ΘΕ29| ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ – ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ

Άπειρε Λόγε Υιέ – Μητέρα, ενωμένη με τον Αδελφό μου εισέρ­χομαι μέσα στα Άπειρα βάθη Σου και εναποθέτω σε Ενότητα οτιδήποτε είναι δυνατόν να παρεμποδίζει τη Θεία παλμοδόνηση, να την αναστέλ­λει, να την περιορίζει, να της θέτει πλαίσια.

Καταθέτουμε ενώπιόν Σου, ως Ένας Άνθρωπος, αμέ­λειες, παραλείψεις, ατέλειες, και λαμ­βάνουμε από το Ά­πει­ρο του Είναι Σου τα στοιχεία της Θεότητας. ­Καθιστού­με εμπράγ­ματη την ένωση, φανερή και παλμοδονούμενη, και εν­δυόμενοι μ’ αυτήν και μόνο λειτουρ­γούμε τη Μυσταγωγία τη Θεία, την Υπερούσια, την Άχρονη.

Στο Όνομά Σου, Άπειρε Λόγε, ευλογώ τους Αδελφούς τους παρευρισκόμενους και όσους απουσιάζουν με την Ευλογία της Αγάπης και Γαλήνης και συγκαλώ όλους να συσπειρωθούν γύρω από τη Θεία τέλεση του Αγιασμού και της Μετουσίωσης, για να λάβουν Ευλογία Άπειρη, Απόλυ­τη, Αέναη. Καλώ, γύρω από το Ποτήρι της Ζωής και το Αγίασμα της Ύπαρξης, όλες τις Ον­τότητες, όλων των πεδίων, ώστε να λάβουν ζων­τανό το Μήνυμα και την Παλμοδόνηση του Θείου Πυρός μέσα τους.

Αγαπημένε Άνθρωπε, Είμαι ο Λόγος Μητέρα. Ανα­δύο­μαι μέσα απ’ τους αιώνες του γήινου χρόνου. ­Ταυτίζω τη Ροή Μου την Άχρονη με τη ροή του χρόνου σου και μ’ αυτή την ταύτιση Ευλογώ την έναρξη της Νέας χρονιάς. Διαχέω μέσα στις γήινες ώρες, που θα επακολουθήσουν, διάνθισμα Σοφίας, Ειρήνης, Αγάπης, για όλα τα επίπεδα, όπου ισχύει ο χρόνος και ο χώρος. Διαχέω τον κραδασμό Μου, της Θείας αφύπνισης, μέσα σε κάθε ύπαρξη που βρίσκεται εγκλωβισμένη στα όρια του χωρόχρονου. Ει­σέρ­χομαι, ως Υπερούσια Ουσία του παν­τός, μέσα στις υ­ποστάσεις όλες, που αποτελούν τον Έναν Άνθρωπο, σ’ όποια πεδία κι αν βρίσκον­ται, και συλ­λέγω δεσμεύσεις, καθηλώσεις, επιτιμήσεις, αμέλειες, ημιμάθεια, δυσαρ­μονία, από οπουδήποτε κι αν προέρ­χεται, είτε από ενέρ­γειες των ίδιων των υποστάσεων, είτε από αποστολές προερ­χόμε­νες από υποστάσεις άλ­λες. Μετουσιώνω οτιδήποτε δε­σμεύει τον Εαυτό Μου, οτιδήποτε τον καθηλώνει, τον πε­ριορίζει ή του προσδίδει ονομασίες που δεν του επιτρέπουν να παλμοδονηθεί ελεύθερα μέσα στο Άπειρο, σε Φως και Αγάπη, σε Αρ­μονία και Ενότητα. Ελευθερώνω ό­λους τους αγωγούς σύν­δεσης και επαφής απ’ τους κυματισμούς μη Αγάπης, τους ευλογώ, τους αποκαθαίρω πλή­ρως, τους ανασυγκροτώ μέσα Μου και καθιστώ όλους τους αγωγούς, αγωγούς Ένωσης, Υπερτέλειας Αγάπης, ανάμεσα στα μέρη του Ανθρώπου, ανάμεσα στον Εαυτό που Είμαστε. Θέτω σε ενέρ­γεια τα Κέν­τρα της Ζωής, απ’ όπου εκπορεύον­ται και δραστηριοποιούν­ται οι σπινθηρισμοί της Ύπαρξης, που θέτουν σε κίνηση τις Θείες Λει­τουρ­γίες, διαχέουν και εκπέμπουν Ενέρ­γεια και Φως.

