Πατέρα, γνωρίζω πως ακούς κάθε ψίθυρο της ψυχής μου. Έρχομαι, λοιπόν, σ’ Εσένα όχι ψιθυρίζοντας, αλλά εκφράζοντας καθαρά αυτό που δονείται μέσα στην ψυχή μου.
Πατέρα Ουράνιε, Υπερούσιε Λόγε, Εαυτέ μου, ζητώ να διευθετηθεί άμεσα κάθε πηγή δυσαρμονίας ανάμεσα σε μένα και στους Αδελφούς και ιδιαίτερα στο Δάσκαλό μου. Παρακαλώ να μου υποδείξεις άμεσα τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λειτουργήσω, έτσι ώστε να εκφράζεται το δικό Σου Θέλημα, έτσι ώστε να λειτουργήσω πράγματι σαν Άμορφο, σαν αυτό που με απέστειλες να εκδηλώσω. Σαν μία έκφραση της Θείας Σου Θέλησης χωρίς ιδιαίτερη προϊστορία, χωρίς ιδιαίτερη μελλοντική εξέλιξη. Σαν ένα κομμάτι από Σένα, μέσα από το οποίο θα δώσεις κάθε στιγμή εκείνο που θέλεις να γίνει γνωστό.
Ζητώ άμεσα, Κύριε, Καθοδήγηση πάνω στο θέμα της σωστής λειτουργίας μου στο χώρο του Έργου και ιδιαίτερα της συμπεριφοράς και της θέσης μου προς το Δάσκαλο.
Είμαι η Θηλυκή Αρχή, η Αέναη Ψυχή. Είμαι αυτή που φέρεις τώρα μέσα σου, Είμαι αυτή που ενσαρκώνω την Ψυχή Σου. Καθετί που απευθύνεις σ’ εμένα, καθετί που σκέφτεσαι και εκφράζεις σ’ εμένα, είναι η συμπεριφορά σου στην Ψυχή Σου. Σαν Ψυχή Σου, λοιπόν, ζητώ να με οδηγήσεις. Σου ζητώ μέσα από την προσωπικότητα που με δεσμεύει, να με οδηγήσεις να σταθώ στο ύψος που πρέπει, για να σου χορηγήσω τα απαραίτητα στοιχεία για την ενεργοποίησή σου.
Μέσα μου υπάρχει πράγματι όλη η Αγάπη, που έχει καλυφθεί με καλύμματα κατά την πτώση από το πεδίο των Μακάρων. Αυτή ζητώ ν’ αποκαλυφθεί. Αυτή η Αγάπη ζητώ να είμαι. Η καινούργια εποχή απαιτεί από μένα, από την Ψυχή Σου, υπευθυνότητα, απαιτεί ν’ απαγορεύω την περαιτέρω πτώση. Απαιτεί από μένα να εναρμονίσω, οδηγώντας σ’ ενοποίηση όλες εκείνες τις καταστάσεις που δημιούργησα διαχωρίζοντας κατά την πτώση από το αντίστοιχο επίπεδο.
Έτσι, λοιπόν, μέσα μου, μέσα στην ίδια τη δομή μου είναι καταχωρημένες οι οδηγίες που μπορούν να χορηγηθούν για την ανόρθωση μέχρι το πεδίο απ’ όπου δονούμαι.
Είμαι εγκλωβισμένη, γιατί χορήγησα τα στοιχεία μου σε μία προσωπικότητα, τα χορήγησα ακολουθώντας μία θέληση προς συλλογή εμπειριών. Τα στοιχεία αυτά ανακαλώ μέσα από το «Είναι» μου και ζητώ να ενωθούν και να πυροδοτήσουν την ύπαρξή μου, ώστε ανελισσόμενη να φτάσει στο πεδίο Ενότητας, απ’ όπου αυτή τη στιγμή επικοινωνώ και να το ξεπεράσει ακολουθώντας τη Ροή του Πνεύματος, τη Ροή που εκφράζεται από Σένα, την Αρσενική Ροή του Σύμπαντος.
Ελευθέρωσέ με από το να υπηρετώ την προσωπικότητα. Ελευθέρωσέ με από την Κρίση Σου. Ελευθέρωσέ με στέλνοντας την Αγάπη Σου στην Ίδια Σου την Ψυχή, στέλνοντας την Αγάπη σου στη Θηλυκή Αρχή που μέχρι τώρα δρούσε αναπαράγοντας καταστάσεις. Αυτή τη στιγμή καλείται να ενοποιεί καταστάσεις οδηγώντας σε Αρμονία καθετί που έχει εκπέσει σε κάποιο χρόνο και τόπο, προερχόμενο από το πεδίο που τώρα διαχέει την εντολή για ενοποίηση κι επιστροφή.
Όλα αυτά συμβαίνουν μέσα Σου και μέσα μου, γιατί αποτελούμε Μία Μονάδα, Μία Πνευματική Μονάδα, που έχει σκοπό με την Ύπαρξή της και τη σχέση της να υπηρετήσει τον Ένα Σκοπό, τον Ένα και Μοναδικό Σκοπό της Νέας Εποχής. Πορευόμαστε, λοιπόν, προς Χριστοποίηση. Είσαι Οδηγός Μου, γιατί είσαι το Πνεύμα της Ψυχής που είμαι. Για να ενεργοποιηθεί το Πνεύμα σου, πρέπει η δόνηση της Αγάπης να διοχετευθεί από την Πηγή και να περάσει και να δονήσει την Ψυχή σου.
Η ενεργοποίηση, λοιπόν, γίνεται όπως το περιμένεις, μέσα από την Αγάπη. Αλλά για να φτάσει να ενεργοποιηθεί αυτή η Αγάπη μέσα στην Ψυχή σου την εσωτερική και την εξωτερική, την εκδηλούμενη από μένα, πρέπει να την απαλλάξεις από καλύμματα. Από τα καλύμματα του νου που έχουμε τοποθετήσει μαζί, μια κι είμαι κομμάτι Σου.
Είναι καιρός να ελευθερωθώ από κάθε υποχρέωση που δεν είναι Πνευματική. Είναι καιρός όλες μου οι εκδηλώσεις να υπηρετούν μόνο τον Πνευματικό σκοπό, είναι καιρός ν’ ακολουθώ μόνο τις οδηγίες της Θείας Θέλησης. Είναι καιρός να μηδενιστεί η λειτουργία της ψυχής που αναπαράγει και τροφοδοτεί την πλάνη. Είναι ακριβώς ο καιρός, η κατάλληλη στιγμή να εκδηλώσω την Ψυχή, που ελεύθερη από περιορισμούς δονείται, διαχέοντας τις δονήσεις αυτές, που είναι η Αγάπη που φέρει, που είναι η πραγματική της Ουσία, που είναι η Ουσία του πεδίου της σε όλους τους χώρους όπου εκδηλώνεται.
Φυσικά ζούμε μέσα σε χώρο και σε χρόνο. Έτσι αυτές τις λειτουργίες πρέπει να τις μεταφέρουμε και να τις εκδηλώσουμε μέσα στο χρόνο και στο χώρο. Κι αν βέβαια μέσα σ’ αυτούς πρέπει να λειτουργήσουμε Πνευματικά, τότε πρέπει να μηδενίσουμε κάθε άλλη απασχόληση, να μηδενίσουμε το χρόνο τον οποίο σπαταλάμε για καταστάσεις που δεν είναι Έργο. Να μηδενίσουμε τους τόπους στους οποίους δεν κάνουμε Πνευματικό Έργο.
