---
title: "ΘΕ14| ΜΗ ΣΠΑΤΑΛΑΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ ΑΝΟΥΣΙΑ"
description: Άνθρωπέ Μου, το Όνομά Μου πολ­λές φορές ακού­στη­κε στη σημερινή ομιλία. Τα αυτιά σου άγ­γιξε ο ήχος Μου. Η λέξη Αγάπη έφθασε σ’ εσένα και μέσα από αυτή τη λέξη Εγώ σε κάλεσα, Εγώ θώπευσα όλο το Είναι σου, κάθε…
url: "https://docs.theosis.work/db/mainbib/theoi/%ce%b8%ce%b514-%ce%bc%ce%b7-%cf%83%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83-%cf%84%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%bf-%cf%83%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%b1/"
updated: "2022-05-22"
category: ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ / ΘΕΟΙ ΕΣΤΕ
---

# ΘΕ14| ΜΗ ΣΠΑΤΑΛΑΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ ΑΝΟΥΣΙΑ

Άνθρωπέ Μου, το Όνομά Μου πολ­λές φορές ακού­στη­κε στη σημερινή ομιλία. Τα αυτιά σου άγ­γιξε ο ήχος Μου. Η λέξη Αγάπη έφθασε σ’ εσένα και μέσα από αυτή τη λέξη Εγώ σε κάλεσα, Εγώ θώπευσα όλο το Είναι σου, κάθε μό­ριο και κάθε κύτ­ταρο του σώματός σου, κάθε κυματισμό του νου σου, κάθε δόνηση της καρδιάς σου. Σε κάλυψα Εγώ, Άνθρωπε, σε ενερ­γοποίησα Εγώ, ο Ένας Λόγος, και σε ανάπλασα, παίρ­νον­τας απ’ την Ουσία σου, που είναι Μία και Ενιαία, τα απαραίτητα στοιχεία που θα σε αναδείξουν και θα σε καταστήσουν **Εκ­πρό­σωπό Μου υπεύθυνο, δυνατό, ακούραστο, ελεήμονα, ικανό να αν­τιπαρέρ­χεται όλες τις συνθήκες, ικανό να υψώνεται μέσα απ’ τους στροβιλισμούς της πλάνης,** ικανό να βλέπει την Ολότητα κι όχι το μέρος, ικανό να ενώνει όλα τα στοιχεία αρ­μονικά και ισορ­ροπημένα.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, μέσα στην πορεία σου πο­λύπλοκες οι διδαχές σου, είτε άμεσες σ’ εσένα εσωτερι­κές, είτε εξωτερικές, που έρ­χον­ται στην αν­τίληψή σου από τα εξωτερικά σου αισθητήρια. Μα να θυμάσαι πάν­τα, αυτά τα εξωτερικά αισθητήρια, που χρησιμοποιείς, βλέ­πουν ύλη, λαμ­βάνουν δονήσεις περιορισμένες, που εν­τάσ­σον­ται μέσα στο υλικό πεδίο των μορφών και των εκ­δηλώσεων. Γι’ αυτό, ό,τι μέσα από αυτά πέφτει στην αν­τίληψή σου, **να το καλύπτεις με Αγάπη και κατανόηση, να το εμ­βαπτίζεις μέσα στην Ουσία σου την Απέραν­τη** και τότε να το κοιτάς. Ή αν θέλεις, μ’ άλ­λα λόγια, ντύσε τα υλικά σου αισθητήρια με τα εν­δύματα της Αλήθειας, με τη δόνηση της Ένωσης, για να μπορείς να βλέπεις και ν’ ακούς, όχι τους πλανημένους ήχους των αδιεξόδων, αλ­λά τις αληθινές μελωδίες, που οδηγούν στο Φως.