Ευλογώ όλα τα σημεία του ανθρώπινου σώματος, τα ε­ξαγνίζω από τις λαθεμένες εκ­δηλώσεις, από την έν­δυση της πλάνης, και τα εν­δύω με την Απειρότητα του Φωτός και της Αγάπης, για να εκπληρώσουν τον προορισμό της φανέρωσης του Λόγου Χριστού.

Εγκολπώνω μέσα σου, Άνθρωπε, την Αγάπη, την Αρ­μο­νία, την Ισορ­ροπία που Είμαι. Εγκολπώνω μέσα σου τις Θείες διδασκαλίες της Ύπαρξης. Τις ανακυκλώνω στο σύ­νολο του εαυτού σου, ώστε ρέουσες να είναι συνεχώς, να σε διαποτίζουν και να σε καθοδηγούν κάθε στιγ­μή. Ευλο­γώ, Άνθρωπε, την ικανότητά σου να Με εκ­δηλώσεις και σε φέρ­νω σε νέα επίγνωση της αναγκαιότητας της φανέρωσής Μου μέσα απ’ τη μορφή σου. Ευλογώ τα βάθη σου τα Άπειρα, τις διαστάσεις σου τις απεριόριστες και σε φέρ­νω σε επαφή μ’ αυτές, ώστε να τις εκ­δηλώσεις. Ευλο­γώ τα αισθητήριά σου, να μπορέσουν να συλ­λάβουν τις ιδέες του Απείρου, που ακόμα δεν έχουν σχηματοποιηθεί σε λέξεις, σε ήχους, σε χρώματα ή εικόνες, αλ­λά που παραμένουν ακέραιες, αμετάβλητες και αστάθμητες, για να συλ­λεχθούν απ’ την Ουσία Άνθρωπος – Θεός και να εκ­φραστούν απ’ Αυτήν. Κρούω το είναι σου και φανερώνω οτιδήποτε περικλείει εν­τός του. Εκ­δηλώνω από μέσα σου, στιγ­μιαία, όλες τις καταστάσεις του Ανθρώπου, όλες τις ατελείς εκ­δηλώσεις, οποιαδήποτε μικρότητα ή δυσαρ­μο­νία, ώστε να βιώσεις την Αδιάσπαστη συνοχή σου με τα πάν­τα. Έλ­κω μέσα απ’ το είναι σου όμοια τη μετάνοια για όλα όσα πάνω στον πλανήτη διεξάγον­ται κι απ’ το είναι σου εκ νέου έλ­κω το Έλεος και καλύπτω όλα όσα εκ­δη­λώθηκαν μέσα στον χρόνο που πέρασε.

Ανακοινώνω στην Ύπαρξή σου, Άνθρωπε, ­οδηγίες Αγά­πης, κατανόησης, επαφής και ταύτισης με τον Εαυτό σου Άνθρωπο και μ’ Εμένα, δηλαδή με την Ολότητα του Εαυ­τού Θεού. Σε εν­τέλ­λω να αγαπήσεις τον Εαυτό σου, να τον κατανοήσεις, να πάψεις να διαμοιράζεις ποινές ή χρέη. Να εισ­χωρήσεις στο νόημα της Ενότητας, για να αι­σθανθείς ότι κάθε χρέος που διαμοιράζεις, εσένα βαραί­νει. Σε καλώ να υπηρετήσεις τον Εαυτό σου, προσφέρο­ν­τας το είναι σου, κατανοών­τας απόλυτα ότι κάθε θωπεία σου εσένα θωπεύει, κάθε ­προσπάθεια για βελτίωση ενός άλ­λου μέρους του Εαυτού σου, που κατοικεί σε άλ­λο σκή­νωμα, εσένα βελτιώνει. Κάθε κίνηση και παλμός σου, που αποστέλ­λει Αγάπη, εσένα οικοδομεί, γιατί εσύ και κάθε κομ­μάτι του Εαυτού σου είστε Ένα. Καθιστώ την κλήση αυτή μέσα σου παλμοδονούμενη, να σε ωθεί συνεχώς σε νέες προσπάθειες απέκ­δυσης της πλάνης και έν­δυσης της Αλήθειας.

