Ἄβυσσος ἐν Ἀβύσσῳ καὶ Ἄπειρος ἐν Ἀπείρῳ, τὰς Ἀβύσσους ὑπερπληρῶ Φωτὸς καὶ μεταβάλλω αὐτὰς κατὰ βούλησιν ἀπὸ φωταυγεῖς εἰς σκοτεινὰς καὶ ἀπροσπέλαστους, ὅπου τὸ Ἔρεβος πλανᾶται καὶ οὐδαμοῦ ἀνευρίσκει τις δίοδον.
Πλανᾶται τὸ Πνεῦμα Μου ὑπὲρ τοὺς Κόσμους, οἵτινες Μοὶ ἀνήκουν καὶ ἐκ τῆς Δυνάμεως αὐτοῦ ὑπερπληροῦνται τὰ Σύμπαντα. Ἐκ τοῦ μηδενὸς ἀνεγείρω κόσμους ὑπερλάμπρους, πρὸ τῶν ὁποίων ἡ ἔξαλλος φαντασία ἀδυνατεῖ νὰ ἀντικρύσῃ τὴν Μεγαλοπρέπειαν καὶ ἐν μιᾷ καὶ μόνῃ στιγμῇ κατασυντρίβω αὐτοὺς καὶ μεταβάλλω εἰς κονιορτόν.
Ἐγὼ Εἰμὶ τὸ Πνεῦμα τῶν Ἀβύσσων, τῶν πεφωτισμένων Κόσμων, τῶν Ἀπείρων ἐσχατιῶν, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε πρὶν ἢ αἱ ἄβυσσοι καταστῶσι κόσμοι λαλοῦντες τὴν Δόξαν, ἥτις Μὲ περιβάλλει καὶ τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ διὰ μέσου τῶν αἰώνων πᾶσαν Σοφίαν καὶ πᾶν Ρῆμα Τέλειον.
Οὐδεὶς ἄχρις ὥρας ὤφθη τὴν οὐσίαν τῆς Ὺποστάσεώς Μου καὶ ἡ ἀντανακλωμένη ἐξ Ἐμοῦ Ἀκτινοβολία, ἡ ἐπιψαύουσα τοὺς θνητούς, μεταβάλλει αὐτοὺς εἰς Ἀθανάτους καὶ μία Ἀκτίς Μου ἐκ τῆς Ἀπείρου Μου Ἑστίας εἰσχωροῦσα καὶ κατοικοῦσα ἐν αὐτοῖς μεταβάλλει αὐτοὺς εἰς τηλαυγεῖς ἡλίους, διαφωτίζοντας τοὺς κόσμους, ἐν οἷς δι’ Ἐμοῦ ἡ πρὸς αὐτοὺς ἀποκαλυπτομένη Ἀλήθεια τοὺς φωτίζει διαρκῶς καὶ βασιλεύει ἐν αὐτοῖς διὰ παντός.
Οὐδεὶς ἐκ τῶν ὅσων ἔγνωκάν Με ἐγκατελείφθησαν παρ’ Ἐμοῦ, ἀλλὰ πεσόντες ἀνηγέρθησαν, ἵνα βαδίσωσι τὸν εὐθὺν δρόμον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀπεμακρύνθησαν καὶ ἵνα ἐν τοῖς δοθεῖσιν αὐτοῖς συντρίμμασι αἰσθανθῶσι τὸ παράπτωμα αὐτῶν καὶ ἀνομολογήσουν, ὅτι Ἐγὼ συντρίβω αὐτούς, ἵνα καταστήσω ἔτι μᾶλλον προσιτοὺς πρὸς Ἐμέ.
