Αγαπημένε Μου μαθητή, έχεις δημιουργήσει μέσα σου τις απαραίτητες προϋποθέσεις, για να Με έλξεις, όπως σε δίδαξα σε προηγούμενη συνάντησή μας; Έχεις έστω και στο ελάχιστο διεργασθεί όσα σου διοχέτευσα, για να μπορέσεις αυτή τη στιγμή να σταθείς στο ύψος της μαθητείας την οποία λαμβάνεις; Να την αντιμετωπίσεις έτσι όπως πραγματικά είναι και όχι σύμφωνα με τις δικές σου ιδέες, όρια, περιορισμούς ή κατεστημένα;
Αγαπημένε Μου μαθητή, θα σου μιλήσω για σένα. Είναι ένα μάθημα που ίσως σου φαίνεται απλό, αλλά όμως είναι πάρα πολύ βασικό, για να μπορέσεις να τοποθετηθείς σωστά απέναντι στον Εαυτό που είμαστε, απέναντι στο Έργο όπου συμμετέχεις και απέναντι στον Δάσκαλο αυτού του Έργου. Είσαι ο Άνθρωπος, είσαι Ουσία από την Ουσία Μου, Ζωή από τη Ζωή Μου, Αγάπη από την Αγάπη Μου. Περιέχεις κάθε τι που μπορεί να εκφράσει Δημιουργία, Αρμονία, Ενότητα και Ισορροπία. Δεν παρουσιάζεις ελλείψεις, κενά. Είσαι ολοκληρωμένη Υπόσταση, ενωμένη μαζί Μου, εκπαιδευόμενη για να καταδείξεις την Ένωσή σου, συνειδητοποιώντας την και εκδηλώνοντάς την με όλους τους τρόπους, χωρίς κανένα περιορισμό. Υπάρχεις μέσα Μου και υπάρχω μέσα σου. Όμως αυτή η έννοια δεν είναι θεωρητική, μακρινή, ιδεατή. Είναι μία συνεχής και Αέναη παρουσία μέσα σε κάθε τι, που πάλλεται και δονείται στα Άπειρα Σύμπαντα. Γνωρίζεις ότι Είμαι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών. Αυτό σημαίνει, πως οτιδήποτε αντικρίζεις γύρω σου, μα και οτιδήποτε υπάρχει και δεν δύνασαι να το αντιληφθείς με τα αισθητήρια τα οποία έχεις, Με περιέχει και το περιέχω.
Όμοια κι εσύ, Άνθρωπε, βρίσκεσαι μέσα σε κάθε τι που αντιλαμβάνεσαι ή δεν αντιλαμβάνεσαι στη σημερινή κατάσταση της εξέλιξής σου. Περιέχεις τα πάντα και περιέχεσαι στα πάντα. Εδώ είναι το οξύμωρο σχήμα της ύπαρξής σου. Βρίσκεσαι ακόμα και σε πράγματα τα οποία νοητικά, με τη διανοιακή σου κατάσταση δεν αντιλαμβάνεσαι. Διέπεις καταστάσεις χωρίς να το συνειδητοποιείς, λειτουργείς μέσα σ’ αυτές χωρίς να έχεις επίγνωση. Υπάρχεις στα Σύμπαντα μέσα στα παλμοδονούμενα μόρια, μέσα στις δονήσεις, χωρίς να έχεις την ενσυνείδητη βιωματική συμμετοχή. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχεις. Σημαίνει ότι αγνοείς ένα μέρος της ύπαρξής σου και αγνοείς το σημαντικότερο μέρος της ύπαρξής σου. Σημαίνει ότι έχεις περιοριστεί σ’ ένα ελάχιστο τμήμα από το Είναι σου. Προσπαθείς να προσδώσεις σ’ αυτό καταστάσεις Απειρότητας, ενώ κινείσαι μέσα σε περιορισμένο χώρο, έχοντας αποκλείσει τις πραγματικές διαστάσεις του Απείρου, στις οποίες υπάρχεις, τις εμπεριέχεις και δύνασαι να τις παρουσιάσεις από τη μορφή σου, μα και εκτός αυτής, διαχεόμενος μέσα στα πάντα.
