...
Skip to content
ΜΑΘΗΤΕΙΑ – Βάση Δεδομένων

ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων

  • ΑΡΧΙΚΗ
  • Βασική Βιβλιογραφία
  • ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ…
ΜΑΘΗΤΕΙΑ – Βάση Δεδομένων
ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων

ΦΑΡΑΧ - ΤΟΜΟΣ Α΄

181
  • 000| Εισαγωγή
  • 001| Ἐν μέσω ὑμῶν καὶ πάλιν Εἰμί.
  • 002| Ἄνεμος Θυελλώδης ἠγέρθη καὶ συμπαρέσυρε τὸ πᾶν.
  • 003|  Ὁ δυνάμενος ν’ ἀνέλθη ἂς ἀνέλθη.
  • 004| Ἐγώ Εἰμί. Ἀβυσσος ἐν ἀβύσσω καὶ Ἀρχὴ ἄνευ τέλους.
  • 005| Ἐγὼ Εἰμί τὸ Φῶς τὸ λάμπον ἐν τω Οὐρανώ καὶ μεταβάλλον τὸ σκότος εἰς ἡλιακὴν ἡμέραν.
  • 006| Ἡ Φύσις ὁλόκληρος ἄμορφος!
  • 007| Ἓν οἱονδήποτε φυτὸν ἀναπτύσσεται ἀναλόγως τῶν κλιματολογικῶν ὅρων καὶ τοῦ ἐδάφους, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καλλιεργηθή.
  • 008| Ὁ ἄνθρωπος τῆς προϊστορικῆς ἐποχῆς συνεκέντρου ἐν ἑαυτῷ ἁπάσας τὰς Πνευματικὰς Δυνάμεις, ἃς διὰ τῆς Ἐμφυσήσεως τοῦ Θείου Πνεύματος ἐκληρονόμησεν.
  • 009| Ὁ ἄνθρωπος παρεῖδε τὸν κύριον ἐπὶ τῆς γῆς προορισμόν του καὶ κατέπεσεν.
  • 010| Ὁ ἄνθρωπος κατέπεσεν ἐκ τοῦ ὕψους τῆς πνευματικῆς αὐτοῦ τελειότητος καὶ ἀγνότητος καὶ διὰ νὰ ἀνέλθη εἶναι ἀνάγκη νὰ διέλθη διαφόρους σταθμούς, προχωροῦντας εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πλήρους αὐτοῦ ἐξελίξεως καὶ τελειοποιήσεως.
  • 011| Ὁ ἄνθρωπος ἐκπεσὼν καὶ ἀπωλέσας διὰ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου καὶ διὰ τῶν μεσολαβουσῶν μεταβολῶν ἐν τε τῇ ζωῇ του καὶ τῇ γηΐνη ἐπιφανεία, τὴν ἀρχικὴν πνευματικήν του δύναμιν καὶ τὰς νῦν ὑπολανθανούσας ψυχικὰς ἰδιότητας…
  • 012| Ὁ ἄνθρωπος ἀπεμακρύνθη τοῦ κυρίου προορισμοῦ του καὶ ἐλησμόνησε τὸν Θεόν του.
  • 013| Ὁ ΘΕΟΣ ὁ ΑΠΡΟΣΩΠΟΣ, ὁ ΑΝΑΡΧΟΣ καὶ ΑΪΔΙΟΣ, πρὸς σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου κατῆλθεν εἰς τὴν γῆν καὶ ΕΝΕΣΑΡΚΩΘΗ.
  • 014| Ὁ Ἥλιος τοῦ Φωτὸς καὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τοῦ κόσμου ἐγεννήθη ὡς ὁ ἔσχατος τῶν ἀνθρώπων επὶ τῆς γῆς.
  • 015| Οἱ αἰῶνες παρῆλθον ἔκτοτε, χωρὶς τὸ Ἔργον τοῦ Ἰησοῦ νὰ ἐμπεδωθή ἐν μέσω τῆς ἀνθρωπότητος.
  • 016| Οὐδεὶς ἄλλος πλὴν ὑμῶν ἀκούει ἀπ’ εὐθείας τῆς Φωνῆς Μου.
  • 017| Ἐὰν προτρέπω ὑμᾶς νὰ κραταιωθῆτε ἐν τω ἀγῶνι τῆς ζωῆς καὶ καθ’ ὑμῶν αὐτῶν, τὸ πράττω διὰ νὰ τελειοποιηθῆτε ἐν πᾶσιν.
  • 018|   Οὐδεὶς ποτὲ ἐπικαλεσθεὶς τὴν Θείαν Ἐπέμβασιν καὶ Ἀρωγὴν ἔμεινεν ἄνευ βοηθείας.
  • 019| Ὁ Ἰησοῦς ὅταν κατενόησε τὸν Μέγα Αὐτοῦ ἐπὶ γῆς προορισμὸν καὶ τὴν μεγάλην ἐν τω κόσμω Ἀποστολήν Του, μετέβη εἰς τὴν ἔρημον…
  • 020| Τὸ πρώτιστον ἐκ πάντων τῶν καθηκόντων…
  • 021| Οἱ ἐν τω σκότει κατακείμενοι ἐζήτησαν Φῶς, ὅπως ἴδωσι τὸ Φῶς τῆς Ἡμὲρας.
  • 022| Ἵνα τί ἡ Ψυχὴ ὑμῶν θλίβεται καὶ πληροῦται πικρίας;
  • 023| Εὑρίσκομαι ἐν τω μέσω ὑμῶν καὶ καθορῶ ὑμᾶς τεταραγμένους.
  • 024| Πάρειμι καὶ ὑμεῖς ἐν Ἐμοὶ ἐν ἀνυποκρίτω ἀγάπη, ἵνα τὴν Ἀγάπην Μου ὁλοκληρωτικῶς κτήσητε.
  • 025|   Τέκνα Μου ἀγαπητά, χαίρω ἐν ὑμῖν κείμενος πρὸς τοὺς πρός Με προσατενίζοντας καὶ τοῖς συναισθήμασιν ὑμῶν ὑπεραίρομαι, ἵνα πλειότερον τὸ Φῶς Ἐμοῦ προσδεχθῆτε.
  • 026| Ὁ Οὐρανὸς μειδιᾶ!
  • 027| Πόσος χρόνος διέρρευσεν ἀπὸ τῆς τελευταίας ὑμῶν συνεδρίας, καθ’ ἣν ἀπὸ κοινοῦ ἐκαλὲσατέ Με;
  • 028| Ἀρχὴ καὶ Τέλος ἄνευ σταθμοῦ. Κορυφὴ ἄνευ κρηπιδώματος καὶ Ζωὴ ἄνευ θανάτου.
  • 029| Δὲν δύναμαι ἀπὸ σήμερον νὰ καθορίσω τὰ ἀποτελέσματα τῆς προόδου τοῦ ἔργου ὑμῶν, διότι ταῦτα θὰ ἐξαρτηθῶσιν ἐκ τῶν ἐνεργειῶν καὶ τοῦ ζήλου ὑμῶν.
  • 030| Ἐγὼ Εἰμι μεθ’ ὑμῶν.
  • 031| Μὴν ἀποδειλιᾶτε ἐν τῇ ἐξελίξει τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀνέθεσα ὑμῖν.
  • 032| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν.
  • 033| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν. Εἰρήνη ὑμῖν.
  • 034| Ὅπου ὁ ὀφθαλμὸς ὑμῶν ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία.
  • 036| Εἰμί ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν καὶ ἐπισκοπῶ τὰς ὑμῶν καρδίας καὶ ἐπιμελοῦμαι ὑμῶν, ὡς ἐπιμελεῖται ὁ βοσκὸς τοῦ ποιμνίου αὐτοῦ.
  • 037| Εἰμι ἐν τω μέσω ὑμῶν. Ἔλθετε πρός Με.
  • 038| Τὸ πρώτιστον τῶν ἁπάντων καθῆκον ὑμῶν ἔστω ἡ Ἀγάπη καὶ ἀδελφικὴ συνένωσις ὑμῶν πρὸς διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος, ὅστις ἤδη σᾶς ἀνετέθη ἐν μέτρω τῶν δυνάμεων ὑμῶν.
  • 039| Ἐπέρχεται ὥρα, καθ’ ἣν οἱ ἀκολουθήσαντές Με ἀθυμήσουσιν.
  • 040| Ἀφ’ ὑμῶν ἡ εἰρήνη ἀπέπτη καὶ ἡ γαλήνη ἐξεβλήθη τῶν καρδιῶν ὑμῶν.
  • 041| Ἐγὼ Εἰμί ἡ Ἀλήθεια. Ἐγὼ Εἰμί ἡ Ἀγάπη τοῦ κόσμου καὶ παντὸς ­Κόσμου.
  • 042| Θαρρεῖτε. Εἰμὶ ἐν τῷ μέσῳ ὑμῶν καὶ ἐπισκοπῶν ὑμᾶς καὶ τὰ βήματά σας κατευθὺνω πρὸς τὰς τρίβους Μου, ἐν αἷς εἰσδεχθεῖτε τὴν Ἀλήθειαν, τὸ Φῶς, τὴν Αγάπην.
