Αγαπημένε Μου μαθητή, θα σου μιλήσω για ένα θέμα που πάρα πολλές φορές σε απασχολεί, χωρίς ίσως να έχεις μπορέσει να δώσεις ουσιαστικές απαντήσεις και ουσιαστικές λύσεις. Σε άφησα πάνω σ’ αυτό να προβληματιστείς, να το αναλύσεις, να το βιώσεις με διάφορους τρόπους και διάφορες εξάρσεις του. Τώρα έρχομαι να σου καλύψω κατά ένα μέρος τις απορίες. Να σου τις καλύψω τόσο, όσο μπορείς να χωρέσεις και μ’ αυτό τον τρόπο να οδηγηθείς να το διερευνήσεις σε παραπάνω στάδια, βιώνοντας βαθύτερες καταστάσεις, εισχωρώντας σε πιο λεπτές λειτουργικότητες του Νόμου που το διέπει.
Θα σου μιλήσω για το βάρος, όπως συνηθίζεις να το αποκαλείς στην ορολογία που χρησιμοποιείς. Δηλαδή, για την ενέργεια εκείνη που με οποιοδήποτε τρόπο απορροφάς από άλλες υποστάσεις και μετουσιώνεις ή με ένα διαφορετικό τρόπο παραμένει πάνω σου, προκαλώντας σου κάποιες δυσαρμονικές εκδηλώσεις, που προέρχονται είτε από τις δικές σου λανθασμένες επιλογές, είτε από κάποια δυσαρμονική διάχυση προς εσένα, που δεν την αντιμετωπίζεις σωστά και δεν τη χειρίζεσαι με τον κατάλληλο τρόπο.
Σου είναι γνωστό, ότι τα πάντα είναι Ενέργεια. Οι κινήσεις σου, οι πράξεις σου, τα συναισθήματα σου, μεταφέρουν ενέργεια. Ο λόγος σου μεταφέρει ενέργεια και όμοια μεταφέρουν ενέργεια και οι κινήσεις, οι εκδηλώσεις, οι πράξεις, κάθε τμήματος του Ανθρώπου που υπάρχει πάνω στον πλανήτη ή στα άλλα πεδία. Αυτές οι ενέργειες, οι οποίες υπάρχουν διασταυρούμενες πάνω στον πλανήτη Γη, επηρεάζουν τη συνολική κραδασμική κατάσταση του πλανήτη και τη συνολική κραδασμική κατάσταση του Ανθρώπου. Από τη στιγμή όμως που μία Υπόσταση ξεκινά ενσυνείδητη πνευματική πορεία και ακολουθεί την πορεία της Ένωσης και Χριστοποίησης, αρχίζει να συνειδητοποιεί τις εσωτερικές καταστάσεις του Είναι της και τις κραδασμικές καταστάσεις, που υφίστανται γύρω απ’ αυτήν. Δηλαδή, κατά κάποιο τρόπο αποκόβεται από την τροχιά, που ακολουθεί η κραδασμική ποιότητα ολόκληρου του πλανήτη, και αρχίζει να διαγράφει μία τροχιά δίκιά της, που κατευθύνεται από τις συνειδητές επιλογές, την εσωτερική ένωση, την προσπάθεια να τελειοποιηθεί, την εσωτερική εγρήγορση, την υπευθυνότητα και γενικά από το πόσο σωστά και ισορροπημένα αντιλαμβάνεται, απορροφά και εκδηλώνει τη διδασκαλία την ενεργειακή και θεωρητική, που της παρέχεται.
