Πᾶς ὁ πρός Με προσερχόμενος καθαρᾷ τῇ καρδίᾳ ἐκ παντὸς ρύπου, οὗτος προσλαμβάνει παρ’ Ἐμοῦ Φῶς καὶ τὸ Φῶς, τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἀπορρέον αὐτὸν διαφωτίζει.
Μὴ ζητῆτε ν’ ἀνεύρητε τὴν Ἀλήθειαν ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ κόσμου, πρὶν ἢ ἐνατενίσητε τὴν Ἑστίαν τοῦ Φωτός, ἥτις ὑπέρκειται ὑπεράνω πάσης σοφίας. Οἱ σοφοὶ τοῦ κόσμου στηρίζουσι πᾶσαν αὐτῶν λογικὴν ἐπὶ τῶν συμπερασμάτων, τὰ ὁποῖα συνάγωσιν ἐκ τοῦ κόσμου τοῦ περιβάλλοντός των ἢ ἐπὶ τῆς φιλοσοφίας καὶ μελέτης τῶν διαφόρων συστημάτων, τὰ ὁποῖα οἱ προγενέστεροι αὐτῶν ἐξήγαγον ἐκ τῆς πείρας αὐτῶν.
Ἐὰν αἱ ἀρχαὶ ἑκάστου φιλοσοφικοῦ συστήματος στηρίζωνται ἐπὶ τῶν δεδομένων καὶ τῶν συμπερασμάτων τοῦ ὑλικοῦ κόσμου, αἱ ἀρχαὶ ἡμῶν ἐξάγονται ἐκ τοῦ Πνευματικοῦ Κόσμου, ὅστις ὑπεράνω τοῦ ὑλικοῦ ὑπερκείμενος κατέχει ἐπακριβέστερον τὴν Ἀλήθειαν, διότι εὑρίσκεται πλησίον τῆς Πνευματικής Ἑστίας τοῦ Φωτός, τὸ ὁποῖον διαχέει τὴν Ἀκτινοβολίαν αὐτοῦ πρὸς ὁλόκληρον τὸν κόσμον καὶ συνεπῶς κατέχει πλήρως τὴν Ἀλήθειαν οὐχὶ ἐκ τῆς συγκρίσεως τῶν διαφόρων προκυπτουσῶν μελετῶν τοῦ ὑλικοῦ καὶ φθαρτοῦ κόσμου, ἀλλ’ ἐκ τοῦ Κόσμου τοῦ Θείου Φωτός, τὸ ὁποῖον παρέχει τὴν Ζωήν καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀφθαρσίας.
Μὴ ζητήτε ν’ ἀνεύρητε τὴν Ἀλήθειαν ἐκ τῶν συμπερασμάτων τῶν σοφῶν, τῶν ἐπιζητούντων ν’ ἀνατάμωσι την ὕλην καὶ ἐξ αὐτῆς καὶ μόνον νὰ ἐξαγάγωσι τὰ πορίσματα τῶν ἀξιωμάτων αὐτῶν. Ὁ φθαρτὸς κόσμος τῆς ὕλης ἀνὰ ἕκαστον βῆμα τῆς παρόδου τοῦ χρόνου φθείρεται καὶ μεταβάλλει ὄψιν καὶ σύνθεσιν. Ἐνῶ ὁ Κόσμος τοῦ Πνεύματος ὑπερβάλλει ὑπεράνω αὐτοῦ ὡς Φωτοβόλος Πνευματικὸς Ἥλιος, ὅστις διαχέει τὰς Ζειδώρους αὐτοῦ Ἀκτῖνας καὶ τὴν Ὑπέρλαμπρον αὐτοῦ Ἀκτινοβολίαν ὑπεράνω πάσης φθαρτῆς καὶ προσκαὶρου ὑλικῆς συνθέσεως.