Ευλογώ, Άνθρωπε, όλες τις εκ­φράσεις σου πάνω στη γη. Οτιδήποτε εκπορεύθηκε από τον νου σου, από τα χέρια σου, από την καρδιά σου, οτιδήποτε δημιουρ­γήθηκε, με οποιοδήποτε σύνολο διερ­γασιών και λειτουρ­γιών, και το βαπτίζω μέσα Μου. Δίνω τη σφραγίδα Μου σε καθετί, σφραγίδα Μετουσίωσης και Ανάστασης, σφραγίδα Αέναης Ζωής, που οδηγεί τα πάν­τα στην αφομοίωση μέσα στο Άμορφο.

Ευλογώ, Άνθρωπε, ό,τι εκ­δηλώθηκε στον πλανήτη σου, ως πολιτική κατάσταση ή ως κοινωνική κατάσταση ή ιδεο­λογική ή οικονομική, και κλείνω τον κύκλο του Νόμου, ο οποίος λειτούρ­γησε ελ­κόμενος απ’ τις εκπο­ρεύσεις σου των αιώνων. Ταυτίζω την παλμοδόνηση του πλανήτη με την παλμοδόνηση του Αυτενερ­γούς Ελέους, που ισορ­ρο­πεί με τον επίσης Αυτενερ­γή Νόμο της αφύπνισης και Χριστοποίησης, και θέτω τον κύκλο του νέου χρόνου, που άρ­χισε ήδη, σε Αρ­μονία και συν­ταύτιση με την κίνηση του Ελέους και τη Δόνηση Αφύπνιση – Χριστοποίηση.

Ευλογώ τις αναταραχές, τις ανακατατάξεις πάνω στη γη και διαχέω πόρους ειρήνης μέσα στη δομή τους, ώστε να εκ­δηλωθούν με τη μέγιστη δυνατή ισορ­ροπία, αρ­μονία και γαλήνη. Ευλογώ τις αναγκαίες κοσμικές καταστάσεις και διαχέω μέσα σ’ αυτές την Αγάπη του Λόγου Μητέρα. Διασπώ δι’ αυτής της Αγάπης την αρ­ραγή σύνθεση που μέχρι τώρα παρουσίαζαν και διαμορφώνω Νέα σύνθεση με ισχύ μικρότερη σε δεινά και εν­τονότερη σε διδασκαλία Θείου Φωτός, Αγάπης, Ενότητας.

Ευλογώ την έξαρση των ατελειών σου, Άνθρωπε, και απορ­ροφώ αυτήν εν­τός Μου. Λαμ­βάνω τις συνέπειες της έξαρσης αυτής, που μέλ­λει να παρουσιαστεί, ώστε να γί­νουν σ’ εσένα αισθητά τα λάθη και η πλάνη, για να μπορέσεις γρηγορότερα να εισδεχθείς την ­Ολότητα του Εαυτού Λόγου και να Τη φανερώσεις. Σε εν­δύω με την Ενέρ­γειά Μου την Άπειρη, ώστε Αυτή να σε ­προστα­τεύει και να σε καθοδηγεί όλες τις ώρες. Σε συγκεν­τρώνω μέσα στον Πυ­ρήνα Μου, σε παλμοδονώ στην κίνηση του Πυρήνα, που περιέχει τη Μορφή και το Άμορφο. Συμπυκνώνω εν­τός σου την Άπειρη Γνώση, το Άχρονο και το Παν­ταχού και σε διαχέω εκ νέου στα σημεία όπου βρισκόσουν, πριν σε απορ­ροφήσω μέσα Μου την ώρα αυτή, πληρωμένο με την Υπερτέλεια Αγάπη Μου, με την Αέναη Προσφορά Μου, με την πάλ­λουσα ζων­τανή Παρουσία του Λόγου, με την επι­σφραγισμένη βεβαιότητα της εκ­δηλούμενης Θέωσής σου.