Αγαπημένε Μου μαθητή, σίγουρα όταν ακολουθείς πνευματική πορεία δεν μπορείς να κλειστείς μέσα στην περιορισμένη σου υπόσταση. Είναι αναγκαίο να προσφέρεις, διότι είναι βασική αρχή της πορείας σου από το ένα χέρι να παίρνεις κι από το άλλο χέρι να δίνεις. Όμως πρέπει να μάθεις να δίνεις. Πρέπει να ξέρεις πώς θα δίνεις, πότε θα δίνεις και μέχρι ποιο σημείο φτάνει η δυνατότητα της προσφοράς σου, μέχρι ποιο σημείο το δυναμικό σου σου επιτρέπει. Γιατί μέσα σε συναισθηματικές εξάρσεις ή ακόμα σε εξάρσεις εγωισμού μπορεί να πιστεύεις, ότι η προσφορά σου μπορεί να καλύψει το Σύμπαν. Όμως αυτό δεν είναι πάντα και Αλήθεια, διότι το ενεργοποιημένο δυναμικό σου δεν μεταφέρει αυτή την ικανότητα. Μεταφέρει ίσως πολλά στοιχεία προσωπικότητας και επιθυμίες να φανερωθείς, να επιδειχθείς προς τα άλλα τμήματα του Ανθρώπου ή ακόμα και επιθυμίες να κατευθύνεις την τύχη του Ανθρώπου και του πλανήτη.
Αγαπημένε Μου, για να ενεργείς κάτι, για να προσφέρεις σε κάτι, πρέπει να το γνωρίζεις. Δεν μπορείς να κάνεις σωστή προσφορά, αν δεν γνωρίζεις τι ανάγκες υπάρχουν. Θα προσφέρεις αυτό που εσύ θεωρείς σωστό, κι αυτό που εσύ θεωρείς σωστό, μπορεί να προκαλέσει ανισορροπία. Γιατί, αν σε κάποια υπόσταση διαχύσεις ένα στοιχείο το οποίο το έχει ήδη υπεραυξημένο, τότε αντί να συντελείς στην ισορροπία της, συντελείς αντίθετα στην ανισορροπία της, στη δέσμευσή της και φυσικά και στη δική σου δέσμευση.
Σε δίδαξα και σε διδάσκω να προσεύχεσαι και για σένα και για τον Άνθρωπο. Σε δίδαξα και σε διδάσκω να ενεργείς. Ούτε τώρα σε αποτρέπω απ’ αυτή τη διδασκαλία. Όμως σου τονίζω, ότι πρέπει να είσαι πάρα πολύ προσεχτικός, πάρα πολύ υπεύθυνος. Να ελέγχεις επανειλημμένα την αιτία από την οποία ξεκινά η διάθεσή σου να ενεργήσεις, να προσφέρεις και να εκδηλώνεσαι. Να διαποτίζεις το είναι σου με αλλεπάλληλες καθάρσεις, ώστε να μην του επιτρέπεις να εισχωρεί ούτε στο ελάχιστο σαν προσωπικότητα ή σαν τοποθέτηση γνώμης που οφείλεται σε συμπεράσματα διάνοιας, αλλά να δρα η Ένωσή σου η πηγαία, η αυθόρμητη, η γεμάτη Ζωή και παλμούς και αυτή η Ένωση, όσο στο στάδιο που βρίσκεσαι την έχεις ενεργοποιήσει, να φέρνει τα αποτελέσματά της. Γιατί πολλές φορές θα παρατηρήσεις ότι, αν και ενεργείς κινούμενος για να προσφέρεις και διοχετεύεις παλμούς από το είναι σου, πιστεύοντας ότι κινείσαι από Αγάπη, όχι μόνο δεν ελαφρώνεις και δεν βοηθάς την υπόσταση για την οποία ενεργείς, αλλά αντίθετα η υπόσταση παραμένει σε ανισορροπία και εσύ διέρχεσαι κατάσταση ανισορροπίας, γιατί κινήθηκες λανθασμένα. Επέλεξες λανθασμένη εκδήλωση και δέχεσαι τις επιπτώσεις που θα σε οδηγήσουν να το καταλάβεις.
