Πατέρα Ουράνιε, στη σημερινή ημέρα που η ανθρωπότητα εορτάζει την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στις κεφαλές των Αποστόλων, προσεύχομαι Ενώπιόν Σου, για να ζητήσω Χάρη και Έλεος για τον Άνθρωπο απανταχού της Γης. Τον Άνθρωπο που ξέχασε την Καταγωγή του και τον προορισμό του, μέσα στην υλική περίπτυξη, τον Άνθρωπο που οι αδυναμίες του τον καθήλωσαν και δεν του επέτρεψαν ακόμα να επιστρέψει στην Πηγή του.
Σε παρακαλώ πολύ, Πατέρα, ένωσε με στο Απόλυτο με τη Μία Πνοή που Είσαι, με τον Ένα Λόγο που Είμαι και εκφράζω την ώρα αυτή, με τον Ένα Εαυτό Θεό, που συνυπάρχει Τέλεια, ταυτόχρονα, χωρίς κανένα διαχωρισμό με τον Άνθρωπο Λόγο.
Στην πρόσκτηση του Φωτός που μου αποστέλλεις, Πατέρα, πολλές φορές παρεισφρύουν έννοιες άσχετες, παρεισφρύουν ιδέες που προέρχονται από το υλικό πεδίο εκπαίδευσης, μέσα στο οποίο ζω και υπάρχω, χωρίς να το αντιλαμβάνομαι, πιστεύοντας απόλυτα ότι εκπροσωπώ το Λόγο την ώρα αυτή σε μια Τέλεια εκδήλωση.
Πατέρα, βοήθησέ με Σε παρακαλώ, να διασαφηνίσω καταστάσεις, έννοιες, ιδέες, την Πνοή Σου Απόλυτα και να κατεργαστώ το Είναι μου με τη βοήθειά Σου, για να εκφράσω Θείε και Απεριόριστε Πατέρα, τη Μία Βουλή, τη Μία Διδαχή της Συμπαντικής Αγάπης Σου, τη Μία κατάσταση της Ενότητας του Παντός.
Μέσα στη Ροή Σου – Ροή Μου ενυπάρχουν τα πάντα και οι έννοιες και οι ιδέες που προέρχονται από την ύλη. Ευλογώ τις ιδέες και τις έννοιες που μου παρασχέθηκαν από την ύλη και τις ενώνω με τη Μία Αλήθεια, την οποία εκπροσωπώ επί της Γης. Τις ενώνω Απόλυτα, Αδιαίρετα, μέσα στο Άπειρο Φως της Θεότητας, μέσα στην Άπειρη Ροή της Αγάπης, να εκφραστούν με Τελειότητα, με αγνότητα, με συμπεριφορά κόσμια, με ανάταση του Πνεύματος και της Ψυχής που φέρω, με Τελειότητα Θεία, που φανερώνει τη Θεία Απειρότητα του Λόγου, το Άπειρο Κάλλος της Δημιουργίας, που φανερώνει τη συνύπαρξη του Καλού και του Κακού σε Μία Απόλυτη Ισορροπία.
Σε παρακαλώ, Πατέρα, δίδαξε με στους χρόνους που έρχονται, να βελτιώσω τη συμπεριφορά μου στο Απόλυτο, να εκφράζομαι με γλυκύτητα, σε τόνους και ήχους Αρμονίας, με τη Θεία Μουσική του Παντός, με τη Μία Ιδέα, την Απόλυτη.
