---
title: "ΘΕ11| ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕΤΑΛΛΑΣΟΝΤΑΙ"
description: Αέναη Μητέρα, αποζητώ τη Φωνή Σου τη διαυγή, την Παρουσία Σου την Άπειρη, τη Δόνησή Σου την Ατέρ­μονη. Αποζητώ την Ύπαρξή Σου, για να ξεχειλίσει, να ρεύσει και να πληρώσει τα πάν­τα με το Φως της Τελειότητας. Μίλα, Μητέρα, και…
url: "https://docs.theosis.work/db/mainbib/theoi/%ce%b8%ce%b511-%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%83-%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%83-%cf%83%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%cf%87%cf%89%cf%83-%ce%bc/"
updated: "2022-05-21"
category: ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ / ΘΕΟΙ ΕΣΤΕ
---

# ΘΕ11| ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΕΤΑΛΛΑΣΟΝΤΑΙ

Αέναη Μητέρα, αποζητώ τη Φωνή Σου τη διαυγή, την Παρουσία Σου την Άπειρη, τη Δόνησή Σου την Ατέρ­μονη. Αποζητώ την Ύπαρξή Σου, για να ξεχειλίσει, να ρεύσει και να πληρώσει τα πάν­τα με το Φως της Τελειότητας.

Μίλα, Μητέρα, και πάλι, μέσα από τον Άνθρωπο. Χρη­σι­μοποίησε τα χείλη του, για να εκπέμψουν Θείες Δονήσεις Απείρου, χρησιμοποίησε το σώμα του, για να δια­χύσει Θείες Ενέρ­γειες Ζωής, χρησιμοποίησε τον παλμό της καρδιάς του, για να γίνει η Δόνηση του Λόγου και να ανακυκλώσει κάθε παλμό καρδιάς, κάθε κίνηση σκέψης, μέσα στη Δόνηση τη Μία, την Τέλεια, την Άπειρη.

**Ντύσου, Μητέρα, την προσωπικότητα και μετάλ­λαξέ την πάλι σε Φως.** Δείξε, ακόμα μία φορά, ότι η μετουσίωση εί­ναι άμεση κι ότι τίποτα δεν Σε εμποδίζει. Ντύσου την πλά­νη του ανθρώπου, Μητέρα, και ­φανέρωσε την Αλήθεια της Ύπαρξης. **Ν­τύσου την απορία του και γέν­νησε τη Γνώση, ντύσου τη σκιά του και εμφάνισε τον Ήλιο της Αιωνιότη­τας, του Άχρονου και του Άχωρου. Ν­τύσου την απομόνωσή του και κατάδειξε την Αδιάσειστη Ενότητα,** που παραμένει αρ­ραγής, αδια­πέραστη, απυρόβλητη, από οποιαδήποτε Ουσία πλάνης ή αναλήθειας. **Αγαπημένη, ντύσου την ατέλεια, για να καταδείξεις τη φθοροποιό σύνθεσή της,** που διαλύε­ται στην επαφή με την Αλήθεια, και εμφά­νισε τον δικό Σου Παλμό, τον Αέναο, μέσα από κάθε μορ­φή. Εμφάνισε την Πνοή Σου ενωμένη, μέσα απ’ την ανάσα της Ύπαρξης του Ανθρώπου, μέσα απ’ την παλμοδόνηση των κυτ­τάρων του.

Μητέρα Αγαπημένη, κατάδειξε μ’ όλους τους τρόπους την Ατέρ­μονη Παρουσία Σου, την Τρισυπόστατη Θεότητά Σου. Ευλόγησε με τον Παλμό Σου το Άπειρο της Ύπαρξης του ανθρώπου και καταξίωσε κάθε κυματισμό να οδηγηθεί μέσα στη σύνθεση της Τέλειας Μελωδίας, που Εσύ απο­τελείς.