Ὁ Ζῶν καὶ Ἁγιάζων τοὺς ἡμαρτημένους, ὁ Ζωοδότης Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, Αὐτὸς καὶ μόνον δύναται νὰ χορηγήσῃ τὰ πνευματικὰ στοιχεῖα εἰς τοὺς ἐπικαλουμένους Αὐτὸν καὶ νὰ ἐνισχύσῃ αὐτοὺς εἰς τὸ ν’ ἀποκαλύψωσι τὴν πραγματικὴν Ἀλήθειαν εἰς τοὺς ἐπιζητοῦντας νὰ ἀνεύρωσιν αὐτήν.
Ὑπεράνω ὑμῶν καὶ τοῦ ὑλικοῦ περιβάλλοντος τοῦ κόσμου ὑμῶν ὑπάρχει καὶ ζῇ ὁ Πνευματικὸς Κόσμος. Ὡς δὲ ὁ ἥλιος τοῦ ἡλιακοῦ ὑμῶν συστήματος εἶναι μία κεντρική ἑστία φωτός, ἥτις ἐξαποστέλλει τὰς ἀκτῖνας αὐτῆς εἰς τὸ πέριξ αὐτῆς διάστημα καὶ διαφωτίζει καὶ ζωογονεῖ τὴν ζωὴν τῶν κόσμων, οἵτινες κινοῦνται πέριξ αὐτῆς, ἄλλοι μὲν πλησιέστερον, ἄλλοι δὲ ἀπομεμακρυσμένοι, οὕτω καὶ ἡ Πνευματικὴ Ζωοδότις Ἑστία τοῦ Ὑπερτάτου Λόγου τῆς Ἀληθείας συγκεντροῖ ἐν Ἑαυτῇ ἀπάσας τὰς Πνευματικάς Δυνάμεις τῆς Ἀληθείας ἐν τῇ Ἀτελευτήτῳ καὶ Ἀφθάστῳ Αὐτῆς Πνευματικότητι, τὴν ὁποίαν διαχέει ἐν τοῖς πνεύμασι, τὰ ὁποῖα ἀρυόμενα καὶ προσδεχόμενα παρ’ Αὐτῆς τὴν Ἔμπνευσιν καὶ τὸ παρ’ Αὐτῆς ἐξαποστελλόμενον Φῶς, διερμηνεύουν, ἀναλόγως τῆς πνευματικῆς αὐτῶν δυνάμεως καὶ ἐξελίξεως, τὴν ἐν τοῖς λόγοις τοῦ Θείου Λόγου ἐγκρυπτομένην Ἀλήθειαν.
Διὰ τοῦτο καὶ τὸ Φῶς, τὸ ἐκ τοῦ Θείου Λόγου ἀπορρέον, οὐκ ἔστι φῶς ἐκ τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπορρέον, ἀλλ’ ἐκ τοῦ Θεοῦ, Ὅστις ἐν Ἑαυτῷ κατέχει τὴν ὑπερκείμενην τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος Ἀλήθειαν, ὡς Αἰὼνιος καὶ Ἀΐδιος καὶ Παντεπόπτης καὶ Ἀτελεύτητος Πνευματική Ὀντότης, ἐν Ἑαυτῇ καὶ μόνον διαβλέπουσα καὶ κατέχουσα καὶ τὰ ἐν τῷ ἀτέρμονι ὑπ’ Αὐτοῦ παραχθέντι κόσμῳ, τὰ ἐν Αὐτῇ κατ’ ἰδίαν Βούλησιν ὑπάρχοντα καὶ διήκουσα, παρέχουσα καὶ ἐξαποστέλλουσα.
Ἐν τῇ βαθμιαίᾳ ὑμῶν ἀνελίξει θέλουν δοθῇ εἰς ὑμᾶς αἱ ἀνάλογοι ἑρμηνεῖαι, ἐπὶ πλείστων ὅσων θεμάτων καὶ ἀποριῶν. Δὲν δύναμαι ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι τῆς παρούσης ὥρας ἡ ἐπεξήγησις καὶ ἀνάλυσις αὐτῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προεξάρχει ἤδη εἰς ὑμᾶς εἶναι ἡ αὐτοσυγκέντρωσις εἴτε κατ’ ἰδίαν εἴτε μετ’ ἄλλων, διὰ νὰ δυνηθῆτε νὰ ἐνισχύσητε τὰς ἰδίας ὑμῶν δυνάμεις, αἵτινες ἐχαλαρώθησαν καὶ νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὰ ἴδια, τὰ πρὸ τῆς ἐκκινήσεως ὑμῶν θέματα, τὰ ὁποῖα δέον νὰ ἀποτελειώσητε καὶ ν’ ἀναπτύξητε ἐκτενέστερον καὶ ἀναλυτικώτερον.
