Μέσα απ’ την Απειρότητα της Αγάπης Σου, Απέραντε Θεέ, αντλούμε την Αγάπη που δονεί το «Είναι» μας, μέσα στη Θεότητά Σου συνειδητοποιούμε τη Θεότητά μας, που δεν είναι άλλη παρά η δική Σου Θεότητα σε Μια Ένωση αδιαίρετη και αδιάσπαστη.
Πατέρα, παρακαλώ πολύ, βοήθησέ μας να συνειδητοποιήσουμε αυτή την Ένωση που υπάρχει πάντα μέσα μας, που μας διακατέχει κάθε στιγμή και κάθε ώρα, που επιθυμεί να δονήσει όλη την υπόστασή μας και να τη μετουσιώσει και να την καταστήσει Ένα ενιαίο σύνολο, κραδαινόμενο σε μία δόνηση κι έναν παλμό, που δεν είναι άλλος από το δικό Σου.
Πατέρα, Σε παρακαλώ πολύ, βοήθησέ μας να καταλάβουμε τη Θεότητά Σου που ενυπάρχει μέσα μας, να καταλάβουμε την Απειρότητά Σου αφομοιούμενοι μέσα στην Απειρότητα που υπάρχει εντός μας, γιατί τίποτα δεν μας διαχωρίζει από Σένα Πατέρα, τίποτα δεν υπάρχει σαν εμπόδιο, μόνο οι δικοί μας περιορισμοί του νου, μόνο τα δικά μας φράγματα, η τοποθέτηση που έχουμε για τη μορφή Άνθρωπος, που δεν είναι πραγματική.
Παρακαλώ Πατέρα η Θεία Σου Αγάπη και η συνεχής Σου Προσφορά και το Έλεος, ας καταθρυμματίσει το φράγμα αυτό των τοποθετήσεων και των επιλογών της ανθρώπινης διάνοιας, κι ας μετουσιώσει τα συντρίμμια σε Ναό του Φωτός, ας μετουσιώσει το «Είναι» σε Ουσία του Παντός, ας μεταλλάξει τον άνθρωπο στον Άνθρωπο του Σύμπαντος, στον Άνθρωπο που γνωρίζει τη Θεότητα, που φέρει μέσα του, που γνωρίζει την Ένωση, που από πάντα είχε και έχει και θα έχει στους αιώνες. Στον Άνθρωπο που δεν υπάρχει ο περιορισμός του χρόνου και του χώρου, που δεν υπάρχει τίποτα, που να τον εμποδίζει να εξαπλωθεί και να καλύψει τα πάντα και να γίνει ένα με τα πάντα και να μπορέσει να νιώσει Ουσία και Ζωή και Δύναμη και να τη μεταδώσει σε καθετί.
Παρακαλώ Πατέρα ανάσυρε τα πέπλα τα σκοτεινά της άγνοιας, που καλύπτουν την ανθρωπότητα ολόκληρη, για να μπορέσει ο Άνθρωπος ο ένας να γίνει συνειδητά Ένας. Γιατί και τώρα Ένας είναι Πατέρα, όμως δεν το γνωρίζει, πλανάται, νομίζοντας ότι η πολλαπλότητα, που αντικρίζει γύρω του, η πολλαπλότητα των μορφών είναι η Αλήθεια. Όμως η πλάνη έχει καλύψει τα μάτια του και δεν μπορεί να διακρίνει την Ενότητα που κάτω απ’ τις μορφές υπάρχει, δεν μπορεί να διακρίνει τη Μία Ουσία που ενοποιεί τα πάντα στον ίδιο Της τον Εαυτό.
Ανάσυρε τα πέπλα της λήθης, γιατί η λήθη είναι αυτή, που κάνει τον Άνθρωπο να νομίζει, ότι είναι πολλοί, ενώ είναι Ένας. Η λήθη και τα παραπετάσματα του «εγώ», της ατομικότητας, και της χωριστικότητας, που προέρχονται απ’ την προσπάθεια της διάνοιας να δημιουργεί. Διάλυσε Πατέρα Σε παρακαλώ τον Άνθρωπο – Δημιουργό – Διάνοια, για να λάμψει ο Άνθρωπος – Δημιουργός – Θεός.
Να λάμψεις Εσύ παντού, να εμφανισθείς μέσα από κάθε έναν, χιλιοπρόσωπε και χιλιοεκδήλωτε, Απειροπρόσωπε και Απειροεκδήλωτε, γιατί τίποτε δεν μπορεί να Σε περιορίσει. Μπορείς να εκδηλωθείς και μ’ ένα χαμόγελο, μπορείς να εκδηλωθείς και μ’ ένα βλέμμα. Ω πόσο ο Άνθρωπος στη στενότητα της αντίληψής του Σε έθεσε σε όρια. Βοήθησε αυτά τα όρια να σπάσουν, έλξε την Αγάπη και την Ουσία μέσα από την υπόσταση του κάθε Ανθρώπου, να ξεχυθεί και να σπάσει τα φράγματα και να τα παρασύρει στη Ροή Της και να τα μετουσιώσει, να τα κάνει Φως, να τα κάνει Ουσία.
Πατέρα του Παντός η επίκλησή μας, επίκληση ψυχών και πνευμάτων ενωμένων, που προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν και να εισχωρήσουν σ’ αυτή την Ενότητα, που προσπαθούν να τη βιώσουν και να την εκδηλώσουν και στη μορφή τους, ας ενεργοποιηθεί από την Απειρότητα της Αγάπης Σου, ας ενεργοποιηθεί από το Λόγο τον Αέναο, ας ενεργοποιηθεί μέσα στα πάντα, από τα Πάντα που Είσαι Συ. Παρακαλώ Πατέρα η Απειρότητά Σου ας εισχωρήσει σε καθέναν, για να σπάσει τα όρια, για να σπάσει τα φράγματα.
Ο Νους Σου ο Απέραντος ας καλύψει κάθε Άνθρωπο, για να μπορέσει να συλλάβει τα Θεία Μηνύματα και τους Αναπαλμούς που στο Σύμπαν δονούνται και υπάρχουν κάθε στιγμή, για να μπορέσει να τα μεταφέρει μέσα απ’ τη μορφή του ξεπερνώντας τη μορφή του, ξεπερνώντας τα πάντα, να τα μεταφέρει και να γίνει ένα με τα Πάντα.
Ευχαριστώ Πατέρα για τους Θείους κυματισμούς του Φωτός και της Αγάπης που αποστέλλεις. Ευχαριστώ γιατί επιτρέπεις στον Άνθρωπο να δει ν’ ανατέλλει η εποχή της Ενότητας και να γίνει ο ίδιος ο Συνεργός μα και ο Κτίστης, ο Οικοδομητής αυτής της Ενότητας, εμφανίζοντας τον Εαυτό του, το Θεό που είναι. Ευχαριστώ Πατέρα.
Αμήν.
Δημοσιεύτηκε στο Α΄ της πολυγραφημένης σειράς «Εσωτ. Χριστιανισμός».