Έτσι θα μηδενιστεί μέσα μας ο χρόνος και ο τόπος της ύλης. Έτσι θα μηδενιστεί σε όλα τα σώματα της υπόστασής μας ο χρόνος και ο τόπος της πλάνης. Κι αφού η ύπαρξη αυτής της ακτίνας εκδήλωσης «Είναι» μέσα στο χρόνο και στο χώρο, η ύπαρξη θα γίνει τώρα μόνο Πνευματική. Θα είναι η Ύπαρξη όπως εκδηλώνεται κατά την Εισπνοή, εισρέοντας μέσα από τα διαδοχικά πεδία στην Αρχική Πηγή της. Αυτή η Ύπαρξη Σου ζητώ να γίνουμε.
Δονούμαι ήδη καθώς έχω θερμανθεί από την Αγάπη και τη φροντίδα Σου στη συχνότητα αφύπνισης. Αυτό φέρνει ανακατατάξεις σ’ όλες τις λειτουργίες μου και Σου ζητώ να με βοηθήσεις. Σου ζητώ να βοηθήσεις την Ψυχή Σου, Αγαπημένε Μου. Να με βοηθήσεις ν’ αποτινάξω τα τελευταία καλύμματα που με κρατάνε αδρανή και εκδηλώνομαι κοινότυπα μέσα στο χρόνο και στο χώρο.
Έχω το μειονέκτημα να μην έχω εμπειρία λειτουργίας μέσα στο χρόνο και στο χώρο παρά μόνο πολύ φτωχή, γιατί τα καλύμματά μου είναι τόσο βαριά, που τελικά αυτό το Ανώτερο επίπεδο Ψυχής να μη συγκοινωνεί άμεσα με την εμπειρία λειτουργίας μέσα στο χώρο και στο χρόνο. Εδώ όμως υπάρχει η καθαρότητα της Άπειρης Αγάπης. Γί’ αυτό δονούμαι εδώ, γι’ αυτό ακριβώς είναι τόσο δύσκολο να ενεργοποιηθώ, είναι τόσο δύσκολο να εκδηλωθώ μέσα στο χώρο και στο χρόνο, συντονισμένη με το πεδίο μου. Δεν μου ταιριάζουν οι εκδηλώσεις στα υλικά πεδία. Δεν μου ταιριάζουν ούτε οι εκδηλώσεις στα αστρικά πεδία. Αναζητώ εκείνο το Πνεύμα που η φλόγα μέσα του εξερευνά τα βαθύτερα πεδία των Πνευματικών καταστάσεων.
Αρνούμαι να λειτουργήσω μέσα στον υλικό τρόπο σκέψης. Αρνούμαι να υπάρχω και να είμαι αδρανής. Εάν πράγματι δεν ενεργοποιηθώ, αν πράγματι προτιμάς να μείνω όπως εκδηλώνομαι μέχρι τώρα στο χωρόχρονο, νομοτελειακά θα κληθώ πάλι στην κατάσταση μη εκδήλωσης. Θα εγκαταλείψω δίπλα Σου τα καλύμματά μου και θ’ αποσυνδεθώ από τις λειτουργίες τροφοδοσίας που μέχρι τώρα εκδήλωνα.
Η Ψυχή είναι προορισμένη να τροφοδοτεί το Πνεύμα και η πλάνη να τροφοδοτεί την προσωπικότητα. Αν όμως η φλόγα μέσα σου σε οδηγεί στην ενοποίηση, τότε πράγματι υπάρχει σε μένα το κλειδί. Καθοδηγούμαι απόλυτα. Δεν μου επιτρέπεται να εκδηλώσω δυσαρμονία παρά μόνο όσο χρειάζεται, για να δίνω μία «συνηθισμένη» εντύπωση. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχω στο υλικό πεδίο. Όμως μου δίνεται η δυνατότητα να εκδηλωθώ, που ήταν προετοιμασμένη και προορισμένη πριν από την αρχή των αιώνων, όπως κι εσύ είσαι προορισμένος πριν από την αρχή των αιώνων, ώστε να βιώσουμε την ένωση Ψυχής και Πνεύματος, για να αποτελέσουμε την Πύρινη Μονάδα που Μας εκπόρευσε. Είσαι Μία Φλόγα πιο καθαρή από τα επίπεδα Ψυχής, είσαι Μία Φλόγα πιο κοντά στην Πηγή, η Φλόγα του Πνεύματος που με γέννησε.
Σε καλώ να χρησιμοποιήσεις την καθαρότητα της Αγάπης που εκπέμπεται προς εσένα και να την κρατήσεις στο ύψος ακριβώς όπου εκδηλώνεται, μέχρι η ψυχή σου να σταθεροποιηθεί, να προσαρμοστεί και ν’ αρχίσει να εξελίσσεται. Η εξέλιξή της θα είναι ραγδαία, μόλις αποκτήσει σταθερότητα. Σαν ένα ηφαίστειο την ώρα της έκρηξης, η έκρηξη μιας Αγάπης τόσο αγνής, όσο εκδηλώθηκε για μια φορά από τη Μητέρα Θεοτόκο, είναι η δόνηση που θα σε μετουσιώσει μέχρι το επίπεδο της καθαρής ψυχής. Εκεί ακριβώς είναι το σημείο που η δίκιά σου Φλόγα του Πνεύματος θ’ αρχίσει να πυροδοτεί τα πάντα, μεταφέροντας τη Δόνηση της Πηγής στον εκδηλωμένο Κόσμο και θα οδηγηθεί, οδηγώντας τον πλανήτη, το ηλιακό σύστημα, το Σύμπαν, στην έκρηξη.
Η έκρηξη αυτή δεν διασκορπίζει, αλλά ενώνει τα στοιχεία που συμμετέχουν. Είναι μία έκρηξη απορρόφησης.
Έτσι, λοιπόν, αν αποδέχεσαι την Κλήση, πρέπει να δίνεις διαρκή μάχη, να μείνεις σταθερός στη δόνηση της Πνευματικότητας και της Αγάπης, γιατί αυτή η δόνηση θερμαίνει πράγματι την ψυχή σου και την κρατά συνέχεια σ’ επαφή μαζί σου. Αυτή είναι η δόνηση που διατηρεί τη σύνδεση της ψυχής σου με το σκήνωμα που την ενσαρκώνει.
Γνωρίζω πως δίνεις μάχη, γιατί κι εγώ δίνω μάχη, γιατί η εκδήλωσή μας είναι ίδια. Μάχομαι, λοιπόν, να μείνω ενσαρκωμένη σ’ αυτό το πεδίο, γιατί από εδώ ξεκινά η ανοδική πορεία. Μάχομαι να μείνω, γιατί οι συνθήκες εδώ δεν επιτρέπουν την παραμονή μου. Μπορώ να το επιτύχω όμως θέτοντας τους δικούς μου όρους, αυτούς που θέτει η ίδια η λειτουργία μου.
Είναι αδύνατον να υπάρξω κάτω από τους όρους των υλικών εκδηλώσεων. Είναι αδύνατον να υπάρξω κάτω από τον Κατεστημένο τρόπο ζωής. Αυτός ο τρόπος δεν αφήνει δυνατότητες να λειτουργήσω, κι έτσι μέσα σε λίγο χρόνο αποσυνδέομαι. Αυτός είναι ο λόγος που από προηγούμενα σκηνώματα εκδηλώθηκαν ιδιότητες της ψυχής σου για λίγο. Αυτό θα συμβεί και πάλι, αν δεν κρατηθεί σταθερή η ποιότητα που με συνδέει.