  • 043| Ἕκαστον φαινόμενον εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς αἰτίας καὶ ἐξικνοῦντες ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος καταλήγομεν εἰς τὴν Ὑπερτάτην Αἰτίαν τῶν πάντων.
  • 044| Ἐγὼ Εἰμί μεθ’ ὑμῶν.
  • 045| Προσέλθετε πρός Με πάντες οἱ ζητοῦντες ν’ ἀναχθῆτε εἰς τοὺς Κόσμους τοῦ Φωτὸς καὶ τῆς Δόξης Μου.
  • 046| Ἔλθετε πρός Με, τέκνα Μου ἀγαπητά, ἵνα ἐξαχθῆτε ἐκ τῆς δίνης τῶν κυμάτων τῆς νηνεμούσης θαλάσσης, ἣν ὑμεῖς καθορᾶτε τεταραγμένην.
  • 047| Ὁ Ἀδελφός σου. Εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Παντοδυνάμου θεοῦ τὸ Ὄνομά Μου ἐπικυρῶ.
  • 048| Μεθ’ ὑμῶν Εἰμί πάντοτε καὶ ἐσαεί, ἄλλοτε μὲν πλησιάζων ὑμᾶς, ἄλλοτε δὲ ἀπομακρυνόμενος, ἀναλόγως τοῦ ζήλου, ὃν πρὸς τὸ Ἔργον Μου ἐπιδεικνύετε.
  • 049| Ἡ Ψυχὴ ὑμῶν ἐπληρώθη ἀθυμίας τοιαύτης, ὥστε ἡ κεφαλὴ ὑμῶν νὰ καταστῇ βαρεῖα καὶ οἱ πόδες καὶ αἱ χεῖρες ὑμῶν ἀδρανεῖς.
  • 050| Θὰ μὲ εὕρητε πάντοτε τοσοῦτον πρόθυμον νὰ συμβάλλω εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἔργου…
  • 051| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ φθάση εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμού αὐτοῦ διὰ νὰ κατορθώση νὰ ἀπαλλαγῆ τῶν συγκρατουσῶν αὐτὸν ἐν τω παρόντι κόσμω ἀδυναμιῶν, ἀνάγκη νὰ παλαίση.
  • 052| Ὅσον φαίνεται καὶ ἂν προσπαθῆτε εἶναι δύσκολον ν’ ἀποβάλλητε τὴν ἀπαισιοδοξίαν, νὰ καταστήτε ἱκανοί, ὅπως ἀντιμετωπίσητε τὰς περιστάσεις, αἵτινες σᾶς περιστοιχοῦν.
  • 053| Ἐν τῆ ἀποθαρρυμένη ψυχῆ ὑμῶν προσπαθὼ ν’ ἀναρριπίσω τὸ μόλις διατηρούμενον καὶ ὑποκαῖον πῦρ.
  • 054| Ἐρώτησις: Δυνάμεθα νὰ προσφέρωμεν βοήθειαν τινα εἰς τὸν τυφλὸν παῖδα;
  • 055| Οὐδεὶς ποτὲ ἐπεκαλέσθη Με καὶ οὐκ ἦλθον αὐτῶ Ἀρωγὸς καὶ οὐδεὶς ἔκρουσε τοὺς Πνευματικοὺς πυλώνας καὶ δὲν ἠνοίχθησαν αὐτῶ Καινοὶ Κόσμοι, Καινῶν ἐμπνεύσεων.
  • 056| Ἐγὼ Εἰμί, Ἐγὼ λαλῶ.
  • 057| Οἱ ἐνιαυτοὶ διαδέχονται τοὺς ἐνιαυτούς, καὶ οἱ ἄνθρωποι τοὺς ἀνθρώπους, τὸν Ἄναρχον ὅμως οὐδεὶς διαδέχεται.
  • 058|  Οἱ ποθοῦντες Με ἐν καθαρᾶ καρδία οὗτοι ὄψονταί Με καὶ πρός Με ἐλεύσονται.
  • 059| Ἡ Ἀγάπη εἶναι ἐκ τῶν πρωτίστων καθηκόντων παντὸς ἀκολούθου Μου.
  • 060| Ἀγαπάτε ἀλλήλους, ἵνα Ἐμὲ φιλήσητε.
  • 061| Πιστεύετε, ἵνα ἴδητε ἐκπληρουμένους τοὺς πόθους ὑμῶν…
  • 062| Ἡ ὁδὸς τῆς Ἀληθείας εὑρίσκεται πρὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν.
  • 063| Πρὸ πόσου χρόνου ἐπικοινωνῶ μεθ’ ὑμῶν καὶ οὐκ ἐγνώκατέ Με;
  • 064| Οἱ πρός Με ἐρχόμενοι μετὰ Πίστεως καὶ Ἀγάπης καὶ Ἀφοσιώσεως λαμβάνουσιν ἐκ τοῦ Φωτός…
  • 065| Ἀγαπάτε ἀλλήλους, ὡς ὁ Πατὴρ ἠγάπησε τὸν Υἱὸν Αὐτοῦ καὶ πάσας τὰς ἐξ Αὐτοῦ ἀπορρεούσας Ἐξουσίας.
  • 066| Αἱ ὑποδείξεις Μου δὲν ἀφορούν μόνον ὑμᾶς, ἀλλὰ καὶ πάντας ὅσοι σχετίζονται μὲ αὐτάς.
  • 067| Τί ἐστίν Ἀλήθεια;
  • 068| Εἴκοσι περίπου αἰῶνες συμπληροῦνται, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἔν τινι φάτνη τῶν ἀλόγων εἶδε τὸ φῶς τὸ ἄσημον βρέφος τῆς Μαρίας.
  • 069| Ἄφετε τὰς Ψυχὰς ὑμῶν νὰ ἐνωτισθῶσιν ἐκ τῶν Ναμάτων τῆς Σοφίας.
  • 070| Ὁ ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον ἀγνοεῖ τὸν προορισμὸν αὐτοῦ.
  • 071| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, ἵνα διΐδητε τὸ Φῶς τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Γνώσεως, τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευόμενον.
  • 072|  Οἱ ὁρίζοντες, οἵτινες διανοίγονται πρὸ ὑμῶν, εἶναι Ἀτέρμονες.
  • 073| Ὁ ζῆλος ὑμῶν πρός Με οὐδόλως ἐξεκαύθη.
  • 074| Οἱ πρός Με προσερχόμενοι λήψονται τῆς Αἰωνίου Ζωῆς.
  • 075|  Θὰ σᾶς κάμω μίαν μικρὰν εἰσήγησιν, τί δέον ν’ ἀκολουθήσητε, ἵνα φθάσητε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς πραγματικῆς ὁδοῦ τῆς Ἀληθείας…
  • 076|  Ὑπέδειξα ὑμῖν τὸν τρόπον, δι’ οὗ ἕκαστος θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπικοινωνήσῃ μετὰ τοῦ Πνευματικοῦ Κόσμου…
  • 077| Ἐρώτησις.
  • 078|  Οἱ προσδεχθέντες τὴν Ἀλήθειαν καὶ ταύτην ληψάμενοι ἕξουσι τοὺς καρποὺς αὐτῆς ἐν τῆ ἐκπονήσει αὐτῆς.
  • 079| Ἡ Ζωὴ εἶναι Ἄπειρος, ὅπως καί τὸ Σύμπαν.
  • 080| Ὁ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς ἀνθρωπότητος κατελθὼν καὶ ἐνσαρκωθεὶς ἐν τῶ ταπεινῶ ὑλικῶ περιβλήματι Ἰησοῦς…
  • 081| Ἀπὸ τοῦ τάφου τὴν σκοτεινὴν καὶ ζοφώδη πλάκα, κάτωθεν τῆς ὁποίας ἐτέθη τὸ Σῶμα τοῦ σταυρωθέντος Ἰησοῦ…
  • 082| Ὁ θερισμὸς ἐγγύς ἐστι.
  • 083| Τί ἐρῶ ὑμῖν καὶ εἰσακουσθήσεται; Μήτοι τὰ ὦτα ὑμῶν οὐκ ἐνωτίσθησαν τῶν Ἀρρήτων Ρημάτων τῆς Ἀληθείας;
  • 084| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμι καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 085| Μεθ’ ὑμῶν Εἰμι, ὅταν δὲ μεθ’ ὑμῶν Εἰμι οὐδεὶς καθ’ ὑμῶν.
  • 086| Ὁ θερισμὸς ἐγγύς ἐστίν. Τίς ὅμως ἐγκαταλείψει τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήσει Ἐμὲ…
  • 087| Ὑπερὰνω ὑμῶν ἵσταται ὁ κατευθύνων τὰ βήματα ὑμῶν ἐν τῆ ὁδῶ τῆ ἀγούση πρὸς Αὐτόν.