Πολ­λές οι διδαχές που έχεις λάβει και πολ­λές αυτές που θα προστεθούν, **μέχρι να γίνεις Θεός,** μέχρι με την κίνησή σου να γεν­νάς Αγάπη και με το λόγο σου να ανορθώνεις ψυχές, μέχρι με τη διάχυσή σου να καλύπτεις τα πάν­τα και να τα οδηγείς στη Θέωση. Πολύ μεγάλη πρέπει να είναι **και η υπευθυνότητά σου,** η αν­τίληψή σου, η διάθε­σή σου να προχωρήσεις πέρα απ’ τα **εμπόδια που ορθώνο­ν­ται μπροστά σου, εμπόδια της πλάνης και της ύλης, που πρέπει να υποσκελίσεις,** για ν’ αναδείξεις το δυναμικό του Είναι σου, την ενερ­γοποίηση και την πεποίθηση στο στόχο σου, την πίστη σου στην Ύπαρξή Μου, **στην Ύπαρξή Μας την Ενιαία.**

Πολ­λές οι ασχολίες σου, Άνθρωπε, που έρ­χον­ται ν’ αποπροσανατολίσουν το νου σου, την καρδιά σου, που έρ­χον­ται να σε εγκλωβίσουν μέσα σε αδιέξοδα. **Φαινομενικά τα πάν­τα,** όταν μπορείς, ενωμένος μαζί Μου, να ­βρίσκεις την Αλήθεια και μέσα απ’ αυτή την Αλήθεια να ­δίνεις τις λύσεις που θα είναι παράδειγ­μα και φάρος σε κάθε οδοι­πόρο που βαδίζει σ’ αυτόν το Δρόμο, ακολουθών­τας το βήμα σου, παίρ­νον­τας δείγ­ματα ή κουράγιο απ’ τη δική σου κίνηση.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σε κάλεσα σ’ αυτό το Έρ­γο, γιατί μπορείς ν’ αν­ταποκριθείς στο κάλεσμά Μου. Σε κά­λεσα και σου έδωσα τον Εαυτό Μου Ολόκληρο, γεμάτο με όλες τις Θείες Ανυπέρβλητες Αλήθειες, με την Ευλογία και τη Χάρη Μου. Δεν σε κάλεσα για να κωλυσιερ­γείς, Άνθρωπε, ούτε για ν’ απογοητεύεσαι, ούτε για να χάνεις τον δυναμισμό σου μέσα σε άσκοπους προβληματισμούς και αδιέξοδα, μέσα σε συνεχή και αλ­λεπάλ­ληλα εμπόδια της πλάνης, μέσα σε συνεχώς ανακυκλούμενες σκέψεις και ιδέες, που έπρεπε να τις είχες αφήσει πίσω σου, απ’ τη στιγ­μή που αποφάσισες να αποδεχθείς την κλήση Μου. Σε κάλεσα για να Με καταδείξεις και για να δώσεις δύναμη σ’ όλους εκείνους που αρ­νούν­ται να Με δουν. **Σε κά­λεσα για να Με διαλαλήσεις, όχι μόνο στη γη, μα στα Σύμπαν­τα. Και να Με διαλαλήσεις μ’ όλους τους τρόπους.** Με τις κινήσεις σου, με τις σκέψεις σου, με την ευλογία σου, με τις προσευχές σου, με την προσφορά της καρδιάς σου, με την προσφορά του νου σου, με τη διάθεση όλης της υπόστασής σου να συμ­μετάσχει μέσα στην **Αναγέν­νη­ση του Εαυτού Ανθρώπου.** Σε κάλεσα για να γίνεις εσύ το μπαστούνι, σε καθέναν που δεν μπορεί να προχωρήσει, για να γίνεις εσύ το σκαλοπάτι, σε καθέναν που δεν μπο­ρεί ν’ ανέβει μεμιάς ένα επίπεδο. Σε ­κάλεσα για να βάλεις τον Εαυτό σου παρακαταθήκη και κεφά­λαιο, για την αν­θρωπότητα ολόκληρη, και να γίνεις εσύ ο εγ­γυητής εκεί­νος που θ’ αναδείξει την Ολότητα του Αν­θρώπου σε Φως.

