Στο Όνομα της Τριαδικής Θεότητας, Ευλογώ την Υπόστασή μου και τα σώματά μου όλα και ενεργοποιώ μέσα από κάθε παλμό μου κι από κάθε σημείο μου την Πύρινη Ροή της Ζωής, την Πύρινη Δημιουργική Δόνηση του Λόγου να ξεχυθεί και να μετουσιώσει οποιαδήποτε προσωπική απόκλιση, γνώμη, κατάσταση, οποιαδήποτε εκδηλωμένη ή ανεκδήλωτη δυσαρμονία, φανερώνοντας μέσα στον κόσμο των μορφών και της ύλης την Ενεργειακή δύναμη της Αρμονίας, την Ουσία της Ενότητας, την Ευλογία της Αναγέννησης, της Αγάπης, της Γαλήνης, της Ζωής.
Ευλογώ το χώρο και διαχέω σ’ αυτόν το Άπειρο Είναι του Λόγου. Ανακυκλώνω με στροβιλισμούς Θείου Πυρός Ενέργεια Αρμονίας, Ισορροπίας και Ενότητας, μετουσιώνοντας κάθε δυσαρμονική εκπόρευση, μετουσιώνοντας κάθε πικρία, κάθε παλλόμενη δόνηση μη Αγάπης, κάθε παλλόμενη κατάσταση ημιμάθειας, σκότους ή πλάνης. Διαχέω τη Φωταύγεια του Άπειρου Πνεύματός Μου, διαχέω την Άπειρη Γαλήνη Μου. Ανασυγκροτώ τις Υποστάσεις όλες μέσα στο Φως και στην Αγάπη Μου. Ευλογώ τα Κέντρα Ζωής και τα εναρμονίζω με τη Δόνηση της Ουσίας, με τη Δόνηση ολόκληρης της Δημιουργίας, ώστε να δρουν και να εκδηλώνονται απόλυτα συντονισμένα με το Ουδέτερο ρεύμα Ζωής. Μετουσιώνω κάθε δομή πλάνης, ημιμάθειας, ασυνεννοησίας που εισχώρησε μέσα στο νου, στην καρδιά, στη συνείδηση των παρευρισκομένων Αδελφών, και διαχέω μέσα στους πάντες την ενοποιημένη Αρμονία της Ύπαρξης, την ενοποιημένη Αλήθεια της Ζωής.
Εγώ Είμαι ο Ένας Λόγος, ο Άχρονος, ο Αυθύπαρκτος. Εγώ Είμαι η Ζωή, Εγώ Είμαι η Ανάσταση και η εκπαίδευση όλων των σταδίων, τα οποία ήδη έχω ενοποιήσει, μέσα στην Άπειρη εκδήλωση του Εαυτού Μου. Εγώ Είμαι το Έργο το εκδηλούμενο στη γη. Εγώ Είμαι ο Οδηγός, Εγώ Είμαι ο Καθοδηγητής κι ο Διδάσκαλος αυτού. Εγώ Είμαι η πάλλουσα Ζωντανή Φωνή, η πάλλουσα Αλήθεια, που διοχετεύομαι για να ενοποιήσω καταστάσεις, για να διδάξω την Αγάπη του Είναι.
Ευλογώ το Έργο Μου με την Άπειρη Ευλογία την Τριαδική, την Ομοούσια και καθιστώ αυτό απόλυτα ενωμένο με την εκδήλωση της Δημιουργικής Μου Πνοής, με την εκδήλωση της Ροής της Αλήθειας. Μετουσιώνω ιδέες, συστήματα συναισθημάτων και βιωμάτων που τείνουν να παραποιούν την ενοποιημένη Του Ουσία, που τείνουν να δημιουργούν καταστάσεις παρανόησης, και καθιστώ όλα αυτά απόλυτα ισορροπημένα, μέσα στο Ένα Είναι της Θεότητας, μέσα στο Ένα Είναι του Λόγου.
