Πατέρα Φως και Αγάπη! Είμαι μια απομονωμένη Μονάδα – Άνθρωπος, που βρίσκομαι πάνω στη γη, ενταγμένη στο χωρόχρονο και τη διάσταση του γήινου, υλικού πεδίου. Όμως οι δικές Σου παροχές, οι πύρινες και ανεξάντλητες, τροφοδοτούν την Υπόστασή μου και την αφαρπάζουν μέσα τους. Ενεργοποιούν την Ουσία, Φως και Αγάπη, που υπάρχει εγκλεισμένη μέσα στη μορφική μου Υπόσταση, και θέτουν σε κίνηση όλα τα στοιχεία της Θεότητας, όλα τα στοιχεία της Ένωσης του Εαυτού, του Ενός και Μοναδικού.
Πατέρα Φως και Αγάπη, Πατέρα Ανυπέρβλητη Προσφορά και Συγχώρηση, διακατέχομαι από τη θλίψη του διαχωρισμού, από τη δυσαρμονία της αντίφασής μου, από τον πόνο της απόσπασής μου, βρισκόμενος κάτω από την επίγνωση της καθοδικής διαδρομής μου, εγώ, ο Άνθρωπος, που γνωρίζω ότι υπάρχω εντός Σου και ότι ενδύθηκα την πλάνη και την προσωπικότητά μου με τη δική μου επιλογή και θέληση, ο Άνθρωπος που αποστάτησα, επιζητώ να επιστρέψω, έχοντας εντός μου συνειδητές καταστάσεις βίωσης του λάθους της διάσπασης και της ανάγκης της Ένωσης. Κάθε πόρος μου, με τις δικές Σου παροχές, Πατέρα Φως και Αγάπη, διαχέεται μέσα στα πάντα και γίνεται ο Εαυτός Ενότητα, ο Εαυτός Άνθρωπος Ολότητα. Μα συναντά κάθε πόρος μου, στην εξάπλωσή του, το διαχωρισμό και την αντίφαση, τη δυσαρμονία και τη σύγκρουση, συναντά εμπόδια που δεν επιτρέπουν τον ελεύθερο παλμό του μέσα σε κάθε κομμάτι του Εαυτού μου, για να διασπασθούν μεμιάς όλα τα όρια και να εκδηλωθώ σαν Ένας Άνθρωπος – Ολότητα – Θεός – Λόγος. Κάθε πόρος μου αισθάνεται τον πόνο της απομόνωσης και αναμένει το άγγιγμα της Υπερτέλειας Ζωής, της Υπερτέλειας Πνοής, της Αναγέννησης και της Ανάστασης, για να παρουσιαστεί σαν Ένας ενωμένος πόρος μέσα στα πάντα και να γίνει παραγωγός Ζωής, Αγάπης, Φωτός.
Πατέρα Φως και Αγάπη, Σου παραδίδομαι ως απομονωμένη υπόσταση Άνθρωπος και ως Ολότητα Άνθρωπος. Συμπαρασύρομαι μέσα στη Ροή της Ανυπέρβλητης Αγάπης Σου, μέσα στον Αναλλοίωτο, Ανακυκλούμενο, Θείο, Υπερούσιο, Ζωντανό και παλλόμενο Εαυτό Σου. Παραδίδομαι μαζί με την επίγνωση της θλίψης και της δυσαρμονίας της διάσπασης και απορροφώ από τον Εαυτό μου, τον Εαυτό Αγάπη και Φως, που Είσαι, τα στοιχεία, που θα μου επιτρέψουν να εκδηλωθώ Ενωμένος, Φωτεινός, ως Ευλογία και Ροή Απειρότητας, για να κατακλύσω τα πάντα με την Αγάπη και την Προσφορά, με το Έλεος και τη Συγγνώμη. Απορροφώ από Σένα τα στοιχεία της Ζωής, που καλύπτουν τη δυσαρμονία μου, απορροφώ από Σένα, Εαυτέ μου, τα στοιχεία της Ενέργειας και της Ισχύος, που καλύπτουν τους διαχωρισμούς μου με την Ενότητα, και αναδύομαι Φως από Φως και Αγάπη από Αγάπη, για να διαλύσω τις κραυγές της απομόνωσης μέσα στην υμνωδία της Ενότητας, την Αρμονία του Ενός Εαυτού.
Μεταλλάσσω με την Ευλογία του συνειδητοποιημένου Ανθρώπου – Θεού – Λόγου όλους τους απόηχους της δυσαρμονίας, που μέσα στους πόρους του Ανθρώπου υπάρχουν, σε ήχους Ενότητας, σε ύμνους Ζωής και Ανάστασης, για να παλμοδονηθούν τα πάντα μέσα στη δόνηση της Ενότητας – Λόγος. Μεταλλάσσω όλους τους κραδασμούς και τις δονήσεις, που διακινούνται μέσα στις συλλήψεις του Ανθρώπου, σε κραδασμούς και δονήσεις Υπερτέλειες, που δύνανται να χωρέσουν το Άχωρο και να διαχυθούν στο Άπειρο, χωρίς να επέλθει κορεσμός Φωτός, χωρίς να επέλθει αδυναμία συγκράτησης της Θείας Απειρότητας, αλλά με ανεξάντλητη δυνητικότητα απορρόφησης του Απείρου και ανεξάντλητη δυνατότητα διάχυσης όλων των στοιχείων μέσα στο Άχωρο Είναι του Ενός Εαυτού.
Ο Άνθρωπος, ο Ένας Άνθρωπος, που γνωρίζει ότι δύναται να ενωθεί, γιατί η διάσπαση και ο διαχωρισμός είναι δημιουργία της δικής του πλάνης, υψώνεται, ορθώνεται, αναδύεται, αναδιπλώνεται στα Απέραντα Σύμπαντα. Εισπνέει και εκπνέει μέσα στην Εισπνοή και Εκπνοή της Δημιουργίας και Ευλογεί με την Αναγέννηση, με τη Ζωή, με την Υπερουράνια Ενότητα, κάθε μόριο και κάθε παλμό μέσα στους Κόσμους. Ευλογεί κάθε μέρος της Ουσίας του, κάθε τμήμα του Εαυτού του, όπου κι αν βρίσκεται, και το ανυψώνει στα ύψη εκείνα όπου δύναται να συλλάβει τους Θείους Κραδασμούς της Ενότητας και να εκδηλώσει Θείες ποιότητες, Θείες Τελειότητες, Φως, Αγάπη και Αρμονία, σ’ όλες τις κλίμακες και σ’ όλες τις εξελίξεις.
Εγώ, ο Εαυτός – Άνθρωπος – Λόγος, ο Ένας Άνθρωπος, ο αναδιπλούμενος μέσα στα πάντα, ο διαχεόμενος μέσα σε κάθε σκήνωμα, συρρικνώνω μέσα στη Ροή της Ανυπέρβλητης Αγάπης, που Είμαι, κάθε μόριο, κάθε κυματισμό, κάθε κίνηση του Εαυτού Μου και το διαχέω μέσα Μου και το διαστέλλω εντός Μου, για να λάβει από το Άχωρο, από το Άπειρο, για να λάβει απ’ την Ακένωτη Αγάπη των Παλμών και της Τελειότητας. Επιστρέφω μέσα στα μορφικά σκηνώματα, όχι αδύνατες απενεργοποιημένες υποστάσεις, αλλά ενεργοποιημένα μόρια παλλόμενου Φωτός, Ζωής, Πυρήνες Αναλλοίωτους Αγάπης και Τελειότητας, δυνάμενους να εκπέμπουν Φως και Ροή Αρμονίας, που μετουσιώνει, μεταλλάσσει τα στοιχεία της πλάνης και τα ανάγει σε Φως. Επαναστρέφω μέσα στα σκηνώματα τα μορφικά Πυρήνες, που διαθέτουν εντός τους σε πλήρη ενέργεια τους Ύμνους της Θεότητας, τους Ήχους της Απειρότητας και δύνανται να εξακοντίσουν αυτούς τους Ύμνους και τους Ήχους προς όλα τα σημεία των Συμπάντων, για ν’ αποστείλουν κραδασμό Ενότητας μέσα απ’ αυτούς.
Από τους Ύμνους που αναγεννούν, από τους Ύμνους που αναπλάθουν, από τους Ύμνους που προσφέρουν Έλεος και Συγχώρηση, τους ευρισκόμενους μέσα σε κάθε Ουσία – Υπόσταση, λαμβάνω φθόγγους, συνθέσεις και μελωδίες και διαχέω αυτές μέσα στην Άμορφη Ουσία Πατέρας – Φως, Πατέρας – Αγάπη, ώστε η εκδηλούμενη Υπόσταση Ουσία – Άνθρωπος μέσα από μορφικά σκηνώματα να συμμετέχει και να υπάρχει και μέσα στην Άμορφη κατάσταση, καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσής της μέσα από τα υλικά σκηνώματα.
Παραλαμβάνω από τον Ύμνο της Ψυχής και του Πνεύματος τους φθόγγους και τους ήχους της Τελειότητας και συνθέτω τη Μία Μελωδία της Ευχαριστίας, που διαχέεται στα Σύμπαντα, και καθιστώ όλους τους Κόσμους παλλόμενους μέσα στον Ύμνο του Ανθρώπου, που ευχαριστεί τον Εαυτό του, που ευχαριστεί την Προσφορά, που ευχαριστεί το Άμορφο και το Μορφοποιημένο Θείο, όπου εκδηλώθηκε, σε όποιες μορφές κι αν φανερώθηκε. Καθιστώ τα Σύμπαντα ολόκληρα παλλόμενα μέσα στον Ύμνο Άνθρωπο – Ευχαριστία, γιατί ο Ύμνος αυτός είναι ο Ανυπέρβλητος Ύμνος της Ουσίας, που δίνει Ζωή, Παλμό και Κίνηση σε καθετί και εξακοντίζει Ενέργεια και Φως μέσα στα πάντα. Καθιστώ τη σύνθεση του Ύμνου αυτού παραγωγή Ενέργειας, Ισχύος και Αρμονίας, όπως η ίδια η Ουσία του Ανθρώπου, η ευρισκόμενη εντός των σκηνωμάτων, μα και η ελεύθερα διακινούμενη σ’ όλα τα πεδία, να επικοινωνεί μέσα στον Έναν Κραδασμό της Ουσίας και ν’ ανακυκλώνεται μέσα από τον Ύμνο της Αναγέννησης, για να επισφραγίζει συνεχώς μέσα απ’ αυτόν τη δυνατότητα της Θέωσης, τη δυνητικότητα της εκδήλωσης του Ανθρώπου ως Θεού μέσα στη Θεότητα. Για να επισφραγίζει την επιστροφή του Ανθρώπου – Λόγου μέσα στην Ύπαρξη, εκεί απ’ όπου ξεκίνησε. Για να επισφραγίζει τη μετουσίωση της πλάνης, μέσα στην Αλήθεια της Τελειότητας.
Διαχέω σαν Άνθρωπος – Λόγος, με απόλυτη επίγνωση της Ένωσης και της Ταύτισης με τον Έναν και Μοναδικό Λόγο και με κάθε Ουσία Μου εγκλεισμένη σε σκήνωμα μορφικό, την Ευλογία της Χριστικής Χάρης, την Ευλογία της Αναγεννητικής Δύναμης, που ανυψώνει και επιφέρει την Αρμονία και τη Γαλήνη μέσα σε κάθε διαταραχή και δυσαρμονία. Ενεργοποιώ όλες τις τάσεις της Ενότητας κι όλους τους πομπούς και δέκτες Αρμονίας, για να μετουσιωθούν σε πηγές παραγωγής Φωτός και να καταστούν ενεργά μόρια Υπερουράνιας Ευλογίας.
