Ἀνὲλθετε μίαν πρὸς μίαν τὰς βαθμίδας τῆς πνευματικῆς ὑμῶν ἀνελίξεως καὶ προσπαθήσατε νὰ ἀνεύρητε ἐν τῇ ἀνόδῳ ὑμῶν τὰς εἰς ἕκαστον ὑμῶν βῆμα καὶ εἰς ἑκάστην βαθμίδα ἀτραποὺς τῆς ζωῆς ὑμῶν. Μὴ μένετε ἐπαναπαυόμενοι ἔστω καὶ ἂν ἡ προϊοῦσα ὑμῶν ἐξὲλιξις ἀποδείξῃ εἰς ὑμᾶς τὴν ἀληθῆ ὁδὸν τῆς κατευθύνσεώς σας, ἀλλὰ πάντοτε γρηγορεῖτε ἀγρυπνούντες, πάντοτε ἐνεργείτε κοπιάζοντες, πάντοτε προσπαθεῖτε δοκιμάζοντες, πάντοτε ἐργάζεσθε ἀδιακόπως τείνοντες πρὸς τὰ πρόσω καὶ πρὸς τὰ ἄνω.
Ἐνεργεῖτε μετὰ πίστεως καὶ ἐργάζεσθε μετ’ αὐταπαρνήσεως πρὸς τὴν πρόοδον ὑμῶν, πρὸς τὴν διηνεκῆ πρὸς τὰ ἄνω ἀνὲλιξιν ὑμῶν. Ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἤδη παραμένετε στάσιμοι, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐνεργείας, ἄνευ οὐδεμιᾶς προσπαθείας καὶ ἐπιθυμίας διά τὴν πνευματικὴν καὶ ψυχικὴν ὑμῶν ἀναγωγήν. Παραμένετε καθηλωμένοι, δεδεσμευμένοι, ἀκίνητοι, ἐνῷ ἄλλοι μὲ ὀλιγώτερα ἀπὸ ὑμᾶς πνευματικὰ καὶ ψυχικὰ ἐφόδια θὰ διέσπαζον τὰ περισφίγγοντα αὐτοὺς δεσμὰ καὶ θὰ ἄφηνον τὴν πνευματικήν των δύναμιν νὰ συνδεθῇ ἐξ ὁλοκλήρου μὲ τὰς κατευθυνούσας καὶ καθοδηγούσας αὐτὴν δυνάμεις.
Ἐπὶ τόσον χρόνον ἀσχολούμενοι δὲν ἐπραγματοποιήσατε τίποτε. Ἀπ’ ἐναντίας μάλιστα ἀφήσατε ἑαυτοὺς τελείως ἐγκαταλελειμένους, ἀπαρασκεύους πρὸς οἱανδήποτε κατεύθυνσιν τοῦ ἔργου ὑμῶν. Οὐδεμίαν προσήλωσιν ἔχοντες πρὸς τοὺς πνευματικοὺς ὑμῶν ὁδηγούς, ἐστερημένοι καὶ τῶν τελευταίων ὑπολειμμάτων τῆς πρὸς αὐτοὺς πίστεως καὶ ἐγκαρτερήσεως, οὐδεμίαν αὐθόρμητον πρὸς αὐτοὺς κλίσιν αἰσθανόμενοι, ἵνα μετ’ αὐτῶν πλειότερον συνδεθῆτε, ἐγκαταλείψατε καὶ τὴν ἐλαχίστην πρὸς αὐτοὺς ἀφοσίωσιν καὶ παραμείνατε εἰς ἑαυτοὺς καὶ μόνον ἐγκεκλεισμένοι, ἄνευ οὐδενὸς μελλοντικοῦ σκοποῦ, ἄνευ οὐδεμιᾶς διὰ τὴν πνευματικὴν καὶ ψυχικὴν ὑμῶν ἀναγωγὴν προσπαθείας. Ἀναμετρήσατε τὰς πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς τελειοποιήσεως ὑμῶν προσπαθείας καὶ ἐξαγάγετε μόνοι σας συμπεράσματα.