Ευλογώ και επικυρώνω τη Χάρη και την Εξουσία του Διδασκάλου Ιωάννη, του εκδηλωμένου από σκήνωμα Ανθρώπου και Υπεύθυνου Καθοδηγητή του Έργου αυτού. Ευλογώ κι επικυρώνω τις εκδηλώσεις διδαχής, την κατευθυντήρια γραμμή, τις εκδηλώσεις που τείνουν να οδηγήσουν Συνειδήσεις σε κατανόηση λεπτοφυών διαστάσεων, κι όχι να αποκόψουν αυτές, αλλά αντιθέτως να τις ενοποιήσουν άρρηκτα με την Ουσία Άνθρωπος – Λόγος, με την ίδια παλλόμενη Υπόσταση Ιωάννης – Λόγος. Ευλογώ και επικυρώνω την Έκφρασή Μου διαμέσου του επιλεγμένου αυτού σκηνώματος, διαλύοντας με την Ενεργειακή Μου εισχώρηση Φωτός και μετουσιώνοντας οποιαδήποτε δυσαρμονική συσπείρωση κραδασμών υπάρχει μέσα στο νου, στην καρδιά, στη Συνείδηση, στην ψυχοπνευματική υπόσταση οποιουδήποτε τμήματος του Ανθρώπου μαθητή και εκπαιδευόμενου Λόγου, είτε βρίσκεται συγκεντρωμένος στο χώρο αυτό, είτε απουσιάζει.
Απορροφώ από κάθε κομμάτι του Ανθρώπου που έχει λάβει κλήση, όπου κι αν βρίσκεται, όπου κι αν κατοικεί, σ’ οποιοδήποτε σημείο της γης ή στους Πνευματικούς χώρους, τις κραδασμικές καταστάσεις μη ενότητας, τις δονητικές παλμοδονήσεις διάσπασης, και αντ’ αυτών διαχέω μέσα σε κάθε ύπαρξη, που έχοντας λάβει κλήση βρίσκεται σε άμεση σύνδεση με το Έργο και τον Εκπρόσωπό Του, Αγάπη, Αρμονία, Ισορροπία, Ενότητα, συνειδητή κατανόηση της αναγκαιότητας της έκφρασης του ενοποιημένου Εαυτού.
Εισέρχομαι μέσα σε κάθε κομμάτι του Εαυτού Ανθρώπου, που παρευρίσκεται πλησίον του Διδασκάλου κι ακούει τις διδαχές Του, κι απορροφώ τα φίλτρα που το κάθε κομμάτι φέρει, φίλτρα που προσαρμόζουν τις έννοιες της Αλήθειας σε παρανοήσεις που ουδέποτε εκφράσθηκαν και σε διασπάσεις που ουδέποτε έγιναν, σε κινήσεις που ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν. Ευλογώ τα μάτια και το βλέμμα κάθε μαθητή, ώστε ν’ απομακρυνθεί από το μεμονωμένο μέρος αντιμετώπισης των πραγμάτων, ώστε να μετουσιώσει τη μάσκα που φορά και τα γυαλιά που χρησιμοποιεί για να βλέπει και ν’ αντιλαμβάνεται τις εκδηλούμενες καταστάσεις, ανάλογα με τα κενά, τα βιώματα και τη συνισταμένη εμπειρία των ανακυκλώσεών του. Διαχέω, προς κάθε μαθητή εκπαιδευόμενο Λόγο, το βλέμμα του Απείρου, τη Συνείδηση του Απείρου, και τονίζω το επαναλαμβανόμενο λάθος της μεμονωμένης αντιμετώπισης πραγμάτων και της μεμονωμένης παρανόησης των όσων εκφράζονται, διότι εκδηλώνονται μέσα από τη διάνοια κάθε τμήματος Ανθρώπου και ζυμώνονται με τα κενά, τις ατέλειες, τις οποιεσδήποτε δυσαρμονικές καταστάσεις και σαν επακόλουθο αποδίδονται στην Αλήθεια Μου, την εκπορευόμενη διαμέσου του Δασκάλου Ιωάννη, έννοιες και αποκλίσεις που ουδέποτε εκπορεύθηκαν. Ευλογώ όλους τους μαθητές, ως τμήματα Ενός Ανθρώπου, και ανακυκλώνω αυτούς μέσα στην Αγάπη την Άπειρη που Είμαι, μέσα στην Άπειρη Ουσία Μου. Καθαρίζω τους αγωγούς σύνδεσής τους μαζί Μου και με τον Δάσκαλο Ιωάννη, που Ένα Είμαστε. Καθαρίζω τους αγωγούς σύνδεσής τους με το Έργο και με τα άλλα τμήματα του Ανθρώπου και πνέω μέσα σ’ αυτούς τους αγωγούς σαν Απόλυτη Ενότητα, σαν πλήρης καθαρότητα Αγάπης, σαν μετουσίωση, σαν ροή κατανόησης.
