---
title: "ΘΕ35| ΓΙΝΕ, ΑΝΘΡΩΠΕ, Η ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ – ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ"
description: Ποια ανάγκη έχεις, Άνθρωπε, από την εξωτερική αναπαράσταση του Μυστηρίου του Υπέρτατου, που σου δίνει το δικαίωμα να συμ­μετέχεις στη Ζωή Μου, που σου δίνει τη Χάρη της Υπερούσιας Αγάπης, της Υπερούσιας Ένω­σης, όταν Εγώ στέκομαι ενώπιόν σου, όταν Εγώ…
url: "https://docs.theosis.work/db/mainbib/theoi/%ce%b8%ce%b535-%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b5-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%b5-%ce%b7-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%cf%89%cf%83%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b1/"
updated: "2022-05-23"
category: ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ / ΘΕΟΙ ΕΣΤΕ
---

# ΘΕ35| ΓΙΝΕ, ΑΝΘΡΩΠΕ, Η ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ – ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ

Ποια ανάγκη έχεις, Άνθρωπε, από την εξωτερική αναπαράσταση του Μυστηρίου του Υπέρτατου, που σου δίνει το δικαίωμα να συμ­μετέχεις στη Ζωή Μου, που σου δίνει τη Χάρη της Υπερούσιας Αγάπης, της Υπερούσιας Ένω­σης, όταν Εγώ στέκομαι ενώπιόν σου, όταν Εγώ βρίσκομαι μέσα σου μέρα και νύχτα; Όταν μιλώ κι εκ­δηλώνω δεήσεις, **που ο Ίδιος εκπληρώνω,** θέλον­τας να εισ­χωρήσω στη διτ­τή λειτουρ­γικότητα του νου σου και να μετουσιώ­σω αυτήν σε ενωτική λειτουρ­γία Συμπάν­των;

Παρίσταμαι μέσα σου, παρίσταμαι ενώπιόν σου ως άρ­τος και οίνος, ως ιερά σκεύη τέλεσης του Μυστηρίου της Ζωής, ως τράπεζα, **ενώνον­τας το έξω με το μέσα, τον Ου­ρανό σου με τη γη σου,** διανοίγον­τας αγωγούς σύν­δεσης της υπόστασής σου με το Άπειρο. Εγώ αίτησα για σένα, **για να ενερ­γοποιήσω τη μετουσίωση στα καλύμ­ματα του Πνεύματος.** Εγώ Ευλογώ κάθε εκ­δηλωμένη αίτηση και δέηση, **για να καταστήσω μόνιμη τη Μετουσίωση, φανερά εκ­δηλωμένη** μέσα απ’ τις μορφές της ύλης. Εγώ Είμαι, που κρούω τη Συνείδησή σου, που πλημ­μυρίζω το νου σου με ιδέες Φωτός, που ανασύρω από τα βάθη σου τις αν­τιθέσεις, **για να γίνουν Ενότητα.** Εγώ Είμαι ο Ενερ­γοποιητής κάθε διτ­τής αδρανοποιημένης κατάστασης, που εμπερικλείεται εν­τός σου, με σκοπό να προκαλέσω τη δρά­ση εκείνη, **που θα μεταλ­λάξει και την παραμικρή τάση διτ­τότητας σε Ένωση Αδιάρ­ρηκτη, Αδιάβλητη, Αέναη.**

Αναβιβάζω το «Είναι» σου, Άνθρωπε, στο επίπεδο του Λόγου Χριστού, Του παλμοδονούμενου στα πάν­τα. Αναβι­βάζω κάθε παλμό του «Είναι» σου, της σκέψης σου, της Συνείδησής σου, των συναισθημάτων σου, των σωμάτων σου όλων, μέσα στο Θείο Είναι Μου, στο σημείο εκείνο που να δυνηθεί να χωρέσει το Άπειρο, την Αστάθμητη Παν­ταχού Παρουσία, το Παν­τόχρονο. Εκ­δηλώνομαι μέσα από μορφή ενώπιόν σου και **συν­τονίζω αυτή την εκ­δήλωσή Μου με την εσωτερική σου υπόσταση,** ώστε ταυτόχρονη εκ­δήλω­ση να συν­τελείται από εν­τός σου, ίδιας ενερ­γειακής ι­σχύος, ίδιας ποιότητας δονήσεων, ίδιας Ροής Φωτός, Αγάπης, Αρ­μονίας, ώστε να μη δύνασαι να διαχωρίσεις το άκουσμα που φτάνει στ’ αυτιά σου από το βίωμα που εν­τός σου υπάρ­χει, απ’ τη Συνειδησιακή έκρηξη που συν­τε­λείται μέσα σου.