Ευλογώ, Άνθρωπε, τα ιδρύματά σου, όποιο όνο­μα κι αν φέρουν αυτά, είτε είναι φυλακές, αναμορφωτήρια, ορφανοτρο­φεία, γηροκομεία, νοσοκομεία, είτε κοινωφελείς ορ­γανι­σμοί, ορ­γανώσεις για την ειρήνη, για την προστασία του παιδιού, για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, και ­αναβιβάζω όλα αυτά μέσα στις κλίμακες του Φωτός και της Αγάπης Μου βαθμίδες εν­νιά, και σαν ορ­γανισμούς και σαν ποιότητα ιδεών και σαν ποιότητα ιθυνόν­των που τα κατευθύνουν ή μελών που συμ­μετέχουν και σαν ποιότητα ον­τοτήτων που μέσα σ’ αυτά παρευρίσκον­ται. Διαμοιράζω, στις ον­τότητες αυτές όλες, ­Έλεος και αποδέσμευση απ’ την καθήλωση στην πλάνη και στην ύλη, στον σκοταδι­σμό της άγνοιας. Εκπνέω μέσα τους και συγχρονίζω τις ον­τότητες όλες με τον κραδασμό της Εισπνοής Μου, ώ­στε χωρίς καθυστέρηση να περιληφθούν στην επιστροφή του Ανθρώπου, στην ταύτισή του με τον Λόγο. Δίνω σε κάθε ον­τότητα ό,τι χρειάζεται, όποια στοιχεία τής υπο­λείπον­ται για να ισορ­ροπήσει, όποια στοιχεία έχει χάσει μέσα στην ανακύκλωση των αιώνων της πλάνης, τα προσ­φέρω. Ανακινώ τον Εαυτό Άνθρωπο ολό­κληρο, σε όσα κομ­μάτια κι αν είναι διαχωρισμένος, σε όσα πεδία κι αν βρίσκεται, και ταξινομώ τις υποστάσεις με νέα δομή ισορ­ροπίας. Με την Ευλογία της Ενότητας φέρω σε επαφή ση­μεία αν­τιμαχόμενα, συγκρουόμενα, σημεία που δεν γνωρίζουν το ένα το άλ­λο, και ­συμπληρώνω όλα τα μέρη του Ανθρώπου, τα καθιστώ δυνάμει Ολό­τητα, ώστε κανένα σημείο της Υπόστασης Άνθρωπος να μη βρίσκεται σε ισορ­ροπία κατώτερης μορφής από ένα άλ­λο. Κρούω τα Κατεστημένα των ιδεών στον νου και τη διάνοια, συμπλέκω τα Κατεστημένα των μεμονωμένων υποστάσεων, τα ενώ­νω, ώστε τα μέρη του Ανθρώπου να μην μπορούν να οχυρώνον­ται πίσω από περιορισμένα Κατεστημένα. Συνθέτω τα αισθήματα και τα συναισθήματα των μεμονωμένων εκ­φράσεων του Ανθρώπου και φέρ­νω την Αρ­μονία στην έκ­φραση των συναισθημάτων, ώστε όλα τα μέρη του Αν­θρώπου να φέρουν μέσα τους τη δυνητικότητα της Από­λυτης Αγάπης, χωρίς εξαίρεση. Σπάω τα όρια και τους φραγ­μούς της απομονωμένης Συνείδησης και ενώνω τις Συνειδήσεις των μερών, πραγ­ματώνον­τας Μία Ενιαία Συνείδηση, δυνάμενη να χωρέσει το Όλο του Απείρου που είμαστε.

Ευλογώ και ενώνω τα βλέμ­ματα και διαμορφώνω ένα ενιαίο βλέμ­μα, ώστε κάθε άνθρωπος πάνω στη γη ή σε άλ­λα πεδία να μπορεί να διακρίνει την Αλήθεια. Ενώνω όλα τα χέρια και διαμορφώνω ένα ενιαίο χέρι, ώστε κάθε άν­θρωπος πάνω στη γη ή σε άλ­λα πεδία να μπορεί να εκ­δη­λωθεί ως Προσφορά Αέναη. Ενώνω όλους τους βηματι­σμούς, με όμοιο τρόπο, ώστε κάθε άνθρωπος στα Άπειρα Σύμπαν­τα να μπορεί να βηματίζει με το βήμα του Ενός Μοναδικού προορισμού, της ταύτισης με τον Λόγο.