Δι’ αυτής της Μυσταγωγίας, Άνθρωπε, σε διδάσκω, δι’ αυτής της Μυσταγωγίας σε ενοποιώ εκ νέου μ’ Εμένα, σε ενοποιώ εκ νέου με τον Δάσκαλο Ιωάννη, σε ενοποιώ με τη Νέα εκδήλωση της Παρουσίας Μου επί της γης και σε συντονίζω με τους παλμούς αυτής της Κοσμικής Περιόδου της Χριστοποίησης του Ανθρώπου και της ολοκληρωτικής ταύτισης μαζί Μου.
Ευλογώ ένα προς ένα τα τμήματα του Ανθρώπου που μαθητεύουν και τα εισπορεύω μέσα Μου και στο Ποτήρι της Ζωής. Ευλογώ κάθε κατάσταση που εκδηλώνεται στην ύλη και δημιουργεί αδιέξοδα, προβλήματα, δημιουργεί ανάσχεση στην πνευματική πορεία. Εμβαπτίζω αυτά μέσα στην Άπειρη Ισορροπία και Αρμονία Μου και τους προσδίδω Ισορροπία και Αρμονία προερχόμενη εκ του Απολύτου, από την Ουδέτερη Τριαδικότητά Μου, για να επέλθει η επίλυση εσωτερικών και εξωτερικών καταστάσεων, για να συνειδητοποιηθεί η ύπαρξη της Απειρότητας του Λόγου εντός τους και να εκδηλωθεί.
Άνθρωπε, αυτή η γη πάνω στην οποία ζεις σου ανήκει, όχι με την έννοια της κατοχής του εξουσιασμού, αλλά με την έννοια της αναγωγής, με την έννοια της ταύτισης των παλμοδονούμενων υλικών καταστάσεων με το Άπειρο της εκδήλωσης και του Ανεκδήλωτου. Συνετίσου και ακολούθησε το ρυθμό της Ζωής, το ρυθμό της Ανάστασης που εντός σου υπάρχει, που Είμαι Εγώ. Κατανόησε την ουσιαστική εκδήλωση της Προσφοράς και φανέρωσέ την, χωρίς να εγκλωβίζεσαι πίσω από προφάσεις για αδυναμίες, πικρίες ή αδικίες, που κατά οποιαδήποτε έννοια πιστεύεις ότι έγιναν σε βάρος σου.
Άνθρωπε, σε Ευλογώ διαμέσου του Μυστηρίου αυτού, διαμέσου της Προσφοράς του Είναι Μου, διαμέσου της Προσφοράς της Υπόστασης και των σωμάτων απ’ όπου εκδηλώνομαι, ώστε να μπορέσεις να εισχωρήσεις στην Ουσία του Έργου, στον Πυρήνα του Δασκάλου Ιωάννη – Λόγου – Χριστού – Μητέρας, δηλαδή στον Ουδέτερο Λόγο, και ν’ αποκολληθείς από τα σκαλοπάτια και τα στάδια που σε κρατούν δέσμιο των διαχωρισμών και της διττότητας.