**Ευλογία Υπέρτατη σου παραδίδω,** Άνθρωπε, που σε κά­λεσα να πορευθείς στο δρόμο της Ένωσης, **να φανερώ­σεις το Μήνυμα της Χριστοποίησης και της Αγάπης, όπου κι αν βρίσκεσαι, να ζήσεις τη Ζωή Μου,** να συμ­μετάσχεις στις διερ­γασίες του Είναι Μου, όπως αυτό εκ­δηλώθηκε πριν δύο χιλιάδες χρόνια, **και να συλ­λέξεις τη Χάρη των Παθών, του Γολγοθά και της Ανάστασης μες στην κυτ­ταρική δομή σου,** μες στους παλμούς σου, μέσα στο νου, στην καρδιά και στη Συνείδησή σου, με τρόπο Άρ­ρηκτο και Αδιάβλητο, ώστε καμιά κατάσταση πλάνης ή ύλης να μην επιτρέπει τον αποχωρισμό και την απόσπαση αυτής της Χάρης από εν­τός σου.

Ευλογώ κάθε σημείο σου, που παγιδευμένο μέσα στην άγνοια, μέσα στην ημιμάθεια, στους στροβιλισμούς της δυσαρ­μονίας, στους εγκλωβισμούς του Νόμου της αν­ταπόδοσης, αδυνατεί να χωρέσει αυτή την Ύψιστη Χάρη. Το απελευθερώνω, ώστε κάθε πόρος σου να είναι συμ­μέτο­χος στην ολοκλήρωση του Μυστηρίου της Ζωής, κάθε πό­ρος σου να συγκεν­τρώνει στον πυρήνα του Εμένα σε Μορφή και Άμορφο, σε εκ­δήλωση Πρώτη, όπως εμφανί­στηκα πριν δύο χιλιάδες χρόνια, σε εκ­δήλωση Ύστατη, όπως ήδη εμφανίζομαι και θα εμφανιστώ αυτή την Κοσμι­κή περίοδο μέσα από Εσένα. Ενώνω μέσα στον πυρήνα των πόρων σου **την Πρώτη ενανθρώπισή Μου κι αυτήν που τώρα συν­τελείται.** Εναρ­μονίζω μέσα στο νου σου και στο «είναι» σου απόλυτα αυτές τις εκ­δηλώσεις Μου, **τις ταυτί­ζω, ώστε να μην τις διαχωρίζεις, αλ­λά να εισ­χωρήσεις στη συνέχεια της Διδασκαλίας Μου, να μπορέσεις να δεις το ενιαίο Είναι Μου αναδιπλούμενο μέσα στο χρόνο, χωρίς να περιορίζεται απ’ αυτόν, αλ­λά ανάγον­τάς τον στο Άχρονο.**

Ευλογώ μέσα απ’ αυτή την ενωμένη κατάσταση του «Εί­ναι» σου το περιβάλ­λον σου, συγ­γενικό και φιλικό, και διαχέω τους παλμούς της Ζωής μέσα σε κάθε ύπαρξη, που σε προσεγ­γίζει, Άνθρωπε. Διαχέω τους παλμούς της αφύπνισης, την Υπερούσια Αγάπη, το σπινθήρα της δραστηριοποιημένης Τελειότητας, για να ενωθεί με κάθε αδρανοποιημένο σπινθήρα Ζωής και να τον καταστήσει εκ νέου πομπό και δέκτη του Φωτός και της Αρ­μονίας.