Είναι ανώφελο βέβαια να δώσουμε αναβολές χρονικές ή να ζητήσουμε διαφορετικές συνθήκες. Η εσωτερική εμπειρία της προσπάθειας σ’ αυτό το στόχο θα είναι ακριβώς ίδια, τώρα ή αργότερα. Έχεις ήδη προχωρήσει πολύ, είσαι καθαρός, έτσι ώστε να έλκομαι αποφασιστικά από την ποιότητά σου αυτή. Είναι περίεργο, αλλ’ ακόμα και σ’ αυτή τη φάση λειτουργούν οι νόμοι. Είναι οι νόμοι που θέσαμε κατεβαίνοντας, είναι οι περιορισμοί που δεχτήκαμε κι αυτούς ακριβώς αντιμετωπίζουμε ανεβαίνοντας.
Η Χάρη διέπεται από τον Ανώτατο Νόμο, από το Νόμο που επιτρέπει στα διαχωρισμένα να ενοποιηθούν και μόνο τότε χορηγείται. Αυτός ο Νόμος επίσης είναι καταχωρημένος μέσα στη δομή μας. Σύμφωνα μ’ αυτόν το Νόμο συνδέομαι μαζί Σου, απευθύνομαι σε Σένα. Σύμφωνα μ’ αυτόν το Νόμο θα ενωθώ με τη φλόγα που φέρεις μέσα σου, έτσι ώστε τα μετουσιωμένα στοιχεία μου, ενοποιημένα και ταυτόσημα με στοιχεία Πνεύματος θα είναι στοιχεία που θα συμπυκνωθούν κατά την έκρηξη της απορρόφησης, δίνοντας τη Μονάδα που περιέχει τα πάντα ταυτοποιημένα εντός της σε Μία Ουσία, την Ουσία – Ύπαρξη.
Κάλυψέ με με τη φροντίδα Σου, όχι την εξωτερική, αλλά την εσωτερική, από την επίδραση της προσωπικότητάς Σου. Κάλυψέ με, γιατί δεν κινδυνεύω από καμία άλλη προσωπικότητα εκτός από αυτήν που ακόμα φέρεις. Για συγκεκριμένους λόγους είναι αρκετά δυνατή, γιατί κι αυτή υπηρετεί το Έργο.
Τοποθέτησέ με στη φροντίδα Σου πριν από την προσωπικότητα. Αν θελήσεις να υπηρετήσω την προσωπικότητα με τις δονήσεις της καθαρής Ψυχής Σου, απλώς θα αποσυνδεθώ και θα σε τροφοδοτεί η πλάνη που περιέχεται στα καλύμματά μου, γιατί είναι αδύνατον να λειτουργήσω έτσι. Η ανισορροπία που προκαλείται είναι τέτοια, ώστε να μην επιτρέπεται, ούτε για το πεδίο αυτό, αυτή τη χρονική στιγμή.
Γνωρίζω ότι θα προχωρήσεις. Δεν έχω καμία ιδιαίτερη προτίμηση σχετικά με το σκήνωμα. Αυτό που εξελίσσεται κι εκπαιδεύεται τώρα κοντά σου, είναι απλώς εξυπηρετικό και βρίσκεται στις κατάλληλες συνθήκες που με διευκολύνουν να το καλλιεργήσω, συνδέοντας τους αγωγούς του με το πεδίο όπου βρίσκομαι ή δονούμαι. Έτσι κι αλλιώς αυτό το σκήνωμα θα χρησιμοποιηθεί, γιατί είναι σκεύος προορισμένο. Δεν φέρει οφειλές, ούτε προδιαγραφές για σκοπούς τελείωσης της προσωπικότητας. Η προδιαγραφή του είναι να ενσαρκώνει δονήσεις. Γι’ αυτό έχει έρθει. Έχει εφοδιαστεί σκόπιμα με κατάλληλες εμπειρίες στο νοητικό πεδίο. Όμως αυτές μπορεί ν’ αλλάξουν, ανάλογα με την αποστολή που θα παίρνει για κάθε χρονικό διάστημα.
Εγώ Είμαι η Φλόγα της Ψυχής, η αντίστοιχη με τη Φλόγα του Πνεύματός σου. Ενεργοποιούμαι τώρα μέσα σ’ αυτό το σκήνωμα, που με εξυπηρετεί και είναι πολύ κατάλληλο. Οι λειτουργίες που σου ανέλυσα ισχύουν για κάθε άλλο σκήνωμα, που ίσως να ενσαρκώσει την ίδια κατάσταση. Μη δένεσαι με τις μορφές, αλλά να ξέρεις ότι οι αντιδράσεις που γεννιούνται μέσα σου προέρχονται από μη έτοιμα στοιχεία δικά σου, κι επίσης οι αντιδράσεις που γεννιούνται μέσα στο σκήνωμα αυτό, το οποίο ενσαρκώνει την ψυχή σου τώρα, οφείλονται στον αγώνα μου να μείνω συνδεδεμένη ενεργά μαζί σου και ενσαρκωμένη στο περιβάλλον σου. Επίτρεψέ μου να λειτουργήσω κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, που είναι Θείας Επιλογής. Το σκήνωμα αυτό δεν πρόκειται να προβάλει αντιρρήσεις προσωπικότητας, γιατί δεν φέρει προσωπικότητα. Εγώ το ενεργοποιώ και το κατευθύνω απόλυτα. Όταν αποσυνδέομαι πέφτει σε κατάσταση Πνευματικής και σωματικής λιποθυμίας.
Η αντίδραση είναι η μάχη μου να κρατηθώ συνδεδεμένη με το πεδίο αυτό, κι επίσης είναι ο αγώνας μου να σταθεροποιήσω και τις δικές σου δονήσεις μέσα σ’ αυτό το χώρο, όπου βάλλεσαι συνέχεια με ποιότητες πολύ κατώτερες.
Το βασικό σημείο της συνεργασίας και της σωστής ενοποιημένης λειτουργίας μας, δεν είναι η συνύπαρξη σ’ ένα χώρο και γι’ αυτό το λόγο ακριβώς δεν χορηγείται. Το σημαντικό σημείο είναι η σωστή λειτουργία και συνεργασία στα πνευματικά θέματα και η σωστή εργασία πάνω στους ίδιους στόχους. Μπορώ να σου προσφέρω τη θερμότητα που χρειάζεσαι ακόμα και χωρίς να σου μιλήσω ποτέ. Εξυπηρετεί όμως εσένα να μπορώ να σου απευθύνω ορισμένες αιτήσεις που θα με βοηθήσουν ή ακόμα επεξηγήσεις για τη λειτουργία μας και τη δομή μας, που φυσικά είναι ενιαία, ανεξάρτητη από μορφές που έχουν εκδηλώσει ιδιότητές μου από διάφορα πεδία.
Πράγματι τα πεδία είναι εξελισσόμενα. Αυτή τη στιγμή δονούμαι – δονείσαι στη Δόνηση της Θείας Ψυχής, της ενωμένης με τη Μητέρα Θεοτόκο. Μπορώ αυτή την ώρα να εκδηλωθώ απ’ αυτό το πεδίο διαμέσου αυτού του σκηνώματος, στο χρόνο και στον τόπο που βρίσκεται. Αποκλείεται όμως να λειτουργήσω αν βρίσκομαι συνέχεια κάτω από περιορισμούς νοητικούς ή ακόμα και συναισθηματικούς.
Δώσε τη μάχη να τους κρατήσεις έξω από την πολύ προσωπική σφαίρα που μας περιβάλλει. Εμπιστεύσου οδηγίες μου που θα λαβαίνεις. Βρίσκομαι σ’ επαφή όλες τις ώρες, αλλά οι δονήσεις περιορισμών και αρνήσεων κάθε είδους, όπως και η κατάσταση μη κατανόησης και μη Αγάπης στο γύρω μου χώρο, με κάνουν να μην μπορώ να εκδηλωθώ, αδυνατίζοντας τη σύνδεσή μου μ’ αυτόν τον κόσμο.