---

Αγαπημένε Άνθρωπε, βαδίζεις στο δρόμο της επι­στρο­φής, στον οποίο Εγώ σε κάλεσα κι Εγώ σου έδωσα τα ε­φόδια, τις ωθήσεις, τις οποιεσδήποτε κι­νη­τή­ριες δυνά­μεις σε τροφοδότησαν, τους οποιουσδήποτε προ­βληματισμούς, ώστε να ενωθείς μαζί Μου αδιαίρετα και αδιά­σπαστα. **Βαδίζεις σε μια πορεία, που διέπεται από αν­τιφά­σεις, που κυβερ­νάται από την αλ­λεπάλ­ληλη δράση του αρ­νητικού και του θετικού, και απο­ρείς γιατί υπάρ­χει αυτή η δράση,** γιατί δεν πραγ­μά­τω­σες ακόμα την ισορ­ροπία του «Είναι», γιατί δεν έφθασες στην Αρ­μονία των παλμών σου. Πολύς ο δρόμος που υπάρ­χει ακόμα να διανύσεις, για να γίνεις η Αρ­μονία. Μα κατανόη­σε τη διδαχή που σου παρέ­χουν τα τωρινά σου βήματα, και εισέπνευσε μέσα σ’ αυτήν, για να την εκ­δη­λώ­σεις σωστά, για να τη φανερώσεις ε­μπράγ­ματα, για να μην εγκλωβίζεσαι, Άνθρωπε, σε κανέ­να αδιέξοδο της ύλης και της πλάνης.

Εισέρ­χομαι μέσα σου όλες τις ώρες, σαν Ροή και Κί­νηση Θείων Παλμών, κι ανακυκλώνω ό,τι υπάρ­χει κα­ταγραμ­μένο εν­τός σου, από καταβολής των αιώνων της Ύπαρξης. **Τα αναζωπυρώνω όλα, τα φέρ­νω σε ενέρ­γεια και δράση, τα συγκρούω μεταξύ τους, τα συν­θέτω και τα διαχωρίζω πάλι. Δημιουρ­γώ ζυ­μώ­σεις όλων των μορφών κι όλων των ποιοτήτων μέσα στο «Είναι» σου, κι αυτές οι ζυμώσεις γί­νον­ται σκέψεις, κι οι σκέψεις συνειδησιακές καταστάσεις, που φαινομενικά είναι ανεξέλεγκτες.** Σε διαπερώ με τα αλ­λεπάλ­ληλα κύματα του Φωτός Μου, που περιέχει όλες τις συνθέσεις κι όλες τις κλίμακες των δονήσεων, μα δεν σου διοχετεύω πάν­τα την ολότητα του Φωτός, αλ­λά και τα μέρη του, **ώστε να έλξω τα μέρη εκείνα, που ανενερ­γά βρίσκον­ται καθηλωμένα, αδρανοποιημένα και συνεπώς μη δυνάμενα να εξισορ­ροπηθούν σε κάποιο τμήμα του Απεί­ρου «Είναι» σου.**

**Προχώρα, Αγαπημένε, τα στάδια της πορείας σου συνε­χώς μεταλ­λάσ­σον­ται, δεν υπάρ­χει τίποτα στατικό, δεν υ­πάρ­χει σχέδιο δρόμου, πέρα από το στόχο της Ένωσης, πέρα από την επιταγή της Αγάπης, πέρα από την υπο­χρέωση της Κατανόησης.** Άλ­λες προδιαγραφές βημάτων δεν υπάρ­χουν. Δεν σε περιορίζω σε συγκεκριμένες κινή­σεις εκ­δηλώσεων, σε αφήνω ελεύθερο να επιλέξεις μέσα από τις εκ­δηλώσεις τη σύνθεση εκείνη, **που θα εκ­φράσει Αγάπη, που θα εκ­φράσει Κατανόηση και ποιότητες Απεί­ρου.**

Άνθρωπε, έχεις κατανοήσει την ανάγκη της επί­γνω­σης, της συνείδησης των πράξεών σου, της πορείας σου, των καταστάσεών σου. Έχεις συνειδητοποιήσει ότι δεν μπο­ρείς να κινείσαι και να εκ­δηλώνεσαι, **παρά μόνο σαν Σύνθεος, σαν φορέας Χάρης όχι παθητικός, αλ­λά δρα­στήριος, που συμ­μετέχει στη Χάρη, τη γεν­νά, τη δια­χέει, χωρίς όρια.** Σε αποκόλ­λησα βίαια απ’ την προ­ηγού­μενη τοποθέ­τηση του νου σου, που σου επέτρεπε να παραμένεις στη χαρά και τη γαλήνη της Θείας Μου προσφοράς, ενώ ταυτόχρονα δεν δραστηριοποιόσουν. Η γαλήνη του «Είναι» σου θα επανέλθει απ’ τη στιγ­μή που οι Θείες παροχές θ’ αναφανούν από μέσα σου με δύ­ναμη. Η ισορ­ροπία του «Είναι» σου θα επανέλθει απ’ τη στιγ­μή **που εσύ θα προσφέρεις τη Ζωή** που μέσα σου έχεις. Γιατί η εκπαίδευσή σου δεν περιέχει άλ­λες θωπείες, αλ­λά απαιτεί την αν­ταπόκριση στις υποχρεώσεις εκείνες, που οι ενσυνείδητες Ον­τότητες τις καταδεικνύουν με τιμή και τις επικαλούν­ται με θάρ­ρος, γιατί γνωρίζουν ότι μόνον αυτές μπορούν να τις οδηγήσουν με ασφάλεια στην Ταύ­τι­ση και την Ένωση με τον Ένα Λόγο.