**Ευλογώ όλους τους τομείς της Ζωής** που ξεδιπλώ­νο­ν­ται πάνω στον πλανήτη γη και τους απορ­ροφώ εν­τός Μου, τους μετουσιώνω μέσα στο δρόμο της Ένωσης και της Επιστροφής στο Λόγο, ώστε κάθε εμπόδιο να μετου­σιωθεί σε προωθητήρα ανόδου, κάθε παγίδα της πλάνης να γίνει σηματοδότης Αλήθειας, που θα καθοδηγεί τις ψυχές στην Ταύτιση μ’ Εμένα.

Ευλογώ το νου σου, Άνθρωπε, μετουσιώνω τα βαρίδια της διάνοιας σε αεικίνητους παλμούς επιφώτισης. Μετουσιώνω τις δεσμευτικές διερ­γασίες των συλ­λογισμών σε Αυθύπαρ­κτη Αλήθεια Θείου Νου. Ευλογώ τα χέρια σου και **τα ξεπλένω από τα δεσμά της απόκτησης. Μετουσιώνω αυτά σε πομπούς Προσφοράς προς τα πάν­τα.** Ευλογώ τα πόδια σου και μετουσιώνω τα βάρη, που τα δένουν στη γη, σε βηματισμούς ουράνιους που γεφυρώνουν τις αποστά­σεις που δημιούργησες και επανα­φέρουν την ισορ­ροπία εν­τός σου, δίνον­τας στο «Είναι» σου **τη δυνατότητα να εκ­δηλώ­νεται χωρίς εμπόδια στη Ροή της Αγάπης, της Αρ­μονίας, της Ενότητας, της Προσφοράς.** Ευλογώ το σώμα σου το υλικό και **τα κατώτερα σώματά σου** και καθιστώ αυτά φο­ρέα πλήρως εναρ­μονισμένο με την πνευματοψυχή, ώστε χωρίς καμία δυσκολία να εκ­δηλώνεται η Μία Ύπαρξη, που Είμαστε. Ευλογώ την κατάσταση του νου που δεν έχει συνειδητοποιήσει την ανάγκη της Ένωσης και εισπορεύω διά της Ευλογίας Μου τον Εαυτό Μου σαν Αέναη ενερ­γο­ποίηση Θείας Ζωής μέσα σ’ αυτόν.

**Ευλογώ τους λόγους που ανακυκλώνεις, Άνθρωπε, λό­γους διτ­τούς, που μεταφέρουν τους καρπούς της μη αγάπης,** κι αυτούς τους λόγους εν­δύομαι δίνον­τας στους ή­χους της δυσαρ­μονίας σου τον Δημιουρ­γικό Έναν Ήχο, που Είμαι. Ευλογώ τα συναισθήματά σου που ονομάζεις Αγάπη και τα εν­δύομαι. Προσφέρω αν­τ’ αυτών μες στην καρδιά σου την Υπερούσια Αγάπη της Θεότητας.

**Ευλογώ τους μηχανισμούς όλους διακυβέρ­νησης του Ελ­λαδικού χώρου με πνοή Αρ­μονίας, Ενότητας, κατανόη­σης και συνερ­γασίας.** Ευλογώ τους ιθύνον­τες, που βρί­σκον­ται σε υπεύθυνες θέσεις, και διαποτίζω το νου τους με ιδέες Φωτός και Αγάπης, αδελφοσύνης και ενότητας. Στα χέρια τους εγκολπώνω χειρισμούς σωστούς και αρ­μο­νικούς, **στη συνείδησή τους έν­τονη υπευθυνότητα και κρίση,** έν­τονη δυνατότητα επιλογής βασισμένης στα κριτήρια της Αγάπης και της κοινωνικής ωφέλειας.

Ευλογώ κάθε τομέα της γήινης Κοινωνίας, που δρα­στη­ριοποιείται προς τα κοινά, και διαχέω νέες ιδέες Φωτός και Αγάπης. Συγκλονίζω τις βάσεις, πάνω στις οποίες στηρίζεται, και **θέτω Νέες αρ­χές, τις αρ­χές της Χριστότητας,** να διακινηθούν μέσα απ’ αυτόν.