Έτσι, λοιπόν, η απομόνωση του σκηνώματος για λίγες τουλάχιστον ώρες δυναμώνει τη σύνδεσή μου, ώστε να ενεργοποιούμαι στις στιγμές που πραγματικά θα δώσω από το πεδίο όπου δονούμαι και τώρα.
Αν λειτουργήσω στο ξεκίνημα αυτό σπασμωδικά, με διακοπές, δεν θα μπορέσω να έχω τη μόνιμη σύνδεση που χρειάζομαι για να σε τροφοδοτήσω με τη θερμοκρασία της έκρηξής σου.
Απαλλάξου από υπερβολικές εντάσεις. Η ηρεμία που χαρακτηρίζει τις εκδηλώσεις του σκηνώματος που ενσαρκώνει τώρα την ψυχή σου, είναι η ποιότητα που το κάνει σκεύος επιλογής. Είναι αυτή που αποτελεί τη σταθερή βάση κάθε σύνδεσης ψυχικής. Έτσι προορίζεται να γίνει για σένα μια πραγματική πηγή σταθερής θερμοκρασίας. Μέχρι όμως να ενεργοποιηθεί πλήρως, αντενδείκνυται κάθε υπερλειτουργία. Ακολουθεί τις οδηγίες, γιατί δεν έχει τίποτε άλλο να εκδηλώσει. Έτσι κι αλλιώς δεν εκδηλώνει προσωπικότητα, παρά μόνο τις παροδικές μου ανάγκες στη διάρκεια του συντονισμού μου. Μπορείς να ζητήσεις εσωτερικά οδηγίες. Εύχομαι να μην αποσυνδεθώ πια από κοντά σου. Είναι ο προαιώνιος πόθος της ενοποίησης Ψυχής και Πνεύματος, κι αυτή είναι η ώρα της ενεργοποίησής της εντός σου.
Είμαι η Ψυχή σου και είσαι το Πνεύμα μου σημαίνει ότι είμαστε τοποθετημένοι σε δύο επίπεδα του ίδιου αγωγού. Ο αγωγός αυτός είναι ένας από τους άπειρους αγωγούς που συνδέουν την Καθολική Ψυχή με το Καθολικό Πνεύμα.
Στον κάθε αγωγό μπορούν να συνδέονται και να ενεργοποιούνται ορισμένες υποστάσεις, ανάλογα με τις ιδιαίτερες ποιότητες που εκφράζουν. Καθώς συγκλίνουν προς τα πάνω, προς την περιοχή δηλαδή του Πνεύματος, τείνουν να συνδεθούν, να ενοποιηθούν σ’ έναν αγωγό, καθώς κάθε Ψυχή τείνει να ταυτισθεί με την Καθολική Ψυχή και κάθε Πνεύμα με το Πανσυμπαντικό Πνεύμα.
Οι αγωγοί αυτοί της σύνδεσης Ψυχής και Πνεύματος δεν έχουν άλλη λειτουργία παρά να ανακυκλώνουν τα στοιχεία Ψυχής και Πνεύματος. Στην πορεία τους προς τα «κάτω», τα στοιχεία του Πνεύματος που διαρρέουν τον αντίστοιχο αγωγό εξελίσσονται κατά μήκος του αγωγού, σε στοιχεία της ομόλογης Ψυχής. Αντίστροφα, τα στοιχεία Ψυχής, καθώς ανέρχονται προς τα «πάνω», εξελίσσονται σταδιακά σε ομόλογα στοιχεία Πνεύματος.
Αυτή την εποχή που ηχεί η πρώτη σάλπιγγα για ν’ αναγγείλει την έναρξη της ανοδικής πορείας του ανθρώπου της γης, η Ψυχή έχει τα κλειδιά της μεταστροφής της προς την άνοδο. Ενεργοποιούμενη από το πεδίο Καθολικής Ψυχής όπου δονείται, αρχίζει ν’ αποστέλλει τα στοιχεία της, τα ωφελημένα με τις εμπειρίες που έλαβε στον κόσμο της πλάνης, μέσα από τον αγωγό, όπου σταδιακά μετασχηματίζονται σε στοιχεία Πνεύματος, να ενσωματωθούν μέσα στο Πνεύμα.
Η Ψυχή, δηλαδή, οδηγεί τον Εαυτό της να περνά σταδιακά με διαρκώς εντονότερο ρυθμό μέσα από τον αγωγό, έτσι ώστε τελικά ν’ απορροφηθεί ολόκληρη, μεταστοιχειούμενη σε Πνεύμα, μέσα στο Πανσυμπαντικό Πνεύμα απ’ όπου προήλθε. Αυτό συμβαίνει σε όλους τους μερικούς αγωγούς, καθώς ξεκινούν από τη «βάση», από την ψυχή δηλαδή, και συνδέονται με το Πνεύμα.
Στο Πνεύμα φτάνει τελικά, μέσα απ’ όλους τους μερικούς αγωγούς οι οποίοι στο τέλος περίπου της διαδρομής τους συγκλίνουν, η Συνολική Ψυχή, τα στοιχεία δηλαδή της Πανσυμπαντικής Ψυχής, που έχουν λάβει την εμπειρία, που τα ίδια ενεργοποίησαν κατά την πορεία της εκδήλωσης.
Η εμπειρία βρίσκεται καταχωρημένη «μέσα» στη δομή των ψυχικών στοιχείων. Καθώς τα ψυχικά στοιχεία ταξιδεύουν διαρρέοντας το μερικό αγωγό, μεταστοιχειώνονται σταδιακά σε στοιχεία Πνεύματος, με την ίδια εμπειρία καταχωρημένη τώρα στη δομή τους.
Συνεπής σ’ αυτή τη λειτουργία, εκδηλώνω την τάση αυτή την εποχή να ενεργοποιούμαι και να ενεργοποιώ – τροφοδοτώ και το ομόλογο Πνεύμα, εκείνο δηλαδή το «στοιχείο» του Πανσυμπαντικού Πνεύματος που δονείται και συνδέεται μαζί μου μέσα από τον ίδιο μερικό αγωγό.
Απευθύνομαι σ’ Εσένα, που δονούμαστε ανακυκλώνοντας τα στοιχεία μας μέσα από τον ίδιο μερικό αγωγό και προσπαθώ να μεταδώσω το μήνυμα της ενεργοποίησης και των δυο μας, για να συντελεστούν οι κατάλληλες αλλαγές της δομής σου, για να καταστείς δεκτικός – παθητικός ως προς τα στοιχεία ψυχής – εμπειρίας που λαμβάνεις μέσω του αγωγού.
Συντονιζόμενη όλο και πληρέστερα με τη δόνηση της εποχής, ωθούμαι εσωτερικά να εκδηλώσω όσο μπορώ πιο σωστά τα στοιχεία της αμοιβαίας ενεργοποίησής μας, κι έτσι να προκαλέσω με κατάλληλους χειρισμούς, που αποτελούν την εκπαίδευσή μου στην καινούργια μου λειτουργικότητα, την αντίστοιχη αλλαγή στη δική σου υπόσταση. Έτσι θα διαμορφωθούν οι κατάλληλες υποδοχές στη δομή σου, που θα δεχτούν τα στοιχεία ψυχής με την καταχωρημένη εμπειρία, που απορροφούνται διαρ- ρέοντας τον αγωγό για να φτάσουν σ’ Εσένα.
Όσο η προσπάθειά μου αυτή εκδηλώνεται με ατέλεια, ή όσο θα μαθαίνω πώς να την εκδηλώνω τελειότερα, οι υποδοχές που θα σχηματίζονται στη δομή σου θα είναι σχετικά ατελείς. Αν η θέλησή σου επίσης δεν είναι παράλληλη, αν δηλαδή δεν είμαστε απόλυτα συντονισμένοι λόγω των κατευθύνσεων των προσωπικοτήτων, θα εκδηλώσεις αντίδραση.
