---
title: "ΘΕ06| ΠΡΟΣΕΥΧΗ: ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ"
description: "Άπειρη Φλόγα, είμαι ένα μέρος Σου και δονούμαι εκεί που με τοποθέτησες. Κύριε, Λόγε - Χριστέ, Άπειρη Αγά­πη, Φως Θείο, Πηγή της Αλήθειας, Πηγή του Απείρου, «Είναι» μου, Σ’ Αγαπώ. Σ’ Αγαπώ, Κύριέ μου, Πατέρα και Αδελφέ μου, γιατί επιτρέπεις…"
url: "https://docs.theosis.work/db/mainbib/theoi/%ce%b8%ce%b506-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%b7-%ce%b1%cf%83-%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%bb%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b5%ce%bd/"
updated: "2022-05-20"
category: ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ / ΘΕΟΙ ΕΣΤΕ
---

# ΘΕ06| ΠΡΟΣΕΥΧΗ: ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

Άπειρη Φλόγα, είμαι ένα μέρος Σου και δονούμαι εκεί που με τοποθέτησες. Κύριε, Λόγε - Χριστέ, Άπειρη Αγά­πη, Φως Θείο, Πηγή της Αλήθειας, Πηγή του Απείρου, «Είναι» μου, Σ’ Αγαπώ. Σ’ Αγαπώ, Κύριέ μου, Πατέρα και Αδελφέ μου, γιατί επιτρέπεις να ’μαι ενωμένος με τ’ Αδέλφια μου. Το Θείο Σχέδιο της Αγάπης Σου έχει προβλέ­ψει να με χρησιμοποιήσει σαν ένα σκαλί στην πορεία του Ανθρώπου. Ένα σκαλί Αγάπης και Κατανόησης, που δέχε­ται τη σκόνη και δίνει λίγο ακόμα Ύψος σ’ αυτούς που ανεβαίνουν τη σκάλα της θυσίας.

Άπειρε Κύριε Πολυαγαπημένε, Πολυπόθητε Θείε Εαυ­τέ, άνοιξε διάπλατα τους κρουνούς Σου μέσα μου κι ας γίνω μία βρύση Θείας Φωτιάς. Ας καούν όλα μέσα μου κι ας γίνω μόνο εκείνο που Εσύ θέλεις να χρησιμοποιήσεις, για να μεταφέρεις στον Άνθρωπο ό,τι εκείνος κλείνει έξω από τον Εαυτό του.

Άνοιξε, Κύριε, τις Πύλες Σου, που έχεις μέσα στο Σώμα μας. Δεν μπορώ πια να ’μαι κλειδωμένος έχον­τας μέσα μου τις ανθρώπινες ανάγκες. Δεν μπορώ να μείνω κλει­στός όταν οι άνθρωποι διψάνε. Παρακαλώ, Κύριε, Φανερώ­σου! Χωρίς όρια, χωρίς περιορισμούς, χωρίς μέτρο, ά­δειασε από το Άπειρο Φως Σου στον Αγαπημένο Αδελφό Σου, τον Άνθρωπο, που μέσα στην καρδιά μου μιλάει, που μέσα στην Καρδιά Σου πάλ­λεται με τούτη την Προσευχή.

Ας γίνω, Κύριε, μια βρύση μυστικής Ομορφιάς, Αρ­μο­νίας, Αγάπης, και ας ρέει ασταμάτητα το Θείο Σου Φως, να δροσίζει τα ταλαιπωρημένα ανθρώπινα όν­τα και ας φέρ­νει στο «Είναι» τους Ευλογία και Δοξολογία, για όλες Σου τις εκ­δηλώσεις. Ας μη βλέπουν τη βρύση αλ­λά το νερό! Ας συν­δεθούν μαζί Σου, Κύριε, μέσα στην Καρδιά μας κι ας μείνουν πάν­τα ενωμένοι εκεί και παν­τού ας δούνε με τα μάτια μας τους Θείους Νόμους κι ας δοξάσουν με τα χεί­λη μας την Παν­ταχού Παρουσία, την Άναρ­χη, την Ατε­λεύτητη, την εκπορεύουσα τα Πάν­τα μέσα από Σένα.