Τι εστί Ιωάννης – Λόγος – Χριστός – Μητέρα, τι σημαίνει αυτή η έκφραση σειράς ονομάτων, παρά την Ενότητα που πρέπει να γίνει βίωμα και εγκόλπωση και παρουσία δική σου, Άνθρωπε; Εγώ Είμαι ο Ένας Λόγος, ο Ουδέτερος, ο Άπειρος. Εγώ μιλώ διαμέσου του σκηνώματος του Καθοδηγητή και Υπευθύνου του Έργου, Εγώ σε οδηγώ να κατανοήσεις την Ενότητά σου. Εγώ σε οδηγώ, διά των χειρισμών που διοχετεύω στο σκήνωμά Μου, να μπορέσεις ν’ αποκολληθείς από τα Κατεστημένα, διότι το Έργο Μου δεν γνωρίζει Κατεστημένα, και πλανάσαι αν νομίζεις ότι, εκδηλώνοντας κάποια σημεία, έχεις ξεφύγει τελείως από το Κατεστημένο.
Τα τμήματά σου, Άνθρωπε, εγκλωβισμένα μέσα στις καταστάσεις των επιρροών της ανθρώπινης ανακύκλωσης, εκφράζουν Κατεστημένα τα οποία έρχονται σε επαφή με το Απόλυτο της Αλήθειας Μου και μέχρις ότου καταρριφθούν, ώστε να αφομοιωθούν σαν στοιχεία της Ενότητας μέσα Μου, προκαλούν εκρήξεις. Αυτές τις εκρήξεις πρόσεχε, εκπαιδευόμενε Λόγε, γιατί στο στάδιο που βρίσκεσαι η πλάνη δεν θα είναι πασιφανής και σαφέστατη, αλλά λεπτοφυής, ανυψωμένη στο σημείο της εκπαίδευσής σου, μα ταυτόχρονα δυνατή, όσο δυνατή είναι και η εκπαίδευσή σου ως εκπαιδευόμενος Λόγος.
Προσφέρομαι για τον Άνθρωπο, προσφέρομαι για τον εκπαιδευόμενο Λόγο, ώστε η διδαχή να γίνει κατανοητή, ώστε να μπορέσει να εισχωρήσει στα βάθη, τα ύψη, τα πλάτη του Απείρου.
Όταν εκδηλώθηκα, Άνθρωπε, στη γη πριν δύο χιλιάδες χρόνια, να είσαι σίγουρος ότι ούτε οι μαθητές Μου Με κατανόησαν. Μη βλέπεις τη δική σου αντίδραση σήμερα, που δύο χιλιάδες χρόνια ζυμώθηκες με τις ιδέες του Ευαγγελίου, εκπαιδεύθηκες και Με δέχθηκες σαν αξίωμα, όχι σαν κατάσταση που διασπά το Κατεστημένο, αλλά σαν κάποιας μορφής Κατεστημένο που σε διαπαιδαγώγησε επί ζωές ολόκληρες. Να είσαι σίγουρος, ότι και πριν δύο χιλιάδες χρόνια θα αντιδρούσες όπως αντιδράς σήμερα στην Εκδήλωσή Μου. Θα Με παραποιούσες όπως Με παραποιείς και θα Μου απέδιδες τους δικούς σου χρωματισμούς στους λόγους που σου εκπορεύω, στους λόγους που ακούς να εκδηλώνονται από σκηνώματα, και θα διασάλπιζες ίσως και τότε κάποιες επιβεβλημένες αντιθέσεις, που θα ήθελαν να διασπάσουν το Κατεστημένο που δίδασκα. Το Κατεστημένο που λες ότι διδάσκω, είναι το Κατεστημένο του δικού σου νου, της δικής σου καρδιάς, της δικής σου Συνείδησης και το Ευλογώ την ώρα αυτή και το απορροφώ όλο Μέσα Μου, για να μετουσιωθεί και να σ’ ελευθερώσει, για να παλμοδονηθείς στην Αλήθεια Μου, για ν’ ακούσεις, να αισθανθείς και να βιώσεις τους λόγους Μου, κι αυτή τη στιγμή και εξακολουθητικά, χωρίς τους χρωματισμούς των ενδοιασμών σου, χωρίς τους χρωματισμούς της συνισταμένης μέχρι τώρα πορείας σου, χωρίς τις παρεισφρήσεις των καλυμμάτων σου, αλλά με πλήρη εγρήγορση του Θείου Εαυτού που είσαι, με πλήρη και ολοκληρωτική φανέρωση σ’ όλα σου τα σημεία και σ’ όλους σου τους παλμούς, του Λόγου.