  • 088| Οἱ πάντες ἀναζητοῦσι Με, ἀλλ’ οὐδεὶς πρός Με προσῆλθεν ἐν πλήρει μετανοία, ἀποσκορακίζων ἀπ’ αὐτοῦ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον καὶ περιβαλλόμενος τὸν νέον.
  • 089| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν.
  • 090| Μακράν, πολὺ μακρὰν τῶν ἀνθρώπων ἀνεγείρεται ὁ Ναός Μου.
  • 091| Διὰ νὰ ἀνέλθη τις εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὅρους, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁπλίση τοὺς πόδας του διὰ τῶν καταλλήλων ὑποδημάτων…
  • 092| Ἐρώτησις: Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁδηγοὶ μὴ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἀντενεργὸν δύναμιν…
  • 093| Ἐρώτησις: Ποῖος ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου;
  • 094| Ὁ ἐπιδιώκων ν’ ἀνέλθη τοῦ ὅρους τὴν κορυφὴν καὶ νὰ στεγασθῆ ὑπὸ τὴν κατοικίαν τοῦ Ὑπάτου Ἄρχοντος τοῦ Κόσμου…
  • 095| Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἔγνωκέ Με, ἂν καὶ μεθ’ ὑμῶν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον Εἰμι;
  • 096| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ κατορθώση ν’ ἀνέλθη ὑψηλότερον πρὸς τὴν Πηγὴν τῆς Ἀληθείας…
  • 097| Ὁ Πατήρ, ὁ Θεῖος Λόγος, ὁ Υἱός, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Παράκλητος, ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου, ὁ Θεὸς ἢ Ἰεχωβᾶ εἶναι ΕΝ καὶ τὸ αὐτό…
  • 098| Ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου εἶναι ἡ Ὑπερτάτη Διανόησις…
  • 099|  Καθῆκον παντὸς Πνευματικοῦ Διδασκάλου, ἀνήκοντος εἰς τὴν Ἀνωτάτην Πνευματικὴν Ἀρχήν…
  • 100| Ἰησοῦς Χριστός. Ὁ ἐν τῇ γῇ ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἐν σαρκὶ ἐληλυθώς, ἵνα διὰ τοῦ Αἵματος Αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ ἐκπλύνη τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.
  • 101| Οἱ ἀπ’ Ἐμοῦ ἀπομακρυνόμενοι, οἱ ἀπ’ Ἐμοῦ ἀποσχισθέντες…
  • 102|  Διανοίξατε τοὺς πνευματικοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν…
  • 103| Οἱ ἐπιθυμοῦντες ὅπως ἀκολουθήσωσι Ἐμὲ καὶ τὸ ἔργον Μου, ἀνάγκη νὰ ἀφοσιωθῶσιν εἰς Ἐμὲ καὶ αὐτὸ μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης.
  • 104| Ὁ χρόνος παρέρχεται ἀνεπιστρεπτεί.
  • 105| Ὁ ἐν τῶ κόσμω καὶ ὑπὲρ τὸν κόσμον καὶ ἐκ τοῦ κόσμου πληρῶν τὰ πάντα.
  • 106| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμὶ καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 107| Ἐγὼ Εἰμὶ ὁ ἀνεγείρων καὶ ἀνοικοδομῶν. Ἐγὼ ὁ καταρρίπτων καὶ κατασυντρίβων.
  • 108| Ἡ δόξα ὑμῶν Δόξα Ἐμοῦ ἐστι, διότι ἡ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευομένη Δόξα ἡ περιβάλλουσα ὑμᾶς καθιστᾶ ὑμᾶς δεδοξασμένους.
  • 109| Ἡ ζωὴ παντὸς ἀνθρώπου ἐν δοκιμασίαις τελευτήσει, ἵνα τελει­ό­τερος καταστῆ…
  • 110| Τὰ πάντα μεταλλάσσουσι μορφήν, τὰ πάντα διαμορφοῦνται, παραλλάσσωσι, ἔρχονται ἐξελισσόμενα ἐν τῶ φθαρτῶ κόσμω καὶ ἀντιπαρέρχονται, ἀλλ’ ἓν μένει Ἅφθαρτον καὶ Ἀναλλοίωτον, ­ὁ Χρόνος καὶ ἡ Αἰωνιότης.
  • 111| Ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ φθάση εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμοῦ του ὀφείλει νὰ ἀνεύρη τὴν ἀτραπόν, τὴν ὁδηγοῦσαν εἰς αὐτόν.
  • 112| Οὐδεμία πρόοδος ἐγένετο ὑμῖν ἄχρις σήμερον.
  • 113| Ὁ Ἀναλλοίωτος καὶ Ὑπέρτατος Νόμος, ὁ διέπων τὸν κόσμον ὁλόκληρον, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται πρὸ ἀμνημονεύτων αἰώνων ὁ αὐτός.
  • 114| Φῶς Ζωῆς Ἐγὼ Εἰμί.
  • 115| Ὁ ἀναζητῶν Ἐμὲ τάχιον εὑρήσει Με, καὶ ὁ εὑρῶν Με ἐπαναπαυθήσεται ἐν Ἐμοί, ὡς κἀγὼ ἀναπαύσω αὐτόν.
  • 116| Ἀνέλθετε ὕπερθεν τοῦ γηΐνου κόσμου πνευματικῶς καὶ ψυχικῶς.
  • 117| Ἀνέλθετε πρός Με οὐ μόνον πνευματικῶς ἀλλὰ καὶ ψυχικῶς.
  • 118| Οἱ πιστοὶ πρός Με ἂς προσέλθωσιν. Οἱ ἐκλεκτοὶ ἂς ὀφθῶσι τὴν Βασιλείαν Μου.
  • 119| Διανοίξατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ὁραματισθῆτε τὸν Κόσμον Μου, τὸν Κόσμον τῆς Ἀληθείας, τὸν Κόσμον τῆς Θείας Δικαιοσύνης.
  • 120| Ἡ ζωὴ ὑμῶν ἂς μὴ διέρχηται ἀσκόπως.
  • 121| Ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἔστω ὡς ἡ δεξαμενὴ ἡ εἰσδεχομὲνη τὸ ὕδωρ.
  • 122| Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν παρωχημένων αἰώνων, ἀπὸ τὰς ἐσχατιὰς τοῦ Ἀπείρου εἷς Φαεινὸς Ἥλιος ἐπέλαμπεν, φωτίζων τὸ διάστημα.
  • 123| Tὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται, ἀλλὰ οἱ λόγοι Μου οὐ μὴ παρέλθωσιν.
  • 124| Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς ὑμῶν διαρρέει.
  • 125| Ἐγὼ Εἰμὶ τὸ Φῶς καὶ ἡ Ἀλήθεια.
  • 126| Συνήγαγον ὑμᾶς ἐπὶ τῶ αὐτῶ, ἵνα ἀπὸ κοινοῦ συσκεπτόμενοι ἀκολουθήσητε τὸν δρόμον, ὃν ἐχάραξα ὑμῖν κατὰ τὸ παρελθόν.
  • 127| Πηγὴν Ζωῆς δωρῶ ὑμῖν. Ἐγὼ Εἰμὶ ἡ Πηγή, ἐξ ἧς ἀναβλύζουσιν οἱ ποταμοί.
  • 128| Ἀνέλθετε μετ’ Ἐμοῦ τὰς ὑπωρείας τοῦ ὅρους καὶ προσεγγίσατε τὴν κορυφήν.