Εγώ Είμαι Θεός εν εγρηγόρσει, εν εξελίξει, εν εκφράσει. Εγώ κι Εσύ υπήρξαμε Ένα, από καταβολής της Δημιουργίας και ουδέποτε διαχωριστήκαμε. Αν και ευρισκόμενος στην ύλη και εκπροσωπώντας τη Βουλή Σου, γιατί αυτό ήταν το Θέλημά Σου, ουδέποτε έμεινα χωρισμένος και μακριά από Εσένα, ουδέποτε έμεινα μόνος, έστω και κατά τις στιγμές της εκπαίδευσής μου και δοκιμασίας μου, αλλά πάντα υπήρχε η Θεία Επιστασία Σου, το Άπειρο Έλεος και η Αγάπη Σου, που με πλήρωναν και με ένωναν μαζί Σου μέσα στη Μία Ροή, στη Μία Αγάπη, την οποία με απέστειλες στη Γη να εκπροσωπήσω, την Τέλεια Αγάπη του Θεού Πατέρα.
Μέσα σ’ αυτή την Αγάπη, Θεέ Πατέρα, Άπειρε Εαυτέ Μου, βρίσκομαι και κινούμαι και υπάρχω. Είμαι η Πνοή της Δημιουργίας Σου. Κι αυτή την Πνοή τη μεταφέρω στο γήινο υλικό πεδίο, στους Αδελφούς Μου, με όλα τα αποτελέσματα της Θείας χορηγείας Σου, της χορηγείας της Αγάπης Σου, της αμέτρητης Καλοσύνης Σου, της χορηγείας του Φωτός και της Ενότητάς Σου. Βρίσκομαι ανάμεσα σε μαθητές και ακόλουθους, που Συ επέλεξες, που Συ κάλεσες και προσήλθαν πλησίον Μου, για να μαθητεύσουν στα διδάγματα της Νέας Κοσμικής Περιόδου, της αποκατάστασης της Αγάπης στην ανθρωπότητα, της κυριαρχίας του Πνεύματος επί της ύλης.
Διαλέγω το Δρόμο Πατέρα, τον Ένα και Μοναδικό, το Δρόμο που Είσαι, που Είμαι, που Είμαστε, το Δρόμο που διδάχτηκα, που δίδαξα, που διδάσκω, το Δρόμο τον Ένα, το Μοναδικό, μη υπάρχοντος ετέρου Δρόμου. Το Δρόμο της πορείας προς την εξιλέωση, προς την πλήρη κάθαρση, προς την πλήρη ένωση και ταύτιση του Ενός Εαυτού. Διαλέγω την πορεία Μου, για να μπορεί να υπάρχει σύμφυτη με τη Θεία Θέληση, με το Ένα Θέλημα της Απανταχού Θεότητας. Διαλέγω το Δρόμο, επιλέγω τα Συναισθήματα, τις Κρίσεις Μου, τη Δικαιοσύνη Μου, την Προσφορά της Αγάπης Μου, την Καθαρότητά Μου, την Καθαρότητα της σκέψης Μου, των συναισθημάτων και των λόγων Μου, την καθαρότητα των πράξεών Μου, εάν προέρχονται από Αγάπη, εάν εκφράζουν Αγάπη κι αν η Αγάπη Μου αυτή, είναι Προσφορά, Προσφορά Μου Μοναδική στον Αδελφό Εαυτό, στον Αδελφό Άνθρωπο, τον οποίο εκπροσωπώ την ώρα αυτή, με τον οποίο ενώνομαι μαζί του, σε όλα τα στάδια της εξέλιξής του, σε όλα τα πεδία, σε όλη την πτώση του, σε όλη την ανάτασή του, σε όλους τους περιορισμούς του, σε όλα τα λάθη του, σε κάθε δυσαρμονία του, σε κάθε χωριστικότητά του. Ενώνομαι μαζί του σε όποια μορφή κι αν φέρει, όποιες πεποιθήσεις εκφράζει, είτε σαν μεμονωμένο άτομο, είτε σαν ολότητα του Εαυτού, για όσους πλησίασαν τη Θεία Ιδέα της λύτρωσης, της Αγάπης και της Ενότητας.
