Ὁ οἰκοδομῶν τὸν οἶκον αὐτοῦ προμηθεύεται ὑλικὰ ἀνάλογα τοῦ ὄγκου καὶ τῆς ἀξίας καὶ στερεότητος αὐτοῦ.
Ὁ οἰκοδομῶν πολυώροφον οἶκον μὲ ἐφθαρμένα ὑλικά, πρὶν ἢ ἀποπερατώσῃ αὐτόν, θέλει συντριβεῖ κάτωθεν αὐτοῦ.
Ὁ οἰκοδομῶν δὲ πάλιν ταπεινὸν οἶκον μὲ ἄριστα ὑλικά, καταχρᾶται τῆς ἀξίας τῶν ὑλικῶν καὶ ἀγνοεῖ αὐτήν.
Ὁ ἐπιθυμῶν νὰ ἀνοικοδομήσῃ οἶκον στερεόν, ἐπιμελεῖται αὐτοῦ καὶ τῶν ὑλικῶν αὐτοῦ.
Ὑμεῖς πολλάκις προετράπητε παρ’ Ἐμοῦ, ὅπως οἰκοδομήσητε οἶκον ἐν ὑμῖν, ἵνα ἐν ὑμῖν κατοικήσω. Οὐ μόνον δὲ δὲν ἐπεδιώξατε τοῦτο διὰ τῆς θελήσεως ὑμῶν καὶ ἐνεργείας, ἀλλὰ καὶ τὰ δοθέντα ὑμῖν κατάλληλα ὑλικὰ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐγκαταλείψατε ἀφύλακτα ἐν μέσῃ ὁδῷ καὶ ἀπερισκέπτως ἀφήσατε ἐλευθέρους τοὺς διερχομένους διαβάτας, ἵνα συλλέγωσι καὶ χρησιμοποιῶσι ταῦτα διὰ τὸν ἑαυτῶν οἶκον.
Καὶ οὕτω ἐκ τῶν ὑλικῶν αὐτῶν, τῶν εἰς ὑμᾶς δωρηθέντων διὰ τὴν οἰκοδόμησιν καταλλήλου οἴκου πρὸς κατασκήνωσίν Μου, ἐπωφελήθησαν ἄλλοι καὶ ἐπεδίωξαν, ἵνα δι’ αὐτῶν οἰκοδομήσωσι τοὺς ἑαυτῶν οἴκους.
Ἔρημος κατέστη ὁ ὑπὸ οἰκοδόμησιν Οἶκος Μου, διότι οἱ ἀναλαβόντες τὴν ἀποπεράτωσιν αὐτοῦ ἐγκατέλειψαν αὐτὸν καὶ ἐτράπησαν εἰς ἄλλην ὁδόν, ἵνα ἐν αὐτῇ εὕρωσι τὴν ἀναζήτησιν τοῦ ἀχρήστου δι’ αὐτοὺς ὑλικοῦ. Καὶ διασπαρέντες καὶ ἀπομακρυνθέντες ἀπ’ Ἐμοῦ καὶ ἐκ τοῦ Οἴκου Μου ἐπεζήτησαν νὰ διαμείνωσι καὶ ἐγκατασταθῶσιν ἐν ἄλλοις οἴκοις.
Ἀλλὰ οὒ μόνον θὰ βασανισθῶσιν ὑπὸ τῶν κτητόρων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ θὰ καταδιωχθῶσιν ὑπ’ αὐτῶν ἐν σκολιοῖς ἀτραποῖς, ἐν οἷς εἰς μάτην θὰ ἐπιζητῶσι κατὰ πόδας ὑπ’ αὐτῶν καταδιωκόμενοι τὴν ἀτραπὸν αὐτῶν ἢ τὴν διέξοδον, τὴν ὁδηγοῦσαν αὐτοὺς ἐν τῇ ὁδῷ Μου, ἐν ᾗ ἐγκαταλείφθη τόσον παραλόγως ὁ ὑπ’ αὐτῶν ἀνοικοδομούμενος Οἶκος Μου.