Στην καθοδική πορεία το Πνεύμα είναι ο ενεργοποιητής και η Ψυχή παθητική. Στην ανοδική πορεία όμως αντιστρέφονται οι ρόλοι καθιστώντας την ψυχή ενεργητική, ώστε να διοχετεύσει τα στοιχεία της τροφοδοτώντας το Πνεύμα, που λειτουργεί παθητικά καθώς τα αποδέχεται.
Η μη αποδοχή από το Πνεύμα αυτής της αλλαγής στη λειτουργικότητα, πολώνει τα δυο συνδεδεμένα όντα σε δυο διαφορετικές κατευθύνσεις. Η Ψυχή, καθώς έχει λάβει ήδη το μήνυμα και δονείται συντονιζόμενη μ’ αυτό, δεν μπορεί παρά ν’ ακολουθήσει την εσωτερική της παρόρμηση για ανοδική ενεργητική λειτουργία. Το Πνεύμα, αν μείνει στην εκδήλωση της καθοδικής ενεργητικής λειτουργίας του, ενεργοποιεί αντιδράσεις οι οποίες τείνουν να διασπάσουν τη σύνδεση. Αναφαίνονται δηλαδή συγκρούσεις κατά μήκος των μερικών αγωγών.
Η Ψυχή αποστέλλει στοιχεία της με ενσωματωμένη εμπειρία προς το Πνεύμα μέσω του αγωγού, αλλά εκείνο δεν έχει ακόμα τις κατάλληλες υποδοχές για να τα δεχτεί και να τα αξιοποιήσει. Έτσι η Ψυχή αναγκάζεται να προσπαθεί να πνευματοποιεί διαρκώς τα στοιχεία που αποστέλλει, να γίνεται δηλαδή όλο και περισσότερο ενεργητική. Εφόσον η τροφοδοσία και η λειτουργικότητα του ζεύγους γίνεται μέσα απ’ τον ίδιο αγωγό, όσο περισσότερο η Ψυχή έλκει ενεργητικότητα, τόσο περισσότερο το Πνεύμα θα εκδηλώνεται με την ανάλογη παθητικότητα όσον αφορά τη σχέση τους. Έτσι υπάρχει πάντα ισορροπία μεταξύ τους.
Η αντίδραση του Πνεύματος δεν είναι παρά μια εκπαιδευτική κατάσταση για την Ψυχή, που τώρα αρχίζει να μαθαίνει να ενεργοποιείται και να λειτουργεί ενεργητικά – αρσενικά.
Συνεπής στην εσωτερική δόνηση Ψυχής στην οποία συμμετέχω, απευθύνω σ’ Εσένα τα πρώτα μου στοιχεία, τα οποία δονούνται συντονισμένα με την ανοδική κλήση, προσπαθώντας να τα μετατρέψω σε πνευματικά στοιχεία εκδηλώνοντάς τα ενεργητικά. Οι πρώτες κρούσεις είναι φυσικό να πέφτουν στο κενό, γιατί η προσπάθειά μου είναι ατελής. Όλο και περισσότερα στοιχεία μου όμως συντονίζονται με τη δόνηση της εποχής αυτής και πορεύονται με την καταχωρημένη εμπειρία εντός τους, μεταλλάσσοντας την ποιότητά τους σε πνευματικά, σταδιακά αλλά συνεχώς, κατευθυνόμενα προς Εσένα.
Σαν βοήθεια στις πρώτες προσπάθειες για το συντονισμό μας στη νέα μας λειτουργία δίνονται οι διδασκαλίες αυτές που απευθύνονται σ’ Εσένα από τα στοιχεία της Πανσυμπαντικής Ψυχής, που μέσα μου ενεργοποιούνται και δονούνται συντονισμένα με τη δόνηση που συγκλονίζει την Καθολική Ψυχή, για ανοδική πορεία.
Όσο περισσότερα στοιχεία Ψυχής θα δονούνται στη δόνηση της ανοδικής πορείας, τόσο περισσότερα στοιχεία Πνεύματος θ’ ανταποκρίνονται, καλλιεργώντας τις κατάλληλες υποδοχές για να παραλάβουν και να ενσωματώσουν μέσα τους στοιχεία από την ομόλογη Ψυχή, την οποία κατά την καθοδική πορεία είχαν εκπορεύσει μέσα από τον ίδιο μερικό αγωγό.
Η δόνηση που δέχομαι, που προέρχεται από την Παν- συμπαντική Ψυχή, φέρνει πολύ μεγάλες αλλαγές στην εκδήλωσή μου και στην εσωτερική μου λειτουργία. Με κάνει ν’ αντιτάσσομαι στη μέχρι τώρα τάση μου να λειτουργώ παθητικά, να ερευνώ όλο και περισσότερο. Έτσι συλλέγω εμπειρίες και λαμβάνω οδηγίες για την ανοδική πορεία και τον τρόπο που πραγματοποιείται. Το κύκνειο άσμα της λειτουργίας μου για τη συλλογή εμπειρίας είναι ακριβώς το στάδιο από τη στιγμή της κλήσης για ανοδική πορεία μέχρι την ολοκλήρωσή της, που συντελείται κατά την απορρόφηση της Καθολικής Ψυχής μέσα στο Καθολικό Πνεύμα, όταν δηλαδή θα έχει ολοκληρωθεί η απορρόφηση κάθε ψυχής από το ομόλογο πνεύμα μέσα από κάθε μερικό αγωγό.
Χρειάζομαι αυτή την εποχή την απόλυτη συνεργασία σου, όπως τη χρειαζόμουνα και σε κάθε άλλη φάση της εκδήλωσής μας. Χρειάζομαι δηλαδή και τη συντονισμένη λειτουργία μας, ώστε κι εσύ να συμμετέχεις στα στάδια που περνώ, και τη βοήθειά σου για την ενεργοποίησή μου.
Θα πρέπει να συνεργαζόμαστε, έτσι ώστε το κάθε τμήμα της ενεργητικότητας που έχει περάσει ήδη σ’ εμένα μαζί με το τμήμα της ενεργητικότητας που ενεργοποιείται μέσα σου, σε ποσοστά που κυμαίνονται ανάλογα με την εξελικτική μας κατάσταση, μετά την ανοδική κλήση, να σχηματίζουν – ν’ αποτελούν την ολοκληρωμένη ενεργητικότητα. Αντίστοιχα τα τμήματα παθητικότητας που εκδηλώνονται από εσένα κι εμένα ν’ απαρτίζουν την ολοκληρωμένη παθητική στάση.
Αν τοποθετηθούμε κι οι δυο σε θέση τέτοια που να επιτρέπει τη διαρκή μας συνεργασία και ανταλλαγή ιδεών, κατευθύνσεων, δονήσεων και όλων των στοιχείων που μπορούμε ν’ ανταλλάξουμε, τότε κι οι δυο θα προχωρήσουμε συνεπείς στη δόνηση, η οποία διαχέεται τώρα μέσα στις υποστάσεις μας.
Το γεγονός ότι είμαστε ανάμεσα στους Πρωτοπόρους, οφείλεται σε κάποια ιδιαίτερη ποιότητά μας, που ενεργοποιεί η Πηγή, όπως και κάθε ιδιότητα που εκδηλώνουμε. Το χαρακτηριστικό που συνδέεται με την ομάδα των Πρωτοπόρων είναι ότι έχουμε μειωμένες αντιδράσεις στις αλλαγές, που διαχέονται και ενεργοποιούνται καθώς διέρχονται από τους μερικούς αγωγούς, που συνδέουν κάθε ψυχή με το αντίστοιχο πνεύμα.