Σε κάλεσα για να σου δώσω Εμένα και τον ­Εαυτό Μου στον έδωσα, μα αυτή η κλήση **έχει ανάγκη απ’ τη φανέρω­σή της,** απ’ την ενερ­γοποίησή της. Έχει ανάγκη να γίνει εμπράγ­ματη, να πάψει να καλύπτεται από τις σκέψεις της ύλης, απ’ τα διλήμ­ματα της πλάνης. Η Αλήθεια δεν περιέ­χει διλήμ­ματα, δεν περιέχει διτ­τές καταστάσεις. Είναι ενι­αία, γιατί περιέχει τα πάν­τα και τα ενώνει. Σε κάθε δίλημ­μά σου, Άνθρωπε, μην κοιτάς ν’ ακολουθήσεις επιλέγο­ν­τας διτ­τά μία πορεία, αλ­λά να βρίσκεις τα στοιχεία που το αποτελούν, **τα αν­τίθετα στοιχεία, και να τα ενώνεις,** ώστε μέσα απ’ το δίλημ­μα να διαμορφώνεις το δρόμο της ενότητας. Εκεί να κατευθύνεται ο νους σου, εκεί να κατευθύνεται η καρδιά σου και ολόκληρη η υπόστασή σου.

**Μη σπαταλάς το χρόνο σου ανούσια.** Μάθε κάθε στιγ­μή να την κάνεις δραστήρια, γεμάτη από πνευματικά διδάγ­ματα Φωτός. Μάθε κάθε πνευματικό δίδαγ­μά σου **να το κάνεις διάχυση στην Ολότητά σου,** γιατί μόνο τότε είναι πραγ­ματικό δίδαγ­μα και μόνο τότε η διδαχή σου είναι σταθερά εγκαθιδρυμένη μέσα σου.

Αγαπημένε Μου, τώρα που πάλι συσπειρώνεσαι γύ­ρω απ’ το στόχο σου με νέα πνοή, αρ­χίζον­τας μια νέα περίο­δο στη διδαχή σου, επίλεξε σωστότερα, με επιλογές υ­πεύθυνες, με κριτήρια Θεού κι όχι ανθρώπου. Απαλ­λάξου απ’ όλα αυτά, με τα οποία ενασχολείς το νου σου ή την καρδιά σου, που είναι δικαιολογίες της πλάνης για καθυ­στέρηση, και απασχόλησε το νου σου μ’ Εμένα. **Προσπάθησε να βρεις τρόπους ν’ αγαπάς τον Εαυτό σου** και να του το δείχνεις κάθε στιγ­μή όπου κι αν βρίσκεσαι, με ό,τι κι αν ασχολείσαι, όποια συναναστροφή κι αν έχεις. Πρόσ­θετε μέσα στα πάν­τα την Αγάπη σου κι όλα τ’ άλ­λα θα εκπέσουν από μόνα τους.

Σε Ευλογώ, Άνθρωπε, και διαχέω μέσα σου την Απειρότητα της Αγάπης Μου εκ νέου. Αυτή την Αγάπη που ­πάντα υπάρ­χει εν­τός σου. Σου δίνω την Πνοή Μου, την Πνοή της Γέν­νησης και της Ζωής, κι ενερ­γοποιώ κάθε ­στοιχείο σου που αδρανοποιήθηκε. Ευλογώ τους αγω­γούς της ένωσής Μας και τους καθαρίζω απόλυτα, να επικοινωνούμε χωρίς παρεισφρήσεις ή κενά ατελειών. **Ευλογώ τους αγωγούς της ένωσης του Ανθρώπου και ανάγω αυτούς σε αγωγούς καθαρής Αγάπης, καθαρής Ενότητας Θείων ποιοτή­των.**