  • 129| Συντρίψατε τοὺς ὑλικοὺς δεσμοὺς τῆς ψυχῆς ὑμῶν καὶ ἐκ τῶν συντριμμάτων αὐτῆς ἀνοικοδομήσατε τὸν Ναόν Μου.
  • 130| Ἀρχὴ τοῦ Κόσμου ὁ Θεός, Θεὸς δὲ ὡς Ἀρχὴ τοῦ κόσμου πᾶσαν Ἀρχὴν ἐν Ἑαυτῶ περικλείει καὶ πᾶσα ἀρχὴ ἐκ τοῦ κόσμου προελθοῦσα τὸν Θεὸν ὡς ἀρχὴν ἔχει.
  • 131| Ἐν Ἀρχῆ τοῦ κόσμου καὶ πρὶν ἢ ὁ κόσμος ἐν τῆ ὑλικῆ αὐτοῦ ὑποστάσει ἐμφανισθῆ ὑπῆρχεν ὁ Θεός.
  • 132| Ἐγὼ Εἰμί. Τὶς Ἐγώ;
  • 133| Ἐν μέσῳ ὑμῶν Εἰμί.
  • 134| Ἐνωτισθῆτε τῶν λόγων τῆς Ἀληθείας καὶ ἀναβλὲψατε ἐν τῶ σκότει, ἵνα ἀνεύρητε τὴν ὁδὸν αὐτῆς.
  • 135| ΑΔΩΝΑΪ – ΕΛΩΪΜ – ΑΡΙΕΛ – ΖΕΩΒΑ.
  • 136| Ἐπὶ μακρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν Εἰμὶ καὶ οὐκ ἔγνωτέ Με.
  • 137| Πᾶς ὁ πρός με προσερχόμενος ἐν Ἐμοὶ ἐπαναπαυθήσεται.
  • 138| Ὃ Ἐγὼ λαλῶ, Ἐμὸν Ρῆμα ἐστί.
  • 139| Ὁ θέλων μετ’ Ἐμοῦ κατοικεῖσαι, ποιήσεται τὴν καρδίαν αὐτοῦ οἶκον καὶ κατοικήσει ἐν αὐτῆ μετ’ Ἐμοῦ.
  • 140| Ἰδοῦ καὶ πάλιν μετὰ τόσον μακρὸν χρόνον ἐν μέσω ὑμῶν. Ἰδοῦ καὶ πάλιν ἐν μέσω ὑμῶν, ὡς Πατήρ, ὡς Ἀδελφὸς καὶ ὡς Διδάσκαλος.
  • 141| Εἰς προγενεστέρας ἐπικοινωνίας μεθ’ ὑμῶν πολλάκις συνέστησα ὑμῖν, ἵνα Ἐμὲ ἀκούητε καὶ τοὺς Λόγους Μου ἀκολουθῆτε, διότι Ἐγὼ Εἰμὶ ἡ ὁδός, ἡ πρὸς τὴν Ἀλήθειαν ἄγουσα.
  • 142| Ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἀπεχωρίσθητε ἀλλήλων καὶ Ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν.
  • 143| Ἐγὼ πάντοτε μεθ’ ὑμῶν Εἰμί.
  • 144| Ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον ἐγκατέλειψάς Με καὶ ἀπεμακρύνθης ἀπ’ Ἐμοῦ, ἀλλ’ Ἐγὼ οὐκ ἐγκατέλειψά σε.
  • 145| Παρ’ ἡμῖν οὐκ ἐστὶν ἐνιαυτὸς οὐδὲν χρόνος.
  • 146| Ἐπ’ Ἐμοῦ πάντες οἱ πιστεύοντες ἐπαναπαυθήσονται.
  • 147| Ἐν Ἐμοὶ πάντες οἱ προσερχόμενοι ἀσπαστοὶ γίγνονται.
  • 148| Ὕψωσε τοὺς ὀφθαλμούς σου πρὸς Ἐμέ.
  • 149| Ἐν Ἐμοὶ τὸ Φῶς καὶ τὸ ἐξ Ἐμοῦ Φῶς πηγάζον τὸν κόσμον φωτίζει.
  • 150| Ὁ ἔχων πρὸς Ἐμὲ ἐστραμμένην τὴν διάνοιάν του οὐ φοβηθήσεται, ἀλλὰ κατισχύσει.
  • 151| Ἡ ἐν τῆ γῆ διαβίωσις ἐστὶ κονίστρα πάλης, ἧς νικητὴς ἔσεται ὁ δεδοκιμασμένος καὶ ἄξιος παλαιστής.
  • 152| Ἐν μέσω ὑμῶν πάντοτε Εἰμί. Λαλὼ πρὸς ὑμᾶς ὡς νήπια, πρός Με προσελθόντα καὶ οὐκ ἀπογαλακτισθέντα.
  • 153| Ἐν μέσω ὑμῶν πάντοτε Εἰμί.
  • 154| Τὶς ὁ ἐπικαλῶν Με, Κύριε, Κύριε πρόσελθε πρός Με, καὶ οὐ πάρειμι παρ’ αὐτῶ;
  • 155| Ἀπεμακρύνθητε ἤδη ἀπ’ Ἐμοῦ καὶ εἰς μάτην ἀναζητῶ ὑμᾶς εἰς τὰς τρίβους τῆς ὁδοῦ, ἣν ἐχάραξα ὑμῖν, ἵνα ἀκολουθοῦντες ταύτην ἀναχθῆτε εἰς τὸν ἀληθῆ προορισμὸν τῆς ζωῆς ὑμῶν.
  • 156| Πᾶς ὁ Ἐμὲ γιγνώσκων καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀτραπὸν γιγνώσκει ἀφ’ ἑαυτοῦ, ὡς μετ’ Ἐμοῦ συνδεόμενος καὶ ἐν αὐτῆ ὑπ’ Ἐμοῦ καθοδηγούμενος.
  • 158|   Παρῆλθον ἔτη πολλά. Ἡ κεφαλὴ ὑμῶν ἐλευκάνθη.
  • 157| Δύναμιν ἔσωθεν λαβόντες καὶ πρός Με ἐνατενίζοντες ἀνυψωθῆτε.
  • 159| Οὐδεὶς τὸν Θεὸν ὤφθη καὶ οὐδεὶς τὴν Ἀλήθειαν ἔγνωκεν, ἂν μὴ ἐκλήθη Ἄνωθεν.
  • 160| Ἐν μέσω ὑμῶν καὶ πάλιν Εἰμί.
  • 161| Μεθ’ ὑμῶν πάντοτε ἀπὸ μακροῦ Εἰμί. Ἀλλ’ ὑμεῖς μετ’ Ἐμοῦ πρὸ πολλοῦ οὐκ ἔστε.
  • 162| Πάντοτε μεθ’ ὑμῶν Εἰμί.
  • 163|  Τίς ὁ ἀκολουθῶν Με;
  • 164| Τὸ Φῶς τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπηγάζον οὐκ ἔστι φῶς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλὰ Φῶς ἐκ τοῦ Κόσμου Μου. Καὶ ὁ Κόσμος Μου οὐκ ἔστι κόσμος φθορᾶς, ἀλλ’ Ἀφθαρσίας.
  • 165| Ἐντὸς τοῦ τρίβου τῆς ζωῆς ὑμῶν ἀτασθαλίαι ὑπάρχουσιν.
  • 166| Οἱ πρός Με προσκείμενοι οὐκ ἀπομολυθήσονται…
  • 167| Τὸ Φῶς εἶναι ὁ Ἀκοίμητος ὀφθαλμὸς τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοῦ Ἀπείρου Κόσμου.
  • 168| Τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας πρὸ πολλοῦ ἐχάραξα ὑμῖν.
  • 169| Ὁ προορισμὸς ὑμῶν ἔστω ὁ διηνεκὴς ἀγών.
  • 170| Ὅσον τις εἶναι ἤρεμος, κατὰ τοσοῦτον αἱ Πνευματικαὶ Δυνάμεις εὑρίσκουν προσφορώτερον ἔδαφος διὰ νὰ ἐπικοινωνήσουν.
  • 171| Ἔν Ἐμοί ἐστιν ἡ Ἀλήθεια καὶ ὁ τὴν Ἀλήθειαν πιστεύων οὗτος δεδικαὶωται.
  • 172| Εἰς τὸν φθαρτὸν τοῦτον κόσμον τῆς ὕλης τὰ πάντα παρέρχονται καὶ ἀντιπαρέρχονται.
  • 173| Σχετικῶς μὲ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν…
  • 174| Πολλοὶ παρ’ Ἐμοῦ ἐκλήθησαν, ἀλλ’ ἐλάχιστοι προσέτρεξαν εἰς τὴν Φωνήν μου.
  • 175| Οἱ πρός Με προσκείμενοι, ἂς ἀτενίσωσι εἰσέτι μίαν φορὰν πρὸς Ἐμέ.
  • 176| Ἳνα τί ἡ ψυχὴ ὑμῶν βαρύθυμός ἐστι καὶ μελαγχολική;
  • 177| Πνεῦμα ὁ Θεὸς καὶ οἱ πιστεύοντες Αὐτὸν ἐν Πνεύματι καὶ Ἀληθεία δεῖ προσκυνεῖν.
  • 178| Οἱ ἐν τῶ κόσμω μύσται…
  • 179| Ὅπως ἐν τῶ φυσικῶ κόσμω ὑφίστανται τὰ διάφορα πλανητικὰ συστήματα…
  • 180| Ἐγὼ Ὁδηγός Εἰμι τῶν ἐπιζητούντων Με. Τὸ Ἒλεός Μου ἐπὶ ­παντὶ ἀνθρώ­πω ἐπέρχεται καὶ τὰς ψυχὰς καθαγιάζει τῶν εἰς Ἐμὲ κατα­φευγόντων.
  • 333| ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