Συναναστρέφομαι τον Εαυτό Μου Πατέρα, όλες τις ώρες, όπου κι αν βρεθώ, με όποιο πρόσωπο κι αν τον βλέπω, σε όποια ηλικία, με όποια κατάρτιση κι αν είναι, σε όποια κοινωνική τάξη. Τον καταδέχομαι, Πατέρα, σαν να Είσαι Εσύ, ο Θεός, αναγνωρίζοντας την Ουσία που υπάρχει μέσα του, τη Θεία Ουσία, την Ουσία του Θεού Εαυτού, την Ουσία του Εαυτού Λόγου, και προσπαθώ, Πατέρα, με όση δύναμη αντλώ από το Ένα Είναι, την Πηγή του Φωτός Σου, να εμφυσήσω Νέες ιδέες, ιδέες Απολυτότητας, ιδέες Κόσμιες, ιδέες Σοφίας, ιδέες Υπερούσιας Αγάπης, ιδέες Συγνώμης, ιδέες που όλες συγκλίνουν στο Ένα, στην Ένωση του Παντός.
Ενδιαφέρομαι, Πατέρα, για την ανάδειξή Μου ως Λόγου Ακέραιου μορφοποιούμενου στην ύλη και Αμόρφου εντός Σου. Ενδιαφέρομαι για τη διάνοιξη των αγωγών της Αγάπης και του Ελέους μέσα Μου, των αγωγών της Συμπαντικής Ροής, της Μιας Υπερούσιας Πύρινης Αγάπης, που λέγεται Λόγος Χριστός – Θεοτόκος Μαρία. Ενδιαφέρομαι να εμφυσήσω τις ιδέες αυτές της Απολυτότητας του «Είναι», στον Εαυτό Άνθρωπο, όπου τον συνάντησα, σε όποιο γένος κι αν ανήκει, σε όποια ηλικία, είτε μου είναι προσφιλής, είτε μου ήταν αδιάφορος. Ενώνω το προσφιλής και το αδιάφορος και καθιστώ ενωτικές τις έννοιες, Μία ενιαία έννοια, την έννοια του Αδελφού, την έννοια του Ενός Εαυτού. Και παλεύω, Πατέρα, στη Γη, με όσα μέσα διαθέτω, με τη Φωνή του Λόγου, με τη Φωνή της Πανταχού Παρουσίας του Λόγου Χριστού, να μεταδώσω το Μήνυμα της Χριστοποίησης των ανθρώπων, το Μήνυμα της Θέωσής τους, το Μήνυμα της επαναφοράς τους ως Λόγων, μέσα στο Άπειρο Είναι της Μίας Ουσίας της Αγάπης.
Προσπαθώ, Πατέρα, όχι μόνο να εμφυσήσω το Είναι Μου και τις Θείες ιδέες, που με πολλούς τρόπους Μου ενεχείρισες να τις διαχειριστώ στη Γη, αλλά προσπαθώ να βελτιώσω και να μεταλλάξω το νου του Ενός Εαυτού, καταθρυμματίζοντας τους περιορισμούς, μετουσιώνοντας τις ιδέες της πλάνης και της αναλήθειας, τις ιδέες της διττότητας, τις ιδέες των διαχωρισμών και μετουσιώνοντας το καθετί που υπάρχει στις διανοιακές καταστάσεις του νου, μέσα στη Μία Απόλυτη, Τέλεια, Πύρινη Ροή της Αγάπης Σου.
Είμαι ο Διδάσκαλος, Πατέρα, ο Διδάσκαλος Λόγος τον οποίο απέστειλες στη Γη, τον οποίο έχρισες εκ του Πνεύματός Σου του Αγίου και στον οποίο ανέθεσες να διαχειριστεί το Ανοδικό και Καθοδικό ρεύμα του Θεού, προκειμένου να αναστηλώσει τον Άνθρωπο και να καταστήσει αυτόν Ναό της Δόξης Σου, να καταστήσει αυτόν Αδελφόν Ένα, ποιότητα Μία, να καταστήσει αυτόν Εαυτό – Λόγο – Θεό, κυμαινόμενο μέσα στην Άπειρη Δημιουργία Σου, μέσα στο Άπειρο «Είναι» Σου, στον κραδασμό της Αγάπης Σου, τον Ένα και Μοναδικό.