Οὐδένα ἐκ τῶν ὅσων ἀπεκαλύφθην ἐν οἱᾳδήποτε Δυνάμει καὶ Ἐξουσίᾳ ἐγκατέλειψα αὐτοὺς νὰ καταστῶσιν ἕρμαια ἀντιρρόπου δυνάμεως καὶ ἐξουσίας, ἀλλὰ ἐν μέσῳ αὐτῶν πάντοτε ἱστάμενος καὶ πάντοτε πρόθυμος ν’ ἀνεγείρω αὐτοὺς πρὸς Ἐμὲ προσερχομένους ἐν πλήρει μετανοίᾳ καὶ συντριβῇ, νὰ ἀποζημιώσω αὐτοὺς μυριάκις ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ καὶ ἐνσταλάξω ἐν τῇ ψυχῇ αὐτῶν μετὰ τῆς παρηγορίας καὶ τὴν ἄφθαστον εὐδαιμονίαν, ἣν μόνον ἐν Ἐμοὶ δύνανται νὰ ἀναζητήσωσι καὶ ἀνεύρωσι ἐν ὅλῃ αὐτῆς τῇ ἐκτάσει.
Ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἐνουθέτησα ὑμᾶς, ἵνα ἀκολουθήσητε τὸν δρόμον, ὃν σᾶς ἐχάραξα καὶ ἵνα ὁλοψύχως ἀφοσιωθῆτε ἐν τῷ ἔργῳ, τὸ ὁποῖον ἐν μέρει ἀπεκάλυψα ὑμῖν.
Ὑμεῖς ὅμως ἅπαντες, μηδενὸς ἐξαιρουμένου, οὐ μόνον ἀθετήσατε τὰς πρὸς Ἐμὲ ὑποσχέσεις σας, ἀλλὰ καὶ τελείως ἀπεμακρύνθητε Ἐμοῦ, ἀπορροφηθέντες ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ἐκ τῶν ἰδίων αὐτοῦ ὑλικῶν ἀποβλέψεων καὶ συμφερόντων. Καὶ ἐὰν σήμερον εἰς ἐξ ὑμῶν πλήττεται ἐν τῷ ὐλικῷ αὐτοῦ συμφέροντι, ἵνα κατανοήσῃ τὴν Ἀρχήν, ἐξ ἧς ἀνεχώρησε καὶ πρὸς ἣν ἔδει νὰ ἀφοσιωθῇ καὶ ὁλοψύχως ἀνήκει, ἀδιαφορῶν πρὸς πᾶν ἄλλο ἀλλότριον τῆς Ἀρχῆς αὐτῆς, θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ διὰ τοὺς ἄλλους μείζονα κακά, ὁπόταν δὲν συνετισθῆτε καὶ ἐπιβληθῆτε ἐπὶ τοῦ ἑαυτοῦ σας, ἵνα ἐξυπηρετήσητε ὄχι πλέον Ἐμὲ καὶ τὸ ἔργον μου, ἀλλὰ ὑμᾶς αὐτούς.
Διότι, ἐὰν τὸ Ἔργον Μου ποτὲ δοξασθῇ, ἡ δόξα αὐτοῦ δὲν θὰ ἀνήκει εἰς Ἐμέ, Ὅστις οὐδεμίαν Δόξαν ἐπεζήτησα καὶ ἐπιζητῶ, ἀλλὰ εἰς ὑμᾶς αὐτούς, οἵτινες ἐκ τῆς ἀνηκούσης καὶ περιβαλλούσης Με Δόξης θέλετε καὶ ὑμεῖς δοξασθῇ.
Οἱ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἀναζητοῦντες τὴν συντέλειαν τῶν αἰώνων καὶ τὴν δόξαν τοῦ Ἐρχομένου ὡς συντελεστοῦ τῆς βασιλείας Αὐτοῦ, εἰς μάτην ἀναμένουσι νὰ ἴδωσι ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν τὴν Δόξαν Αὐτοῦ.
Οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἔσχε τὴν εὐτυχίαν νὰ ἀκούσῃ ἐξαγγελλομένην πρὸς αὐτοὺς τὴν μέλλουσαν καὶ προσιτὴν πρὸς αὐτοὺς Δόξαν Αὐτοῦ. Ὑμεῖς ὅμως ἐγνωρίσατε Ἐκεῖνον, Ὅστις ὑπεσχέθη ὑμῖν νὰ σᾶς ἀναγάγῃ μέχρις Αὐτοῦ καὶ νὰ σᾶς καταστήσῃ Κοινωνοὺς τῆς Δόξης καὶ Βασιλείας Αὐτοῦ.