Πόσα πράγματα, Άνθρωπε, καθημερινά πέφτουν στην αντίληψή σου; Ο εγκέφαλός σου κατεργάζεται εικόνες που αν καθίσεις να τις αναλύσεις και να τις μετρήσεις, θα δεις ότι είναι πάρα, μα πάρα πολλές. Αυτές οι εικόνες αφορούν μόνο τον υλικό σου κόσμο, σου διοχετεύονται από τα υλικά σου αισθητήρια. Πολύ περισσότερες καταστάσεις αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλός σου από όλα τα πεδία ύπαρξης, τα Πνευματικά πεδία. Όμως δεν έχεις συνδέσει τη λειτουργικότητα του Είναι σου και των Κέντρων σου με τους χώρους του εγκεφάλου σου, οι οποίοι σου επιτρέπουν να συνειδητοποιείς την ταυτόχρονη παρουσία σου μέσα σ’ όλα τα πεδία της εκδήλωσης και του Ανεκδήλωτου.
Οι επιστημονικές σου επιτεύξεις, που κι αυτές κατευθύνονται από Εμένα, σ’ έχουν οδηγήσει σε ορισμένα συμπεράσματα και οπωσδήποτε έχουν απελευθερώσει κάποιες γνώσεις. Σ’ έχουν βοηθήσει να αντιμετωπίσεις ορισμένα πράγματα με διαφορετικό τρόπο και να προβείς σε κάποιες εξηγήσεις φαινομένων. Όμως αυτό δεν αρκεί. Αυτό είναι μια προσπάθεια, που γίνεται με τον διανοιακό σου χώρο και σε επεκτείνει τόσο μόνο, όσο ο διανοιακός χώρος μπορεί να επεκταθεί. Ο διανοιακός χώρος είναι περιορισμένος, διότι δεν παρουσιάζει ικανότητα και χαρακτηριστικό ελαστικότητας. Δηλαδή διαπλάτυνσης έως το Άπειρο και σμίκρυνσης έως το ελάχιστο. Αυτή η ικανότητα και το χαρακτηριστικό ανήκουν στην ψυχοπνευματική σου υπόσταση που χρησιμοποιεί νου, καρδιά, συνείδηση και μορφή, για να εκφράζεται και να παρουσιάζει τη δυνατότητά της να ταυτίζεται με το Άπειρο και το ελάχιστο. Να συλλέγει Πανσοφία και Παντοδυναμία μέσα απ’ αυτή την ταύτιση ολοκληρωμένα.
Είναι απαραίτητο, Άνθρωπέ Μου, να κατανοήσεις και να συνδέσεις το εσωτερικό σου είναι, την Αέναη Άχρονη και Ατελεύτητη Ύπαρξή σου, με την πεπερασμένη μορφή σου. Είναι απαραίτητο να μπορέσεις να οικοδομήσεις σωστή συνεργασία ανάμεσα στο Άχρονο Είναι σου και στην περιορισμένη χρονικά μορφή σου. Διότι διαφορετικά δεν μπορείς να προχωρήσεις. Αν κατέχεις κάθε γνώση για την πνευματική σου Ύπαρξη, αλλά έχεις άγνοια για τον τρόπο που αυτή εισέρχεται μέσα στη μορφή σου και λειτουργεί μέσω του περιορισμού της, χωρίς να εντάσσεται σε περιορισμούς ή να αλλοιώνεται από αυτούς, είναι αδύνατον να προχωρήσεις στη Χριστοποίηση. Είναι αδύνατο να την παρουσιάσεις και να συνεισφέρεις στην εξέλιξη του Ανθρώπου συνολικά. Μπορεί να συλλαμβάνεις καταστάσεις Άπειρες. Όμως αυτές οι καταστάσεις δεν θα έχουν τη δυνατότητα να εκφραστούν μέσω της ύλης. Θα παρουσιάζονται εμπόδια στη μεταφορά τους μέσα από τη μορφή και στην έκφρασή τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να γίνουν προσιτές και κατανοητές σε κάθε τμήμα του Ανθρώπου, για να μπορέσει να διδαχτεί και να εξελιχθεί.
Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται ήδη σ’ εσένα, μαθητή Μου. Όχι βέβαια πολύ έντονα, αλλά σίγουρα κάποιες στιγμές θα έχεις παρατηρήσει ότι συσσωρεύονται εντός σου καταστάσεις, που περιέχουν υψηλή δόνηση, μεστές Ουσίας και Αλήθειας, κι όμως σου είναι αδύνατον να τις φανερώσεις, να τις εκφράσεις. Τότε λες ότι βρίσκεσαι σε κάποιο άλλο πεδίο, έξω από το σώμα σου το υλικό και δεν έχεις επαφή μ’ αυτό. Επομένως δεν μπορείς να παρουσιάσεις ό,τι σου δίνεται και αφήνεσαι να απολαμβάνεις μόνον εσύ την πλημμυρίδα της Αλήθειας, της Χάρης και της Δωρεάς. Αυτό είναι λάθος. Η κατάσταση που βιώνεις, σου υποδεικνύει μια ανισορροπία που παρουσιάζεις. Θέλει να σου καταδείξει ότι δεν έχεις καταφέρει να συνδέσεις το εσωτερικό σου Είναι, την εσωτερική σου εξέλιξη, με την εκδήλωση της μορφής σου. Αυτό σημαίνει ότι ή απορρίπτεις κατά κάποιον τρόπο τη μορφή σου, χωρίς να σου έχει γίνει απόλυτη συνείδηση αυτό, ή θεωρείς μη αναγκαία τη συμμετοχή της στις πνευματικές διαδικασίες και λειτουργικότητες, ή έχεις ακόμα φραγμένους τους αγωγούς που μεταφέρουν άμεσα την εσωτερική σου αφύπνιση και ενεργοποίηση στην εκδήλωση της μορφής σου.
Όποια κι αν είναι η αιτία της ανισορροπίας, στην οποία βρίσκεσαι, είναι απαραίτητο να κατανοήσεις ότι αν δεν κινηθείς για να την αποκαταστήσεις, δεν πρόκειται και να προχωρήσεις. Για ν’ αποκαταστήσεις την ανισορροπία, είναι απαραίτητο να γνωρίσεις τι είσαι και να δεχθείς αυτό που είσαι. Είναι απαραίτητο να δεχθείς και ν’ αγαπήσεις τη μορφή σου. Γιατί σίγουρα, εφόσον διδάσκεσαι από τον Λόγο κι εφόσον παρουσιάζονται εντός σου καταστάσεις πνευματικές υψηλές, έχεις δεχθεί κι έχεις αγαπήσει το πνευματικό σου Είναι. Όμως αν δεν αγαπήσεις και τη μορφή σου, τότε ουσιαστικά παρουσιάζεις ελλείμματα Αγάπης και προς το πνευματικό σου Είναι. Διότι πραγματοποιείς διχασμό και διαχωρισμό. Ξεχωρίζεις τη μορφή σου από την εσωτερική σου υπόσταση.
Δεν πρέπει να ξεχωρίζεις, Άνθρωπε. Διότι όσο ξεχωρίζεις, τόσο δεν επιτρέπεις να υπάρχει ισορροπημένη και άμεση επικοινωνία ανάμεσα στο εσωτερικό σου Θείο Είναι και την εξωτερική μορφή σου. Δημιουργείς προϋποθέσεις στασιμότητας, κενά, στα οποία εγκολπώνεται το «εγώ» και η προσωπικότητα της πλάνης και δρα εκδηλώνοντας εμπόδια στην πνευματική σου εξέλιξη. Αν διαχωρίζεις την πνευματική σου Ύπαρξη και την εξωτερική σου μορφή, τότε δικαιολογημένα επιτρέπεις να υπάρχει και φορέας που εκφράζει τη μορφή σου. Αυτός ο φορέας δεν είναι άλλος, παρά η προσωπικότητα της πλάνης, που οικοδομήθηκε και εξακολουθητικά οικοδομείται από τα φθοροποιά στοιχεία της διάνοιας και της ύλης, που επιμένουν να σε κρατήσουν δέσμιο σ’ αυτή.
Αγάπησε όλο τον Εαυτό σου. Ο Εαυτός σου δεν είναι μόνο η Αέναη Ύπαρξη, που υπάρχει παντού. Είναι και η συγκεκριμένη μορφή που τώρα σε εκφράζει. Αγάπησέ την, γιατί αυτή σου δίνει το δικαίωμα να Χριστοποιηθείς. Αν δεν είχες ανάγκη από μορφή, τότε δεν θα χρειαζόταν να περάσεις τα στάδια εκπαίδευσης τόσων αιώνων, για να καταλήξεις σήμερα σ’ αυτό το στάδιο της μαθητείας. Γι’ αυτό αναγνώρισε τη βοήθεια που σου έδωσε η μορφή.