Στρέψατε παντοῦ τὰ βλέμματα ὑμῶν καὶ ἀναζητήσατε νὰ ἀνεύρητε εἰς τὰς πράξεις ὑμῶν ἔστω καὶ μίαν ἐλαχίστην προσπάθειαν. Ἐγκαταλείψατε τὰ πάντα καὶ μόνον αἱ βιωτικαὶ ὑμῶν μέριμναι ἀπέμειναν ὁ ἀποκλειστικὸς σκοπὸς καὶ τὸ μόνον μέλημα τῆς ζωῆς ὑμῶν. Δὲν ἐσκέφθητε ποτέ, ὅτι πρὸ ὑμῶν διανοίγει μία ὁδός, ἣν ὀφείλετε ν’ ἀκολουθήσητε. Δὲν διῆλθε ποτὲ ἐκ τῆς σκέψεως σας, ὅτι πρὸ ὑμῶν καὶ ἐν τῇ διανοιγείσῃ ταύτῃ ὑμῶν ὁδῷ ἐγκατελείφθη παρ’ ὑμῶν ὁ Πνευματικὸς ὑμῶν ὁδηγός, πρὸς ὃν ὑπεσχέθητε αἰώνιον πίστιν καὶ ἀφοσίωσιν, πλήρη μετ’ Αὐτοῦ καὶ τακτικὴν ἐπικοινωνίαν, μετὰ τῆς ρητῆς ἐκ μέρους ὑμῶν ὑποσχέσεως τῆς ἀπαραβάτου τηρήσεως τῶν πρὸς Αὐτὸν καθηκόντων καὶ Ὅστις εἰς μάτην σᾶς ἀναμένει, ὅπως σᾶς καθοδηγήσῃ εἰς τὸ τέρμα τοῦ προορισμοῦ ὑμῶν.
Δὲν ἀντελήφθητε ποτέ, ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς ὑμῶν ἀποβλέπει εἰς τὴν πνευματικὴν ὑμῶν ἀναγωγὴν καὶ τελειοποίησιν καὶ ὅτι οἱαδήποτε ἄλλη κατεύθυνσις καὶ τροπὴ ἐξ αὐτῆς θὰ συνεπῆγεν οὐ μόνον τὴν πνευματικὴν καὶ ψυχικὴν ὑμῶν κατάπτωσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν παντοτεινὴν ὑμῶν ἀπομόνωσιν καὶ δυστυχίαν;
Δὲν ἐσκέφθητε ποτέ, ὅτι διαρρηγνύοντες πάντα δεσμὸν μετ’ ἐκείνων, οἵτινες συνετέλεσαν εἰς τὴν πνευματικὴν ὑμῶν ἀφύπνισιν καὶ οἵτινες σᾶς ὑπέσχοντο νὰ διανοίξωσι πρὸ ὑμῶν εὐρυτάτην τὴν πρὸς τὰ ἄνω ὑμῶν κατεύθυνσιν, θὰ ἐμένατε συντετριμμένοι ἐπὶ τοῦ ἐδάφους καὶ ἡ ἀνέγερσις ὑμῶν θὰ ἀπῄτει μακρὸν χρόνον, μεγαλυτέρους κόπους καὶ ἀγῶνας, ἡ δὲ προσήλωσις ὑμῶν εἰς τὰς ὑλικὰς ἐπιδόσεις θὰ ἐχαλάρωνε τοὺς μεταξύ σας δεσμοὺς καὶ δὲν θὰ ἠδύνασθε εὐκόλως ὡς πρότερον, νὰ διανύσητε τὴν πρὸ ὑμῶν διανοιγομένην ὁδόν;
Δὲν ἀνελογίσθητε ποτὲ ἀνατέμνοντες ἑαυτοὺς νὰ ἀνεύρητε τὴν αἰτίαν, ἥτις τόσον χρόνον σᾶς ἔχει καθηλωμένους ἐπὶ τοῦ ἐδάφους καὶ δὲν σᾶς ἐπιτρέπει ἐλευθέρως νὰ βαδίσητε καὶ νὰ ὁδηγηθῆτε ἀφ’ ἑαυτῶν πρὸς τὰ πρόσω καὶ πρὸς τά ἄνω.
