Άπειρε Λόγε Χριστέ, Ουσία του Παντός, Ουσία των Κόσμων, που υπάρχεις μέσα σε κάθε άνθρωπο. Παρακαλώ βοήθησε την κατανόηση του ανθρώπου να Σε χωρέσει.
Άπειρε Λόγε Χριστέ στο Όνομά Σου εκδηλώνομαι και ευλογώ το χώρο. Μετουσιώνω κάθε δόνηση, η οποία δεν είναι Αγάπη και Φως, Αρμονία και Τελειότητα. Μετουσιώνω κάθε κατάσταση δυσαρμονίας, που πάλλεται και δονείται στο χώρο, στα αντικείμενα ή βρίσκεται σαν απορρόφηση ενεργειακής ροής μέσα στα υλικά, που αποτελούν τους τοίχους, τα δάπεδα και τις οροφές του σπιτιού αυτού. Μετουσιώνω κάθε αποτύπωμα προερχόμενο από λόγο, σκέψη, συναίσθημα ή παλμό έμβιο ή άβιο. Με τη Θεία Ροή της Αγάπης Σου και του Φωτός Σου αποκαθαίρω ολοκληρωτικά κάθε παλμοδονούμενη ενεργειακή δομή, μετουσιώνοντας αυτή σε Ενότητα, Ισορροπία, Φως και Ζωή. Τυλίγω το χώρο στην Άπειρη Θεία Ενέργειά Σου. Τον απορροφώ μέσα στην ενεργειακή ροή της Αγάπης Σου και του Φωτός Σου. Τον συνδέω με την ανακύκλωση της δημιουργικότητας, με την εμπότιση της Θείας Σοφίας, Αγάπης, Κατανόησης και Αλήθειας.
Ευλογώ τις υποστάσεις, που παρευρίσκονται στο χώρο. Στο Όνομά Σου το Ένα και το Μοναδικό, απομακρύνω από μέσα τους, οτιδήποτε υπάρχει, που δύναται να τεθεί σαν εμπόδιο στη συμμετοχή τους στη σημερινή συγκέντρωση, στην ανακύκλωση της Αλήθειας, του Φωτός και της Αγάπης. Τις απαγκιστρώνω από συναισθήματα, σκέψεις, καταστάσεις νοητικές και συνειδησιακές, που δύνανται να εγκλωβίσουν τις υποστάσεις μέσα σε πλαίσια και όρια, να τις περιορίσουν στην ανακύκλωση μέσα σε υλικές διανοιακές, εντρυφήσεις.
Ενεργοποιώ εντός τους τη συνειδητότητα και την εγρήγορση, την καθαρότητα και την Ισορροπία. Ενεργοποιώ τη σύνδεσή τους με την Αλήθεια. Τη δυνατότητά τους να συμμετάσχουν παραγωγικά, με τους παλμούς της δικής τους Θείας ενεργοποίησης στην εκδήλωση και ολοκλήρωση αυτής της συγκέντρωσης. Ταυτόχρονα συνδέω εκ νέου, μετά τη λήξη της συγκέντρωσης αυτής, κάθε υπόσταση, με τις καταστάσεις τις οποίες μετέφερε, ώστε κάτω από τη διδαχή και τη Φωτοχυσία, κάτω από την επιστασία, την καθοδήγηση και παροχή της Αγάπης και του Άπλετου Φωτός, να οδηγηθεί σε επίγνωση, ταξινόμηση και εξισορρόπηση όλων αυτών. Να πραγματοποιήσει βήματα ανόδου, εξέλιξης, εκδήλωσης προς τα έξω, μέσα από τη μορφή στοιχείων, που φανερώνουν την καθημερινή προσπάθεια για άνοδο και Ταύτιση με τον Ένα Λόγο.
Άπειρε Λόγε Χριστέ, Απέραντε Εαυτέ Μου, αποτείνομαι σ’ Εσένα, σαν άνθρωπος, που αγωνίζεται να ταυτισθεί μαζί Σου μέσα στο Έργο, το οποίο Εσύ παρουσιάζεις και διδάσκεις πάνω στη γη, με τη μοναδική καθοδήγηση, που Εσύ ξέρεις να παρέχεις. Σε παρακαλώ, βοήθησέ με, να μπορέσω να ντύσω με Αρμονία όλες τις καταστάσεις της Ζωής μου. Να ισορροπήσω το «Είναι» μου κατ’ αρχήν, αλλά αυτή η ισορροπία να μην είναι δυσαρμονία για το περιβάλλον μου, για τις συναναστροφές μου, αλλά να μπορεί να εξωτερικεύεται, χωρίς να παραμορφώνεται. Να συντελεί στην Αρμονία του περιβάλλοντος μου, στην Αρμονία και αναγωγή των τμημάτων μου, που βρίσκονται γύρω μου σε διάφορα σώματα.