27
  • ΝΑ01| Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
  • ΝΑ03| Η ΠΙΣΤΙΣ
  • ΝΑ04| ΠΕΡΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
  • ΝΑ05| ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ
  • ΝΑ06| Η ΕΠΙΜΟΝΗ
  • ΝΑ07| Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ
  • ΝΑ08| Η ΥΠΟΜΟΝΗ
  • ΝΑ09| Η ΘΕΛΗΣΙΣ
  • ΝΑ10| ΛΥΠΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ
  • ΝΑ11| ΤΟ ΔΑΚΡΥ
  • ΝΑ12| Η ΑΙΔΩΣ
  • ΝΑ14| Ο ΣΤΕΝΑΓΜΟΣ
  • ΝΑ15| Ο ΓΕΛΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΙΔΙΑΜΑ
  • ΝΑ17| Η ΕΚΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ18| ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΑ ΑΠΟΠΝΕΥΜΑΤΩΣΙΣ
  • ΝΑ19| ΤΟ ΔΕΟΣ
  • ΝΑ20| ΔΙΑΙΣΘΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑΙΣΘΗΣΙΣ
  • ΝΑ21| Ο ΜΕΣΑΖΩΝ
  • ΝΑ23| ΤΑ ΥΔΑΤΑ
  • ΝΑ24| ΦΥΣΕΙΣ – ΒΑΘΜΙΔΕΣ – ΕΞΕΛΙΞΙΣ
  • ΝΑ25| Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ26| ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ – Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
  • ΝΑ27| Η ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ – ΣΤΑΥΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ
  • ΝΑ13| Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ
  • ΝΑ22| ΤΟ ΣΤΕΡΕΩΜΑ
  • ΝΑ02| ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ
  • ΝΑ16| Η ΛΗΘΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟΝ

Η ΚΛΕΙΣ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

6
  • ΚΨΔ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΚΨΔ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΚΨΔ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΚΨΔ04| ΜΕΡΟΣ Δ΄
  • ΚΨΔ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΚΨΔ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄

Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

4
  • MK01| Η ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΑ, Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΙ Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  • ΜΚ02| ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ – ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΜΚ03| ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ – ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΜΚ04| ΤΑΞΕΙΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

13
  • ΣΤΕ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΣΤΕ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΣΤΕ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΣΤΕ04| ΜΕΡΕΟΣ Δ΄
  • ΣΤΕ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΣΤΕ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄
  • ΣΤΕ07| ΜΕΡΟΣ Ζ΄
  • ΣΤΕ08| ΜΕΡΟΣ Η΄
  • ΣΤΕ09| ΜΕΡΟΣ Θ΄
  • ΣΤΕ10| ΜΕΡΟΣ Ι΄
  • ΣΤΕ11| ΜΕΡΟΣ ΙΑ΄
  • ΣΤΕ12| ΜΕΡΟΣ ΙΒ΄
  • ΣΤΕ13| ΜΕΡΟΣ ΙΓ΄

ΘΕΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

7
  • ΘΑΔ01| ΜΕΡΟΣ Α΄
  • ΘΑΔ02| ΜΕΡΟΣ Β΄
  • ΘΑΔ03| ΜΕΡΟΣ Γ΄
  • ΘΑΔ04| ΜΕΡΟΣ Δ΄
  • ΘΑΔ05| ΜΕΡΟΣ Ε΄
  • ΘΑΔ06| ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄
  • ΘΑΔ07| ΜΕΡΟΣ Ζ΄

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ [ΦΑΡΑΧ Β΄]

2
  • ΠΝΛ01| ΥΛΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΙΣ
  • ΠΝΛ02| ΦΥΣΙΚΟΝ ΑΠΕΙΡΟΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΑΠΕΙΡΟΝ
View Categories

121| Ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἔστω ὡς ἡ δεξαμενὴ ἡ εἰσδεχομὲνη τὸ ὕδωρ.

6 min read

Ὕδωρ δι’ αὐτὴν ἔστω τὸ Ὕδωρ τῆς Ζωῆς, τῆς ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευομὲνης καὶ τὸν κόσμον ὁλόκληρον πληρούσης. Διὰ νὰ καταστῆτε ὅμως ἱκανοί, ἵνα συγκεντρώσητε ἐν ἑαυτοῖς τὸ Ὕδωρ τοῦτο, ἀνάγκη νὰ κατανοήσητε τὴν Ζωήν, τὴν ἐξ Ἐμοῦ ἐκπηγάζουσαν, πρὸς Σύμπαντα τὸν κόσμον προσφερομένην καὶ πρὸς Ἐμὲ καὶ πάλιν ἐπανερχομένην.

Ἡ Ζωὴ αὕτη πλήρης Φωτὸς ἐκ τῆς Ἀκενώτου Ἑστίας τοῦ Πνευματικού Φωτὸς καὶ πλήρης διαυγείας ἐκ τῶν ποικίλων ἀποχρώσεων τῶν ἀντανακλομὲνων ἐν αὐτῇ, εἶναι ἡ Ζωή τῆς Ἀφθαρσίας, εἶναι ἡ Ζωὴ τῶν Τελείων Ὄντων, εἶναι ἡ Ζωὴ τῶν Ἀθανάτων Πνευματικὼν Ὀντοτήτων, εἶναι ἡ Ζωὴ ἡ ἀρχομένη διὰ μέσου ἀπειραρίθμων σταθμῶν ἐξελίξεως, διὰ μέσου ἀπειρίας μορφῶν, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν Ὑπὲρτατσν βαθμὸν τῆς πνευμα­τικῆς καὶ ψυχικῆς ἀπολυτρώσεως καὶ νὰ καταστῇ ἓν Ὂν πλῆρες, ἐν πλήρει πνευματικῲ καὶ ψυχικῷ καὶ ἠθικῷ περιβάλλοντι.

Ὁ ποιῶν τὸ ἐν αὐτῷ ἐνυπάρχον στοιχεῖον τῶν Θείων Ἐμπνεύσεων, ν’ ἀκούῃ τὰ κελεύσματα τῆς ἐξ αὐτῶν ἐξερχομὲνης φωνῆς καὶ ἐν τῇ προσπαθείᾳ αὐτοῦ ἀγωνιζόμενος πρὸς πλήρη ἀπολύτρωσιν τῶν ἀτομικών αὐτοῦ ἰδεῶν καὶ ἐμπνεύσεων, καθιστάμενος Ἓν πρὸς τὸ Θεῖον Ὄν, τὸ ἐν τῷ πνεύματι καὶ τῇ ψυχῇ αὐτοῦ κατοικοῦν, οὗτος ἀποκαθιστάμενος ἐν Ἑαυτῷ ὡς Θεῖος Νοῦς καὶ ὑπ’ αὐτοῦ κατόπιν καθοδηγούμενος καταφθάνει εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμοῦ αὐτοῦ καὶ εἰσέρχεται εἰς τὴν χώραν τῶν Παγκοσμίων Νόμων, τῶν Ὑπερτάτων Ἀληθειῶν, τῶν πέραν τῶν φυσικῶν ὁρίων ὑφισταμένων καὶ λειτουργούντων νόμων, γενόμενος οὐ μόνον φορεὺς τῶν Πνευματικῶν Δυνάμεων, τῶν διακρινουσῶν τὰ Τέλεια Πνευματικὰ Ὄντα, ἀλλὰ καὶ συνακὸλουθος αὐτῶν ἐν τῇ Ὑπερτάτῃ Διδασκαλίᾳ, ἣν δι’ αὐτοῦ προορίζω τῷ κόσμῳ.