Ἡ διηνεκὴς ὑμῶν προσήλωσις εἰς τὰς βιωτικὰς καὶ ὑλικὰς ἐπιδόσεις εἷναι τοιαύτη, ἡ τελεία ὑμῶν πρὸς τὴν πνευματικὴν ὑμῶν ἀναγωγὴν ἀμεριμνησία τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ σᾶς δίδηται ὁ ἐλάχιστος καιρὸς νὰ ἀφιερώσητε ὀλίγας στιγμὰς ἐκ τῆς μακρᾶς ἀναπαύσεώς σας διὰ τὴν τελειοποίησιν ὑμων.
Μακρὸς καὶ δύσβατος ὁ πρὸ ὑμῶν ἐξικνούμενος δρόμος. Σκολιὰ καὶ πλήρης ἀκανθῶν ἡ πρὸ ὑμῶν ἐκτεινομένη ἀτραπός. Λαβυρινθώδης καὶ αὐχμηρὰ ἡ πρὸ ὑμῶν διερχομένη ὁδός.
Ἐὰν ὅμως ὁ δρόμος ὑμῶν εἶναι μακρὸς καὶ δύσβατος, εἰς ὑμᾶς ἐναπόκειται νὰ καταστήσητε τοῦτον βραχὺν καὶ ὁμαλόν.
Ἐάν ἡ ἀτραπὸς ὑμῶν εἶναι σκολιὰ καὶ πλήρης ἀκανθῶν, εἰς ὑμᾶς καὶ τὴν θέλησιν καὶ τὴν προσπάθειαν ὑμῶν ἐναπόκειται αὐτὴν ἐπίπεδον καὶ ἀποκαθαρμένην ἐντελῶς τῶν ἀκανθῶν νὰ καταστήσητε. Ἐὰν ἡ πρὸ ὑμῶν ὁδὸς εἶναι λαβυρινθώδης καὶ αὐχμηρά, εἰς ὑμᾶς ἐναπόκειται καὶ εἰς τὴν πρὸς τὸν Πνευματικὸν Κόσμον προσήλωσιν ὑμῶν καὶ ἀφοσίωσιν καὶ καταστήσητε αὐτὴν εὐθεῖαν καὶ τελείως ἐπιστρωμένην, ὅπως δι’ αὐτῆς ἀκοπώτερον διέλθητε. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιτύχητε πάντα ταῦτα, διὰ νὰ συνδεθῆτε μετ’ ἐκείνων, οἵτινες καθωδήγουν ὑμᾶς καὶ οὓς ἐγκαταλείψατε ἀναιτίως, ὀφείλετε καὶ πάλιν νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὸ σημεῖον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀπεχωρίσθητε.
Ἀνατρέξατε εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἀναμνησθῆτε τὰς σχετικῶς εὐτυχεῖς δι’ ὑμᾶς ἡμέρας. Ἀνατρέξατε εἰς αὐτὸ καὶ ἀναμνησθῆτε ποία πίστις, ποία ἀφοσίωσις, ποία ἐλπίς, ποία προσδοκία, ποία φωτεινὴ ἡμέρα τῆς ἐπαύριον ἐπλήρωνε καὶ κατηύγαζε τὰς ψυχὰς ὑμῶν. Καὶ ἀνατρέχοντες εἰς τὸ παρελθὸν συσχετίσατε αὐτὸ μὲ τὴν παροῦσαν ὑμῶν κατάστασιν. Θὰ ἴδητε, ὅτι οὐδεμία πίστις, ἡ παραμικρὰ ἀφοσίωσις, ἡ ἐλαχίστη ἐλπὶς ἀπέμεινεν εἰς ὑμᾶς, ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου καμμία προσδοκία, ἀλλὰ καὶ καμμία φωτεινὴ ἀκτὶς φωτὸς καταυγάζει τὰς ψυχὰς ὑμῶν, διὰ νὰ ἴδητε ὐπὸ τὸν καλύπτοντα ὑμᾶς πέπλον τὸν Πνευματικὸν εἰς ὑμᾶς Ὁδηγόν, Ὅστις εἰς μάτην ἀναμένει νὰ ἐπανέλθητε εἰς Αὐτόν, διὰ νὰ σᾶς καθοδηγήσῃ ὡς καὶ πρότερον πρὸς τὴν Ἀλήθειαν καὶ τὸν Κόσμον τοῦ Φωτός.