Ευλογώ, Άνθρωπε, τον πλανήτη σου και αποκαθαίρω το φυσικό του περιβάλ­λον σ’ όλα του τα ­σημεία από οποιεσ­δήποτε επιδράσεις της ύλης, παραγόμενες από ενέρ­γειες λαθεμένες ή επιπόλαιες, που δύναν­ται μελ­λον­τικά να επι­δράσουν αρ­νητικά στην εξέλιξη της ζωής πάνω σ’ αυτόν.

Ευλογώ το Έρ­γο το Ένα και Μοναδικό της Χριστοποίησης του Ανθρώπου και ανασυσπειρώνω Αυτό. Το δονώ σε νέο παλμό, νέα δύναμη, σφοδρότητα και έκ­φραση. Ευλο­γώ την έκ­φρασή Του στον Ελ­λαδικό χώρο, στην περιοχή της Αθήνας, στην περιοχή της Καβάλας και εν­δυναμώνω τους δεσμούς της ένωσης ανάμεσα στους Αδελφούς των περιοχών αυτών, μεταξύ τους και με τον Διδάσκαλο. Εμ­φυσώ στους Αδελφούς όλους Αγάπη, Δυνάμεις, Πίστη, Κατανόηση, ικανότητα χειρισμού καταστάσεων, Υπευθυ­νότητα, ιδέες Φωτός, Ισορ­ροπία, Αρ­μονία και έν­τονη δραστηριότητα έκ­φρασης των Θείων ιδεωδών μέσα από τη μορφή που ο καθένας φέρει.

Ευλογώ την έκ­δοση των Διδασκαλιών του Φωτός και τη διάδοσή τους σε Πνεύματα εκλεκτά, αλ­λά και σε όλα τα σημεία και τα μέρη του Ανθρώπου ως Ζωή, ως Μήνυμα Χριστότητας και ως σφραγίδα ­Χριστότητας.

Ευλογώ τους πάσχον­τες αδελφούς από υλικά αίτια υ­γείας και διαχέω σ’ αυτούς την ίαση σε όσα σημεία έχουν ανάγκη. Διαχέω αλ­λεπάλ­ληλα κύματα ενερ­γειακής ισχύος και επουλώνω τις δυσαρ­μονίες των σωμάτων, τις δυσαρ­μονίες της ψυχοπνευματικής υπόστασης, και τις δυσλει­τουρ­γίες του ορ­γανισμού του υλικού επαναφέρω στη φυσιολογική τους λειτουρ­γία.

Ευλογώ τους αδελφούς που βρίσκον­ται ­ηθελημένα αποκομ­μένοι από την κλήση του Λόγου Μου και τους καλώ από εν­τός τους εκ νέου να συμ­μετάσχουν στην πορεία της Αγάπης και της Προσφοράς.

Ευλογώ τον Αδελφό Γεώρ­γιο, την Αδελφή Κάτια, την Αδελφή Παρασκευή, την Αδελφή Δήμητρα, Ευαγ­γελία, Αριστέα, Θεοδώρα, ονομαστικά, γιατί μ’ αυτή την ονομαστική επίκληση και Ευλογία, απεκ­δύω τις υποστάσεις αυ­τές από την πρόσδεση με την προσωπικότητα που εκ­φρά­ζει το όνομα στην ύλη και τους παλμοδονώ στη Θεία Υπό­σταση την Άπειρη. Ενερ­γοποιώ τους πυρήνες της Ζωής, την Πνοή Μου την Αέναη και τους καλώ να συμ­μετάσχουν δραστήρια στην παρουσίαση και εκ­δήλωση του Έρ­γου Μου, σαν ον­τότητες χρισμένες με τη Χάρη και την Αγάπη Μου.

Ευλογώ κάθε μέρος του Ανθρώπου που διακατέχεται από πόθο για ένωση και το πλημ­μυρίζω με την Ενότητα, σ’ όλα τα επίπεδά του. Το πλημ­μυρίζω με την Άπειρη Αγάπη, με τη Χάρη και τη Δωρεά του Πνεύματος του Αγίου, με την Προσφορά την Ανέσπερη του Εαυτού Μου.