Ὅπως δέ, διὰ νὰ ἐπανεύρητε τὴν ἀληθῆ ὑμῶν ἀτραπόν, ἀπαιτεῖται ἀρκετὸς παρ’ ὑμῶν κόπος, οὕτω καὶ διὰ νὰ ἐξακολουθήσητε τὴν ἐπανοικοδόμησιν τοῦ ἐγκαταλειφθέντος παρ’ ὑμῶν Οἴκου Μου ἀπαιτοῦνται δοκιμασίαι ἀνάλογοι καὶ μεγαλυτέρα ἐκ μέρους ὑμῶν μέριμνα καὶ προσπάθεια.
Ἀλλὰ ὑμεῖς ἠδιαφορήσατε πάντοτε εἰς τοὺς λόγους Μου. Οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἐκλείσθησαν, διὰ νὰ μὴ βλέπωσι τὸ Φῶς τῆς Ἀληθείας καὶ τὰ ὦτα ὑμῶν ἐσφραγίσθησαν, διὰ νὰ μὴ ἀκούωσι τοὺς λόγους αὐτῆς. Οὐδεμία παρ’ ὑμῶν καταβάλλεται προσπάθεια, ἵνα ἐπανέλθητε εἰς τὴν ὁδόν, ἐξ ἧς ἀπεμακρύνθητε καὶ βαδίσητε ἐπ’ αὐτῆς, ἵνα φθάσητε ἐν τῷ σπέρματι τοῦ προορισμοῦ ὑμῶν.
Ὁσάκις δὲν ἔχετε τὶ νὰ κάμητε, ὁσάκις ἀπογοητευμένοι ἐκ τῶν βιωτικῶν ὑμῶν ἐνασχολήσεων βαρυνόμενοι πλήττετε, καλεῖτε καὶ Ἐμὲ ἄλλοτε μέν, ὅπως δι’ ἀνακοινώσεών Μου διασκεδάσω τὴν ἀνίαν σας, ἄλλοτε δὲ πάλιν ὅπως ἐπιλύσω τὰς ἀπορίας σας. Πλειστάκις δὲ πάλιν μὲ καλεῖτε, ὅπως συνδράμω ὑμᾶς διὰ νὰ ἐξέλθητε ἐκ τοῦ τέλματος, εἰς ὃ ἐνεπέσατε.
Καὶ ἤδη καλεῖτε Με, ὅπως λύσω τὰς ἀπορίας ὑμῶν ἐπὶ ἑνὸς φαινομένου, τὸ ὁποῖον ἡ ἐξ Ἐμοῦ ἀπομάκρυνσίς σας ἐπέφερε.
Τὸ Ἔργον μου ἐστὶ ἡ διὰ τῆς Διδασκαλίας Μου ἀνέλιξις καὶ τελειοποίησις κατόπιν ἐπιμελημένης καθάρσεως τῆς ψυχῆς ὑμῶν καὶ οὐχὶ ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν βεβαρυμένων πνευμάτων ἐκ τῶν δοκιμασιῶν, αἵτινες ἐδόθησαν αὐτοῖς διὰ τὸν ἐξαγνισμὸν αὐτῶν ἢ πρὸς ἐξαναγκασμὸν ἀνανήψεως αὐτῶν ἐκ τῶν ὀλισθημάτων καὶ ἀτοπημάτων τῆς παρελθούσης ζωῆς αὐτῶν.
Καὶ ἐὰν κατὰ τὸ μακρὸν διαρρεῦσαν τοῦτο χρονικὸν διάστημα ἠκούατε τοὺς λόγους μου, ἠκολουθῆτε τὴν Διδασκαλίαν Μου, ἐπιμελεῖσθε δι’ ὅλων ὑμῶν τῶν δυνάμεων τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἔργου μου, ἐμμένατε προσκεκολλημένοι ἐν αὐτῷ καὶ ταῖς ὁδηγίαις μου, θὰ ἐγνωρίζατε τοὺς λόγους, δι’ οὓς αἱ ἐν τῇ ὕλῃ ἐμμένουσαι ψυχαὶ ἢ τοὺς πολεμίους μου ἐξυπηρετήσαντες ἐν τῇ ἐν τῇ γῇ διαμονῇ των, ἐξακολουθοῦσι καὶ μετὰ θάνατον νὰ εἶναι, προσκεκολλημένοι ἐν αὐτῇ καὶ οὐδεμία δύναμις πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ χρόνου τῆς δοκιμασίας αὐτῶν νὰ δύναται νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὴν κατάστασιν εἰς ἣν περιέπεσαν.
