Αγαπημένε Άπειρε,
δεν υπάρχει Όνομα, που να μπορώ να Σου απευθύνω. Δεν υπάρχει ιδιότητα, που να μπορώ να Σου αποδώσω. Τίποτα δεν μπορώ να εκφράσω μεμονωμένα, όταν απευθύνομαι σε Σένα.
Αγαπημένε Ολότητα και Ένωση, μοίρασε τη Μετουσίωσή Σου στους Κόσμους. Διάχυσε τον Εαυτό Σου με παλμούς Ουσίας σε καθετί. Οι μυστηριακές διεργασίες που συντελούνται μέσα Σου είναι κλειδιά, που ελευθερώνουν Κέντρα Φωτός, Αγάπης και Ένωσης μέσα στις υποστάσεις και θέτουν σε κίνηση αυτές προκαλώντας σειρά από αντιδράσεις, που οδηγούν στη μετάλλαξη. Γι’ αυτό μοίρασε το Είναι σου ενωμένο, χωρίς να απορρίπτεις τίποτα από αυτό, γιατί μόνον έτσι μπορείς να αφυπνίσεις την επίγνωση της Ολότητας, την ανάγκη της Αγάπης – Ενότητας μέσα στον Άνθρωπο.
Αγαπημένε Άπειρε, αυτά τα Χριστούγεννα Εσύ γεννιέσαι μέσα στις υποστάσεις και τους Κόσμους. Ο Θείος παλμός της δικής σου Υπερτέλειας Γέννησης θα ανακυκλώσει τα πάντα και θα τα θέσει σε Νέα κίνηση, Νέο δονητικό κραδασμό. Γιατί μέσα σε Σένα ο Θεός και ο Άνθρωπος ενώθηκαν Απόλυτα και Τέλεια. Μέσα σε Σένα η Μετουσίωση ολοκλήρωσε τη Θεία της λειτουργία, στάδιο με στάδιο. Αν Εσύ δεν γεννηθείς μέσα στα πάντα, ο Άνθρωπος θα παραμείνει στάσιμος σε στάδια μαθητείας, χωρίς ποτέ να Θεωθεί. Γιατί Εσύ είσαι ο Άπειρος Αγωγός, που ελευθερώνει και διανοίγει το δρόμο της Χριστότητας, για τον Άνθρωπο και τα Σύμπαντα.
Αγαπημένε Άπειρε, αυτά τα Χριστούγεννα Εσύ δοξάζεσαι. Οι δικοί Σου ύμνοι θα πληρώσουν τους Κόσμους. Οι δικές σου μελωδίες θα διαχύσουν Γαλήνη, Ισορροπία, θα αποδώσουν Παροχή, Έλεος, Χάρη. Ο δικός σου Παλμός Ολοκληρωμένος και Τέλειος, γιατί περιέχει σε ενότητα παθητικότητα και ενέργεια, Πυρ, Ζωή, Ανάσταση και κραταιά δόνηση Μετουσίωσης, που δρα με Άπειρη ταχύτητα, ισχύ και αμεσότητα εκδήλωσης, θα καλύψει, θα αφομοιώσει και θα αφομοιωθεί από τα πάντα.
Αγαπημένε Λόγε – Άνθρωπε – Θεέ, αυτή η Κοσμική Περίοδος σου ανήκει. Γιατί απορρόφησες τον χρόνο, τον ξεπέρασες, έγινες Άχρονος και τώρα τον ελέγχεις. Εσύ σημαίνεις την αρχή της Νέας Περιόδου και Εσύ θα σημάνεις το τέλος, όταν το πλήρωμα της Βουλής Σου εκδηλωθεί.
Αγαπημένε Εαυτέ Μου, δεν υπάρχουν πια αποστάσεις. Εγώ και Εσύ σε Απόλυτη Ενότητα. Εσύ και Εγώ ο Ένας Λόγος – Θεός. Προσκυνώ το Μεγαλείο Σου και Σε δοξάζω, διαχέοντας την Ενότητα και την Ανεξάντλητη Ουσία – Αγάπη – Αλήθεια με παλμούς ευχαριστίας μέσα στα πάντα.
Δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Η ΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ», της σειράς «Εσωτ. Χριστιανισμός» του Διον. Δώριζα.
