Ὁ εἰς Ἐμὲ πιστεύων καὶ ὑπὲρ Ἐμοῦ κοπιῶν, μεριμνῶν καὶ ἑαυτὸν θυσιάζων. Πᾶς δὲ ὁ ἀληθῶς ἐργαζόμενος, οὗτος ἐστὶν καὶ ὁ ἀκολουθῶν Με.
Τίς ὅμως ἐξ ὑμῶν ἠκολούθησε τὰ Ρὴματα, ἃ ἐξήγγειλα ὑμῖν καὶ τίς ὁ ποιῶν τὸ Θέλημά Μου, οὐκ ἐν λόγοις καὶ ὑποσχέσεσιν, ἀλλ’ ἐν ἔργοις καὶ πράξεσιν;
Ὁ εἰς Ἐμὲ ἀνήκων, πνεύματι καὶ σώματι, ὑπὲρ Ἐμοῦ τὰ πάντα θύσει, ἵνα, διὰ τῆς ἑαυτοῦ θυσίας ὁλοκαύτωμα ὑπὲρ τῶν ἰδεῶν Μου γινόμενος, τὴν ἣν ἐνετειλάμην δόξαν διὰ τῆς ἑαυτοῦ θυσίας ὑπὲρ τοῦ ἐξιλασμοῦ τῶν ἄλλων ἐπιγενόμενος, τὴν Ἐμὴν Δόξαν προσκτήσει καὶ ταύτην τῷ κόσμῳ καὶ τοῖς ἀκολουθοῦσιν αὐτὸν δι’ Ἐμοῦ ἐπιβάλει, ἵνα ὑπὸ τῆς Δόξης Μου περιβαλλόμενος δοξάσῃ ἑαυτὸν καὶ δι’ ἑαυτοῦ Ἐμὲ δοξάσῃ.
Ὁ πορευόμενος ἐν τῇ ὁδῷ, ἣν ἐν ἑκάστῳ ἀποκαλύψω ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ ἀτραπῷ καὶ διὰ τῆς ἰδίας αὐτοῦ πρὸς Ἐμὲ κατευθύνσεως, οὐ δύναται προσβλέπων τοὺς συνακολουθοῦντας αὐτὸν νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἀτραπὸν ὑπ’ αὐτῶν ὑποβασταζόμενος ἢ χειραγωγούμενος.
Ἕκαστος τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἀτραπὸν ὀφείλει διὰ τῶν ἑαυτοῦ δυνάμεων νὰ ἀποκαλύψῃ καὶ ταύτην ἀνελλειπῶς καὶ ἀδιασπάστως νὰ ἀκολουθήσῃ, ἄχρις ὅτου διὰ τῆς ἰδίας αὐτοῦ ἀνελίξεως καὶ προόδου διὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ πνευματικῶν ὀφθαλμῶν θὰ διακρίνῃ τὴν ἀσφαλῆ πρὸς Ἐμὲ κατεύθυνσίν του καὶ τότε ἀρρηκτότερον συνδεόμενος μετ’ Ἐμοῦ καὶ Ἐμοῦ προπορευομένου καὶ τὰ βήματά Μου ἀκολουθῶν δύναται νὰ φθάσῃ ταχύτερον καὶ ἀσφαλέστερον εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμοῦ, εἰς ὃν δι’ ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ἐπιφυλάσσω.
Μὴ ζητῆτε τὴν Ἀλήθειαν, τὴν ἐξ Ἐμοῦ ἐκπορευομένην, ἐν τῇ καθοδηγήσει τῶν σοφῶν τῆς γῆς. Ἀφήσατε τὴν διάνοιαν ὑμῶν ἀπηλλαγμένην ἀπὸ τὰς ξενικὰς ἐπιρροὰς καὶ ἀκολουθήσατε τὴν Διδασκαλίαν, ἣν εἰς ὑμᾶς διδάσκω.
Αἱ ἀντιλήψεις τῶν σοφῶν τῆς γῆς συγκρούονται ἀναμεταξύ των καὶ ἀναπτύσσουσι ἀναλόγως τῶν ἀντιλήψεων ἑνὸς ἑκάστου ἰδιότυπον σύστημα φιλοσοφικῆς ἐρεύνης, ἕκαστον τῶν ὁποίων διαφέρει ἡ συσχετίζεται πρὸς τὰ ἄλλα ἀναλόγως τοῦ συστήματος τῶν ἀντιλήψεων ἑνὸς ἑκάστου καὶ τῆς παραλλαγῆς τῶν ἰδεῶν, ἃς δι’ αὐτοῦ ἀναπτύσσει ἕκαστος τούτων.