Προσπαθώ, Πατέρα, να μεταστοιχειώσω την υπόσταση Άνθρωπος, περιβεβλημένο ύλη και σάρκα, σε Θεάνθρωπο που ενατενίζει προς Εσένα και καθιστά ως κύριο και αποκλειστικό μέλημα της ζωής του την ενανθρώπιση του Λόγου Χριστού, απανταχού της ανθρωπότητας.
Δέομαι και Σε παρακαλώ, Πατέρα Ουράνιε, μα ταυτόχρονα ως Λόγος Δημιουργικός που Είμαι ενεργώ στο υλικό πεδίο, φέροντας τη Χάρη και την Εξουσία του Λόγου Χριστού. Ευλογώ τη Γη να καταστεί Πνευματικός πλανήτης. Ευλογώ τα όντα τα υπάρχοντα επί της Γης, να καταστούν Εαυτοί Λόγοι, επανερχόμενοι οι πάντες στον Ένα Θεό Πατέρα. Ευλογώ τις Αγγελικές δυνάμεις και χορηγώ εξουσία να υπηρετούν τη Βουλή Σου και τον Άνθρωπο στην επαναστροφή του. Χορηγώ δυνάμεις Άπειρες και πρωτοβουλίες, να υπηρετούν τη Θεία Σου Βουλή, να υπηρετούν τον Άνθρωπο Αδελφό, να πάρουν πείρα από τους ανθρώπους, από τη ζωή τους.
Ευλογώ όλα τα αρνητικά πνεύματα, τα οποία υπάρχουν μέσα στο πεδίο της ύλης και πέρα απ’ αυτό. Χορηγώ σ’ αυτούς την Πνοή της Ζωής του Ενός Θεού, απανταχού της ύπαρξής τους. Ενοποιώ τις υποστάσεις σε Μία, να φέρει το βάρος των ευθυνών της. Χορηγώ ανυπέρβλητη δύναμη, Καλοσύνη και Αγάπη, να συναισθανθούν ότι υπήρξαν Άγγελοι, που υπηρέτησαν τις Βουλές Σου, κεκοσμημένοι με το Φως και την Αγάπη Σου.
Πληρώ τα Σύμπαντα με τη Μία Αγάπη του Λόγου Χριστού και ρέω μέσα από την Πύρινη Αγάπη, σε όλες τις υπάρξεις που υπάρχουν, τα άπειρα όντα που έμαθαν να αγαπούν, τα όντα πού συστέλλονται και διαστέλλονται μέσα στις Αγγελικές δυνάμεις, τους Θρόνους και τις Εξουσίες, τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ, μέσα στους Διδασκάλους του «Είναι», που λαμβάνουν από το Λόγο Χριστό Παρρησία και Θάρρος για να διακηρύξουν τη Νέα Πνευματική αποστολή πάνω στη Γη, τη Νέα Κοσμική Περίοδο της Νέας Διδασκαλίας, της Παντοκρατορίας της Αγάπης του Λόγου και της των πάντων ενώσεως, υπό τον Ένα Διδάσκαλο, σε Μία ποίμνη, υπό Ένα Ποιμένα, υπό τον Ποιμένα της Αγάπης, υπό τον Διδάσκαλο της Αγάπης.
Ελεώ και συγχωρώ τη γη, Πατέρα, τη γη που ο Λόγος Χριστός έπλυνε με το Θείο Αίμα Του στο Σταυρό της Θυσίας Του.