Επέλεξες ένα δρόμο από μόνος σου, για να διδαχθείς. Αποκόπηκες από Εμένα και ενεργοποίησες το δικό σου εγώ. Μέσα στο Θείο Σχέδιο ήταν η εκπαίδευσή σου, ώστε να καταστείς από παθητικός Θεός, Θεός Δραστήριος, Δημιουργός Θεός, απόλυτα ενωμένος μαζί Μου. Όμως δεν είχα καθορίσει την αποκοπή σου. Αυτήν εσύ την καθόρισες και καθορίζοντας το δρόμο της απομόνωσης, επέλεξες να εκφραστείς μέσα από μορφές και να διδαχθείς με τον τρόπο της εμπειρίας και της διττότητας, για να Χριστοποιηθείς. Γι’ αυτό αναγνώρισε την προσφορά της μορφής στη μαθητεία σου και στην εκπαίδευσή σου. Όχι μόνο της μορφής που φέρεις σήμερα, αλλά κάθε μορφής που έφερες μες τους αιώνες. Δώσε της την τιμή που της αναλογεί, γιατί μόνον έτσι θα μπορέσεις να την κάνεις σύμμαχό σου, για να εκφράσεις τη Χριστοποίηση. Αν επιμένεις να την αντιμετωπίζεις αρνητικά, αν επιμένεις να τη θεωρείς υπαίτια, για όποιες δυσκολίες και δυσαρμονίες αντιμετωπίζεις, τότε κι αυτή δυναμοποιείται εκφραζόμενη μέσα από την προσωπικότητα του εγώ και δημιουργεί συνεχώς εμπόδια και κωλύματα στην εξέλιξή σου.
Μάθε να συνεργάζεσαι με ό,τι σε αποτελεί. Αποτελείσαι από πνεύμα, ψυχή και σώμα. Εφάρμοσε σωστή συνεργασία. Γιατί, Αγαπημένε Μου μαθητή, κι εγώ ο Θεός είμαι Τρισυπόστατος: Πατήρ, Υιός – Μητέρα και Άγιο Πνεύμα. Όμως Είμαι Ένας, Ομοούσιος. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στη λειτουργικότητα της έκφρασής Μου. Εσύ με τα στάδια εκπαίδευσης που τώρα βιώνεις, μαθαίνεις στο ελάχιστο να εκδηλώνεις το Τρισυπόστατο με ισορροπία και ταυτότητα, εκφράζοντας την εσωτερική σου ισορροπία, ενεργοποίηση και επίγνωση, μέσα από τη μορφή σου.
Άλλωστε καταξίωσα τη μορφή όταν εκκένωσα τον Εαυτό Μου και εμφανίστηκα ως Λόγος Ιησούς και ως Λόγος Θεοτόκος Μαρία. Σου έδωσα ένα Πρότυπο, για να καταλάβεις πώς μπορείς να ταυτίσεις την εσωτερική σου εκλέπτυνση με εξωτερική εκδήλωση. Μη γυρίζεις σε εποχές που αντιστοιχούν σε περιόδους πριν από την εμφάνιση του Λόγου και επιμένεις να δημιουργείς ανισορροπία ανάμεσα στην εξωτερική έκφραση και τη Θεία εσωτερική ενεργοποίηση. Συγκεντρώσου στο στόχο σου και στον προορισμό σου. Αναζήτησε την Ουσία σου, μα αναζήτησε και τον τρόπο που αυτή η Ουσία εκφράζεται Τέλεια και Ισορροπημένα μέσα από τη μορφή. Διότι στη Γη που βρίσκεσαι, η μορφή είναι ο συνεργάτης σου. Είναι ο κατάλληλος φορέας, που σου επιτρέπει να ελέγχεις την εξέλιξή σου. Γιατί πάνω σ’ αυτήν αποτυπώνονται, είτε το θέλεις είτε όχι, είτε το αγνοείς είτε το γνωρίζεις, όλες οι εσωτερικές σου καταστάσεις. Πάνω σ’ αυτήν εκφράζονται οι δυσαρμονίες σου και οι επιτεύξεις ισορροπίας, ή η καθαρότητα και η φωτεινότητα του Είναι σου.