Άπειρε Εαυτέ μου, βοήθησε με, να καταλάβω τι είναι το Έργο Σου. Βοήθησέ με να καταλάβω ακριβώς, τι πρέπει να κάνω, για να είμαι σωστός και ολοκληρωμένος απέναντι στη μαθητεία μου. Βοήθησέ με να επεκταθώ πέρα από όρια και περιορισμούς, για να μπορέσω πραγματικά να ενσωματώσω το Έργο στη ζωή μου και τη ζωή μου στο Έργο, ώστε να μην υπάρχει καμία απόσταση ή διαχωρισμός και να μην αποτελεί όριο το ένα στο άλλο αλλά η σύζευξη, η συνταύτιση, να είναι απόλυτη απελευθέρωση και πορεία προς Εσένα.
Βοήθησέ με, Απέραντε Εαυτέ Μου, πραγματικά να Σε εκδηλώσω μέσα απ’ όλους τους παλμούς μου. Να μπορέσω να υπερνικήσω στις δύσκολες στιγμές της καθημερινότητάς μου τα στοιχεία, που εκδηλώνονται με σκοπό ν’ ανατρέψουν την αμφιταλαντευόμενη ισορροπία μου. Να καταδείξω, ότι η ενσυνείδητη πίστη μου στην Ένωσή μας μπορεί να φανερώσει τα δείγματά της και να παρουσιάσει σωστές εκδηλώσεις Αρμονίας και Φωτός, ανεπηρέαστες από οποιεσδήποτε εσωτερικές ή εξωτερικές πιέσεις, που προέρχονται από τις συγκρούσεις της προσωπικότητας με το Θείο Είναι.
Βοήθησέ με, Άπειρε Εαυτέ μου, να μπορέσω να παρουσιάσω αυτό που θέλω. Να σταματήσω να κρύβομαι πίσω από δικαιολογίες ή κενά, πίσω απ’ οποιασδήποτε μορφής αμέλειες ή ατέλειες, που έχω διαγνώσει και να μπορέσω να συνυπάρξω με όλα αυτά, για να τα ανάγω. Γιατί μόνο έτσι δύναμαι ν’ αναβιβασθώ, μόνο έτσι μπορώ να προχωρήσω καλύπτοντας σφαιρικά, ολοκληρωμένα, πολυδιάστατα, όλα τα σημεία μου.
Βοήθησέ με, Αγαπημένε μου, να μην αφήνω έξω από το Έργο, ό,τι πιστεύω ότι δεν του είναι άξιο. Βοήθησέ με να μην εκδηλώνομαι διττά, διαφορετικά κάτω από ορισμένες συνθήκες, που με εντάσσουν σε συγκεκριμένες καταστάσεις εκδηλώσεων του Έργου και διαφορετικά κάτω από άλλες, που με εντάσσουν σε συγκεκριμένα γεγονότα της καθημερινής ζωής. Βοήθησέ με να καταλάβω, ότι αυτό δεν είναι ισορροπία, αλλά δυσαρμονία και διάσπαση. Δείξε μου τρόπους πολλούς, για να ενώσω. Βοήθησέ με να βιώσω την Ενότητα, να προχωρήσω τα σκαλοπάτια ένα-ένα και να χαίρομαι κάθε φορά, που ανεβαίνω ένα σκαλοπάτι.
Βοήθησέ με, Αγαπημένε μου Εαυτέ, να χαρώ, που είμαι ατελής και που μπορώ αυτή την ατέλεια να την αναγνωρίζω, να την κάνω να συμμετάσχει μέσα στο Έργο, που Εσύ μου παρουσιάζεις χωρίς να την αποκόπτω, να την καταπιέζω, για να χαθεί σε σημεία απύθμενα του «Είναι» μου, ώστε κάποια στιγμή ενεργοποιημένη να προκαλέσει ρήξη σημαντική στην όλη μου ισορροπία. Βοήθησέ με, Άπειρε, να χαρώ, που τολμώ να παραδεχθώ τα ατελή στοιχεία και τις ελλείψεις μου, έστω κι αν ακόμη δεν έχω κάνει τη δυναμική κίνηση, για να τα μετουσιώσω. Βοήθησέ με να την κάνω εξακολουθητικά, κάθε μέρα. Διότι η πορεία της μετουσίωσης είναι εξακολουθητική και συνεχής και το μόνο τέλος της είναι η Τελειότητα και η πλήρη συνύπαρξη και συνταύτιση μαζί Σου. Γι’ αυτό βοήθησέ με, Άπειρε Εαυτέ κι Αγαπημένε, ν’ αντλώ τη χαρά, που μου χρειάζεται, μέσα από τις μικρές μετουσιώσεις, για να παίρνω τη δύναμη και την ενεργοποίηση για μεγαλύτερες. Βοήθησέ με να μην υποπίπτω στο λάθος να παραμένω αδρανής ούτε στιγμή μέσα στο συναίσθημα της δύναμης, που η μετουσίωση μου παρέχει, αλλά ταυτόχρονα αυτό το συναίσθημα να το πολλαπλασιάζω, για να πραγματώνω μια μεγαλύτερη μετουσίωση.