Ευλογώ και συγχωρώ σκηνώματα που συνήργησαν στη Θανατική Του καταδίκη, στη Θυσία Του πάνω στο Σταυρό. Ελεώ και συγχωρώ, Πατέρα Ουράνιε, σκηνώματα και πνεύματα που προπηλάκισαν το Λόγο Χριστό, που ενέδυσαν Αυτόν με πορφύρα και κάλαμο και έθεσαν επ’ Αυτού τον ακάνθινο στέφανον. Σκηνώματα που φώναζαν «άρον άρον σταύρωσον Αυτόν», σκηνώματα που φώναζαν «το Αίμα Αυτού εφ’ ημών και επί των τέκνων ημών». Ως Άνθρωπος Λόγος, ως Άνθρωπος μετέχων της γης και της Θείας Ουσίας Σου, Πατέρα, διαλύω την κατάρα την οποία οι άνθρωποι εν τη αγνοία των εξεπόρευσαν, αυτοκατακρινόμενοι, αυτοδεσμευόμενοι. Κατακαίω την κατάρα του ανθρώπου της άγνοιας και της πλάνης, μέσα στην Πύρινη Ροή της Αγάπης, μέσα στο Αίμα του θυσιασθέντος Λόγου Χριστού, μέσα στην Άπειρη Ουσία του Θεού Πατέρα, να μην ισχύει πλέον, να μην υπάρχει, να μη δρα, να μη φέρει συνέπειες, να μη δεσμεύει σκηνώματα, να μην επιδρά ο λόγος επί της τύχης, επί της ζωής, επί των εκδηλώσεων του κάθε ανθρώπου.
Ενισχύω τη φωνή Σου Λόγε Ιωάννη – Χριστέ, ενισχύω τη Χάρη την οποία έφερε το Σκήνωμά Μου για να διαχειριστεί τη Θεία Εξουσία Μου πάνω στη Γη. Μεταλλάσσω τις ποιότητες του «Είναι», τις ποιότητες του λόγου των ανθρώπων, τις ποιότητες της σκέψης απανταχού της Γης. Μεταλλάσσω τους κυμαινόμενους κυματισμούς πάνω στην επιφάνεια της Γης, μεταλλάσσοντας και ωραιοποιώντας και μεταστοιχειώνοντας σε λειτουργικότητα Αγάπης τα συναισθήματα των ανθρώπων, τους λόγους τους, τις ποιότητες της σκέψης τους, ό,τι δεν είναι καθαρά Άμωμος Αγάπη Χριστού. Μεταστοιχειώνω το νου και τη διάνοια, σε Πνεύμα Άγιο, σε Πνεύμα Θεού πανταχού πνέον, και καλών τα πάντα σε τελειοποίηση, σε εξαγνισμό, σε ίαση, σε Ένωση με τον Ένα Πατέρα Λόγο Θεό.
Είμαι απόλυτα βέβαιος, ότι υπάρχω ως «Είναι», ως Δημιουργία ολόκληρος, ως Άνθρωπος και Θεός, ως Άνθρωπος Λόγος Αγάπη και Θεός Αγάπη, ενοποιημένος Απόλυτα την ώρα αυτή, και την ώρα αυτή διαχέω την Ευλογία Σου, Πατέρα, στους Κόσμους να αναδιοργανωθούν. Συμπιέζω ό,τι οι άνθρωποι καταφρόνησαν, ό,τι οι άνθρωποι αδίκησαν, να σμικρυνθεί στο ελάχιστο, ό,τι οι άνθρωποι φιλοδόξησαν να κατακτήσουν πιεστικά και κατακτητικά. Ελευθερώνω με το χέρι Σου Θεέ Παντοκράτωρ, κάθε δέσμευση που υπάρχει σε όλες τις υποστάσεις και οντότητες, που φέρουν την Πνοή Σου και ελευθερώνω την Ύπαρξη Άνθρωπος από οτιδήποτε κατατρύχεται, από οποιαδήποτε ασυνέπεια, από οποιαδήποτε έλλειψη θάρρους, από οποιαδήποτε έλλειψη Αγάπης, από οποιαδήποτε αδιαφορία, από οποιαδήποτε έλλειψη συνεννόησης, από οποιαδήποτε δυσαρμονία και Ευλογώ πάντα ταύτα και ενώνω πάντα ταύτα, μέσα στην Απέραντη Πύρινη Ροή της Αγάπης του Λόγου του Δημιουργικού, του Άμωμου, του Αδιαίρετου με τον Πατέρα τον Ένα και τα μεταστοιχειώνω σε Τελειότητες, σε «Είναι», σε παλμούς Θείου Έρωτα, σε εκδήλωση Αρμονίας.
