Πᾶς ὁ εἰς Ἐμὲ πιστεύων ἔξει ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ τὴν Ζωήν, ἣν ἀληθῶς ἐνετειλάμην πᾶσι τοῖς πρός με προσερχομένοις.
Ἀλλ’ ἵνα τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευόμενον Φῶς καταστῇ Ζωῆ καὶ ἡ Ζωὴ Ἀλήθεια, πᾶς ὁ εἰς Ἐμὲ πιστεύων ἀπαρνησάσθω τὴν ἐκ τοῦ φθαρτοῦ κόσμου ζωὴν καὶ ἐνδυσάτω τὴν Ζωὴν τοῦ Ἀφθάρτου καὶ Πνευματικοῦ Κόσμου, ἵνα ἐν τοῖς Κόλποις Μου τέλειος καταστῇ.
Πᾶς ὁ εἰς Ἐμὲ προσερχόμενος ἀπαλειψάτω ἐκ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ τὰ φθοροποιὰ συναισθήματα, τὰ ὁποῖα κατέστησαν αὐτὸν εἵλωτα τῶν σαρκικῶν αὐτοῦ ἀπολαύσεων καὶ ἐντρυφῶν.
Ἐπὶ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἀφθάρτου καὶ Τετελειωμένου Κόσμου Μου ἀεὶ προσβλέπων καὶ τὰς ἐν αὐτῷ πνευματικὰς προσηλώσεις ὡς ἔργον τῆς ζωῆς αὐτοῦ καθιστῶν καὶ ἀποκλειστικὸν μέλημα τῶν προσπαθειῶν αὐτοῦ, ἃς ἐπιμελῆται τῆς πνευματικῆς αὐτοῦ ἐξυψώσεως καὶ τελειοποιήσεως, τῆς ψυχικῆς αὐτοῦ ἐντελοῦς ἀποκαθάρσεως, ἵνα ἐν Ἐμοὶ προσερχόμενος ὡς ἔνεστι ἀπηλλαγμένος τῶν φθοροβρώτων τῆς ὑλικῆς ζωῆς ἀπολαυῶν, προσδεχθῇ ἐν τοῖς λόγοις Μου τὸ ἀληθὲς Πνευματικὸν βάπτισμα, δι’ οὗ καὶ μόνον ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἐπέρχεται καὶ ἡ ἐκ τῶν δεσμῶν τῆς ὕλης ἀπολύτρωσις αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἵνα πάντα ταῦτα γίνωσιν, ἕκαστος καὶ ἰδίᾳ πάντες οἱ πρός Με στενώτερον προσκείμενοι, ἂς διαρρήξωσι τὰ δεσμά, ἅτινα συγκρατοῦσιν αὐτοὺς προσκεκολλημένους ἐπὶ τοῦ ὑλικοῦ ἐπιπέδου καὶ ἂς διασπάσωσι τὸν σιδηροῦν κλοιόν, ὅστις περισφίγγει αὐτοὺς πανταχόθεν καὶ δὲν ἐπιτρέπει εἰς αὐτοὺς νὰ ἴδωσι τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπεμπόμενον καὶ περιβάλλον αὐτοὺς Φῶς.
Ἀποτείνομαι ἤδη πρὸς αὐτοὺς καὶ προτρέπω αὐτούς, ἵνα τάχιον συνέλθωσιν, ἵνα τάχιον μετανοήσωσιν, ἵνα τάχιον ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν ἀτραπόν, ἣν ὑπέδειξα αὐτοῖς, εἰς τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας, εἰς τὸν πραγματικὸν δρόμον τῆς Ἀληθοῦς Ζωῆς, ἐξ οὗ ἐξέκλινον καὶ ἀπὸ τοῦ ὁποίου παλινδρομοῦντες ἀπεμακρύνθησαν.
Οὐδεὶς ἐξ ὅσον διὰ σοῦ ἐκάλεσα πλησίον Μου, εὑρίσκεται ἤδη ἐν τῇ ἀληθῇ ἀτραπῷ τοῦ προορισμοῦ αὐτοῦ. Ἕκαστος ἠκολούθησε τὰς ροπὰς τῶν ὑλικῶν καὶ σωματικῶν αὐτοῦ κλίσεων καὶ ἅπαντες ὡς ἐκ συνθήματος καὶ προσυνεννοήσεως κατέβαλον πᾶσαν δύναμιν καὶ προσπάθειαν, ἵνα ὑπερβάλλωσιν ὁ εἷς τὸν ἕτερον ἐν τῇ ἀντιθέτῳ διαχαραχθείσῃ ὑπ’ Ἐμοῦ κατευθύνσει.
Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν καὶ ἐκ τῶν μᾶλλον πρός Με προσκειμένων ἐγκατέλειψεν ἔστω καὶ ἐπὶ βραχεῖ χρονικῷ διαστήματι τὰς ἐγκοσμίους αὐτοῦ κλίσεις καὶ ἐπιδόσεις, διὰ νὰ προσηλωθῇ μετὰ πίστεως καὶ ἀπαιτουμένης διὰ τὴν ἀνάδειξίν του ἀφοσιώσεως εἰς τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον παρ’ αὐτοῦ ἐπεζήτησα.