Κύριε, γέμισέ με με Αγάπη όλες τις ώρες! Μην επιτρέ­πεις να εκ­δηλώσω τίποτε άλ­λο παρά τις δικές Σου Θείες δονήσεις. Εναποθέτω στα Χέρια Σου, Κύριε, την Ύπαρξή μου ολόκληρη. Το σώμα, την Ψυχή και το Πνεύμα μου και ό,τι Εσύ δημιούρ­γησες και μου δώρισες για να το μάθω! **Ας είναι όλα συν­τονισμένα μαζί Σου.** Κατάστησέ τα, Κύριε, Άξια να δεχτούν την Παρουσία Σου. Σου ανήκουν, γιατί είναι δημιουρ­γημένα από Σένα. Σου ανήκουν, γιατί το δη­μιούρ­γημά Σου που λέγεται ανθρώπινη θέληση, τα εναπο­θέτει στα Πόδια Σου, ταπεινά, συν­τριμ­μένο από την κατανόηση της παρανόησης που είχε κάνει.

Επιστρέφουν, Κύριε, σε Σένα, τα Δώρα Σου στον Άν­θρωπο, κι Εσύ τα χαρίζεις πάλι στον Άνθρωπο, εκείνον που ακόμα αγκομαχά ψάχνον­τας στην έρημο για νερό, αγνοών­τας την Αστείρευτη Πηγή που έχει μέσα του. Σ’ αυτό τον Άνθρωπο αφιερώνεις κάθε ύπαρξη που επι­στρέφει σε Σένα, για να του μεταφέρει εκεί, **στην έρημο της Μοναξιάς και του Εγωισμού του,** μια αχτίδα Αγάπης από Σένα. Μήπως και θυμηθεί και πεθυμήσει πια να γυρί­σει στην Αγκαλιά Σου!

Δοξασμένο το Όνομά Σου στους Αιώνες, Κύριε, δεν θα πάψω να το τραγουδάω ακόμα κι όταν θα ’μαι ένα μικρό Φως, για τους χαμένους στο Πέλαγος της Άγνοιας, ακόμα κι όταν θα ’μαι ένα μικρό μικρό κομ­μάτι μέσα σε κάθε Άνθρωπο. Δοξασμένο το Όνομά Σου, Κύριε, στους Αιώ­νες των Αιώνων. Θα ακούω Πάν­τα τη Φωνή Σου, που θα ’ναι η δική Μου και θα Με δοξάζεις μέσα στο Είναι μου που θα ’ναι Είναι Σου.

Πατέρα Αγάπη, Πατέρα Έλεος, βοήθησέ με! Βοήθη­σε να καταλάβω, να ταξινομήσω όσα γεμίζουν τη Συνεί­δη­­­σή μου. Λόγε - Χριστέ, Αρ­μονία των Κόσμων, Σ’ Αγαπώ. Σ’ Αγαπώ μ’ εκείνο το κομ­μάτι Σου που ζει μέσα μου. Σ’ Αγα­πώ μ’ εκείνο το κομ­μάτι μου που είσαι Εσύ. Λόγε ­Αρμονία, Πολυαγαπημένε Κύριε, έλα μέσα μου, στο Ναό που είχες πάν­τα κρυμ­μένο στην ψυχή μου! Καθάρισέ με, Κύριε, από όλες τις δυσαρ­μονίες. Αρ­νούμαι να δεχτώ οτιδήποτε δεν είναι Αρ­μονία. Σ’ Αγαπώ και ζητάω νά ’ρθεις μέσα μου! Το ξέρω πως δεν αξίζω. Ξέρω ότι ποτέ δεν θ’ αξίζω, αν Εσύ δεν έρθεις!

Έλα, Κύριε, και οδήγησέ με εκεί που περπατάς! Οδήγη­σέ με εκεί, **στο δρόμο προς το Γολγοθά. Εκεί που θα σταυρωθεί ο Άνθρωπος για ν’ αναστηθεί ο Λόγος.**