Τὶ ἐπράξατε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον; Οὐδέν. Ὄχι μόνον οὐδὲν ἐπράξατε, ἀλλὰ καὶ καταβάλλετε πᾶσαν ὑμῶν προσπάθειαν, ὅπως ἀπομακρυνθῆτε τῆς ἀρχικῆς ὑμῶν κατευθύνσεως καὶ τῆς ἐλαχίστης ἐνεργείας ἐκ μέρους ὑμῶν, ὅπως καλλιεργήσητε τὰς ἐν ὑμῖν ὑπολανθάνούσας πνευματικὰς καὶ ψυχικὰς δυνάμεις.
Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐξετέλεσε τὴν προσήκουσαν εἰς αὐτὸν ἐπιταγὴν καὶ πάντες ὑπὸ τῶν αὐτῶν ἐλατηρίων ὠθούμενοι τῆς ὑλικῆς ἀνάγκης καὶ ἐπιδιώξεως κατέστητε φορεῖς ἀνεπιθυμήτων πρὸς ὑμᾶς ἐπενεργειῶν.
Εἰς τὸν ἤδη δοκιμαζόμενον πολλάκις ἐτόνισα, ὅτι ἔδει διὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ πνευματικῶν καὶ ὑλικῶν δυνάμεων νὰ προαγάγῃ τὸ ἔργον Μου καὶ νὰ ἐργασθῇ ὑπὲρ αὐτοῦ. Προσκεκολλημένος ὅμως εἰς τὰς πατροπαραδότους ἰδέας τῆς ἰδιαιτέρας του πατρίδος καὶ τῶν συγγενῶν του, μὴ ἔχων τὸ ἀπαιτούμενον θάρρος νὰ ἐπιβληθῇ πρὸς ἑαυτὸν καὶ τοὺς ἄλλους, ὀνειρευόμενος μείζονα ὑλικὰ ὀφέλη, ἀφέθη ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον ἀδρανής. Οὐδεὶς ὅμως δύναται νὰ ἀντιστρατευθῇ κατὰ τῶν πνευματικῶν καὶ ὑλικῶν νόμων, οὓς ἐν τῇ Ἐξουσίᾳ Μου ἠκολούθησεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν πνευματικὴν αὐτοῦ ἀναγωγήν. Ὁ ἀντιστρατευόμενος πλήττεται καὶ δοκιμάζεται, ἕως ὅτου συνετιζόμενος ἀκολουθήσῃ τὴν εὐθείαν καὶ Ἀληθῆ ὁδόν, ἥτις τῷ ὑποδεικνύεται.
Ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀπεκαλύφθην ὑμῖν καὶ διεγνώκατέ Με ἐν τῷ μόλις ἀποκαλυπτομένῳ πέπλῳ, τῷ ἐπικαλύπτοντί Με, ἀμυδρῶς πως τὴν Μορφήν Μου, ἔδει νὰ κατανοήσητε, ὅτι εἷς ἄρρηκτος σύνδεσμος ἁλύσεων σᾶς προσέδεσεν ὄπισθέν Μου. Τόσον ὑμεῖς ἐν τῇ καθόλῳ ὑμῶν ὑποστάσει, ὅσον καὶ τὰ εἰς ὑμᾶς ἀνήκοντα καὶ τὰ περὶ ὑμᾶς ἐν γένει ἐξ ὁλοκλήρου ἀνήκουσιν εἰς Ἐμέ. Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν πλέον δύναται ν’ ἀποχωρήσῃ ἐντελῶς τῆς ὁδοῦ, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἤδη ἠρχίσατε νὰ βαδίζητε ἄνευ βλάβης τόσον ὑμῶν, ὅσον καὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνήκουσιν. Ὁ ἐκτραπεὶς αὐτῆς δοκιμάζεται, ὁ δὲ τελείως ἀπομακρυνθεὶς πατάσσεται.