Ἕκαστος ἐξ ὐμῶν ἐξετράπη τῆς ὁδοῦ τῆς κατευθύνσεώς του καὶ ἠκολούθησεν ἐκείνην, ἣν εἴτε οὗτος τῇ ἰδίᾳ ἐμπνεύσει ἀνεῦρεν, εἴτε τῇ προτροπῇ καὶ ὑποδείξει ἄλλων ἐπίστευσεν.
Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀνέλθῃ τις πρὸς τὰ ἄνω, διὰ νὰ ἀνεύρῃ τὴν πραγματικὴν καὶ ἀληθῆ ὁδὸν τὴν πρός Με ὁδηγοῦσαν, δὲν ἀρκεῖ νὰ ἐμπνέεται μόνον, εἶναι ἀνάγκη νὰ τελειοποιήσῃ ἑαυτὸν διὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ πνευματικῶν καὶ ψυχικῶν δυνάμεων καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐκ τῶν ἄνωθεν ἔμπνευσιν ὡς ἐκ τῶν ἔσωθεν πηγάζουσαν καὶ ἐξ ἰδίας δυνάμεως καὶ ἀντιλήψεως προερχομένην ἐκ τῶν ἔξωθεν ἔμπνευσιν. Διὰ νὰ φθάσῃ ὅμως εἰς τὸν σκοπὸν τοῦτον δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ ἀνατεθὲν εἰς αὐτὸν ἔργον ὡς πάρεργον καὶ ὡς ἀπασχόλησιν τῆς πλήξεως αὐτοῦ, ἀλλὰ νὰ τὸ καταστήσῃ ἀποκλειστικὸν ἔργον καὶ μέλημα τῆς ζωῆς αὐτοῦ.
Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἀφωσιώθη πραγματικῶς δι’ ὅλων αὐτοῦ τῶν δυνάμεων καὶ διὰ πραγματικῆς θελήσεως εἰς τὸ ἔργον τοῦτο.
Ὁπόταν δὲν ἔχετε ἄλλο τι νὰ πράξητε, ὁπότε ὁ κάματος τῆς βιωτικῆς ὑμῶν μερίμνης παραλύει τὰ σωματικὰ ὑμῶν μέλη, ὁπόταν τὸ βάρος ἄλλης τινος χονδροειδεστέρας ἀπασχολήσεως καὶ ἐπαχθεστέρας ἐργασίας πλήττει ὑμᾶς, τότε προσέρχησθε πρὸς Ἐμέ, τότε ἐπί τινα χρόνον ἀργοσχόλου βαρυθυμίας προσηλώνεσθε πρὸς τὰ ἄνω καὶ ἐπιζητεῖτε νὰ σᾶς δοθῶσι πενιχρὰ τινὰ ψυχία τὰ ὁποῖα λαμβάνετε ὡς τροφήν, μέλλουσαν νὰ διαθρέψῃ ὑμᾶς καὶ νὰ ἐνδυναμώσῃ ὑμᾶς, ὅπως ἀνθέξητε εἰς τὴν ἀνιοῦσαν ὑμῶν κατεύθυνσιν.
Ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον δὲν σᾶς φαίνεται, ὅτι εἶναι ἀπάτη πρὸς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐπικαλεῖσθε, ἀλλὰ καὶ ἔτι μεγαλυτέρα ψευδαπάτη τῶν ἑαυτῶν σας, ἐὰν ὄντως ἀληθῶς πιστεύετε, ὅτι μὲ τοιοῦτον τρόπον θὰ δυνηθῆτε νὰ ἐξαγοράσητε τὰς πρὸς ἑαυτούς σας ὑποχρεώσεις καὶ ἐὰν οὕτω πιστεύετε, ὅτι θὰ δυνηθῆτε νὰ διατρέξητε ἀκόπως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς προσπαθείας καὶ θυσίας τὸ πρὸ ὑμῶν ἐκτεινόμενον διάστημα, ἔστω καὶ ἂν εἴχατε συνεργοὺς καὶ προστάτας τοὺς ἰσχυροτέρους καὶ ἱκανωτέρους πνευματικούς ὁδηγούς;
28/1/1936