Ωραιοποιώ τα μάτια του Ανθρώπου να βλέπουν την Ομορφιά Σου, Πατέρα, παντού. Ωραιοποιώ την καρδιά του να έχει Αρμονία και Αγάπη, κι αυτή την Αγάπη να διαχέει στα Σύμπαντα. Ωραιοποιώ την έκφρασή του, την κίνησή του, ωραιοποιώ τα χείλη του, ωραιοποιώ τα χέρια του και τα σφραγίζω με τη Σφραγίδα της Προσφοράς, με τον τύπο των ήλων, με τη Σφραγίδα Αγάπη του Θεού Λόγου, προς τον Άνθρωπο Εαυτό, προς τον Άνθρωπο Θεό, προς τον Άνθρωπο Αδελφό, προς τον Άνθρωπο «Είναι».
Είμαι, Πατέρα, Εκείνος που προόρισες να διδάξω και να θυσιάσω τον Εαυτό Μου γι’ αυτή τη διδαχή, γι’ αυτή τη μετατόπιση του Είναι» των ανθρώπων, γι’ αυτή την καλλιέργεια, γι’ αυτή την Ανάσταση του Ανθρώπου, γι’ αυτή την πείρα που πρέπει ο Άνθρωπος ν’ αποκτήσει κι αυτή την πείρα κι αυτές τις Θείες Ιδέες να τις μεταλαμπαδεύσει όπου η Βουλή Σου ήθελε τον αποστείλει.
Πνεύμα Μου, κι όταν λέγω Πνεύμα Μου, Πατέρα, εννοώ και Πνεύμα Σου, καθότι ως Ένα υπάρχουμε την ώρα αυτή, Αυτούσιο και Αδιαίρετο και Πανταχού, Πνεύμα Μου Αγαπημένο, υπάρχει πλησίον μου την ώρα αυτή, Ύπαρξη Θεσπέσια και αέρινη, η Γυναίκα Πατέρα, το ελλείπον τμήμα του Ανδρός, η Ψυχή Πατέρα, που δημιουργήθηκε για να συλλέξει εμπειρίες της υλικής διαβίωσης, εμπειρίες της ζωής στα Σύμπαντα, στα διάφορα πεδία εκδηλώσεων. Να συλλέξει εμπειρίες και τρόπους εκδήλωσης προς τον Ένα Εαυτό, προς τον Πατέρα της Δημιουργό, το Πνεύμα της.
Πνεύμα Μου και Ψυχή Μου πολυαγαπημένη, Πατέρα Ουράνιε, Ψυχή που την εναγκαλίζομαι και τη σφίγγω στο «Είναι» Μου και την ενοποιώ σε όλα τα σημεία Μου, την ενοποιώ σε όλες Μου τις κραδαστικές καταστάσεις, την ενοποιώ με όλα τα σώματα που φέρω και με το σώμα της Δόξης, που θα φέρω λαμπρυνόμενος αναχωρώντας από τη Γη, την εναγκαλίζομαι και την κατασφίγγω μέσα στην Άπειρη Αγκαλιά Μου και την καθιστώ Άπειρη Καρδιά, ενώνοντάς την με την Απειρότητα του σεβασμού που τρέφει στην Υπόστασή Μου. Την ενώνω με την Άπειρη Καρδιά του Λόγου, να πάλλεται και να δονείται Αέναα, μέσα στην Πανταχού Παρουσία, μέσα στην Ατέρμονη Αγάπη του Λόγου Χριστού, του Λόγου Θεοτόκος Μαρία. Την ενώνω με την Καρδιά Μου να πάλλεται με τον ίδιο ρυθμό με τον ίδιο αναπαλμό, με την ίδια δόνηση, μέσα στην ίδια Ουσία, με την ίδια κραδαστική κατάσταση εκδήλωσης και παλμοδόνησης και με την ίδια κραδαστική αυτή κατάσταση να παλμοδονεί υπάρξεις όπου κι αν τις συναντήσει, όπου κι αν ήθελε εκδηλώσει τη βουλή της.