Υπάρχει βέβαια ο Νόμος της Ενότητας. Σύμφωνα μ’ αυτό το Νόμο ο Άνθρωπος είναι Ένας, επικοινωνεί. Σύμφωνα μ’ αυτό το Νόμο μπορούν να διαχέονται οι δυσαρμονικές καταστάσεις από τη μία υπόσταση στην άλλη. Δηλαδή, τα διάφορα τμήματα του Ανθρώπου που βρίσκονται στις διάφορες μορφές, δεν είναι παρά συγκοινωνούντα δοχεία. Μα τότε, Αγαπημένε Μου μαθητή, θα έπρεπε να ήσουν συνέχεια καθηλωμένος από το βάρος του Ανθρώπου. Θα έπρεπε, δηλαδή, να μην μπορούσες καθόλου να εκδηλωθείς, γιατί θα σήκωνες τις δυσαρμονίες που εκφράζει η ανθρωπότητα, τα διάφορα τμήματά της μεμονωμένα και συνολικά. Θα Με ρωτήσεις, δεν συμβαίνει δηλαδή η διάχυση; Βεβαίως συμβαίνει, αλλά σύμφωνα με Νόμους. Και οι Νόμοι αυτοί, επιτρέπουν να λαμβάνεις τόσο, όσο αναλογεί στη διάνοιξη της χωρητικότητας του Θείου Είναι σου και στη δραστηριοποίηση της Θείας δραστηριότητάς σου. Επομένως, το βάρος που λαμβάνεις από τα «συγκοινωνούντα δοχεία» Άνθρωπος, είναι τόσο, όσο μπορείς να σηκώσεις και να μετουσιώσεις φυσιολογικά, χωρίς καταστάσεις εκδηλώσεων δυσάρεστων πάνω στο σκήνωμά σου. Όταν κινείσαι από οίηση, κάτω από τη λανθασμένη πίστη ότι έφτασες στο σημείο να μεταλλάξεις ολόκληρη την ανθρωπότητα, τότε είναι πάρα πολύ εύκολο να παρουσιάσεις πάνω στο σώμα σου καταστάσεις δυσαρμονικές, που θα σου δημιουργήσουν πόνο, και θα σε κάνουν να υποφέρεις φανερώνοντάς σου τη λανθασμένη σου επιλογή και ενεργοποιώντας το είναι σου σε μια νέα κατάσταση διδαχής.
Μέσα στην πνευματική ομάδα, Αγαπημένε Μου μαθητή, υπάρχει οπωσδήποτε μεγαλύτερη ενεργοποίηση των συνδέσεων του Ανθρώπου, των αγωγών Ένωσης δηλαδή. Αλλά και μέσα στην πνευματική ομάδα, στην οποία βρίσκεσαι, να είσαι σίγουρος ότι απορροφάς τόσο βάρος, όσο έχει διευρυνθεί η Αγάπη σου, όσο δηλαδή όλος ο μηχανισμός του Είναι σου έχει αναπτυχθεί, για να μπορέσεις να το μετουσιώσεις, να μην παραμείνει πάνω σου, να μην σου προκαλέσει καταστάσεις στασιμότητας, παθητικότητας, αδράνειας.