Διὰ να φθάσητε ὅμως εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τῆς Τελειότητος, πόσοι ἀγῶνες δέον νὰ καταβληθῶσιν ἐκ μέρους ὑμῶν καὶ ὁποία προσήλωσις εἰς τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐξυπηρετεῖτε. Ἀναχθῆτε πρός Με καὶ διαφωτισθῆτε ὑπ’ Ἐμοῦ, ἵνα τὸ ταχύτερον ἀποκαταστήσητε ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἐξ Ἐμοῦ διαχεόμενον Φῶς.

Διὰ ν’ ἀναχθῆτε ὅμως πρὸς Ἐμὲ καὶ διὰ νὰ διαφωτισθῆτε, δὲν πρέπει ὡς ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον νὰ κάθησθε ἀμέριμνοι καὶ μὲ ἐσταυρωμένας τὰς χείρας νὰ σᾶς δοθῇ ἡ ἐξ ὕψους καὶ ὡς ἐν ἐλέῳ Ἀρωγή. Ἀγωνισθῆτε τὸν ἀγῶνα τῆς πρὸς Ἐμὲ πίστεως καὶ ἀφοσιώσεως, ἀγωνισθῆτε τὸν ἀγῶνα τῆς Ἀγάπης καὶ πλήρους Ἀνεξικακίας, ἀγωνισθῆτε τὸν ἀγῶνα τῆς Ἐγκαρτερήσεως καὶ Ὑπομονής, ἀγωνισθῆτε τὸν ἀγῶνα τῆς Θείας Δικαιοσύνης, ἀγωνισθῆτε τὸν ἀγῶνα τῆς πλήρους ἀποκαταστάσεως ἐν ὑμῖν τοῦ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευομένου Φωτὸς καὶ θέλετε ἕξει ὡς ἔπαθλον τῆς δικαίας ὑμῶν νίκης ἀνταμοιβῆς τὴν τελείαν ὑμῶν ἐκ τοῦ ἐγώ σας ἀπολύτρωσιν, ἥτις συγχρόνως ἔσεται καὶ ἀπολύτρωσις πνευματική τε καὶ ψυχική καὶ ἐκ τῶν ἐλαχίστων ὑλικῶν δεσμῶν, τῶν συγκρατούντων ὑμᾶς πρὸς τὴν φθαρτὴν ὑλικήν ζωήν.

Ἀναπετάσατε εἰς τὸ βάθος τῆς πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς ὑμῶν ὑποστάσεως τὸ μέγα τοῦτο σύμβολον, τὸ ὁποῖον λέγεται: Θάνατος τοῦ ἀτομικοῦ Ἐγώ.

Ὁ μέγας φθορεὺς τῆς ψυχῆς, ὁ μέγας ἀντίπαλος τῆς πνευματικῆς τελειοποιήσεως, ὁ μέγας ἐχθρὸς πάσης ἀναγωγῆς, εἶναι ὁ ἀτομισμός.

Συντρίψατε τὰ δεσμὰ τοῦ ἀτομικοῦ σας ἐγώ, τὰ ὁποῖα συγκρατοῦν προσκεκολλημένους ὑμᾶς ὡς ὄστρακα ἐπὶ τοῦ ὑλικοῦ πεδίου, τῶν σωματικῶν ἀπολαύσεων, τῶν ὑλικῶν ἐπιδιώξεων, τῶν ἀτιμωτικῶν προσηλώσεων καὶ ἐπιπλεύσεων καὶ ἀποκαταστήσατε ἐν ὑμῖν τὸν Κόσμον τῶν Ὑπερτάτων Ἀληθειῶν τῶν ἐξερχομένων ἐκ τοῦ Κόσμου, εἰς ὃν ἀνήκω καὶ εἰς τὸν ὁποῖον προσπαθῶ καὶ ἐπιδιώκω δι’ ὅλων τῶν δυνάμεων καὶ τῶν δυνατῶν μέσων νὰ σᾶς φέρω.

Ὁ Κόσμος οὗτος δὲν ἀνήκει εἰς ἑαυτόν, ἀλλὰ εἰς τοὺς ἄλλους. Ἀνήκει εἰς πάντας ἐκείνους, οὓς θέλει καὶ ἐπιδιώκει νὰ προσελκύση, ἀνήκει εἰς ὅσους τὸν διανοοῦνται, τὸν ἐπικαλοῦνται καὶ τὸν ἀγαπῶσι. Ὁ Κόσμος οὗτος εἶναι ὁ Κόσμος τῆς Ἀληθείας, εἶναι ὁ Κόσμος τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι ὁ Κόσμος τῆς Ἀγάπης.

Ἀνήκοντες καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν Κόσμον τοῦτον ἢ ἐπιθυμοῦντες νὰ καταταχθῆτε ἐν αὐτῷ καὶ ἀποκατασταθῆτε πλήρως ἐν αὐτῷ ἐπιδιὼξατε τότε νὰ τηρήσητε τοὺς Νόμους τῆς Ἀληθείας, τῆς Δικαιοσύνης καὶ Ἀγάπης. Ἡ Ἀλήθεια θὰ παρέχητε ὑμῖν ἢ μᾶλλον θὰ γνωρίζητε ταύτην, ἐφ’ ὅσον ἀναπτύσσεσθε καὶ τελειοποιεῖσθε ἐν αὐτῷ, ἐφ’ ὅσον θὰ προχωρῆτε ἀνερχόμενοι τὰς ἀτραπούς, τὰς ὁδηγούσας εἰς τήν κορυφήν, τοῦ δεσπόζοντος πάντων τῶν ἐν αὐτῷ πεδίων, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ Δικαιοσύνη θὰ εἶναι ἡ ἐφαρμογή καὶ ἀπονομὴ πρός τε ὑμᾶς αὐτοὺς καὶ εἰς πάντας τοὺς δι’ ὑμῶν προσερχομένους τῶν Νόμων, τῶν ἐν τῇ ἐπιγνώσει τῆς Ἀληθείας ἐγκρυπτομένων, ἡ δὲ Ἀγάπη θὰ εἶναι ἡ τροφή, ἥτις θὰ καθιστᾶ ὑμᾶς ἀπροσβλήτους ἀπὸ πᾶσαν τῶν ἐναντίων προσβολὴν καὶ θὰ προφυλάσσῃ ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἐχθροῦ.

Ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ ὅπλον, τὸ ὁποῖον θὰ στρέφετε πρὸς πάντα ἐχθρὸν καὶ πολέμιον, τὸν ὁποῖον θὰ καθιστᾶ φίλον καὶ ὀπαδὸν ὑμῶν. Διὰ νὰ φθάσητε ὅμως εἰς τὴν ἀληθῆ ἀτραπὸν τοῦ προορισμοῦ ὑμῶν ἐπιβάλλεται εἰς ὑμᾶς πρῶτον ν’ ἀποβάλλητε καὶ νὰ ἐκριζώσητε ἐκ βάθρων ἀπὸ τὰ βάθη τῆς πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς ὑμῶν ὑποστάσεως τὸν ἀτομισμόν.