Ἀπομακρυνθέντες ἐξ Ἐμοῦ καὶ χαλαρώσαντες τοὺς μεταξὺ ἡμῶν ὑφισταμένους δεσμούς, προσπαθήσατε καὶ ἐπεδιώξατε νὰ συνάψητε δεσμοὺς μετ’ ἄλλων κατωτέρων πνευματικῶν ὀντοτήτων καὶ ἀντιθέτων Ἐμοῦ πνευματικῶν ὁδηγῶν.
Καὶ ἔπειτα μὲ καλεῖτε νὰ σᾶς εἴπω τὴν αἰτίαν τῶν προκαλουμένων ὑπ’ αὐτῶν χάριν παιδιᾶς φαινομένων. Καὶ ἡ ἀνακάλυψις τῆς αἰτίας τῆς προκαλούσης ταῦτα ἢ καὶ ἀκὸμη ἡ διάγνωσις τῶν ὀνομάτων, τῶν προκαλούντων ταῦτα, εἰς τὶ ἤθελεν ὠφελήσῃ ὑμᾶς;
Ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἰκανοποιηθῇ ἡ περιέργεια ὑμῶν καὶ τίποτε περισσότερον. Δηλαδὴ καὶ ὁ μόνος λόγος, ὅστις μέχρι τοῦδε ὤθει ὑμᾶς εἰς τὰς μεταξὺ ὑμῶν καὶ τοῦ Πνευματικοῦ Κόσμου, εἴτε ἀνωτέρου εἴτε κατωτέρου σχέσεις.
Ἀλλὰ ἡ τοιαύτη ἐκ μέρους ὑμῶν ἰκανοποίησις ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τῆς περιεργείας ὑμῶν, χωρὶς νὰ προσφέρῃ ὑμῖν τὸ ἐλάχιστον ὄφελος, ἀποβαίνει εἰς ὑμᾶς πρόξενος πνευματικῆς καὶ ὑλικῆς ζημίας, διότι ἀποδεικνύει, ὅτι ἐκεῖνα μέν, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἐκ τοῦ Ἀνωτάτου Πνευματικοῦ Κόσμου, δὲν σᾶς ἰκανοποιοῦν παντάπασι, ἐξάπτεται δὲ ὁ ζῆλος ὑμῶν καὶ γιγαντοῦται ἐν ὑμῖν ὁ πόθος τῆς ἰκανοποιήσεως τῆς περιεργείας ὑμῶν διὰ ζητήματα, προερχόμενα ἐκ τοῦ κατωτάτου ἀστρικοῦ κόσμου, ὅστις δι’ αὐτῶν ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποδείξῃ ὑμῖν τὴν οὐσιαστικὴν ὀντότητά του καὶ νὰ προκαλέσῃ τὸ ἐνδιαφέρον ὑμῶν, ἵνα αἱ σκέψεις ὑμῶν ἀπασχοληθῶσι μὲ τὴν ὑπόστασιν καὶ ζωὴν αὐτῶν.
Ἡ γέννησις τῆς ἐπιθυμίας ὑμῶν εἰς τὴν διάγνωσιν τῆς πνευματικῆς ὀντότητος ἢ τῆς δυνάμεως, τῆς προκαλούσης τὰ φαινόμενα ταῦτα, ἀθελήτως ὑμῶν ἡ ἔφεσις αὐτῆς προσελκύει πρὸς ὑμᾶς τὰς κατωτάτας ταύτας τοῦ ἀστρικοῦ πεδίου ὑπάρξεις, αἵτινες ἀντιλαμβανόμεναι τὸ προκαλούμενον εἰς ὑμᾶς ὑπ’ αὐτῶν ἐνδιαφέρον, καταβάλλουσι τὰς ἀναλόγους προσπαθείας, ὅπως ἐπαυξήσωσι τοὺς μεταξὺ ὑμῶν δεσμούς των καὶ ὅπως διατηρήσωσιν ἔτι μᾶλλον διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐπηυξημένους αὐτοὺς καὶ ἐξακολουθοῦσιν οὐ μόνον νὰ διαμένωσιν ὑπὸ τὴν φιλόξενον ταύτην αἰγίδα ὑμῶν, ἀλλὰ ἔτι πλέον νὰ δρῶσιν ἐντονώτερον ἐν αὐτῇ διὰ τοῦ διασκεδαστικοῦ εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς ὑμᾶς τούτου τρόπου.