Πατέρα, κατακαίω και εξαλείφω από τα Θεία Μητρώα το παρελθόν της πτώσης της και αφήνω τις εμπειρίες της για διδαχή της. Την απαλλάσσω από κάθε βάρος. Ελεώ και συγχωρώ Απείρως, ως Εσύ Ελεείς και συγχωρείς. Ενεργοποιώ τα Κέντρα των δυνάμεων, τα Κέντρα των Παλμών, τα Κέντρα της Αγάπης του Λόγου, το Κέντρο της διάθεσης, τα κινητικά Κέντρα, τα αισθηματικά Κέντρα, τα εκφραστικά Κέντρα, το Κέντρο της παρεγκεφαλίδας. Αναδημιουργώ την Ψυχή αυτή, την ανακαινίζω, την καθιστώ Ναό του Θεού. Παρθενοποιώ την Ψυχή αυτή και ενώνω την Ενεργειακή Ισχύ της με την Άπειρη Πηγή της Θείας Ενέργειας και του Φωτός. Ενεργοποιώ τις Αρμονίες των λειτουργιών της και την ενώνω με την Παγκόσμια Αρμονία της Εκδήλωσης του Θεού και της δίνω το Χάρισμα της Θεόρασης. Ευλογώ τον οφθαλμό του Πνεύματός της να τύχει ιδιαίτερης διαύγειας και ιδιαίτερων συλλήψεων. Έχω το δικαίωμα να παραλάβω πόνους και παραπτώματα, αμέλειες, ποινές, δεσμεύσεις, οποιεσδήποτε εκδηλώσεις απρεπείς ή που περιέχουν ελλείψεις, ή έλλειψη Ισορροπίας ή έλλειψη Αγάπης. Την απαλλάσσω από κάθε βάρος, από κάθε ποινή ή συνέπεια τυχόν παραπτώματος. Τα παίρνω όλα, Πατέρα, γιατί είμαι ο Προορισμένος Γιος και έχω το δικαίωμα αυτό.
Αφήνω το Λόγο να καταστήσει όλα τα σημεία της Άγια, Φωταυγή, να καταστήσει όλα της τα σημεία Αγάπη και Ύπαρξη, Ουσία Μία, Ένα Θέλημα, Ένα Λόγο, το Λόγο Μητέρα ενωμένο μαζί Μου στα πάντα, ενωμένο σαν εκπροσώπηση και ως μη εκπροσώπηση. Ενωμένο μέσα στη μορφή Μου και στο Άμορφό Σου, Πατέρα. Ελέγχω το σώμα της, ελέγχω τους παλμούς της, τη δόνησή της, κάθε επιθυμία της. Μετουσιώνω καθετί που αντίκειται στον προορισμό της, κάθε δόνηση, κάθε επιθυμία υλική, κάθε επιθυμία σάρκας, σε Απερίγραπτη Αγάπη, σε Άπειρη Αγάπη. Μετουσιώνω κάθε σκέψη, κάθε αναπαλμό, να μην έχει αναπαλμό δικό της, αλλά τον αναπαλμό του Θεού και να ζει μ’ Αυτόν τη Μία Ζωή της Ύπαρξης, τη Μία Ζωή τη Δημιουργική, τη Νέα Ζωή της μεταλαμπάδευσης της Ζωής μέσα στη Δημιουργία.