Θα σου αναπτύξω τώρα το θέμα των ενεργειών. Αφού σου επεξήγησα ότι από την κατά Νόμο Ενότητά σου δεν είναι δυνατόν να παρουσιάζεις μεγαλύτερη απορρόφηση βάρους απ’ όσο μπορείς άμεσα να μετουσιώσεις, θα εισχωρήσω στην κατάσταση όπου προσεύχεσαι ή ενεργείς ηθελημένα για μία υπόσταση ή για περισσότερες υποστάσεις. Όταν ενώνεσαι μαζί Μου και εκδηλώνεις Ενέργεια κατευθυνόμενη από Εμένα, είναι οι περιπτώσεις κατά τις οποίες αισθάνεσαι την έντονη αίσθηση του βάρους, ελαχιστοποιημένου. Δηλαδή, εφόσον δρας μέσα από την Ένωση, μέσα από τη συνειδητοποίηση, μέσα από τη Θεία Καθοδήγηση, ξέρεις κατευθυνόμενος από Εμένα, πώς πρέπει να δράσεις, σε ποιο σημείο, γνωρίζεις το ιστορικό της υπόστασης και κινείσαι καθαρά, για να τη βοηθήσεις, τότε ακόμα και η συμμετοχή σου με απορρόφηση βάρους σ’ αυτή την ενέργεια είναι παροδική, τόση όση να σε κάνει να συναισθανθείς τη συμμετοχή σου, όχι όμως να σε καθηλώσει, να σε δεσμεύσει, να σε περιδέσει σε ανακυκλώσεις από τις οποίες δεν μπορείς να ξεφύγεις. Αν διακρίνεις αυτή την κατάσταση, τότε να καταλάβεις ότι υπάρχει κάποιο λάθος στην εκδήλωσή σου, κάπου κινήθηκες από δική σου επιθυμία, χωρίς να γνωρίζεις τη λειτουργία των Νόμων, χωρίς να ταυτιστείς μ’ αυτούς και καλό είναι να κινηθείς να διορθώσεις την ενέργεια που έκανες, να τη μετουσιώσεις, να πάψει να υφίσταται, γιατί είναι δεσμευτική. Ή να τη συμπληρώσεις με τέτοιο τρόπο, ώστε ν’ αποκτήσει την αληθινή σημασία της, την αληθινή έννοιά της, να παλμοδονηθεί στην Αγάπη, να ταυτισθεί με τη Νομοτέλεια και να εκφράσει σωστά αποτελέσματα Αρμονίας, Ενότητας, Αγάπης, Ισορροπίας.
Βέβαια, υπάρχουν και ορισμένες ενέργειες Παγκοσμιότητας, τις οποίες εκδηλώνεις, που δεν μπορείς να ελέγξεις από τα αποτελέσματά τους, διότι δεν είναι άμεσα απτά, άμεσα φανερά, κατά πόσον κινήθηκες από Καθοδήγηση, από Ένωση, από αληθινό πραγματικό δυναμικό Θείας ενεργοποίησης ή από δική σου κατάσταση συνειδησιακής επιλογής, που διέπεται από διάφορα στοιχεία πλάνης. Σ’ αυτές τις καταστάσεις η βίωση της Αλήθειας γίνεται μέσα σου. Αμέσως μετά την ενέργεια, αμέσως μετά την εκδήλωση, εφόσον είσαι πλήρης, εφόσον κατά την εκδήλωσή σου αυτή αλλά και κατόπιν αυτής δεν παρουσιάζεις ελλείψεις, ανισορροπίες, στοιχεία δυσαρμονικά, δεν παρουσιάζεις στοιχεία βάρους, τότε έχεις δράσει κατευθυνόμενος από Εμένα. Αν όμως αισθανθείς ότι άδειασες, αν αισθανθείς έντονο το βάρος να σε διαποτίζει, αν αισθανθείς άμεσα με το τέλος της ενέργειας να πλημμυρίζεις από καταστάσεις, τις οποίες ευλόγησες να μετουσιωθούν, τότε δεν ενήργησες ενωμένος μαζί Μου, αλλά κάτω από την επήρεια άλλων καταστάσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να βιώσεις κάποια συμμετοχή στην ενέργεια Παγκοσμιότητας, την οποία εκδήλωσες. Όμως, είναι χαρακτηριστικό αυτών των ενεργειών, χαρακτηριστικό που σου παρέχω για να σε βοηθήσω στη διδασκαλία σου, ότι εφόσον είναι σωστές και ολοκληρωμένες, αμέσως μετά και για ένα χρονικό διάστημα ικανό, είσαι υπερπλήρης, δραστηριοποιημένος, ικανός να διαμοιράζεις χωρίς να εξαντλείσαι, ποιότητες Αγάπης, Ενότητας, Φωτός. Γιατί έχεις ενωθεί με την Πηγή, γιατί είσαι τροφοδοσία. Γιατί τέτοιες ενέργειες Παγκοσμιότητας μόνο ενωμένος με την Πηγή κάθε τροφοδοσίας, μ’ Εμένα δηλαδή, είναι δυνατόν να εκδηλώνεις, είναι δυνατόν να φανερώνεις και να έχουν αποτελέσματα.