Βοήθησέ με, Αγαπημένε μου, να μάθω στην πνευματική πορεία της Ζωής και της Αγάπης, της Αλήθειας και του Φωτός που προχωρώ, να είμαι απλός, να είμαι ειλικρινής, να είμαι προσιτός και κατανοητός, για κάθε τμήμα του Εαυτού μου. Μη με αφήνεις να προσθέτω στο «Είναι» μου επιτήδευση, καλύμματα υπερηφάνειας, αλαζονείας, ιδιαιτερότητας, επειδή ασχολούμαι μ’ αυτό, που κάθε άνθρωπος, έχει όχι μόνο το δικαίωμα, αλλά χρέος ν’ ασχολείται. Μη μου επιτρέπεις να αισθάνομαι ότι διαφέρω. Σε παρακαλώ, βοήθησέ με, να έχω επίγνωση, που θα με οδηγήσει στην αναγκαιότητα της ταπεινής και απλής εκδήλωσής μου, της απόλυτα ειλικρινούς συμπεριφοράς μου, ακόμα πιο ειλικρινούς από εκείνη, που μέχρι τώρα είχα μάθει να εμφανίζω μέσα στην καθημερινή ζωή μου.
Βοήθησέ με, ν’ απαρνηθώ, ό,τι μου άρεσε να με ντύνει, να με στολίζει, να με παρουσιάζει στην κοινωνία, για να δίνει μια εικόνα ύψους ή τιμής, ωραιότητας και κάλλους. Να μπορέσω δείχνοντας σ’ Εσένα, δηλαδή σ’ εμένα, αυτό που είμαι, να προχωρήσω και να εξελιχθώ, ξέροντας σίγουρα, ότι μόνο μ’ αυτό τον τρόπο είναι δυνατόν ν’ ανελιχθώ, στα στάδια της εξέλιξης.
Άπειρε Εαυτέ μου, έχω απόλυτη ανάγκη να ξεκινήσω απ’ την παραδοχή, του ανθρώπου που είμαι, για να μπορέσω να φθάσω στην απόλυτη χωρητικότητα αυτού, που άχρονα Είμαι. Έχω απόλυτη ανάγκη να χωρέσω κατ’ αρχήν το πεπερασμένο και το φθαρτό του εαυτού μου, για να μπορέσω να χωρέσω το Άφθαρτο, Αναλλοίωτο και Απεριόριστο του Εαυτού μου. Μέχρι τώρα κάνω προσπάθειες να Σε χωρέσω, χωρίς ακόμα να έχω χωρέσει την πλάνη, που δημιούργησα για μένα.
Γι’ αυτό ζητώ τη βοήθεια Σου, Άπειρε Εαυτέ. Βοήθεια, που ενεργοποιούμενη από μέσα μου, θ’ αγκαλιάσει καθετί, θ’ αποκαλύψει ελλείψεις και δυσαρμονίες, θα αποκαταστήσει τη σχέση μου με το φθαρτό εαυτό μου, για να δημιουργήσω μια ολοκληρωμένη σχέση μ’ Εσένα, χωρίς να κρύβομαι, χωρίς να φοβάμαι. Χωρίς να θέλω να παρουσιάζομαι στον Παντογνώστη και Πάνσοφο Εαυτό που Είσαι, στην Άπειρη Θεότητα, με καλύμματα, που το μόνο που κάνουν είναι να περιορίζουν την Ένωσή μας, να θέτουν εμπόδια στην πηγαία Ταύτισή μας.
Άπειρε Εαυτέ, Σε εναγκαλίζομαι. Σε απορροφώ μέσα μου. Κινώ το «Είναι» μου, για να με χωρέσω, έτσι όπως είμαι, όπως Εσύ με χωράς. Μέσα απ’ αυτή την αφομοίωση ν’ αναδυθώ σε μια νέα αφετηρία πορείας, ισορροπημένης, με σταθερό υπόβαθρο και σταθερή πίστη, ότι θέλω εγώ κι Εσύ να είμαστε Ένα, κι ό,τι κι αν κάνω, αυτό ποτέ δεν πρόκειται να φύγει από μέσα μου, ποτέ δεν πρόκειται να σταματήσει να υπάρχει, σαν η μόνη πραγματικότητα, η μόνη Ύπαρξη, η μόνη Αλήθεια.
Σου παραδίδομαι εκ νέου, Αγαπημένε μου, μέσα απ’ τη νέα συνειδητοποίηση του εαυτού, που έπλασα, μέσα από τη νέα επίγνωση των καταστάσεων, που δημιούργησα. Σε απορροφώ, απορροφούμαι εντός Σου, διαχέοντας την Ευλογία του Ανθρώπου, που Εσύ του επέτρεψες να Ευλογεί σ’ αυτή τη συνταύτιση, για να πραγματοποιήσω από τη Γη κινώντας τους Νόμους, την ολοκλήρωση μιας νέας ισορροπίας, που ξεκινά από τα βάθη της άχρονης στιγμής της δημιουργίας μου.
Χειρόγραφο ΕΛ.Κ.Ε.Χ.