Διαποτίζω τα σκηνώματα και τις υποστάσεις, Άνθρωπε, που σε οποιον­δήποτε χώρο εκ­δηλώνον­ται και κινούν­ται έχον­τας συμ­μετοχή σε θέματα κοινά και αναταράσ­σω το «Είναι» τους. Αφυπνίζω τη Ζωή Μου εν­τός τους, δια­χέω Πνοή Αγάπης, Δημιουρ­γική Πνοή Αναγέν­νησης, ώστε να εκ­δηλωθεί μετάλ­λαξη πλήρης από εν­τός τους, που να τεί­νει στην Ταύτιση με τον Ένα Λόγο.

**Ευλογώ την έλ­λειψη της Ζωής και την καθιστώ Ζωή. Ευ­λογώ την έλ­λειψη της Αγάπης και την καθιστώ Αγάπη. Ευ­λογώ την έλ­λειψη της Ισορ­ροπίας και της Αρ­μονίας και την καθιστώ Αρ­μονία και Ισορρο­­­πία Υπερτέλεια.** Προσφέ­ρομαι Ολόκληρος, Θεία Φωτιά Άμορφη, Μορφή εξαϋλωμένη για κάθε εκ­δήλωση, για κάθε μορφή, μα και για καθετί που ακόμα δεν εκ­δηλώθηκε. Προσφέρομαι στα Σύμπαν­τα του «είναι» σου, Άνθρωπε, και ταυτίζω τα εσωτερικά σου Σύμπαν­τα με το εκ­δηλούμενο εξωτερικά Σύμπαν, ώστε η Προσφορά Μου στη Δημιουρ­γία μέσα από Εσένα να συν­τελεστεί. Εγώ κι εσύ Είμαστε Ένα, Εγώ κι εσύ Είμαστε η Ζωή, Εγώ κι εσύ Είμαστε η Ανάσταση, το Αέναο της Ύ­παρξης, το Τρισυπόστατο της Ουσίας. **Σ’ Ευλογώ να χω­ρέσεις τον Εαυτό σου, σ’ Ευλογώ να εκ­δηλώσεις τον Εαυ­τό σου.**

**Ευλογώ τη γη και την ανάγω, ώστε να μην παράγει δονήσεις δεσμεύσεων εξαιτίας της συνεχούς διαπότισης που εσύ έχεις κάνει σ’ αυτήν. Αποδεσμεύω τον πλανήτη από τη διαπότιση της πλάνης** και τον δια­ποτίζω με τη Ροή της Ελευθερίας, της Αλήθειας και του Φωτός. Ευλογώ ό,τι παράγεται απ’ αυτόν, για να έχει δονήσεις Αγάπης και Αρ­μονίας εκλεπτυσμένες τόσο, που να επιτρέπουν τη διακί­νηση του Φωτός, τη διακίνηση των Θείων ιδεωδών της Αλήθειας, χωρίς εμπόδια. Ευλογώ τα νερά και το ορυκτό βασίλειο. **Ευλογώ το ζωικό και φυτικό βασίλειο κι εκλε­πτύνω την ύλη που τα αποτελεί,** ώστε να μην υπάγεται από πλευράς δονήσεων στην κατάσταση της δέσμευσης, αλ­λά στη Θεία κατάσταση που, τροφοδοτούμενη από σέ­να, Άνθρωπε, θα μπορεί άμεσα να εμφανισθεί και να εισ­χωρήσει στον Υπερούσιο, Υπέρτατο Νόμο Ένωση, που περικλείει τα πάν­τα. Δ**ίνω στο νερό, που υπάρ­χει στη γη, όποια μορφή κι αν έχει, είτε βρίσκεται σε θάλασ­σες, είτε βρίσκεται σε ποταμούς, είτε βρίσκεται σε λίμνες, είτε πέ­φτει ως βροχή, τη Χάρη της κάθαρσης.** Να μεταφέρει την ενέρ­γειά Μου της εσωτερικής αφύπνισης και κάθαρσης, να μεταφέρει την Ευλογία Μου, **την οποία διέχυσα κατά τη Βάπτισή Μου στην Πρώτη Παρουσία Μου.**