Αγαπημένε Μου, πρόσεξε, γιατί πάνω σ’ εσένα στηρίζεται το Έργο, πάνω σ’ εσένα στηρίζεται η έκφραση της σωστής μαθητείας. Το Έργο είναι σωστό, μα εσύ θα το φανερώσεις, κι έχεις ευθύνη να το φανερώσεις σωστά. Όχι έτσι όπως πιστεύεις ότι σ’ εξυπηρετεί. Όχι έτσι όπως πιστεύεις ότι μπορεί να σε βοηθήσει στην προσωπική αντιμετώπιση των διαφόρων καταστάσεων, αλλά έτσι όπως είναι. Έχεις υποχρέωση, εφόσον είσαι μαθητής του, καθημερινά να προσπαθείς να το συλλάβεις ολοκληρωτικά, καθημερινά να προσπαθείς να το εκδηλώσεις ολοκληρωτικά, χωρίς να φοβάσαι τα λάθη σου, αλλά τολμώντας να τα κάνεις, τολμώντας να τα μετουσιώσεις, τολμώντας να γίνεις ο ίδιος το ζωντανό μάθημα για τον άνθρωπο. Τολμώντας, δηλαδή, να ζυμώσεις μέσα σου την πλάνη με την Αλήθεια, για να μπορέσεις να Τη χωρέσεις, για να μπορέσουν να διανοιχθούν τα όριά της και να εκδηλώσεις την Αλήθεια, που Είμαι Εγώ.
Υπάρχουν, στο θέμα αυτό του βάρους κι άλλες καταστάσεις που θέλω να σου αναπτύξω, άλλα στάδια. Υπάρχουν ορισμένες υποστάσεις, οι οποίες από τη φύση τους και τη δομή τους έχουν μία ιδιαιτερότητα στην απορρόφηση της δυσαρμονίας της Γης. Αυτές οι υποστάσεις έχουν κατέλθει στη Γη αναλαμβάνοντας σαν Έργο και σαν προορισμό, εκτός από τις άλλες εκδηλώσεις, να μεταλλάσσουν αθόρυβα ποιότητες δονήσεων, που εκφράζονται από τον Άνθρωπο και συσσωρεύονται πάνω στον πλανήτη. Γι’ αυτές τις υποστάσεις του Ανθρώπου, γι’ αυτά τα τμήματα η εκπαίδευση είναι διαφορετική και πιο εντονοποιημένη σ’ αυτό το σημείο. Η Καθοδήγηση είναι εσωτερική, από εντός τους, αλλά και εξωτερική, όποτε την αναζητούν. Αυτές οι υποστάσεις διαθέτουν μέσα στη δομή τους ειδικούς πόρους, απορροφητήρες θα μπορούσα να τους ονομάσω, για να σας κάνω μία παρομοίωση, οι οποίοι έλκουν ενέργεια δυσαρμονίας, για να τη μεταλλάξουν. Φυσικά έλκουν κατ’ αρχήν ενέργεια από εκείνα τα τμήματα του Ανθρώπου με τα οποία έχουν πετύχει μεγαλύτερη ένωση.
Με ποιο τρόπο πρέπει να λειτουργούν αυτές οι υποστάσεις; Είναι απαραίτητο κατ’ αρχήν να κατανοήσουν τη λειτουργία τους, γιατί αν δεν την κατανοήσουν, δεν μπορούν και να την αντιμετωπίσουν. Είναι απαραίτητο να τη δεχτούν. Δεν μπορούν να κάνουν κάτι αντίθετο προς αυτήν, γιατί η ίδια η δομή τους εκφράζει αυτή τη λειτουργία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να αισθάνονται συνεχώς κάποιες καταστάσεις πόνου και να καθηλώνονται, μη μπορώντας να εκδηλωθούν στον υλικό κόσμο. Μαθητεύουν ιδιαίτερα πάνω στο ιδιαίτερο σημείο του Έργου τους. Μαθαίνουν να μην ταυτίζονται ολοκληρωτικά με τις καταστάσεις της δυσαρμονίας, αλλά να τη δέχονται και να τη μεταλλάσσουν άμεσα. Μαθαίνουν να κινούνται συνεχώς, σαν Αέναοι Μεταλλάκτες, που δέχονται μέσα στο ρεύμα της Ζωής που διατρέχει τους πόρους τους, την ενέργεια της δυσαρμονίας, την εκδηλώνουν μετουσιωμένη και την ουδετεροποιούν διαχέοντάς την προς το σύνολο.