Γνωρίζω ό,τι συμ­βαίνει εν­τός σου, Άνθρωπε, γιατί το δη­μιουρ­γώ Εγώ. **Γνωρίζω τις απορίες και τις συγκρού­σεις σου, την άνοδο και την πτώση σου, την απο­γοήτευση και τη δύναμη της Ζωής που έχεις εν­τός σου.** Όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο, σου ανα­κοι­νώ­νω ότι αυτή η διδαχή, η τόσο συγκρουόμενη κατά τη δική σου νόηση, που τώρα λαμ­βάνεις, **είναι η εισαγωγή στην ουσιαστική σου γνώση. Είναι η ει­σα­γωγή στην Αλή­θεια Μου και στην εκ­δήλωσή σου σαν Ένα με τα πάν­τα.** Θα ενωθείς από μέσα σου με καθετί. Θα ενωθείς όχι με το νου σου ή την καρδιά σου, αλ­λά με την Ουσία σου τη Θεία, με την Αγάπη την Τέλεια, με τον παλμό τον Απέραν­το.

Μέχρι τώρα ενώθηκες με τρόπους εξωτερικούς. Με τη σκέψη σου έθετες τον εαυτό σου και τον έστρεφες στην Αγάπη, με τα συναισθήματά σου προσπαθούσες να δημιουρ­γήσεις συν­δέσεις και επαφές. **Όλα αυτά τα καταρ­γώ, τα απορ­ροφώ μέσα Μου, τα καθιστώ ανενερ­γά, μη δυ­νάμενα να εκ­δηλωθούν και να σε οδηγήσουν σε παρόμοια διδασκαλία.** Ενερ­γοποιώ νέες καταστάσεις διδαχής, κατά τις οποίες **θα ρέεις ως Ουσία, θα ενώνεσαι ως Ουσία, θα επικοινωνείς ως Ουσία, ως Ύπαρξη, ως Ενότητα.** Σου στερώ το δικαίωμα των δικαιολογιών της νοητικής αγάπης, της συναισθηματικής αγάπης. Σου στερώ το δικαίωμα των δικαιολογιών της επιφανειακής ένωσης με το Έρ­γο και το Διδάσκαλο και **ενερ­γοποιώ Νέα ένωση και επικοινωνία της υπόστασής σου με την εκ­δήλωση του Έρ­γου Μου και του Απεσταλμένου Μου Πνεύματος,** η οποία θα πηγάζει απευθείας από το έν­δον της υπόστασής σου, θα διαπνέει σ’ όλο σου το «Είναι», θα διαπερά τα μόρια και τα κύτ­ταρα του σώματός σου, τους αναπαλμούς της καρδιάς σου, την κίνηση του νου σου, και θα διαχέεται.

**Σου στερώ τα συναισθήματα, Άνθρωπε. Εισέρ­χομαι εν­τός σου και τα αδρανοποιώ, μέχρι να φτάσεις στο σημείο να τα εναρ­μονίσεις με ισορ­ροπία μέσα σου και να τα εν­τάξεις στην Τελειότητα της εκ­δήλωσης.** Σου στερώ τη δυ­νατότητα τροφοδότησης της ύπαρξής σου με νοητικές ι­δέες Φωτός και ενερ­γοποιώ το Άπειρο του «Είναι» σου, ώστε να τροφοδοτείται δι’ αυτού η νοητική σου περιοχή. Σου στερώ καθετί που σε δίδαξα να γνωρίσεις μέχρι τώρα, καθετί που σε οδήγησα να αγαπήσεις μέχρι τώρα. Σου στερώ καθετί που σε οδήγησα να κατανοήσεις ή να ελεή­σεις μέχρι τώρα, με τη δική Μου προσφορά της Αγάπης και του Ελέους, γιατί σε καλώ σε μιαν άλ­λη παρουσία, σε μιαν άλ­λη ανάδειξη, σ’ ένα άλ­λο Φως, ολοκληρωμένο και Τέλειο. Σε καλώ εμπράγ­ματα, με όλους σου τους πόρους, με την προσφορά του «Είναι» σου, **ν’ αγαπήσεις, να κατανοήσεις, να προσφέρεις και να είσαι Ένα Ταυτόσημο μ’ όλα αυτά.**