Γι’ αυτό, Αγαπημένε Μου μαθητή, προσπάθησε να καταλάβεις, ότι η μορφή σου δεν είναι κάτι το περιορισμένο, τουλάχιστον στην εκπαίδευση της Χριστοποίησης, αλλά μπορεί να επεκταθεί μέσα στα πάντα, σε κάθε τι. Όπως επικοινωνείς με το Άμορφο διαμέσου της Ουσίας σου και συλλέγεις απ’ αυτό, έτσι επικοινωνείς με κάθε τι μορφοποιημένο μέσα στο Σύμπαν διαμέσου της μορφής σου, αν την τοποθετήσεις στη σωστή θέση του συνεργάτη του εσωτερικού σου Είναι, του εκφραστή της Θείας σου Ύπαρξης. Γιατί η μορφή σου, παλμοδονούμενη σε λεπτοφυείς δονήσεις και σε κραδασμούς υψηλούς, μπορεί να περιλάβει μέσα της κάθε μορφή και να γίνει για σένα το Σύμπαν ολόκληρο σε μοριακή απεικόνιση. Ενώ ταυτόχρονα μπορεί να σε καταστήσει γνώστη, μέσα απ’ αυτή τη μοριακή απεικόνιση, κάθε εκδήλωσης που υπάρχει στο Σύμπαν και δεν γίνεται αντιληπτή με τα αισθητήρια που διαθέτει ο υλικός φορέας.
Αν εκλεπτύνεις τη μορφή σου, αν την αγαπήσεις και την καταστήσεις συνεργάτη, τότε μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία κινείς τα τμήματα του εγκεφάλου σου που παραμένουν αδρανή και μπορούν να σε φέρουν σε επαφή με κάθε εκδήλωση. Μπορούν να σε διαποτίσουν με την ολοκληρωμένη έκφραση των Νόμων, που υπάρχει στο μορφοποιημένο Άπειρο Σύμπαν. Μ’ αυτό τον τρόπο θα έχεις ολοκληρωμένη κατανόηση της μορφής και του Αμόρφου και σύνδεση και ταύτιση μορφής και Αμόρφου μέσα σου. Ταυτόχρονα θα μπορείς να είσαι εσύ η ολοκληρωμένη παρουσία μορφής και Αμόρφου και ο κρίκος που θα συνδέει αυτά, ο λειτουργικός μηχανισμός που θα εμφανίζει, άσχετα από καταστάσεις, την ολοκληρωμένη και ουδέτερη Ροή Μου, που περιέχει το Παν.
Γνώρισε και αγάπησε τον Εαυτό σου, όπως ήταν κι όπως είναι. Όπως ξεκίνησε, όπως εκπαιδεύεται και όπως θα καταλήξει. Γνώρισε και αγάπησε ό,τι εξέπεμψε και ό,τι θα εκπέμψει. Γιατί μόνον έτσι μπορείς να φτάσεις στο στόχο σου, μόνον έτσι μπορείς να γίνεις Χριστός – Λόγος, ενωμένος απόλυτα μαζί Μου, με τον Πατέρα και να δημιουργήσεις σύμφωνα με τη Θεία Βούληση, που θα είναι η δική σου βούληση.
Αγαπημένε μαθητή, σε Ευλογώ και σου διαχέω την Αγάπη Μου, που σε περιέχει σε όλα σου τα στάδια, για ν’ αγαπήσεις μ’ Αυτήν τον Εαυτό σου. Σου διαχέω την Ευλογία Μου, για να μπορέσεις κατ’ αρχήν να ισορροπήσεις την εκπαίδευσή σου μέσα στη μορφή και κατόπιν να εκτοξευθείς σαν ενεργοποιούμενος Άνθρωπος – Λόγος μέσα στα πάντα, με την Παντόχρονη και Παντόχωρη παλμοδόνησή σου. Ευλογώ τη μορφή σου και τη συντονίζω με την Ενότητα. Ενώνω όλα τα στοιχεία σου. Ενώνω τις εμπειρίες σου. Ενώνω ό,τι αντιλαμβάνεσαι με τα πνευματικά και υλικά σου αισθητήρια. Τα εμβαπτίζω ενωμένα μέσα στο Πυρ Μου, εμφανίζοντάς τα Αναλλοίωτα, Τέλεια, ταυτισμένα με την ολοκλήρωση του Εαυτού σου, την εμπράγματη και συνειδητή.