Οὐδεὶς ἐξ ὅλων ὑμῶν δὲν ἐνεκολπώθη τὰς πρὸς ὑμᾶς παραινέσεις Μου, ὡς οὐδεὶς εἰσήκουσε τοὺς λόγους Μου καὶ ἐβασάνισεν αὐτοὺς ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ, ἵνα ἐξ αὐτῶν συλλέξῃ τὸν καρπὸν αὐτῶν. Ἀπομακρυνθέντες τελείως ἀπ’ Ἐμοῦ διεσκορπίσθητε ὡς τὰ πετεινὰ τοῦ Οὐρανοῦ ἐν λαιλαπώδει ἀνέμῳ καὶ ὡς τὰ ὑπολείμματα ναυαγίου ἐν τρικυμιώδει πελάγει.
Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν νῦν διαισθάνεται τὴν ἀνάγκην, ἵνα ἐπανερχόμενοι καὶ συναδελφούμενοι ἀκολουθήσητε τὴν ὁδόν, ἀφ’ ἧς ἀπεμακρύνθητε καὶ ἀλληλοϋποστηριζόμενοι καὶ ἀλληλοβοηθούμενοι καὶ Ἐμὲ ἀναζητοῦντες καὶ ἔχοντες ὁδηγὸν πορευθῆτε καὶ πάλιν ἐν τῇ ἀτραπῷ τῆς ζωῆς ὑμῶν.
Ὁδηγὸς ὑμῶν Εἰμὶ καὶ οὐκ ἔπαυσα ἀπὸ ἕνα ἕκαστον ἐξ ὑμῶν, ἵνα προσηλωθῆτε πρός Με διὰ τὴν πνευματικὴν καὶ ψυχικὴν ὑμῶν κατάρτισιν καὶ τελειοποίησιν καὶ διὰ τὴν χειραγώγησιν ὑμῶν ἐν τῇ ὁδῷ Μου. Ὑμεῖς ὅμως ἀδιαφορεῖτε καὶ οὐδὲν ποιεῖτε ἐξ ὅσων εἰς ὑμᾶς ὑπέδειξα.
Ζῆτε εἰς ἕνα κόσμον πλήρη σφαλμάτων καὶ ἀπογοητεύσεων, εἰς ἕνα κόσμον τόσον χαμηλὰ κείμενον, ὥστε τὰς βασάνους τῆς ζωῆς νὰ θεωρῆτε ὡς ἀληθὲς ἐπακολούθημα τῶν συνεπειῶν τοῦ περιβάλλοντος αὐτῆς. Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐπεζήτησε ν’ ἀπομακρύνῃ ἀπ’ αὐτοῦ τὰ νέφη, τὰ ὁποῖα συνωθοῦνται πέριξ αὐτοῦ καὶ ἐπικαλύπτουσιν ἤδη τὸν ὑπερκείμενον καὶ πέριξ ὑμῶν ὁρίζοντα, ἕτοιμα νὰ ἐκσπάσωσιν εἰς θυελλώδη ὑετόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον οὐδεὶς θὰ δυνηθῇ νὰ ἐξέλθῃ ἀνέπαφος.
Ἀνεγείρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν πρὸς τὰ ἄνω καὶ πέριξ ὑμῶν.
Ἀνεγείρατε μετὰ τὴν ἐπισκόπησιν τοῦ περιβάλλοντος ὑμῶν αὐτοὺς καὶ πάλιν πρός Με. Ἀνεγείρατε αὐτοὺς πρὸς τὸ Φῶς, τὸ ὁποῖον ἤδη ἐπικαλύπτεται ὑπὸ τῶν σκοτεινῶν νεφῶν καὶ ἐλάχισται ἀκτῖνες κατορθοῦσι νὰ διέλθωσιν αὐτοῦ καὶ φθάσωσι μέχρις ὑμῶν.
Οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἀνεγειρόμενοι καὶ ἐπισκοποῦντες τὰ γύρω ὑμῶν θέλουσιν ἴδει καὶ ἀντιληφθῇ τὴν ἐπιγενομένην ἐν τῷ περιβάλλοντι ὑμῶν φθοροποιὸν ἀναστάτωσιν, τὴν ἐγκυμονουμένην ὑετώδη θύελλαν, ἥτις ἐκσπωμένη θὰ συμπαρασύρῃ ὑμᾶς εἰς τὰ βάθη ἀπυθμένου τέλματος, ἀπὸ τοῦ ὁποίου οὐδεὶς θὰ δυνηθῇ νὰ σᾶς ἀποσπάσῃ.
Ἐπισκοποῦντες ἤδη τὸ ἐξαθλιωμένον περιβάλλον ὑμῶν τοῦτο καὶ συναισθανόμενοι καὶ κατανοοῦντες τὴν ἐκ τῆς ἀπομακρύνσεως ἐξ Ἐμοῦ ἐπελθοῦσαν εἰς ὑμᾶς μεταβολήν, ἐπιδιώξατε νὰ ἀπομακρυνθῆτε ἐκ τοῦ μέρους, εἰς ὃ ἡ ἀσύνετος ὑμῶν πορεία σᾶς ἔφερε.