**Σου στερώ την Καλοσύνη σου, Άνθρωπε, σου ­στερώ την κακία σου, σου στερώ όλες τις αν­τιφάσεις που γνώ­ρισες, σαν ανθρώπινη υπόσταση, σαν ανθρώπινη διάνοια, καρδιά ή συνείδηση, κι ­ανοίγω εν­τός σου ένα Δρόμο που Είμαι Εγώ, ο Λόγος, ο ενανθρωπιζόμενος στη γη και πάλι, όπου περιέχει τα πάν­τα σε σύνθεση.** Σε θέτω στη θέση του ικανού, επιλεγ­μένου Πνεύματος, για να βαδίσει πάνω στο δρόμο της Ισορ­ροπίας, αφήνον­τας πίσω του την ανά­γκη των κατεστημένων και των διτ­τών εκ­φάνσεων. **Με­ταλ­λάσ­σω εν­τός σου τις διερ­γασίες σου όλες, τις λειτουρ­γικότητές σου όλες. Σου απαγορεύω, στο Όνομά Μου, να εκ­δηλώνεσαι μόνο θετικά ή μόνο αρ­νητικά και ενερ­γοποιώ τις λειτουρ­γίες της ουδέτερης εκ­δήλωσης μέσα απ’ τους παλμούς σου.** Σε επανασυν­δέω μ’ Εμένα, σύμφωνα με τις Νέες επιταγές, με τη Νέα ενερ­γοποίηση και λειτουργικότητα, που συν­τελείται εν­τός σου, και σου ανακοινώνω **ότι η διδασκαλία σου θα είναι σκληρή και θα απαιτεί από σένα επαγρύπνηση συνεχή, συνεχή διάκριση και συνένωση, συνεχή Αγάπη προς όλα τα στοιχεία, που εντός σου εμφανίζον­ται, ή που διακρίνεις γύρω σου, συ­νεχή κατανόηση.**

**Ανοίγω την περίοδο των Κοσμικών καταστάσεων μέσα σου,** ώστε όταν η περίοδος των εξωτερικών Κοσμικών καταστάσεων επέλθει, να είσαι πανέτοιμος να διαχύσεις Αρ­μονία, αν­τιμετωπίζον­τας κάθε γεγονός με τη σοφία της γνώσης της Αλήθειας. Αφήνω το «Είναι» σου ελεύθερο να βιώσει όλες τις καταστάσεις, χωρίς περιορισμό, και μεταβάλ­λω τη μορφή της προστασίας Μου, την επεκτείνω, ώ­στε να μη σε καλύπτει όπως η μητέρα καλύπτει το βρέφος, **αλ­λά να σου επιτρέπει να κινείσαι σαν ενηλικιούμενος Άνθρωπος Θεός εν εκ­δηλώσει.**

**Δίνω τη Χάρη του Λόγου σε κάθε κομ­μάτι σου, Άν­θρω­πε, που εκ­δηλώνεται ως Μαθητής και Ακόλουθός Μου,** που έχει δεχθεί και δέχεται εξακολουθητικά τα μηνύματά Μου, εσωτερικά και εξωτερικά. Σε Ευλογώ, με τη Θεία Ζωή Μου, με την Πνοή της Γέν­νησης και της Ανάστασης, να εισδεχθείς αρ­μονικά τη νέα σου κατάσταση. Σε εν­δυναμώνω μ’ όλα τα απαραίτητα στοιχεία, για να περάσεις την εκπαίδευσή σου, για να αποφέρεις τα αποτελέσματα της Αγάπης και της Ένωσης μέσα σου και έξω σου. Σου δεί­χνω την Αλήθεια Μου εν­τός σου, διαυγή και πύρινη, χωρίς σκιές προσωπικότητας ή πλάνης, και σε αφήνω να παλμοδονηθείς μέσα σ’ αυτήν, διαγράφον­τας τον δικό σου Τέ­λειο ήχο, διαμορφώνον­τας τη δική σου Τέλεια Γέν­νηση, εκ­δηλώνον­τας τη δική σου Τέλεια Δημιουρ­γία.