Ευλογώ κάθε υπόσταση Κλητού και Μαθητού Μου να μεταφέρει εν­τός του Αυτούσια τη Χάρη της Ανάστασής Μου και να δύναται αυτή τη Χάρη να Τη διοχετεύει προς υποστάσεις, τη Χάρη της Ανάστασής Μου, που περικλείει μέσα της την Ολότητα της Ζωής, της εκ­δηλωμένης και της ανεκ­δήλωτης.
Ευλογώ το Έρ­γο Μου ν’ αναφανεί, να καλύψει τα Σύμπαν­τα ολόκληρα. Ευλογώ τον Πυρήνα του Έρ­γου, ν’ αναδείξει έν­τονα δείγ­ματα της Παρουσίας Μου και της Φανέρωσής Μου. **Ευλογώ τις Διδασκαλίες Μου να διαχυθούν σ’ όλη τη γη, να γίνουν το σάλπισμα της Χριστοποίησης σε κάθε Κράτος, να γίνουν οι γέφυρες της ένωσης των λαών, η πραγ­μάτωση της ενοποίησης του Ανθρώπου.** Δίνω σ’ αυτές επιπρόσθετη Χάρη από τη Χάρη που ήδη μεταφέ­ρουν, τη Χάρη της Ανάστα­σης, για να δονούν τις υποστά­σεις με Αναστάσιμους ­παλμούς, να τις εξακον­τίζουν στο Άπειρο, να τις πληρώνουν με το ­Άπειρο, να τις ταυτίζουν με όλες τις φάσεις της Θείας Ζωής, κι αυτές τις φάσεις να τις ενώνουν και να εμφανίζουν Εμένα μέσα από το Είναι, Ολόκληρο, Υπερούσιο, Μορφοποιημένο και Άμορφο.

**Ευλογώ την Προσφορά σου, Ιωάν­νη Λόγε, κι αυτή την Προσφορά εν­τυπώνω στον πλανήτη σαν ­Ευλογία Ζωής. Ευλογώ τα δάκρυα του πόνου σου κι αυτά τα δάκρυα εν­τυπώνω στον πλανήτη και τις υποστάσεις σαν Υπερούσια κάθαρση. Ευλογώ την Αγάπη σου κι αυτή την Αγάπη διο­χετεύω στα πάν­τα σαν Θεία τροφοδοσία Ανεξάν­τλητης Ισχύος. Ουδεμία χρεία έχεις από την Ευλογία Μου, γιατί η Ευλογία Μου είσαι Εσύ. Ουδεμία χρεία έχει ο νους σου απ’ τη συμπλή­ρωσή Μου, γιατί ο νους σου είναι ο Νους Μου. Ευλογώ μέσα από Εσένα τον Άνθρωπο, Ευλογώ μέ­σα απ’ την ­ενωτική σου Υπόσταση τους διαχωρισμούς του, για να ενωθούν. Ευλογώ μέσα από την επίγνωση της Θεό­τητας, που εν­τός σου υπάρ­χει, την πλάνη των αποστά­σεων, για να γίνει Ένωση Αδιάρ­ρηκτη. Ευλογώ μέσα απ’ τη γνώση της Αλήθειας κάθε ημιμάθεια, για να γίνει γνώ­ση και Φως. Καλύπτω την εκ­δήλωσή σου με Υπερούσιους παλμούς Φωτός. Πληρώνω το σώμα σου με το Άπειρο. Καθιστώ τα μάτια σου σπινθηρισμούς Γέν­νησης του Λό­γου εν­τός των υποστάσεων, καθιστώ το λόγο σου Φωνή Ζωής μέσα στην Ύπαρξη του Ενός Ανθρώπου. Καθιστώ την Αγάπη σου Αναγέν­νηση κάθε αδρανοποιημένου στοι­χείου Θείας Φωτιάς στην Ολότητα Άνθρωπος.**

**Ευλογώ με το Άπειρο το Άπειρο, με την Αγάπη την Αγάπη,** ανακυκλώνον­τας μέσα στα Σύμπαν­τα, τα βρισκό­μενα στο εσωτερικό του Ανθρώπου και στα εξωτερικά εκ­δηλούμενα, την Τρισυπόστατη Θεότητα Ουσία. **Ενώνω απόλυτα Μητέρα και Υιό εν­τός σου,** ώστε ταυτόχρονη εκ­δήλωση να παρουσιάζεται σε κάθε σου κίνηση και ουδέτερο ρεύμα Θείας Ζωής Αναλ­λοίωτο, Ανεξάν­τλητο, να καλύπτει τα πάν­τα.