Διὰ τοῦτο, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ὁ ἄνθρωπος ἤρχισε σκεπτόμενος, ἐδημιουργήθησαν πλεῖστα ὅσα συστήματα θεωριῶν, αἱ ὁποῖαι ἀναπτύσσουν ἴδια συστήματα καὶ καταπολεμοῦνται ἀναμεταξύ των. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἡ πρόοδος τῶν ἐπιστημῶν ἀναπτύσσεται, κατὰ τοσοῦτον καὶ συμπήγνυνται διὰ τῶν νέων ἀνακαλύψεων καὶ ἐφευρέσεων νέα συστήματα, τὰ ὁποῖα εἴτε ἀνατρέπουν τὰς προγενεστέρας βάσεις τῶν προηγουμένων ἐπιστημονικῶν ἀνακαλύψεων, εἴτε συμπληροῦσι τὰ κενά, τὰ ὁποῖα προέκυπτον ἐν τῇ ἀναλύσει τῶν προγενεστέρων θεωριῶν.
Ἡ βάσις μιᾶς θεωρίας, ἥτις ἐπὶ αἰῶνας ἐθεωρεῖτο ὅτι ἐβασίζετο ἐπὶ τῆς πραγματικῆς Ἀληθείας τῶν λογικῶν συμπερασμάτων ἑνὸς αἰῶνος, ἀνατρέπεται ἄρδην ἐκ θεμελίων καὶ ἐκριζοῦται παντελῶς ἐξ αὐτῶν, διὰ νὰ ἐδραιωθῇ ἐπ’ αὐτῶν μία νέα Ἀλήθεια, ἡ ὁποία ἢ ἀνατρέπει ἐκ βάθρων τὴν προγενεστέραν ἢ συμπληρώνει ταύτην κατὰ τοιοῦτον τρόπον οὕτως, ὥστε νὰ θεωρῆται ὡς μία νέα ἀρχή, οὐδόλως προσομοιάζουσα πρὸς τὰς προγενεστέρας τοιαύτας.
Συνεπῶς ἡ Ἀπόλυτος ἔννοια τῆς πραγματικῆς Ἀληθείας δὲν δύναται νὰ ὑφίσταται ὡς τοιαύτῃ, ἀλλὰ δύναται νὰ μεταβληθῇ καὶ ἀνατραπῇ ἀναλόγως τῶν ἀντιλήψεων ἑκάστης ἐποχῆς, ἥτις συμπληροῦται διὰ τῆς προόδου τῶν ἐπιστημονικῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα μᾶς παρέχει ἑκάστοτε ἡ ἀνθρωπίνη πνευματικὴ ἀνάπτυξις καὶ πρόοδος. Ὁ κόσμος ἄρα ἄρδην μεταβάλλεται καὶ προάγεται ἀναλόγως τῆς πνευματικῆς καὶ ὑλικῆς προόδου ἑκάστης ἐποχῆς.
Οὕτω δὲ παρατηροῦμεν καὶ δικαὶως κρίνομεν ὅτι πολλὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐθεωροῦντο ὡς μῦθοι καὶ ἀποκυήματα φαντασιοπλήκτου διανοίας, ἐγένοντο πραγματικότητες καὶ ἀληθῆ μέσα τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ σημερινοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ἄλλαι πάλιν βασικαὶ ἀξίαι καὶ πεποιθήσεις τῶν μεγάλων ἡγετικῶν πνευμάτων τοῦ παρελθόντος ἀπεδείχθησαν ὡς πλάναι τῆς ἀγνοίας τῶν πιστευόντων εἰς αὐτάς.
Ὁ μῦθος τῶν ἱπταμένων πτερύγων τοῦ Ἰκάρου, ὁ ἱπτάμενος κριὸς τοῦ Φρίξου καὶ τῆς Ἕλλης, ἡ θεωρία τῆς περὶ τὴν γῆν κινήσεως τῶν ἄστρων, ἡ λατρεία τῆς εἰδωλολατρικῆς ἐποχῆς τοῦ δωδεκαθέου καὶ τοῦ πολυθεϊσμοῦ, ὁ μὲν πρῶτος ἔγινε σωστὴ πραγματικότης καὶ τὸ σύγχρονον ἐξυπηρετικὸν μέσον τῆς συγκοινωνίας τῶν μᾶλλον ἀπομεμακρυσμένων ἀποστάσεων, ἐνῶ ἡ δευτέρα ἐκ βάθρων ἀνετράπη καὶ κατέπεσεν, ἀντικατασταθεῖσα ὑπὸ ἄλλης ἐντελῶς διαφορετικῆς, οὕτως ὥστε ἡ προγενεστέρα νὰ θεωρῆται πλάνη μιᾶς ἀμαθήτου ἐποχῆς.
Τόσον ὅθεν αἱ θεωρίαι, αἱ στηριζόμεναι ἐπὶ τοῦ πνευματικοῦ πεδίου, ὅπως εἶναι αἱ δοξασίαι καὶ αἱ αἰρέσεις τῶν διαφόρων θρησκειῶν, ὅσον καὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι στηρίζονται ἐπὶ τοῦ φυσικοῦ πεδίου, ἀναλόγως τῆς προόδου μιᾶς νέας ἐποχῆς, δυνατὸν νὰ μεταβληθοῦν, συμπληρωθοῦν ἢ ἀνατραποῦν.