Ὑλικὰς δὲ ἐξ ἄλλου ζημίας, διότι αἱ τοῦ κατωτάτου ἀστρικοῦ πεδίου ὀντότητες αὗται, ἀφοῦ ἴδωσιν, ὅτι δὲν ἱκανοποιοῦνται πλήρως μὲ τὴν ἀβλαβῆ παιδιάν των, δύνανται ἀργότερον νὰ μεταβάλωσι ταύτην καὶ εἰς ὑλικὴν τῶν ὑπ’ αὐτῶν μεταχειριζομένων ἀντικειμένων συντριβὴν ἢ τελείαν καταστροφήν.
Διὰ τοῦτο ὀφείλετε νὰ ἀπαλλαγῆτε διὰ τῶν προσευχῶν καὶ δεήσεων ὑμῶν τῆς ἐνεργείας ὑμῶν ταύτης, ἵνα μὴ οὗτοι γίνωσι πρόξενοι μεγαλυτέρας ὑμῶν ἀνησυχίας καὶ ἴσως ὑλικῆς ζημίας.
Τὰ πνεύματα, τὰ προκαλοῦντα τὰ φαινόμενα ταῦτα, εἶναι τὰ πνεύματα τοῦ Ἐπαμεινώνδα, τοῦ ἄλλοτε ἰδιοκτήτου τῆς οἰκίας ταύτης καὶ πολλῶν ἄλλων συνεργουσῶν δαιμονικῶν δυνάμεων.
Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ἀνάνηψιν ἐκ τῆς πνευματικῆς δοκιμασίας τοῦ πνεύματος τοῦ Ε. Λ., δὲν δύναται αὕτη νὰ πραγματοποιηθῇ πρὸ τῆς λήξεως τοῦ καθορισθέντος δι’ αὐτὴν χρονικοῦ ὁρίου. Αἱ παρακλήσεις ὑμῶν δύνανται νὰ ἔχωσιν ἀξίαν λόγου ἀνταμοιβὴν δι’ ὑμᾶς καὶ σχετικὴν ἠρεμίαν τοῦ δι’ ὃν γίνονται αὗται, δὲν δύνανται ὅμως καὶ νὰ ἰσχύσωσι πρὸς πλήρη αὐτοῦ ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς δοκιμασίας αὐτοῦ, πρὶν ἢ παρέλθῃ ὁ διὰ ταύτην καθορισθεὶς χρόνος.
Ὀφείλετε ὅμως χάριν τῆς παρηγόρου καὶ παραμυθητικῆς τῶν παρακλήσεων τούτων ἰσχύος νὰ συνεχίσητε ταύτας ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἐπιφερομένης γαλήνης τοῦ δοκιμαζομένου πνεύματος, τὸ ὁποῖον δι’ αὐτῶν ἐνισχυόμενον καὶ ταχύτερον ἀνακύπτον δύναται νὰ συντάμῃ τὸν χρόνον τῆς δοκιμασίας αὐτοῦ. Ὅσον δὲ δι’ ὑμᾶς ὀφείλετε νὰ ἐπικαλεῖσθε τὴν βοήθειαν τοῦ Ἀνωτάτου Πνευματικοῦ Κόσμου, ὅστις διὰ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ ν’ ἀπαλλάξῃ ὑμᾶς τῶν κακῶν καὶ πονηρῶν φιλικῶν πρὸς ὑμᾶς ἐπιρροῶν.
28/7/1936