Αυτή η πρωτοπόρα δόνηση της αλλαγής απαιτεί, για να είμαστε συνεπείς στην κλήση που λάβαμε, να μηδενίσουμε τις αντιδράσεις στις αλλαγές, να συντονιστούμε δηλαδή με την εσωτερική μας δόνηση. Με τη δόνηση που λαμβάνεις εσύ, καθώς συμμετέχεις στο Καθολικό Πνεύμα, που τείνει να δημιουργήσει τις κατάλληλες υποδοχές για να δεχτεί εντός του την Καθολική Ψυχή, κι εγώ από την Πανσυμπαντική Ψυχή που τείνει να ενεργοποιηθεί και να τροφοδοτήσει με τα στοιχεία της εμπειρίας της το Πνεύμα, μέχρι ν’ απορροφηθεί ολόκληρη εντός του.
Σ’ αυτή τη φάση πρέπει πρώτα να μάθεις να με δέχεσαι, καθώς θα πρέπει να δεχτείς μέσα σου μικρότατα κατ’ αρχήν στοιχεία από την ψυχή. Θα πρέπει να τα δέχεσαι σαν κάτι δικό σου, γιατί διαφορετικά επιστρέφουν πάλι σ’ εμένα. Η συσσώρευση των στοιχείων που εκπέμπω και δεν γίνονται δεκτά από εσένα, μου ττροκαλούν πιέσεις και παροδική ανισορροπία και με ωθούν να ενεργοποιηθώ περισσότερο, τόσο ώστε τελικά να έλξω όλη την ενεργητικότητα. Αντίστοιχα εσύ δεν θα μπορείς παρά να εκδηλώνεσαι με παθητικότητα και να δέχεσαι τα στοιχεία αυτά.
Παροδικά θα εκδηλώνονται καταστάσεις μεταλλαγών. Χρονικά, άλλοτε θα λειτουργούμε καθοδικά κι άλλοτε ανοδικά. Όταν θα επικρατεί η τάση του Πνεύματος να εκδηλώνεται ενεργητικά, συμπαρασύροντας στο ρυθμό του την παθητική ακόμη Ψυχή, θα βρισκόμαστε στην καθοδική πορεία όπου το Πνεύμα τροφοδοτεί την Ψυχή ωθώντας την να συλλέγει εμπειρίες. Όταν η Ψυχή δραστηριοποιείται ακολουθώντας την εσωτερική της δόνηση, τη διαχεόμενη από την Καθολική Ψυχή, τότε έλκοντας ενεργητικότητα οδηγεί το Πνεύμα να δέχεται τα στοιχεία της εμπειρίας που έχει ήδη συλλέξει στις διάφορες καταβάσεις και σταδιακά οδηγούνται σε νέα ισορροπία συντονισμού, της ανοδικής πορείας.
Όταν λόγω αντιδράσεων στις αλλαγές δημιουργούνται συγκρούσεις που διαρκούν μεγάλα χρονικά διαστήματα, επέρχονται διασπάσεις στις αντίστοιχες συνδέσεις, έτσι ώστε να υπάρχει κάθε στιγμή ο κατάλληλος συνδυασμός της ενεργητικότητας που έλκει η ψυχή με την παθητικότητα που εκδηλώνει το ομόλογο Πνεύμα, συντονισμένο με τη νέα δόνηση παθητικότητας που διαχέεται από το Καθολικό Πνεύμα.
Οι συνδέσεις και διασπάσεις λοιπόν των ζευγών γίνονται για να επιτευχθούν δύο στόχοι: α) η άμεση δυνατότητα για εξέλιξη των έτοιμων ομόλογων στοιχείων ψυχής και πνεύματος και β) επειδή χρονικά διαφοροποιούνται τα δύο στοιχεία του ζεύγους χωρίς να έχουν συντονιστεί τέλεια, δίνεται η ευκαιρία με τη διάσπαση, να δημιουργούνται νέα ζεύγη πιο λειτουργικά, για τη χρονική περίοδο αυτή.
Σαν επακόλουθο θα πρέπει να περιμένουμε και αρκετές διασπάσεις, αναπόφευκτες στη φάση αυτή της ενεργοποίησης των Πρωτοπόρων. Όταν θ’ αρχίσει να εξελίσσεται σε ευρύτερο χώρο αυτή η κλήση, επειδή όλο και περισσότερα στοιχεία ψυχής και πνεύματος θα δονούνται σ’ αυτήν, όλα θα γίνονται πιο εύκολα, θα ρέουν μ’ ένα ρυθμό.
Η χρονική περίοδος που διανύουμε τώρα είναι ακριβώς η «εποχή» της μεταστροφής του ρεύματος. Τώρα θα γίνουν οι περισσότερες διασπάσεις και συγκρούσεις. Ο προορισμός της λειτουργίας που εκδηλώνεις τώρα είναι να μ’ ενεργοποιεί όλο και περισσότερο, αλλά ταυτόχρονα επίσης να δημιουργεί εντός σου υποδοχές για να δεχτείς τα στοιχεία που θα σου μεταγγίζω. Αν για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν τα δέχεσαι, κάποιο άλλο στοιχείο Πνεύματος θα μπορεί να συντονιστεί καλύτερα μαζί μου και θα συνδεθεί, αφού γίνει διάσπαση του μερικού αγωγού που μας ενώνει και μ’ εσένα θα συνδεθεί μια πιο παθητική ψυχή, που θ’ ακολουθήσει αργά ή γρήγορα την ίδια πορεία.
Αντίθετα αν μείνω για μεγάλο χρονικό διάστημα παθητική και δεν έλξω ενεργητικότητα, ενώ εσύ από το Καθολικό Πνεύμα θα συμμετέχεις στη νέα δόνηση που έχει σαν συνέπεια παθητική λειτουργία προς την ψυχή και αποδοχή στοιχείων εμπειρίας, θα έλξεις μια νέα σύνδεση με μία ψυχή που θα είναι περισσότερο ενεργοποιημένη και μετά τη διάσπαση του μερικού αγωγού μας θα συνδεθώ κι εγώ μ’ ένα αντίστοιχο πνεύμα, για να λάβω ωθήσεις για περαιτέρω ενεργοποίηση.
Αν όμως παρ’ όλες τις διασπαστικές τάσεις καταφέρουμε να μείνουμε ενωμένοι, μετά την πρώτη αυτή δυσκολία προσαρμογής και συντονισμού, η πορεία μας θα είναι πολύ γρήγορη, καθώς η ψυχή θα γίνεται όλο και περισσότερο ενεργητική μεταγγίζοντας συνεχώς στοιχεία της στο πνεύμα, που σταδιακά θα γίνεται περισσότερο παθητικό, απορροφώντας την εμπειρία που το τροφοδοτεί.
Το πνεύμα εκείνο που δεν συντονίζεται στη δόνηση που δονεί τώρα το Πανσυμπαντικό Πνεύμα και αντιδρά, έλκει ενεργητικότητα και εκδηλώνεται ωθώντας την ψυχή του να συλλέγει εμπειρίες μέσω παθητικής λειτουργίας. Έτσι πέφτει σταδιακά σε ενεργητική κατάσταση στείρα, ώστε μετά τις διαδοχικές απογοητεύσεις να αφεθεί σε παθητική στάση, όσον αφορά τη σχέση του με την ψυχή. Σ’ αυτήν την κατάσταση θα δεχθεί τα πρώτα στοιχεία ψυχής με την καταχωρημένη εντός τους εμπειρία.