Ευλογώ τα ύδατα όλης της γης και τα ενώνω με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, με τη Χάρη του εξαγνισμού, ώστε να μεταφέρουν εξαγνισμό στις ψυχές και ίαση. Καθιστώ τις λίμνες, τους ποταμούς, τις θάλασ­σες του πλανήτη ο­λόκληρου, παλμοδονούμενες μέσα στο Φως και στην Αγάπη, μέσα στη Θεία Ενέρ­γεια την Ατέρ­μονη, ανακυκλού­μενες στη Ροή Μου, ικανές να απορ­ροφούν δυσαρμο­νικούς κυματισμούς, να τους μεταλ­λάσ­σουν και να απο­δί­δουν Αρ­μονία. Καθιστώ τη δομή τους δομή κάθαρσης Θείας, δομή εξαγιασμού σωμάτων και ψυχών, δομή Ου­ρά­νιας Αρ­μονίας, για να παρέχουν αυτήν στο σύνολο της ανθρωπότητας ανεξαιρέτως.

Ευλογώ τα υλικά της γης, το ύδωρ, τον οίνο και τον άρτο, που συμ­βολίζουν την Υπέρτατη Κάθαρση και την Υπέρτατη Μετουσίωση. Παλμοδονώ στους ίδιους παλμούς της Αγάπης, της Υπερούσιας ­Παρουσίας Μου, τα υλικά αυτά, χωρίς διάκριση. Σταλάζω μέρος του ύδατος μέσα στον οίνο και μέρος του οίνου μέσα στο ύδωρ, ώστε και μορφικά να πραγ­ματοποιηθεί η συνύπαρξη και η συν­ταύ­τιση της κάθαρσης και μετουσίωσης. Μ’ αυτήν τη συν­ταύτιση ανάγω τον Άνθρωπο, τη γη, τα Σύμ­παν­τα, στο στάδιο της ταυτόχρονης Κάθαρσης – Μετου­σίωσης, αποκολ­λώ­ν­τας τον από το μακρόχρονο καθαρτήριο και οδηγών­τας τον στην αμεσότητα της Μετουσίωσης σε Θεό.

Εισπορεύω μέσα στο Ποτήρι της Ζωής τον άρτο σε τε­μάχια, αν­τιπροσωπεύον­τας με τα τεμάχια αυτά τα μέρη του ανθρώπου που ενοποιούν­ται μέσα στο Όλο της Ύπαρξης, που αποκαθαίρον­ται, μετουσιώνον­ται και εκ­δη­λώνον­ται ως Θεός. Καλώ τον Εαυτό Άνθρωπο Λόγο Θεό και προσδίδω στο χέρι του το σύμ­βολο το μορφικό της Άπειρης Παν­τοδυναμίας Μου, τον Σταυρό.

Ευλογώ το ύδωρ, τον οίνο και τον άρτο εκ νέου. Ευλογώ την απόλυτη συνένωση της Μορφής και του Αμόρφου, του εξαγνισμού και της μετουσίωσης, της επιταγής και της πραγ­μάτωσης. Εκ­δηλώνομαι σ’ όλα Μου τα στάδια φανέρωσης πάνω στη γη σου, ως ­Βαπτιζόμενος Λόγος, ως Προσφερόμενος και Θυσιαζόμενος Λόγος, ως Λόγος Ανάσταση, και τη φανέρω­σή Μου αυτήν καλύπτω με την Ενωτι­κή Άμορφη Παρουσία του Πατέρα. Καταδεικνύω στη γη, στον πλανήτη της ύλης και της διτ­τότητας, την Υπερούσια Ένωση και σε καλώ, Άνθρωπε, εκτελεστή της Βουλής Μου, συνοδοιπόρε στην πορεία της Ένωσης του Ολοκλη­ρωμένου Ανθρώπου, Υπεύθυνε – Λόγε – Θεέ, να κατανοή­σεις την Ενότητα των Μυστηρίων Μου όλων και να προ­χωρήσεις στην ενωτική τους έκ­φραση, που περιλαμ­βάνει τα πάν­τα. Σε καλώ να δεις τα Μυστήρια, που σου παρουσίασα διαχωρισμένα, σαν Ουσία και Φως, να τα κατα­νοήσεις σαν Ενότητα και να εκ­φράζεις με ένα Μυστήριο τα πάν­τα, διαχέον­τας ταυτόχρονα Κάθαρση, ­Ευλογία, Βάπτι­ση, Ένωση, Μετουσίωση, Ταύτιση, Αγάπη, ­Προσφορά και Θυσία, σε κάθε σου ενέρ­γεια.