Συνεπῶς ἡ πραγματικὴ Ἀλήθεια ἐκπηγάζει ἐκ τῶν κανόνων καὶ θεωριῶν, ἃς κατώρθωσε ν’ ἀποκαλύψῃ καὶ συμπληρώσῃ μία ἐποχὴ τελειοτέρα τῆς ἄλλης καὶ διὰ τοῦτο δὲν δύναται νὰ ὁρίσῃ ἐπακριβῶς τὸ περιεχόμενον ταύτης ὡς ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν συμπληρωθῇ τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἤδη φαίνονται συμπληρωμένα καὶ τὰ ὁποῖα ἡ τελειοποίησις νέων μέσων προόδου δύναται ν’ ἀποκαλύψῃ αὐτὰ ὡς τοιαῦτα.
Ἐφ’ ὅσον ὅθεν ἡ ἀνθρωπότης προάγεται καὶ τελειοῦται, ἐφ’ ὅσον ὁ κύκλος τῶν ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν εὐρύνεται καὶ συμπληροῦται ὑπὸ νέων ἀνακαλύψεων καὶ συμπληρώσεων, ἐπὶ τοσοῦτον καὶ θὰ γεννῶνται νέαι θεωρίαι καὶ συστήματα, ἀνατρέποντα ἡ συμπληροῦντα τὰ προγενέστερα καὶ κατὰ τοσοῦτον ἡ Ἀλήθεια θὰ δοκιμάζηται καὶ θὰ συμπληροῦται.
Διὰ ν’ ἀνεύρῃ τις τὴν πραγματικὴν Ἀλήθειαν, δέον νὰ ἀνατρέξῃ εἰς τὴν Ὑπερτάτην Πηγὴν ἐξ ἧς αὕτη ἀπορρέει. Καὶ ἡ Πηγὴ αὕτη εἶναι Μία καὶ μόνη, ἡ Πηγὴ τῆς Ἐνθέου κατανοήσεως.
Διὰ νὰ φθάσῃ ὅμως εἰς αὐτήν, ὀφείλει νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον, ὅστις ἄγει πρὸς αὐτήν. Ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι κατευθύνσεις, ἄγουσαι πρὸς αὐτήν. Ἀλλὰ μία εἶναι ἡ ἀσφαλεστέρα πρὸς αὐτήν. Ἐκείνη ἡ ὁποία ἐχαράχθη ὑπ’ Ἐμοῦ καὶ ἣν ἕκαστος παρ’ Ἐμοῦ καλούμενος ὀφείλει διὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ δυνάμεων, διὰ τῆς ἰδίας αὐτοῦ ἀνελίξεως καὶ ψυχικῆς τελειοποιήσεως νὰ ἀνεύρῃ καὶ ἀκολουθήσῃ, διότι εἶναι ἡ ἰδία αὐτοῦ ἀτραπός, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ μόνον ὀφείλει νὰ βαδίσῃ, ἐὰν θέλῃ νὰ φθάσῃ ἀσφαλῶς εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμοῦ αὐτοῦ.
Μὴν ἀναζητῆτε νὰ ἀνεύρητε εἰς τὴν πορείαν ὑμῶν πρὸς Ἐμὲ τὰ βήματα ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἠκολούθησαν τὴν αὐτὴν μὲ ὑμᾶς ἀτραπόν. Ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ἔχει ἰδίαν τοιαύτην. Ἂς προσπαθήσῃ ὅθεν ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ν’ ἀκολουθήσῃ ταύτην.
Τότε πῶς ἐξηγεῖται ἡ σύστασίς Μου ὅτι ὀφείλετε νὰ συνενωθῆτε ἅπαντες, ἵνα ἀκολουθήσητε τὸν σκοπὸν τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀνέθεσα εἰς ὑμᾶς; Ἡ ἀτραπὸς ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ὑμῶν παραλλήλως βαίνουσα πρὸς τὰς ἄλλας καὶ ὅλαι ὁμοῦ ἄγουσι πρὸς τὸ αὐτὸ τέρμα. Συνεπῶς ὁ ἀκολουθῶν τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἀτραπὸν καὶ οὐδόλως ἐκκλίνων ταύτης ἢ σταματῶν ἢ ὀπισθοδρομῶν δύναται νὰ φθάσῃ εἰς τὸ αὐτὸ τέρμα.
Ὅταν δὲ εἶσθε συνηνωμένοι καὶ ἀναχωρῆτε ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἐφέσεως αἱ δυνάμεις ὑμῶν ἐνδυναμοῦνται περισσότερον καὶ οὕτως δύνασθε νὰ πορεύεσθε ἀσφαλέστερον, ἀντιδρῶντες διὰ τῆς συναντιλήψεως καὶ συναγωγῆς ὑμῶν εἰς τὰ ἑκάστοτε παρεντιθέμενα προσκόμματα τῶν ἀντενεργῶν δυνάμεων, ἵνα ἐμποδισθῆτε καὶ ἀνακόψητε ἢ ἐπιβραδύνητε τὴν πρὸς Ἐμὲ πορεῖαν ὑμῶν.
2/6/1954