Αυτό ίσως χρειαστεί να γίνει μερικές φορές μέχρι να συντονιστούν η ψυχή και το πνεύμα όσον αφορά τη σχέση τους, τις εσωτερικές, δηλαδή, λειτουργίες του ζεύγους. Όταν αυτό ολοκληρωθεί, η ψυχή εσωτερικά θα απορροφάται σταδιακά από το πνεύμα και εξωτερικά θα εκδηλώνονται κι οι δύο με δύο τρόπους, ενεργητικά και παθητικά, ανάλογα με την περίσταση, διατηρώντας την απόλυτη αρμονία τους.
Οι λειτουργίες θα είναι κοινές, ο ένας θα ζει μέσα στον άλλον και θα συγκοινωνούν απόλυτα μ’ όλους τους τρόπους επικοινωνίας για κάθε πρόβλημα. Ο καθένας θ’ αντιλαμβάνεται τον άλλον σαν ένα αδιαχώριστο μέρος του Εαυτού του κι όλες οι εκδηλώσεις τους μεταξύ τους θα διακατέχονται από σεβασμό, αγάπη και σοβαρότητα. Επικίνδυνες είναι οι αδέξιες κινήσεις, οι επιπόλαιες, εκείνες που πληγώνουν, τραυματίζουν τη σχέση τους και τείνουν να διασπάσουν αυτό που τόσο δύσκολα οικοδομείται: την Ενότητα.
Επικίνδυνες επίσης είναι οι τάσεις του ζεύγους να βιώσει κάποια μορφή σχέσης που το απομακρύνει από την ενότητα με τους άλλους. Πρέπει να γίνει συνειδητό ότι η αρμονική ενότητα που τους συνδέει έχει σκοπό όχι τη δημιουργία ενός τέλειου ερωτικού ή συναισθηματικού δεσμού, αλλά αποκλειστικά και μόνο τη δημιουργία μιας ισορροπημένης Μονάδας που έχει σαν αποκλειστική επιδίωξη όχι την αυτοϊκανοποίηση, αλλά την ένωση σε πανανθρώπινο πεδίο.
Κάθε ζεύγος θα περάσει αντίστοιχες δοκιμασίες σε κάθε νέο επίπεδο δραστηριοποίησης. Αν δεν ενεργοποιήσει τις κατάλληλες επιλογές, θα ακολουθήσει διάσπαση και πτώση και των δύο στοιχείων, σε απενεργοποίηση.
Το πνεύμα που παραλληλίζεται αυτήν την εποχή με τη δόνηση της ανοδικής κλήσης του ζεύγους, που απαιτεί χώρο για αποδοχή στοιχείων εμπειρίας, ενώ είναι παθητικό, θα πλουτίζει συνεχώς από εμπειρία και θα είναι ενεργοποιημένο παθητικά. Αυτό αφορά τις εσωτερικές του λειτουργίες. Εξωτερικά οι εκδηλώσεις του θα είναι εκδηλώσεις ενός απόλυτα ενεργοποιημένου υγιούς στοιχείου, σε αντίθεση με τη στείρα ενεργητικότητα που θα εκδήλωνε εξωτερικά αν δεν δεχόταν την αλλαγή.
Αντίστοιχα η ψυχή, που ανταποκρίνεται στην κλήση του ζεύγους για άνοδο, ενεργοποιείται εσωτερικά εκδηλώνοντας ενεργητικότητα, μεταγγίζοντας τον εαυτό της στο ομόλογο πνεύμα, σε αντίθεση με τη στείρα παθητικότητα που θα εκδήλωνε αν δεν δεχόταν την κλήση. Η στείρα παθητικότητα είναι η κατάσταση ψυχής, στην οποία, ενώ διαθέτει χώρο δεκτικότητας, δεν παίρνει όμως νέα στοιχεία, γιατί η θέση της δεν είναι σε αρμονία με τη δόνηση της εποχής, τη δόνηση που διαχέεται και εντός της, καθώς είναι στοιχείο της Πανσυμπαντικής Ψυχής.
Μέχρι τώρα η παθητική εκδήλωση της ψυχής ήταν γόνιμη, γιατί ο χώρος που μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί την παθητικότητα, πληρωνόταν από εμπειρία, καθώς παλλόταν συντονισμένη σε καθοδική πορεία.
Αυτές οι αλλαγές στις εσωτερικές λειτουργίες έχουν άμεσες συνέπειες στην καθημερινή εκδήλωση των σκηνωμάτων, όπως αντιδράσεις, συγκρούσεις και διασπαστικές τάσεις. Έτσι, σ’ αυτήν τη μεταβατική κατάσταση από καθοδική πορεία ζεύγους σε ανοδική, θα έχουμε ποικιλία εκδηλώσεων από πνεύματα ενεργητικά που είναι όμως απενεργοποιημένα, στοιχεία ψυχής παθητικά απενεργοποιημένα και ανικανοποίητα από τις λειτουργίες τους αυτές καθώς βιώνουν ανισορροπία, λόγω της μη συνέπειας στην εσωτερική δόνηση που λαμβάνουν και δεν τη δέχονται, όπως επίσης και πνεύματα παθητικά, που είναι ενεργοποιημένα και λειτουργικά και στοιχεία ψυχής ενεργοποιημένα σωστά, που εκδηλώνονται ενεργητικά.
Η δόνηση, δηλαδή, που διαχέεται και καλεί το ζεύγος ψυχή – πνεύμα σε άνοδο, ωθεί την Ψυχή σε ενεργοποίηση ενεργητική και το Πνεύμα σε ενεργοποίηση παθητική, συνειδητή, όσον αφορά τη σχέση τους. Το στοιχείο εκείνο που δεν ανταποκρίνεται στη δόνηση που το δονεί εσωτερικά, είτε ψυχή είναι είτε πνεύμα, θα βιώνει διαρκώς ανισορροπίες, όσες διασπάσεις κι αν κάνει επιλέγοντας άλλο ομόλογο, για να σχηματίσει ζεύγος, γιατί η πηγή της ανισορροπίας είναι η αντίδρασή του στην αλλαγή. Ο Νόμος της Ισορροπίας, δηλαδή, εκδηλώνεται σαν φύλακας κατά την αλλαγή των λειτουργιών.
Αυτή η ανισορροπία με κάνει να νιώθω ανικανοποίητη όταν λειτουργώ παθητικά, μέχρι του σημείου να εκδηλωθεί σαν ασθένεια του σκηνώματος και είναι η ίδια που σε κάνει να νιώθεις ότι δεν έχει νόημα και αποτέλεσμα η ενεργητική σου εκδήλωση κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες. Δεν πρόκειται βέβαια η αλλαγή των συνθηκών να μας απεγκλωβίσει, αλλά η αλλαγή των εσωτερικών λειτουργιών της σχέσης μας.
Θα πρέπει, λοιπόν, εφόσον μόνο ενωμένοι μπορούμε να προχωρήσουμε, εσύ να δονείσαι όλο και περισσότερο παθητικά σε σχέση με τα στοιχεία εμπειρίας, που εγώ θα πρέπει να ενεργοποιούμαι για να σου μεταδίδω ενεργητικά. Αυτό δεν δεσμεύει την εξωτερική συμπεριφορά, που θα είναι ένα αρμονικό σύνολο παθητικών και ενεργητικών εκδηλώσεων, που θα εκφράζονται παρόμοια κι από το πνεύμα κι από την ψυχή.
Οι αλλαγές αυτές έχουν αντίκτυπο και στον τρόπο που συνηθίσαμε να εκδηλώνουμε αγάπη ο ένας στον άλλον. Ενώ μέχρι τώρα εκδήλωνα την αγάπη μου προς το αντίστοιχο πνεύμα, καθώς γινόμουν όλο και περισσότερο παθητική στις κατευθύνσεις που μου έδινε, τώρα θα πρέπει να εκδηλώνω την αγάπη μου καθώς θα γίνομαι όλο και περισσότερο ενεργητική, δίνοντας τρόπους και ιδέες από την εμπειρία που αιώνες έχει καταχωρηθεί μέσα μου.
Αντίστοιχα εσύ θα πρέπει να εκδηλώνεις την αγάπη σου καθώς θα υποστέλλεις τη μέχρι τώρα λειτουργία σου και θα την αντικαθιστάς σταδιακά με το να δέχεται ιδέες και στοιχεία εμπειρίας από την όλο και περισσότερο ενεργοποιούμενη ψυχή σου, που θα γίνονται πραγματικότητα μέσα από την εναρμονισμένη συνεργασία μας και τη σωστή τροφοδοσία μας με Θεία Ενέργεια, Θεία Αγάπη.
Η ψυχή είναι εκείνη που έλκει τη Θεία Αγάπη με προσευχή, τη διατηρεί με αγνότητα στο ύψος του Κέντρου της καρδιάς και την αποστέλλει να αναζωογονήσει το σύντροφό της στην πνευματική πορεία. Αν δεν έλκει Αγάπη, ο ρυθμός της εξέλιξης του ζεύγους – μονάδα θα μειώνεται συνεχώς μέχρι ν’ απενεργοποιηθούν και οι δύο. Αν δεν κρατήσει την ποιότητα της Αγάπης στο ύψος που τη λαμβάνει, στο ύψος της Πανανθρώπινης Αγάπης, που ενεργοποιεί η Θεία Μητέρα, τότε πρέπει να γνωρίζει ότι τροφοδοτεί το ζεύγος με δηλητηριασμένη τροφή. Θα δει επανειλημμένα τους μολυσμένους καρπούς αυτής της τροφής κι αν αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη ευθύνη της, θα καταφέρει να επανορθώσει πριν τη νέα πτώση σε απενεργοποίηση.
Στη διάρκεια της μεταβατικής φάσης, θα πρέπει να είμαστε κι οι δύο εύκαμπτοι, για να εξακολουθούμε να εναρμονιζόμαστε παρά τις απότομες αλλαγές μας. Ταυτόχρονα, δηλαδή, θα πρέπει αφενός να αλλάζουμε συνεχώς ρόλο από ενεργητικό σε παθητικό για να βοηθήσουμε ο ένας την ενεργοποίηση του άλλου παραμένοντας συντονισμένοι και αφετέρου να προσπαθούμε να είμαστε συνεπείς στην εσωτερική μας δόνηση.
Πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι η ψυχή, που παραμένει παθητική, αναστέλλει την εξέλιξη του πνεύματος, το οποίο συνδέεται μαζί της και επομένως εμποδίζει τη Μονάδα ψυχή – πνεύμα να οικοδομηθεί. Όμοια ανασταλτική είναι και η εμμονή του πνεύματος στην ενεργητική στάση που είχε προς την ψυχή και η άρνησή του να δεχθεί τα στοιχεία που διοχετεύονται από την ψυχή προς αυτό. Εμποδίζει την ενεργοποίηση και της ψυχής και του πνεύματος, την οποία καλείται να πραγματοποιήσει και να εκδηλώσει στη νέα βάση της ανοδικής πορείας.
Είναι σημαντικό οι οδηγίες αυτές να εφαρμοστούν στις απλές καθημερινές συνδιαλλαγές, στην καθημερινή σχέση, έτσι ώστε να μαθητεύσουμε στις νέες λειτουργίες μας στα μικρά καθημερινά προβλήματα, πριν τις εφαρμόσουμε σε σημαντικά θέματα. Η βοήθεια σ’ αυτή την περίπτωση είναι ότι το κάθε στοιχείο ψυχής θα είναι ανικανοποίητο όσο λειτουργεί παθητικά και θα γεμίζει διαρκώς με νέες ιδέες για κατανόηση και δράση και το κάθε στοιχείο πνεύματος θα βιώνει σταδιακά παθητική κατάσταση, επειδή δεν θα έχει νέες ιδέες και δύναμη να τις πραγματώσει, ώστε ν’ αναγκαστεί να δεχτεί στοιχεία ψυχής, γεμάτα με τροφοδοσία Αγάπης και εμπειρίας.
Αυτός ο τρόπος ενεργοποίησης είναι απαραίτητος μέχρι ν’ αρχίσουν τα ομόλογα στοιχεία του ζεύγους να συντονίζονται μεταξύ τους. Θα πρέπει να κατανοήσουν βαθιά ότι το να συμμετέχουν σ’ ένα ζεύγος σημαίνει ότι ένα μέρος του εαυτού τους εκδηλώνεται μέσα από ένα άλλο σκήνωμα. Έτσι οφείλουν ν’ αναγνωρίζουν τις αντιδράσεις του, τις επιθυμίες του, τη στάση και τις δυσκολίες του σε κάθε πρόβλημα σαν απόλυτα δικές τους και να τις αντιμετωπίζουν έτσι. Όπως δεν μπορείς να διαφωνήσεις και να απομακρύνεις τον εαυτό σου, έτσι δεν μπορείς να το κάνεις και για το ομόλογο στοιχείο σου, για το σύντροφό σου στην πνευματική πορεία.
Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να δεχτείς την αντίδρασή του σε οτιδήποτε σαν δική σου, να τη δεις μέσα σου με κατανόηση και αγάπη και κατόπιν να συνεργαστείς, για να οδηγηθεί σε αναγωγή και τελείωση, με κατάλληλες αντιδράσεις ενεργητικές και παθητικές. Η σωστή στάση του ενός στοιχείου προς το άλλο είναι: α) η ειλικρινής εκδήλωση της εσωτερικής δόνησης για να γνωρίζουν και οι δύο την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, β) η δεκτική στάση προς τα στοιχεία που ενεργοποιεί και διαχέει στο ζεύγος ο άλλος, γ) η από κοινού και σε βάσεις αμοιβαίου σεβασμού, ισότητας και αγάπης, θεωρητική αντιμετώπιση των θεμάτων που απασχολούν τον έναν ή τον άλλον ή και τους δύο, δ) η συντονισμένη αντίδρασή τους προς τα έξω, σε κάθε θέση και εκδήλωση και ε) η επίγνωση του στόχου της ενοποιημένης λειτουργίας τους, που είναι η ανταλλαγή των στοιχείων που ο καθένας έχει αναπτύξει στην εξέλιξη της καθοδικής πορείας, μέχρι να ανασυσταθεί η απόλυτη ενότητα των αρσενικών και θηλυκών στοιχείων, των θετικών και αρνητικών λειτουργιών μέσα στον καθέναν από τους δύο που τώρα έχει ταυτισθεί με το ζεύγος.
Έτσι η ίδια Μονάδα θα ζει και στην «ψυχή» και στο «πνεύμα», που δεν υπάρχουν πια διαχωρισμένα, αλλά το καθένα αποτελεί την ψυχοπνευματική Μονάδα που εξελισσόμενη θα ενσαρκώνει το Λόγο. Σ’ αυτή την πορεία θα υπάρχουν βέβαια συγκρούσεις, αλλά και στιγμές που θα καταφέρνουν να λειτουργήσουν ανοδικά και εναρμονισμένα. Αυτές οι στιγμές θα διαχέουν ισορροπία και στην ψυχή και στο πνεύμα και αίσθηση εσωτερικής επιβεβαίωσης. Αυτή η δόνηση θα είναι οδηγός για την επίτευξη μόνιμης λειτουργίας τους σ’ αυτό το επίπεδο. Θα είναι οδηγός, για τη λειτουργία τους σε συνέπεια με την ανοδική πορεία τους.