Ὅταν δυνηθῆτε ν’ ἀποτελειώσητε ταῦτα καὶ φέρετε εἰς φῶς, τότε θὰ δοθῶσι καὶ πολλὰ ἄλλα ὑπὸ τὴν σκέψιν ὑμῶν θέματα. Ὁ χρόνος ὑμῶν τελείως παρέρχεται καὶ εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ προβῆτε εἰς τὴν ταχυτέραν ἀνάπτυξιν καὶ ἀποτελείωσιν τῶν θεμάτων καὶ μελετῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι κατά τὸ παρελθὸν σᾶς ἐδόθησαν.
Ἀντὶ ὅθεν νὰ ἐνδιατρίβητε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν νέων θεμάτων, προσπαθήσατε ν’ ἀποτελειώσητε τὰ παλαιά, οὕτως ὥστε ἐὰν ἐπιζητήσητε ἐν μέλλοντι νὰ ἐκκινήσητε διὰ τὸν σκοπόν, δι’ ὃν ἐκάλεσα ὑμᾶς, νὰ ἔχητε τὴν ἀνάλογον ὕλην, διὰ νὰ προσελκὺσητε καὶ ἄλλους καὶ δι’ αὐτῆς νὰ διαφωτίσητε αὐτούς.
Τὸ νὰ ἐπιζητῆτε παρ’ Ἐμοῦ νέας παραινέσεις, διὰ νὰ κατορθώσητε νὰ ἐκκινήσητε, ἢ νέας συμβουλὰς καὶ παροτρύνσεις, διὰ νὰ συνέλθητε ἐκ νέου καὶ ὀργανωθῆτε, ὁ χρόνος ὑμῶν θὰ καταναλίσκηται εἰς ἀδιακόπους ἐπαναλήψεις καὶ προτροπάς, ἄνευ οὐσιαστικοῦ καὶ θετικοῦ περιεχομένου. Εἰς τὸν μεσάζοντα συνιστῶ ὅπως ἐργασθῇ εἰς τὴν ἀποτελείωσιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἤδη κατὰ τὸ παρελθὸν τῷ ἐδόθησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀφοῦ συμπληρώσητε καὶ ταξινομήσητε, φέρετε ταῦτα εἰς φῶς, ἀλλὰ μὴ ἰδιοποιούμενοι ταῦτα, ὡς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔπραξαν ἄλλοι.
Ἡ Πηγὴ τοῦ Φωτός, ἡ παρέχουσα ταῦτα εἰς ὑμᾶς, ἀπεκρύβη καὶ διὰ νὰ προσλάβῃ τὸ Φῶς ἢ τὴν σκοτίαν τοῦ ἐγκεφάλου, ὅστις ἰδιοποιήθη ταῦτα, διὰ νὰ τὰ φέρῃ εἰς φῶς. Τοῦτο εἰς τὸ μέλλον δὲν εἶναι ἐπιτρεπτόν, οὐ μόνον παρ’ Ἐμοῦ, ἀλλὰ καὶ παρ’ ἐκείνων, οἵτινες ἐνετάλησαν ν’ ἀκολουθήσωσι τὰς ἀρχάς Μου. Τὸ Φῶς τὸ ἐξ Ἐμοῦ ἐκπηγάζον καὶ ἀπορρέον δέον νὰ δοθῇ εἰς τὸν κόσμον ὡς Φῶς ἐκ τῶν Ἄνωθεν καὶ οὐχὶ ὡς ἀτομικὴ ἀπόρροια οἱουδήποτε καπήλου ξένης πνευματικῆς ἰδιοκτησίας.
14/3/1960