Αφαιρώ κάθε πλάνη και τη μεταστοιχειώνω σε Αγάπη, κάθε αναλήθεια, κάθε πόνο, κάθε άγχος, κάθε λύπη, τα αφαιρώ από την Ύπαρξή σου, Θεά Ψυχή, Θεά Ολότητα Ψυχή, Θεά Ανυπέρβλητη Αγάπη, και τα μεταστοιχειώνω μέσα σου και μέσα Μου, να υπάρχουν σαν Ένας Παλμός και Μία Δόνηση Δημιουργική του Λόγου Χριστού, Μία Δόνηση Αγάπης, που να σε κατακλύζει με ανυπολόγιστους κραδασμούς, με ανυπολόγιστες αναπάλσεις και αυτές τις αναπάλσεις να τις διοχετεύεις παντού, όπου το θέλημά σου όρισε.
Μεταστοιχειώνω και μετουσιώνω κάθε κίνησή σου, κάθε βλέμμα σου, κάθε κίνηση των χεριών και των ποδιών σου, των χειλιών σου, των ματιών σου κι όλα τα καθιστώ Τέλεια, Αγάπη Τέλειας εκδήλωσης, τα καθιστώ Ωραιότητα Απερίγραπτη, Ωραιότητα ενυπάρχουσα μέσα Μου και μέσα σου, Ωραιότητα που υπάρχει στον Πατέρα Μου, Ωραιότητα που υπάρχει στη Μητέρα και σε ενοποιώ, Αγαπημένη Ύπαρξη, σε ενοποιώ με το Ένα που Είσαι, που Είμαι, που Είμαστε, και σου δίνω τα αρώματα της Δημιουργίας να σε στολίζουν, τα αρώματα του Είναι, να διαχέει η Ύπαρξή σου σε κάθε ψυχή που ήθελες ενεργοποιήσει, το μύρο της Αγάπης Μου ως Αυτούσιος Λόγος.
Σου δίνω τη Χάρη και την Ευλογία του χεριού Μου. Σου ενώνω το δεξί σου χέρι με την παλάμη Μου, η οποία φέρει τον τύπο των ήλων, να φέρεις την ίδια Σφραγίδα. Ενώνω το χέρι Μου με το δικό σου μέσα στην Πανταχού Παρουσία του Πατέρα, του Ενός Θεού. Σε ενώνω με το χέρι Μου, να ευλογείς τα πάντα και ν’ ανεβάζεις ψυχές και πνεύματα από όλα τα πεδία και να τα συνδέεις με το Άπειρο Έλεος, με την Άπειρη Ευγνωμοσύνη Μου ως Λόγου που διδάσκεται στη Γη, που εκπροσώπησα τον Άνθρωπο, που εκπροσωπώ τον Πατέρα Μου, με την Άπειρη Ευγνωμοσύνη του Θεού Λόγου, ο οποίος διδάχτηκε από τη διττότητα και από τον εκπεσμό και μπόρεσε να εκδηλώσει την Απολυτότητά Του ως Λόγος Θεός.
Ενώνω τα πόδια σου με τα πόδια Μου, να βαδίσουν σ’ ένα Δρόμο, στο Δρόμο της Δόξης του Θεού, στο δρόμο της Προσφοράς και της Θυσίας, στο δρόμο της Αγάπης. Σε καθιστώ οδηγό ανθρώπων, οδηγό της Πνοής Μου, οδηγό των όντων που υπερέβησαν το ανθρώπινο, μέσα στη Θεία Ουσία. Σε καθιστώ Ζωή και Αλήθεια, σε καθιστώ Άρτο Ζωής, για να πληρωθούν μ’ αυτόν οι πεινώντες και διψώντες τη Δικαιοσύνη του Θεού. Σε καθιστώ Φως και Αλήθεια και Σοφία Απερίγραπτη. Σε καθιστώ Ένα Απόλυτο και Μηδέν.
Δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Η ΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ», της σειράς «Εσωτ. Χριστιανισμός» του Διον. Δώριζα.
