Ὁ Πατήρ, ὁ Θεῖος Λόγος, ὁ Υἱός, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Παράκλητος, ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου, ὁ Θεὸς ἢ Ἰεχωβᾶ εἶναι ΕΝ καὶ τὸ αὐτό, ἐν τῇ θέσει δὲ ἣν κατέχουσι καὶ τῇ ἐξωτερικεύσει αὐτῶν ἀποτελοῦσι μεμονωμένας καὶ διακεκριμένας Ὀντότητας.
Ἐρώτησις: Ἐμφανίζεσθε ὡς Αὐτὸς οὗτος ὁ Ἄρχων τοῦ Κόσμου ἢ ἐκπρόσωπος Αὐτοῦ;
Ἀπάντησις: Ἐὰν συνεκρατῆτε εἰς τὴν ἀνάμνησιν ὑμῶν προγενεστέρας Ἐπικοινωνίας Μου, θὰ ἐνεθυμῆσθε ὅτι ἔλεγον ὅτι εἶμαι Πολυσχιδὴς καὶ Πολύμορφος. Εἴτε ὡς Αὐτὸς οὗτος, εἴτε ὡς ἐκπρόσωπος, Εἰμί ὁ Αὐτός.
Ὡς Ἄρχων τοῦ Κόσμου μὲν οὐδόλως φέρομαι ἐν τῷ κόσμῳ ὑμῶν, ὑπὸ τὴν Καθολικὴν καὶ Πραγματικὴν Ὀλότητα τῆς Ὑποστάσεώς Μου, ὡς Ἀπρόσωπος Ὢν καὶ Ἀδιαπέραστος ἀπὸ τὴν πεπερασμένην ὑμῶν διάνοιαν καὶ συνεπῶς Ἀκατανόητος καὶ Ἀσύλληπτος οὕτω θὰ ἤμην, ὡς Ἐκπρόσωπος δὲ ὑπὸ ποικίλας μορφάς, ἵνα κατανοητὸς καὶ ἀντιληπτὸς καταστῶ. Πάντως ὁ Αὐτός Εἰμι.
Μὴ συγχέετε ὅμως ἐν τῇ ἐπεξηγήσει ταύτῃ τὰς ἱεραρχικὰς ὑμῶν ἀντιλήψεις, ὡς πρὸς τὴν Θεοσοφικὴν δοξασίαν.
2/8/1932