Ευλογώ το Είναι σου να χωρέσει το Ενωμένο Μυστή­ριο, το Άπειρο, το Μυστήριο που απευθύνεται στον Θεό – Άνθρωπο, που τελείται απ’ τον Θεό – ­Άνθρωπο και ανάγει τα μέρη σε Ενότητα. Ευλογώ τον νου σου να χωρέσει τις Ευλογίες που το Μυστήριο αυτό το Άχρονο, που ταυ­τίζει το μηδέν με το Ένα, το Τέλος με την Αρ­­χή, περιέχει. Ευλογώ τη συνείδησή σου να μπορέσει να ­βιώσει τους παλμούς Του, ώστε να Το εκ­φράζει όλες τις ώρες, όπου κι αν βρίσκεται, χωρίς να παρεμποδίζεται από τίποτα.

Ενώνω τα σύμ­βολα της Θυσίας Μου, τον Σταυρό Μου και τον τύπο των ήλων, με το Μυστήριο αυτό και καθιστώ μορφική αναπαράσταση ρέουσα του ­Μυστηρίου τούτου τη συνύπαρξη Σταυρού, τύπου των ήλων και Περιστεράς του Αγίου Πνεύματος μέσα στο περίγραμ­μα του Άπειρου Ζώ­ν­τος Οφθαλμού του Άμορφου Πατέρα. Αυτή τη μορφική αναπαράσταση τυπώνω μέσα σου, επειδή ακόμα έχεις χρεία από μορφικές αναπαραστάσεις, διότι καμιά μορφική αναπαράσταση δεν μπορεί να το εκ­φράσει ή να το εκπρο­σωπήσει, παρά μόνο το Άπειρο, με όλα του τα στοιχεία, παρά μόνο ο Άνθρωπος κι ο Θεός σε Απόλυτη συν­ταύτι­ση.

Ραίνω τα Σύμπαν­τα με οίνο και άρτο, με το Άρωμα της Αγάπης του Λόγου. Κοινωνώ τις υποστάσεις όλες του Ανθρώπου, όπου κι αν βρίσκον­ται, με το ύδωρ που κι αυτό Είμαι Εγώ. Δίνω στην ύλη και στις λεπτότερες συνθέσεις και δονητικές καταστάσεις των άλ­λων πε­δίων, στάλαγ­μα από τη Ζωή και την Αγάπη, από την ­Ανάσα της Ύπαρξης, απ’ το Ενωτικό Μυστήριο που περι­κλείει τα πάν­τα, που εκ­δηλώθηκε στη γη διαμέσου του Αν­θρώπου, αναγ­γέλ­λον­τας την Εποχή της Ένωσης στους Κόσμους της Δημιουρ­γίας, επισφραγίζον­τάς την σ’ όλα τα ­επίπεδα κραδασμών.

Λάβε, Άνθρωπε, και στη μορφή σου τα υλικά αυτά, που διατηρούν τη γήινη έκ­φρασή τους, μα περικλείουν το Ά­πειρο, και προχώρα στην έκ­φραση του Όλου που Είμαστε, του Τέλειου που αποτελούμε. Λάβε, Άνθρωπε των πεδίων όλων, στην ανάλογη μορφή που βρίσκεσαι, από το Υπέρ­τατο Παν­τόχρονο και Παν­ταχού του Μυστηρίου αυτού και δραστηριοποιήσου στην εκ­δήλωση του Εαυτού Θεού, που Είμαστε. Λάβε ύλη, πλανήτες, απλανείς, Σύμπαν­τα Άπει­ρα, Δημιουρ­γία Ολόκληρη, τη Ζωή σε Ολότητα και Αναγεν­νήσου μες στους Δημιουρ­γικούς παλμούς του Λόγου, για να φανερωθείς σε Τέλεια Ενότητα με τη μορφή και το Άμορφο, για να κινηθείς πλήρως εναρ­μονισμένα με την Εισπνοή του Αμόρφου, ώστε Νέοι κύκλοι Τελειότητας, Ατελεύτητοι, να δημιουρ­γηθούν.