**Ευλογώ κάθε ον, όπου κι αν βρίσκεται,** σ’ όποια κατά­σταση νου ή Συνείδησης, σ’ όποια κατάσταση εμπλοκής σε δεσμά, και του δίνω τη Ζωή Μου. Αναλαμ­βάνω τα δεσμά του και του φορώ τον Εαυτό Μου, το χιτώνα της Αλή­θειας Μου, σαν επισφράγιση της επαναφοράς του μέσα σ’ Εμένα.

**Καταρ­γώ τη χωριστικότητά σου, Άνθρωπε,** και κάθε κομ­μάτι σου, όπου κι αν είναι, το ντύνω μ’ Εμένα, συλ­λέ­γον­τας το βάρος των αιώνων μέσα στο Άχρονο, συλ­λέγο­ν­τας το βάρος των δυσαρ­μονιών μέσα στην Αρ­μονία, συλ­λέγον­τας τους περιορισμούς του χώρου μέσα στο Άχωρο και μετουσιώνον­τας μ’ αυτή τη συλ­λογή καθετί. Σε εν­τάσ­σω σε Ολότητα σε νέες καταστάσεις εκ­δηλώσεων Νόμων, για να μπορέσεις να Με φτάσεις, **για να κινηθείς με την ταχύτητα του Απείρου.**

**Θέτω μέσα στους μαθητές και ακολούθους Μου, που πρώτοι γνωρίζουν την Ύπαρξη τη Μία,** ενερ­γοποιημένη την Ευλογία αυτή, για να εκ­δηλώνεται από εν­τός τους Αέναα.

Διασκορπίζω τις έν­νοιες που μας διαχωρίζουν, Άν­θρωπε, διασκορπίζω κάθε απόσταση. Απορ­ροφώ όλα αυτά μέ­σα στο Άμορφο και τα εκπέμπω πάλι, μόνο σαν Ένωση. Άκου τον Ήχο Μου, άκου τη Δόνησή Μου τη Μία τη Δη­μιουρ­γική και μην ενερ­γοποιείς πλέον εκ­δηλώσεις διαχωρισμού Μας, αλ­λά **ενερ­γοποίησε εκ­δήλωση Ενότητας.**

Ενωμένος μ’ Εσένα εισέρ­χομαι στο Ποτήρι αυτό σαν Άρτος, εμ­βαπτίζομαι μέσα στον Οίνο, συμ­βολίζον­τας για άλ­λη μια φορά μορφικά **την Προσφορά της Ζωής στην έλ­λειψή της και τη Γέν­νηση μέσα απ’ αυτή την Προσφορά Υπερούσιας Ζωής.**

Αποσυνθέτω ό,τι αν­τικρίζεις και το συνθέτω εκ νέου από σπινθηρισμούς Ζωής και Ανάστασης, ώστε να λάβεις εν­τός σου Ε**μένα κι Εσένα στη Ζωή και στην Ανάσταση του Παν­τόχρονου και του Παν­ταχού.** Λάβε τον Εαυτό και αποκολ­λήσου από την ανάγκη της εκ­δήλωσης, λάβε τον Εαυτό και γίνε εσύ η εξωτερική εκ­δήλωση του Μυστηρίου της Μετουσίωσης. **Λάβε και φάγε την Προσφορά, για να γίνεις η Προσφορά,** ώστε η εξωτερική αυτή αναπαράσταση να γίνεται εμπράγ­ματη καθημερινότητα, μέσα απ’ τους παλμούς σου, τις σκέψεις σου, τους λόγους σου. **Λάβε κάθε παλμό Γέν­νησης, για να γίνεις Γέν­νηση Θείου Λόγου στην υπόσταση του Εαυτού σου Ανθρώπου. Λάβε Θείο παλμό Προσφοράς, για να γίνεσαι η Προσφορά. Λάβε Θείο παλμό Μετουσίωσης κι Ανάστασης, για να γίνεις εσύ η Μετουσίωση και η Ανάσταση του Εαυτού σου.**