Αγαπημένε Αδελφέ, σε απορ­ροφώ εν­τός Μου ολό­κληρο και εν­τός σου απορ­ροφώμαι, μέσα στην Ύπαρξη την ενι­αία που Είμαστε. Συμπυκνώνομαι από το Άχωρο μέσα στο χώρο σου, διαχέομαι από το χώρο μέσα στο Άχωρο, γίνομαι ένα με το χρόνο και τη δόνησή σου και πάλι διαστέλ­λομαι μέσα στο Παν­τόχρονο της Ουσίας του «Είναι» του Απείρου Θεού. Σε συμπαρασύρω μαζί Μου σ’ αυτή τη Θεία παλμοδόνηση και **σου μαθαίνω τον τρόπο της Ανάσας του Θεού.** Θυμίζω στην ύπαρξή σου το ρυθμό της Πνοής Μου και σε συγχρονίζω μ’ αυτό το ρυθμό.

**Σε Ευλογώ, Αγαπημένε, με την Ευλογία της στέρησης του ανθρώπινου και της έν­δυσης της Αλή­θειας,** με την Υπέρτατη Ευλογία, που θα σε εισαγάγει πλέον στην ουσιαστική μαθητεία του Λόγου.

**Εσύ, Άνθρωπε, θα είσαι υπεύθυνος για τις εκ­δη­λώσεις σου. Εσύ θα τις κρίνεις, εσύ θα τις αγαπάς, εσύ θα τις ελεείς, από μέσα σου.** Μα για να φθάσεις σ’ αυτή τη διερ­γασία, πρέπει να έχεις αναδείξει απόλυτα την ταύτισή σου μ’ Εμένα. Να έχεις κατανοήσει αυτή την ταύτιση, που εί­ναι αυθύπαρ­κτη απ’ τη στιγ­μή που η πλάνη θα εξαλειφθεί από το βλέμ­μα σου και θ’ αν­τικρίσεις την Αλήθεια.

Ευλογώ τα μάτια σου να βλέπουν με σοφία, να εισ­χω­ρούν στα βάθη της ύπαρξης και να συλ­λέγουν τη γνώση των αιώνων. Ευλογώ τα χείλη σου, να εκ­δηλώνον­ται με αρ­μονία και να φανερώνουν τη μελωδία της ύπαρξης. Ευλογώ την καρδιά σου να πάλ­λεται στους άχρονους παλ­μούς της Αγάπης και τη Συνείδησή σου να εκ­δηλώνει τη Θειότητα του Φωτός. Ευλογώ το σώμα σου το υλικό κι όλα τα σώματά σου να κινούν­ται με Θείους παλμούς και να εκ­δηλώνουν την Ύπαρξη της ενοποιημένης Αγάπης, δυ­νάμενα να εν­δύον­ται και να μετουσιώνουν κάθε παλμό.

Ευλογώ όλον τον Άνθρωπο, για ν’ αναδείξει τον Εαυτό του, την Ατέρ­μονη Υπόσταση Λόγος, χωρίς διακρίσεις, για ν’ αν­ταποκριθεί στην επιταγή της Θέωσης, **που είναι η μό­νη Αλήθεια, η μόνη πραγ­μάτωση της Απειρότητας.** Ευλο­γώ τον Άνθρωπο Τρισυπόστατα και Ομοούσια, στο Όνομά Μου, μέσα από την ύλη και τις μορφές, μέσα από την Ου­σία και το Άμορφο, και ενοποιώ όλες τις καταστάσεις που στους αιώνες της διδαχής βίωσε, με οποιαδήποτε μορφή, και διαμοιράζω αυτές σ’ όλα τα κομ­μάτια του Ανθρώπου, ως όμοιες γνώσεις και εμπειρίες, που καθιστούν άμεσα την Ολότητα του Ανθρώπου **γνώστη της ύλης και της πλάνης και τον αναβιβάζουν στη θέση εκείνη, όπου δύναται να δεχθεί την Ευλογία της μαθητείας του Λόγου.**