδεθῇ ἀμεσώτερον μετ’ Ἐμοῦ καὶ διαφωτισθῇ, ἵνα ἀκολουθήσῃ τὴν πραγματικὴν ὁδὸν τῆς τελειοποιήσεώς του, τῆς πρὸς Ἐμὲ ἀγούσης.
Ἑνώσατε τὰς δυνάμεις ὑμῶν, καταστῆτε ἕκαστος ἐξ ὑμῶν κατ’ ἰδίαν φορεὺς τῶν Πνευματικῶν καὶ Ψυχικῶν Μου Ἐμπνεύσεων καὶ ἀναχθῆτε εἰς τὸ ὑψηλὸν πνευματικὸν ἐπίπεδον τῆς ἀναγωγῆς καὶ τελειοποιήσεως, ἥτις ἀρρήκτως θέλει συνδέσει ὑμᾶς πρὸς Ἐμέ, ὁπότε ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ἐξ ἰδίας αὐτοῦ ἀντιλήψεως καὶ κατανοήσεως θὰ δυνηθῇ νὰ ἀνεύρῃ ἐκ τῆς ἰδίας αὐτοῦ αὐτοσκοπήσεως τὸν βαθμὸν τῆς πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς ἀναλόγου προόδου καὶ μυήσεώς του.
Θέσατε τὰς βάσεις τοῦ ἔργου, τὰς ὁποίας ὑπηγόρευσα ὑμῖν, συνενωθῆτε ἀρρήκτως καὶ βαδίσατε μὲ ἀκράδαντον βεβαιότητα καὶ πίστιν, ὅτι πολὺ ταχέως θὰ φθάσητε εἰς τὸν πλήρη σκοπὸν τοῦ ἔργου, ὅπερ ἀνέθεσα εἰς ὑμᾶς νὰ φέρητε εἰς πέρας.
Μεθ’ ὑμῶν πάντοτε Εἰμὶ καὶ οὐδόλως ἀπ’ Ἐμοῦ ἀπομακρυνθῆτε, ἐὰν θέλετε αἱ προσδοκίαι ὑμῶν νὰ ἐπαληθεύσωσιν.
16/9/1952