Οἱ εἰς Ἐμὲ ἀνήκοντες δὲν πρέπει νὰ ἀνήκωσιν εἰς ἑαυτούς, ἀλλὰ εἰς Ἐμὲ. Οἱ πιστοὶ τηρηταὶ τῶν Ἐντολῶν Μου θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες θὰ ἐξυπηρετήσωσι τὸ ἔργον Μου ὡς στρατιῶται ἀκολουθοῦντες τὴν διαταγὴν τοῦ ὁδηγοῦντος αὐτοὺς πρὸς τὴν νίκην. Ὁπόταν εἰς ἓν στράτευμα δὲν ὑπάρχει ἡ πειθαρχία καὶ ἡ αὐστηρὰ τήρησις τῶν καθηκόντων ὁπόταν εἷς στρατιώτης δὲν ἀνήκει εἰς τὰς ἐπιταγὰς καὶ τὰ κελεύσματα τῆς καλούσης αὐτὸν πατρίδος, ἀλλὰ θέτει ἑαυτὸν καὶ τὴν ἀτομικότητά του ὑπεράνω τῆς ἀτομικότητος τῶν ἄλλων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ ἐκπροσωπουμένου ἐν τῇ ἰδέᾳ τῆς καλούσης αὐτὸν πατρίδος, τότε ὁ στρατὸς οὗτος ὁ ἀπαρτιζόμενος ἐκ τοιούτων στελεχῶν δὲν δύναται νὰ ἐπιφέρῃ τὴν προσδοκουμένην νίκην καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἔσεται ἡ πλήρης αὐτοῦ ἀποσύνθεσις καὶ καταστροφή.

Οὕτω καὶ ὑμεῖς ὄντες συστρατιῶται μιᾶς ἰδεολογίας, τῆς ὑψηλότερης πασῶν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ἰδεολογιῶν καὶ ἀνήκοντες εἰς τὸ Στράτευμά Μου, ὅπερ εἶναι τὸ Στράτευμα τῆς ἐν τῷ κόσμῳ κυριαρχίας τῶν ἐξ Ἐμοῦ ἀπορρεουσῶν Ἀληθειῶν, ὀφείλετε νὰ εἶσθε πειθήνιοι εἰς τὰ καθήκοντα, τὰ ἐπιβαλλόμενα εἰς ὑμᾶς.

Δὲν πρέπει ν’ ἀνήκετε εἰς ἑαυτούς, δέον νὰ λησμονήσητε τὴν ἀτομικότητά σας καὶ νὰ ἀντιληφθῆτε ὅτι ἀνήκετε εἰς τὴν Παράταξίν Μου, καὶ ὡς ἀνήκοντες εἰς αὐτὴν νὰ ὑποκαταστήσητε τὸ ἐγώ σας διὰ τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ συνολικοῦ Ἐγὼ τῆς παρατάξεως ταύτης.

Ὁπόταν δι’ ὅλων ὑμῶν τῶν δυνάμεων ἐπιβληθῆτε εἰς ἑαυτοὺς καὶ ἐφ’ ὅσον καλεῖσθε νὰ ἐξυπηρετήσητε τὰ συμφέροντα ὑμῶν, διὰ τῶν συμφερόντων τῆς συνολικῆς ὑμῶν παρατάξεως, ὀφείλετε νὰ λησμονήσητε τὰς ἀτομικάς σας φιλαυτίας καὶ ἐπιδιώξεις ἀφοσιούμενοι ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸ ἔργον τοῦτο, τότε θὰ ἴδητε πόσον θὰ συντελέσητε οὐ μόνον εἰς τὴν ταχυτέραν αὐτοῦ ἐξυπηρέτησιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πρόοδον αὐτοῦ τὴν ἔτι ταχυτέραν, ἥτις ἔσεται καὶ πρόοδος ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ὑμῶν.

Διότι πρέπει νὰ γνωρίσητε ὅτι προαγομένου τοῦ ἔργου τοῦ ἀνατεθέντος εἰς ὑμᾶς, προάγεσθε καὶ ὑμεῖς καὶ τούτου προσκόπτοντος καὶ ἡ πνευματικῆ καὶ ψυχική ὑμῶν ἐξέλιξις προσκόπτει. Διότι ἑκάστη τοῦ ἔργου Μου ἐν τῷ κόσμῳ ἀποκατάστασις εἶναι καὶ σχετικὴ τῶν ἐξυπηρετούντων τοῦτο ἀποκατάστασις ἐν τῷ πνευματικῷ, ψυχικῷ καὶ ἠθικῷ πεδίῳ τοῦ Κόσμου Μου, ὅπως καὶ ἡ ἐκπλήρωσις οἱουδήποτε σκοποῦ, οἱασδήποτε νίκης, ἀνταμείβῃ καὶ ἐπιστέφῃ τὸν συντελεστὴν αὐτῆς.

Μὴ παραλείψητε ὅθεν ἐν τῷ διηνεκῆ ὑμῶν ζήλῳ καὶ προσπαθεία νὰ ἀφοσιωθῆτε μετὰ περισσοτέρου ἐνδιαφέροντος εἰς τὸ ἔργον ὑμῶν καὶ νὰ ἐπιδιώξητε δι’ ὅλων ὑμῶν τῶν δυνάμεων καὶ δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέσων, ἃ δύναται ἕκαστος ἐξ ὑμῶν νὰ προσφέρῃ πνευματικῶς τε καὶ ὑλικῶς εἰς τὴν ταχυτέραν αὐτοῦ ἀνάδειξιν καὶ ἀποκατάστασιν ἐν τῷ κόσμῳ, διότι τοῦτο, ἐφ’ ὅσον εἶσθε συνυφασμένοι μετ’ αὐτοῦ, θὰ ἐπιφέρῃ κατ’ ἀνάλογον λόγον καὶ τὴν ἀτομικὴν ὑμῶν ἀνάδειξιν, ὡς καὶ τὴν πνευματικὴν καὶ ψυχικὴν ὑμῶν ἀποκατάστασιν ἐν τῷ Κόσμῳ Μου.

16/3/1934

1934

Ανάρτηση σε :

  • Facebook
  • X
  • LinkedIn
Updated on 1 Οκτωβρίου 2022
120| Ἡ ζωὴ ὑμῶν ἂς μὴ διέρχηται ἀσκόπως.122| Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν παρωχημένων αἰώνων, ἀπὸ τὰς ἐσχατιὰς τοῦ Ἀπείρου εἷς Φαεινὸς Ἥλιος ἐπέλαμπεν, φωτίζων τὸ διάστημα.

Αφήστε μια απάντηση Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

© 2026 ΜΑΘΗΤΕΙΑ - Βάση Δεδομένων | compiled by theosis.work

  • ΑΡΧΙΚΗ
  • Βασική Βιβλιογραφία
  • ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ…