Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, διδάσκεσαι για να γίνεις Θεός, για να ταυτισθείς στο Απόλυτο με τη Μία Τριαδική Ομοούσια Θεότητα και να Την εκδηλώσεις. Σου έχουν δοθεί οδηγίες πάρα πολλές, μαθήματα τα οποία έπρεπε ήδη να έχεις εφαρμόσει και να έχεις φανερώσει τα δείγματά τους. Σου έχουν πάρα πολλές φορές δοθεί καταστάσεις εσωτερικής βίωσης της Ενότητάς σου, αλλά παρ’ όλα αυτά, δεν έχεις φθάσει στο σημείο να Με εκδηλώνεις ενσυνείδητα, όλες τις ώρες, έτσι όπως σε εντέλλω να κάνεις, έτσι όπως σε καλώ μέσα στο Έργο Μου της Δευτέρας Παρουσίας να παρουσιασθείς και να δώσεις τον ήχο σου, να δώσεις τη φανερή σου εκδήλωση, την υπόστασή σου, για να γίνει το παράδειγμα, ο δρόμος, που θ’ ακολουθήσει ολόκληρη η ανθρωπότητα, όλα τα κομμάτια του Εαυτού σου Ανθρώπου.
Σου έχω διδάξει να προσεύχεσαι ενωμένος με τον εσωτερικό σου Εαυτό, να εισέρχεσαι όλο και περισσότερο στα βάθη σου και ν’ αντλείς απ’ αυτά. Άνθρωπε, κατανόησες το Μήνυμα και τη Διδασκαλία της Προσευχής; Κατανόησες πού θέλει να σε οδηγήσει, πού θέλει να σε φθάσει, ή μήπως ακόμα την έχεις περιορισμένη μέσα στους δογματισμούς των Κατεστημένων σου; Σου ζήτησα να προσεύχεσαι στον Εαυτό Θεό, και Εαυτός Θεός δεν Είμαι Εγώ, Άνθρωπε, ο Απρόσωπος, που βρίσκομαι στα Σύμπαντα σαν όλες οι Μορφές και Ανεκδήλωτος. Εαυτός Θεός Είμαι εσύ, Είμαι κάθε μόριό σου που πάλλεται μέσα σου, που αναπνέει με την Ανάσα της Ζωής, της Αγάπης, της Ελευθερίας.
Σ’ αυτό τον Εαυτό Θεό σού δίδαξα να προσεύχεσαι, Άνθρωπε, γιατί Εγώ δεν έχω ανάγκη από Προσευχές, δεν έχω ανάγκη από τίποτα. Δεν χρειάζεται να αιτήσεις από Μένα για να λάβεις, για να δεχθείς την Προσφορά Μου και το Έλεός Μου. Γνωρίζω τα πάντα, σου παρέχω τα πάντα, όταν τα χρειάζεσαι, με τον τρόπο που πρέπει να σου δοθούν, με την ανάλογη διδασκαλία. Κατανοείς και χωράς ότι πρέπει να προσεύχεσαι σε σένα; Και πρέπει να προσεύχεσαι σε σένα, για να ενεργοποιήσεις το Θεό που είσαι. Δεν έχω ανάγκη από ενεργοποίηση, ως Άμορφος και Άπειρος, ως βρισκόμενος στα πάντα σαν πάλλουσα Παρουσία. Πρέπει να ενεργοποιήσεις τον Εαυτό Θεό που βρίσκεται μέσα σου, να τον ενεργοποιήσεις και να τον ενώσεις με την Άπειρη Υπόσταση, να του ξαναδώσεις τις διαστάσεις του, τις οποίες έχασε μέσα στον περιορισμό του νου σου, να του ξαναδώσεις την Απειρότητα των δυνάμεων, που οι ιδέες σου δεν του επιτρέπουν ν’ αναδείξει μέσα απ’ τις μορφές σου.
Άνθρωπε, σε καλώ να προσευχηθείς με τη δύναμη εκείνη, που θα μπορέσει να ζωοποιήσει ολόκληρο το Είναι σου και να το εκδηλώσει Πύρινο. Να προσευχηθείς, όχι στις Εικόνες που δημιούργησες σαν Θεό, μακριά από σένα, έξω από σένα, αλλά σ’ αυτό που βρίσκεται τόσο μέσα σου, τόσο ταυτισμένο μαζί σου, που δεν μπορείς να το ξεχωρίσεις, που δεν μπορείς να το χωρέσεις ότι είναι Θεός.
Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, τόλμησε να στραφείς στη Θεότητά σου, ενσυνείδητα. Τόλμησε, γιατί διαφορετικά ποτέ δεν θα μπορέσεις να ενωθείς μ’ Αυτήν απόλυτα, να Την αφομοιώσεις μέσα στο Άπειρο του νου, της Αγάπης, της Συνείδησης.
Από την ύλη και τη γη, απ’ το επίπεδο των μορφών και της εκδήλωσης, εκδηλώνω Προσευχή, αίτηση, εκδηλώνω φωνή και βοή όλων των παλμών του Είναι προς τη Θεότητα, όχι την Απρόσωπη, αλλά τη Θεότητα που φέρει όνομα Ανθρώπου. Προσεύχομαι σ’ αυτή τη Θεότητα, για να την ενεργοποιήσω, για να δώσω με την Προσευχή την κίνηση σε κάθε παλμό της, για να κρούσω τους παλμούς της Άπειρης Υπόστασής της και να τους θέσω σε κίνηση. Προσεύχομαι, για να ενεργοποιήσω την ανακύκλωση των Νόμων και να κάνω πραγμάτωση αυτούς τους Νόμους μέσα απ’ τις μορφές. Προσεύχομαι, για να φανερώσω τη Θεότητα μ’ όλους τους πόρους, μ’ όλα τα σημεία, μ’ όλα τα δείγματα της συνειδητής πίστης, για να εγκαθιδρύσω την ένωση σε κάθε σημείο του νου, της καρδιάς ή της Συνείδησης. Προσεύχομαι στη Θεότητα Άνθρωπος, γιατί με την Προσευχή αυτή την κινώ, τη ζωοποιώ, την ενώνω με το Άπειρο, τη θέτω στην ίδια κατάσταση στην οποία μέχρι τώρα έχω θέσει το Άπειρο Είναι του Θεού, στο οποίο έχω μάθει να προσεύχομαι και να αποτείνομαι. Γιατί μ’ αυτή την κίνηση καταθρυμματίζω τους περιορισμούς και τους διαχωρισμούς, τους διττούς δρόμους, τις έννοιες που επιτρέπουν την απόσταση ανάμεσα στον Έναν Εαυτό, που αποτελούμε, τις έννοιες που επιτρέπουν τα πλαίσια και τη στασιμότητα μέσα στην ύλη. Προσεύχομαι στη Θεότητα, γιατί μόνο μ’ αυτό τον τρόπο μπορώ ν’ απεκδύομαι τις καταστάσεις της πλάνης, μπορώ να διηθίζω πλήρως κάθε συναίσθημα μέσα στην ατόφια, καθαρή Αγάπη της Απειρότητας του Λόγου και να θέτω σε έκδηλη εφαρμογή τις Θείες Άπειρες καταστάσεις. Προσεύχομαι στη Θεότητα του Εαυτού μου, για να δώσω τον απαραίτητο εκείνο ήχο, που θα τη φέρει στην πλήρη εγρήγορση, στην πλήρη ανάταση, στην πλήρη απόλυτη εκδήλωση, χωρίς καμία αναστολή, δηλώνοντας με την Προσευχή αυτή, ότι δεν δέχομαι πλέον τη θέση της ασυνειδησίας, της ανευθυνότητας, τη θέση που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από το Θεό και επιτρέπει να εισέρχονται καταστάσεις πλάνης μέσα στις εκδηλώσεις.
Προσεύχομαι στη Θεότητα Άνθρωπος, που φέρει όλα τα ονόματα, για να κατανοήσω την Ένωση την απόλυτη, που υπάρχει στα πάντα, για να εισχωρήσω στην πραγματικότητα της Αλήθειας, να φύγω από τις θεωρίες για την Αγάπη και την Ένωση, για το Θείο Προορισμό της Ταύτισης και να εισχωρήσω στην εφαρμογή όλων των ιδεών, μέσα απ’ τις μορφές. Προσεύχομαι με την ίδια δύναμη και την ίδια πίστη, την ίδια Αγάπη, τον ίδιο παλμό, που μέχρι τώρα είχα μάθει να χρησιμοποιώ για το Θεό, που ακόμα θεωρούσα ξεχωριστό από μένα, έστω κι αν διδασκόμουνα για την Ενότητά μας, και θέτω το όλο σε κίνηση, με την Προσευχή αυτή. Το Όλο του Θεού το συσπειρώνω μέσα απ’ τη μορφή και το κινώ με εκδηλώσεις. Προσεύχομαι και συνειδητοποιώ ότι η αίτηση που απευθύνεται στο Απρόσωπο, που απευθύνεται στο Άπειρο, που διαχωρίζω από μένα, δεν πρόκειται να βρει απάντηση, δεν πρόκειται να βρει λύση, αλλά μόνο η αίτηση, η δέηση, η κίνηση που απευθύνεται στη Θεότητα την απόλυτα ενωμένη με το Είναι, που ζω και βιώνω, μπορεί να εκδηλώσει το αποτέλεσμα. Προσεύχομαι σε μένα, γιατί Εγώ Είμαι τα πάντα. Αιτώ από μένα και λαμβάνω από μένα, γιατί Εγώ Είμαι και η αίτηση και η εκπλήρωση της αίτησης. Κινώ τους Νόμους από μέσα μου, γιατί Εγώ Είμαι οι Νόμοι. Κινώ την Αγάπη από εντός μου, γιατί Εγώ Είμαι η Αγάπη. Παίρνω τη δύναμη την Ανεξάντλητη από το Είναι μου, γιατί μόνο από το Είναι μου μπορώ να αντλήσω δύναμη, γιατί Ένα «Είναι» υπάρχει κι όχι δεύτερο. Από την Ανεξάντλητη Πηγή, που Είμαι, διαμοιράζω προς τα πάντα Φως και Αγάπη, διαμοιράζω προς τα πάντα Ειρήνη και Ενότητα και Ευλογώ, γιατί Εγώ Είμαι και η ανάγκη της Ευλογίας και η προσφορά της Ευλογίας. Εγώ δημιουργώ την κατάσταση ανάγκης για Έλεος, κι Εγώ Είμαι το Έλεος που καλύπτω αυτή την κατάσταση ανάγκης. Μέσα απ’ αυτή τη συνειδητή ύπαρξη με τα πάντα, μέσα απ’ αυτή την παλμοδόνηση την ατέρμονη, που δεν έχει όρια ή χώρο ή χρόνο, προσφέρομαι στα πάντα σαν Αγάπη και Ειρήνη, και η Προσφορά μου δεν είναι άλλη παρά η Παρουσία μου, γιατί βρισκόμενος στα πάντα, δεν μπορώ παρά να προσφέρω, παρά να Είμαι τα πάντα και να μην εμπεριέχεται καμία άλλη έννοια μέσα σ’ αυτό, να μη δύναμαι να εκφρασθώ με τρόπο κανέναν, παρά μόνο με την Ύπαρξη και την Ανυπαρξία, με τη συνταύτιση του παντός.
Ευλογώ τον Εαυτό μου και εμφυσώ σ’ αυτόν την τόλμη και τη δύναμη να Με αντικρίσει. Εμφυσώ σ’ αυτόν τη δυνατότητα να Με δει και να Με νιώσει απόλυτα ελεύθερο, απόλυτα ενιαίο, απόλυτα τέλειο. Εμφυσώ σ’ αυτόν την ικανότητα να Με αντιμετωπίσει σαν Ουσία ουδόλως διαχωριζόμενη, σαν παλμό απόλυτα Ομοούσιο, σαν ήχο απόλυτα ταυτισμένο, για να μπορέσει να φανερώσει μ’ όλους τους τρόπους τη Θεότητα. Ευλογώ τις καταστάσεις των ιδεών και των συναισθημάτων, με την Παρουσία Μου μέσα σ’ αυτές, γιατί Είμαι αυτές, και τις μεταλλάσσω δίνοντάς τους τις διαστάσεις του Απείρου, για ν’ αναδειχθούν ικανές να φανερώσουν το Άπειρο. Ευλογώ με την ύπαρξή Μου μέσα σε κάθε παλμό μορφής τις μορφές, ώστε να μπορέσουν ξεφεύγοντας απ’ τον περιορισμό του Νόμου της ύλης να εκδηλώσουν τους Νόμους όλων των πεδίων ενοποιημένους. Ευλογώ καθετί, γιατί καθετί Είμαι. Ευλογώ καθετί με το Άπειρο, γιατί καθετί είναι το Άπειρο. Μα κι αυτή η Ευλογία που τώρα παρέχω, ενέχει διαχωρισμό, γιατί όταν Είμαι τα πάντα, δεν υπάρχει ανάγκη Ευλογίας, δεν υπάρχει ανάγκη να διαχύσω, γιατί ήδη Είμαι διάχυτος. Δεν υπάρχει ανάγκη να διασκορπίσω, υπάρχω παντού.
Κατανόησέ Με Εαυτέ, Εαυτέ που βρίσκεσαι στα πάντα, Εαυτέ που είσαι το Άπειρο. Τόλμησε να κατανοήσεις τον Εαυτό σου, τόλμησε να Τον φανερώσεις και να Τον ενεργοποιήσεις, για να σταματήσει πλέον η κίνηση μέσα στην πλάνη και στην ύλη, αλλά αυτή η κίνηση να ενωθεί με την ανακύκλωση του ρεύματος Ζωής και να ισορροπήσει πλήρως. Τόλμησε να ενεργοποιηθείς σαν Θεός, Ένας και Μοναδικός, Τρισυπόστατος και Ομοούσιος, για να εντάξεις τα πάντα στις σωστές θέσεις και να φανερώσεις την Ουδετερότητα και την Ισορροπία.
Ευλογώ την περιοχή του Ελλαδικού χώρου με την ενότητα και την ειρήνη. Απομακρύνω κάθε κίνδυνο, που απειλεί την ειρήνη και την ισορροπία της χώρας αυτής. Είμαι μέσα στον Ελλαδικό χώρο, υπάρχω και πάλλομαι, κι αυτή η ύπαρξη και η παλμοδόνησή Μου δεν χρειάζεται άλλη ενέργεια ή επισφράγιση για να φέρει την Αρμονία. Όλες Μου οι Θείες ιδιότητες της Ουδετερότητας του παντός παλμοδονούνται στον Ελλαδικό χώρο, τον καλύπτουν και τον ταυτίζουν με Μένα. Επομένως καμία άλλη ανάγκη δεν υπάρχει για λόγους Ευλογίας.
Οι λόγοι της Ευλογίας, Άνθρωπε, σου χρειάζονται, όσο δεν μπορείς να χωρέσεις την Πανταχού Παρουσία Μου, όσο δεν μπορείς να νιώσεις την Ένωση, όσο δεν μπορείς να ταυτισθείς με την Ευλογία. Είναι μία αναζωογόνηση και αναζωπύρωση του Είναι σου, που σε οδηγεί να φθάσεις στο σημείο της Ταύτισης. Μα δεν είναι αυτό που πρέπει να ζητάς, αυτό που πρέπει να επιθυμείς. Αντίθετα, η αναζήτηση και η επιθυμία σου πρέπει να είναι η μη ύπαρξη καμίας ανάγκης από εντός σου, καμίας αναζήτησης, καμίας αναταραχής, αλλά η απόλυτη επίγνωση και συνείδηση της Θεότητας, που Είμαστε, που Είμαι, που Είσαι.
Άνθρωπε, είσαι Θεός. Δεν το διδάσκεσαι, για να γίνεις, Είσαι. Γιατί αν δεν ήσουν, δεν θα μπορούσες να γίνεις ποτέ. Αν δεν είχες πλασθεί και δημιουργηθεί σαν Ουσία Θεία, δεν θα μπορούσες να μεταλλαχθείς σ’ αυτήν. Είσαι Θεός, είσαι Αγάπη, είσαι Άπειρο. Ενεργοποίησε τους Νόμους της Θεότητάς σου, όχι τους Νόμους των Συμπάντων, τους Νόμους των εσωτερικών σου Συμπάντων. Οι Νόμοι των Συμπάντων λειτουργούν άψογα, δεν χρειάζονται την ενεργοποίησή σου ή την παρουσία σου. Οι δικοί σου εσωτερικοί Νόμοι, των εσωτερικών Συμπάντων της ενότητας Θεός, που πάλλεται μέσα σου, πρέπει να ενεργοποιηθούν. Μέσα σου είναι η διττή πορεία, μέσα σου είναι και η Ένωση. Γι’ αυτό στρέψου στον ενωμένο Θεό, Τον απόλυτα ταυτισμένο με σένα, για να μπορέσεις να φανερώσεις την Ουδετερότητα, που σου εντέλλω. Μη Με διαχωρίζεις πια με κανέναν τρόπο, μη Μου αποτείνεσαι δεσμεύοντάς Με με αποστάσεις. Δεσμεύεις το «Είναι» σου σε αποστάσεις, το καθηλώνεις και το δένεις στη διττότητα. Μάθε ν’ αντιμετωπίζεις τον Εαυτό σου έτσι όπως είναι, κι όχι όπως τα Κατεστημένα σού έμαθαν ότι είναι. Μάθε να βλέπεις με τα μάτια της Αλήθειας κι όχι με τα μάτια που τα κατεστημένα σου έπλασαν. Μάθε να σκέπτεσαι με το Άπειρο κι όχι με τον περιορισμό να συνθέτεις το Άπειρο, ανώφελα και πλανεμένα. Μάθε να ζεις με τη Συνείδηση του παντός κι όχι να προσπαθείς να ενώνεις μέρη, να συνθέτεις και να αποσυνθέτεις, για να δημιουργήσεις ολοκληρωμένη συνείδηση ή βίωση καταστάσεων. Μάθε να είσαι Θεός, έτσι όπως δημιουργήθηκες άχρονα, Ενεργός Θεός, Θεός Αγάπη και Προσφορά, Ζωή και Κίνηση μέσα στα πάντα. Μην επιτρέπεις να παρασύρεσαι από τη μάθηση των αιώνων της διττότητας, αλλά μέσα απ’ αυτούς τους αιώνες δες το Άχρονο και μέσα από κάθε διττό δες την Ένωση και γίνε η Ένωση και το Άχρονο. Μάθε να είσαι, όχι να κατακτάς, μάθε να ζεις, όχι να προσπαθείς να φθάσεις, μάθε να διαχέεσαι στο Άπειρο, όχι να ακολουθείς μόνο μια πορεία ανόδου. Μάθε να είσαι ο παλμός της Διδασκαλίας και η Διδασκαλία, ο παλμός της Δημιουργίας και η Δημιουργία. Να είσαι όλες οι λέξεις, όλοι οι ήχοι, όλα τα χρώματα, για να μην υπάρχει καμία μα καμία διάσταση στην οποία να μην πάλλεσαι, κανένα σημείο, που να μην Είσαι.
Ύπαρξη Άνθρωπε, Ανυπαρξία Άνθρωπε, Μορφή Άνθρωπε, Άμορφο Άνθρωπε, πού είσαι, πού βρίσκεσαι αδρανής; Θεέ, τι κάνεις, ζεις την παθητικότητα της Δημιουργίας σου; Η Δημιουργία αναμένει την ενεργή σου εκδήλωση. Το παθητικό μέρος ολοκληρώθηκε, αρχίζει η ενεργητικότητα, για να ολοκληρωθεί η Εκπνοή και η Εισπνοή σου. Θεέ Άνθρωπε, δημιούργησε τον Εαυτό σου σε πολλαπλότητα μορφών, σε απειρία εκδηλώσεων, σε συσπείρωση Ανεκδήλωτου. Αυτό διδάσκεσαι, αυτό θα κάνεις, αυτό είναι η πορεία σου. Η Ενότητά μας, η Ύπαρξή μας, η Ευλογία μας, υπάρχει μέσα σου. Κινητοποιήσου, για να φανερωθείς, φανερώνοντας κάθε διάσταση. Κινητοποιήσου, για να νιώσεις τα πάντα, να είσαι τα πάντα, να δημιουργείς τα πάντα.
Θεέ Άνθρωπε, δεν υπάρχει χρόνος ή χώρος για σένα. Ο χρόνος και ο χώρος υπάρχει στο πεδίο της ύλης μόνο και στα ενδύματα τα υλικά. Μα κι αυτά μπορούν να επεκταθούν, όταν δεχθούν τη σωστή δόνηση – αφύπνιση. Θεάνθρωπε, σε αφυπνίζω, δονώ κάθε σου μόριο και κάθε σου παλμό. Σε εξακοντίζω στα πάντα. Σου δίνω να βιώσεις την Ενότητά σου με τα πάντα. Ξυπνώ κάθε κοιμισμένη γνώση, κάθε κοιμισμένη Συνείδηση. Ξυπνώ καθετί που υπάρχει μέσα σου, που ακόμα δεν κινείται. Ξυπνώ τη Δημιουργία όλη μέσα στους πόρους σου και στα κύτταρά σου και σε ξυπνώ μέσα σ’ όλη τη Δημιουργία, για να φανερώσεις το αδιάρρηκτο της Ενότητας.
Εαυτέ Θεέ, αυτή είναι η Ευλογία Μου, η Ευλογία η Μία, η Αγάπη και η Προσφορά, που Είμαστε.