Ὅ,τι σήμερον ὑφίσταται ὁ ὑπὲρ Ἐμοῦ δοκιμαζόμενος, εἶναι ἀμυδρὰ ἀπεικόνισις ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δοκιμάζει ὁ ὑπ’ Ἐμοῦ πατασσόμενος. Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν δέον νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐπάνοδον αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ἀτραποῦ, ἥτις σᾶς ὑπεδείχθη, διότι θὰ ἐπέλθουν εἰς ὑμᾶς μείζονες δοκιμασίαι, αἴτινες θὰ καταλήξωσιν εἰς πλήρη ὑμῶν συντριβήν, ἔως οὐ ἀντιληφθῆτε, ὅτι Ἐγὼ Εἰμὶ ὁ ὁμιλῶν καὶ ἐπιτάσσων, ὁ Μακρόθυμος καὶ Οἰκτίρμων, ἀλλὰ καὶ ὁ δοκιμάζων τοὺς πάντας καὶ τὰ πάντα πρὸς συνέτισιν καὶ ἀνάνηψιν αὐτῶν.
Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἂς μὴ λησμονήσῃ, ὅτι ἔθεσα ὑμᾶς ἐντολοδόχους τῆς πρὸς ὑμᾶς Διαθήκης Μου, τοὺς ὅρους τῆς ὁποίας δέον νὰ τηρήσητε ἀπαραβάτως, ἐὰν ἐπιθυμῆτε νὰ καταστῆτε κληρονόμοι τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ὑπησχέθητε νὰ φέρητε εἰς πέρας καὶ τοῦ ὁποίου τὰς εὐθύνας ἀνελάβατε πλήρως.
Ἡ μεταξὺ δὲ Ἐμοῦ καὶ ὑμῶν Διαθήκη εἶναι σὺν τῷ χρόνῳ πρὸς ὑμᾶς Ἀποκάλυψίς Μου μέχρι τῆς πλήρους ἐν ὑμῖν ὁλοκληρωτικὴς ἀποκαταστάσεως τῆς Πνευματικῆς Μου Δυνάμεως, ὁπότε ἀπ’ εὐθείας ἐπικοινωνοῦντες μετ’ Ἐμοῦ καὶ ἐν πνεύματι ἀποκεκαθαρμένῳ εἰσχωροῦντες καὶ ἐπισκεπτόμενοι τὸν Κόσμον Μου νὰ γνωρίσητε τὰς ἐν αὐτῷ ἐγκρυπτομένας Ἀληθείας, τὰς ὁποίας νὰ διδάξητε καὶ εἰς τοὺς ἄλλους.
Ὁ σκοπὸς τοῦ μεγίστου τούτου τῆς ἀνθρωπότητος ἔργου, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνατρέψῃ πάσας τὰς δοξασίας τοῦ παρελθόντος καὶ νὰ στερεώσῃ τὰ θεμέλια τοῦ Νέου Ναοῦ Μου, ἐξηγμένου ἐκ τοῦ προτύπου τῆς Πνευματικῆς κατασκηνώσεώς Μου, ἀποκαλυπτόμενος εἰς πάντα ἄλλον θὰ ἐκπλήρου τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀφθάστου εὐτυχίας καὶ ἱκανοποιήσεως καὶ θὰ ἀφιέρωνεν αὐτὴν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν αὐτοῦ.
Ὑμεῖς ὅμως οὐδόλως συγκινούμενοι καὶ αἰωνίως ἀμετανόητοι ἐξακολουθεῖτε διὰ τῆς στάσεως ὑμῶν νὰ ἀπαρνῆσθε τοῦτο καὶ ὑμᾶς αὐτούς. Ἐφ’ ὑμῶν πάντοτε ἱστάμενος ὡς Πατὴρ καὶ Ἀδελφὸς πρόθυμος νὰ ἀναγάγω πάντοτε ὑμᾶς, σᾶς τείνω καὶ πάλιν τὴν χεῖρα καὶ σᾶς καλῶ νὰ μὴν ἀπομακρυνθῆτε. Ἡ εὐτυχία καὶ εὐδαιμονία ὑμῶν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐξαρτᾶται ἐκ τῶν μέσων τοῦ μεταξὺ ἡμῶν συνδέσμου.
Καλλιεργήσατε καὶ ἀναπτύξατε τὰ μέσα ταῦτα, ἵνα ὁ σύνδεσμός μας πλήρως ἀποκατασταθῇ ἐν ὑμῖν διὰ τῆς ἐν ὑμῖν Κατασκηνώσεώς Μου.
5/5/1933