Ευλογώ το Έργο Μου και το διανοίγω προς νέες κατευθύνσεις. Μα η Ευλογία αυτή, η οποία φέρει άμεση συνάρτηση και σχέση μ’ εσένα, Άνθρωπε, θα λάβει την εκδήλωσή της απ’ τη στιγμή που θα μπορέσεις να Με χωρέσεις, που θα μπορέσεις να Με δεχθείς εκδηλούμενο μέσα από σκήνωμα, μέσα απ’ το σκήνωμα του Υπεύθυνου Καθοδηγητή, και θα μπορέσεις να ενωθείς μαζί Μου και μέσα απ’ αυτό το σκήνωμα, διότι δεν Είμαι άλλος όταν μιλώ σ’ εσένα εσωτερικά κι όταν μιλώ σ’ εσένα μέσα από το σκήνωμα του Υπεύθυνου Καθοδηγητή, ούτε διαχέω διαφορετικές κυμάνσεις. Αν διαβλέπεις διαφορετικές κυμάνσεις, ψάξε μέσα σου να βρεις με ποια κατεστημένα Με έντυσες και με ποια πλαίσια συναισθημάτων, με ποιες δομές σκέψης, με ποιες δομές Συνείδησης.
Άνθρωπε, σε εμβαπτίζω σ’ αυτή την Εκπροσώπησή Μου, στην υλική μορφή που είναι το Σώμα και το Αίμα Μου, που είναι η Ανάσα της Ζωής και της Δημιουργίας, που είναι ο Δάσκαλος Ιωάννης – Λόγος – Υιός – Μητέρα, ο Ουδέτερος Λόγος. Εμβαπτίζω κάθε εκπαιδευόμενο μαθητή, σ’ όποιο στάδιο κι αν βρίσκεται, και τον τροφοδοτώ με την Αλήθεια αρμονικά, με ισορροπία σ’ όλα του τα Κέντρα, σ’ όλους τους αγωγούς ροής της Ενέργειας. Συντονίζω με την Ουδέτερη Ροή, το ρεύμα της Ύπαρξης που υπάρχει εντός σου, Άνθρωπε Εαυτέ, και σε εισάγω στα στάδια της ουσιαστικής ενοποίησης γκρεμίζοντας τις δικαιολογίες που προβάλλεις, γκρεμίζοντας οποιαδήποτε κατάσταση νου, καρδιάς ή συνείδησης σε τροφοδοτεί για να περιορίζεσαι μέσα στο αυστηρά ατομικό και προσωπικό. Οικοδομώ την Υπαρκτή Αλήθεια Μου εντός σου, οικοδομώ την πάλλουσα Ζωή Μου, οικοδομώ τα στοιχεία της Ολοκλήρωσής Μου. Εμφυσώ την ολοκληρωμένη Ανάσα Μου και τον Ουδέτερο Εαυτό Μου εγκολπώνω μέσα σ’ όλους τους παλμούς σου, για να κατανοήσεις πρώτα την Ένωσή σου μ’ Εμένα και μέσα σε Σκήνωμα και έξω απ’ αυτό και ύστερα να εισχωρήσεις ολοκληρωτικά στην έννοια της φράσης που εξεπόρευσα στην Πρώτη Μου Παρουσία επί της γης προς τους μαθητές και ακολούθους Μου. Σας συμφέρει να φύγω, ώστε να ενωθείτε με το Άμορφο του Πατέρα, διά της πλήρους κατανόησης της ενότητάς σας με τα πάντα.
Λάβε και φάγε από τον Ουδέτερο Λόγο Ιωάννη – Υιό – Μητέρα, λάβε τμήματα του Εαυτού Του, και ως Υπόσταση και ως σώματα και ως παλμοί Ζωής, και βίωσε την Ενότητα, βίωσε την Απεραντοσύνη. Λάβε την Αγάπη και εκδήλωσέ Την, λάβε την Ειρήνη, την Αρμονία και τη Γαλήνη. Λάβε την Ανάσταση της Ενότητας εντός σου και την εκδήλωση αυτής.