Ὄπισθεν τοῦ σκοτεινοῦ ὁρίζοντος, ὅστις ἤδη σᾶς περιβάλλει, μεθ’ ὅλην τὴν κατάπτωσιν ὑμῶν δύνασθε εἰσέτι νὰ διακρίνητε ἀσθενῆ δέσμην ἀκτίνων φωτὸς ἐκ τοῦ Πνευματικοῦ Ἡλίου, ὅστις κατὰ τὸ παρελθὸν τοσοῦτον ὑμᾶς ἐφώτιζεν, ἐθέρμαινε καὶ ἐζωογόνει.
Ὁδηγηθῆτε ἐξ αὐτῶν, ἵνα ἀπομακρυνθῆτε τοῦ χθαμαλοῦ μέρους, εἰς ὃ κατεπέσατε καὶ ἀνεύρητε τὰς ὑπωρείας τοῦ ὅρους διὰ μέσου τῶν ἀτραπῶν τοῦ ὁποίου καὶ πάλιν θὰ ὁδηγηθῆτε, ἵνα φθάσητε εἰς τὴν κορυφὴν αὐτοῦ, ὁπότε ὁ σκοτεινὸς ὁρίζων, ὅστις ἐπικαλύπτει τὰς κεφαλὰς ὑμῶν θὰ κεῖται κάτωθεν τῶν ποδῶν ὑμῶν καὶ εἰς ἀπομεμακρυσμένην αὐτοῦ ἀπόστασιν τοιαύτην, ὥστε πᾶσα ὑετώδης θύελλα ἐκσπῶσα νὰ μὴ δύναται νὰ φθάσῃ ὑμᾶς.
Ὁδηγηθῆτε ἐκ τοῦ Φωτὸς τῶν ἀκτίνων τούτων καὶ ἀλληλοκρατούμενοι ἐξέλθετε ἐκ τοῦ ὀλισθηροῦ καὶ κατωφεροῦς πεδίου, εἰς ὃ κατεπέσατε. Πάντες οἱ πρός Με προσκείμενοι καὶ ἰδίως οἱ πλησίον Ἐμοῦ εὑρισκόμενοι, ἐκεῖνοι οἵτινες δύνανται νὰ εἰσακούσωσι καὶ πάλιν τοὺς λόγους μου, ἐκεῖνοι οἵτινες αἰσθάνονται εἰς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς αὐτῶν τὸ σχηματισθὲν κενὸν ἐκ τῆς ἀπ’ Ἐμοῦ ἀπομακρύνσεώς των, πάντες τέλος ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιζητοῦσι νὰ ἀνασυνδεθῶσιν ὡς καὶ πρότερον μετ’ Ἐμοῦ, ἂς συνδεθῶσιν ὡς καὶ πρότερον καὶ ἀπὸ κοινοῦ ἐνεργοῦντες καὶ προσπαθοῦντες ἂς ἐπιδιώξωσι νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν ἀληθῆ ὁδόν, ἥτις θὰ ὁδηγήσῃ αὐτοὺς πρός Με.
Ἐὰν ὅμως καὶ παρὰ τὴν τελευταίαν ταύτην σύστασίν Μου κωφεύσωσιν, ἐὰν ἀρνηθῶσι νὰ συνέλθωσιν εἰς ἑαυτοὺς καὶ μετανοήσωσιν, ἐὰν αἱ ὑλικαὶ αὐτῶν ἐπιδόσεις καταπνίγουν ἐν ἑαυτοῖς καὶ τὴν ἀμυδρὰν εἰσέτι ἀκτῖνα, ἥτις διὰ τοῦ ὀμιχλώδους ὁρίζοντος τοῦ περιβάλλοντός των ἐπιζητεῖ νὰ διαφωτίσῃ καὶ ἐπαναγάγῃ αὐτοὺς εἰς τὴν πραγματικὴν τῆς ζωῆς των κατεύθυνσιν, θέλω ἐπέλθῃ κατ’ αὐτῶν, κεραυνοβόλος καὶ ἀδυσώπητος καὶ θέλω πλήξει αὐτοὺς εἰς τὰς προσφιλεστέρας αὐτῶν ὑπάρξεις καὶ εἰς πάντα τὰ ἀποτελοῦντα ἀναπόσπαστα διὰ τὴν πρόσκαιρον αὐτῶν εὐτυχίαν πράγματα.
Ἐπιδιώξατε ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει εἰσέτι ἐπαρκὴς χρόνος εἰς τὸ νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὰς ὑπωρείας τοῦ ὅρους καὶ ὁδηγούμενοι καὶ πάλιν παρ’ Ἐμοῦ ἀνεύρητε τὴν ἀληθῆ ἀτραπόν, τὴν καταλήγουσαν εἰς τὴν κορυφὴν αὐτοῦ, ἐὰν δὲν θέλετε νὰ μετανοήσητε καὶ κλαύσητε πικρῶς καὶ ἀνεπανορθώτως.
14/8/1934