Αυτές οι υποστάσεις, επειδή ακριβώς έχουν αυτή την ιδιαιτερότητα, είναι πιθανόν πολλές φορές να γίνονται πόλοι έλξης δυσαρμονιών ασυνείδητα. Γιατί βρίσκονται ανοιχτές, ακάλυπτες, χωρίς να έχουν κατανοήσει τη λειτουργία τους, αλλά κι ακόμα όταν την έχουν κατανοήσει, χωρίς να ξέρουν να τη χειρίζονται, να τη λειτουργούν σύμφωνα με τους Νόμους. Τι πρέπει να κάνουν, πώς θα καλυφθούν, πώς θα αντιμετωπίσουν τη λειτουργικότητά τους, ώστε να την ανάγουν σε σωστή τελειοποιημένη λειτουργία; Η τοποθέτησή τους μέσα στο Έργο, μέσα στην Αγάπη, σίγουρα πρέπει να είναι τοποθέτηση προσφοράς και Ένωσης. Μέσα από την ενοποίηση, θα μπορέσουν να προστατέψουν την υπόστασή τους. Κάλυψή τους είναι η Ένωση, είναι η δυναμοποίηση της Αγάπης. Γιατί αυτές οι υποστάσεις όσο ενώνονται, όσο ταυτίζονται με τον Άνθρωπο, τόσο αυξάνει και η ταχύτητα διεργασίας και λειτουργικότητας της μετουσίωσης και φέρνει άμεσα αποτελέσματα.
Μέχρι όμως να φτάσουν σ’ αυτή τη λειτουργικότητα Ένωσης και να την πραγματώσουν, πώς θα μπορέσουν να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα της ατέλειας που παρουσιάζουν και να μην έχουν επιπτώσεις; Είναι απαραίτητο να ενδύσουν αυτούς τους πόρους, που λειτουργούν σαν απορροφητήρες, με ενέργεια Αγάπης, Ένωσης και Ισορροπίας, η οποία θα δρα σαν φίλτρο στην απορρόφηση του βάρους και θα επιτρέπει ν’ απορροφάται σταδιακά τόσο, όσο μπορούν και να μετουσιώσουν, όσο μπορούν να διαχύσουν και να ενώσουν στην υπόστασή τους μεταλλαγμένο και προσφερόμενο προς τα πάντα. Αυτό το φίλτρο γίνεται από την εσωτερική ενεργοποίηση της υπόστασης, από την ενεργοποίηση της Αγάπης, από, την ενεργοποιημένη γνώση ότι δεν είναι δυνατόν ακόμη να περισυλλέξουν ολότητα δυσαρμονίας, αλλά μόνο τμήματα αυτής και από την ταύτιση με το Θείο δυναμικό του Είναι τους. Δηλαδή πρέπει οι υποστάσεις αυτές, για να λειτουργήσουν με σχετική άνεση και κάποια ικανοποιητική κατάσταση του εξωτερικού τους φορέα, να ενοποιήσουν τους πόρους – απορροφητήρες με το εσωτερικό τους Είναι, με αγωγούς που θα φροντίζουν συνεχώς να παραμένουν καθαροί, παλμοδονούμενοι στο Φως και στη Θεία Ενέργεια, ώστε τα βάρη και οι δυσαρμονίες που θα απορροφούνται να είναι πάντα φιλτραρισμένα σύμφωνα με το δυναμικό, την εξέλιξη, την ενεργοποίηση της υπόστασης. Υπάρχει βέβαια πάντοτε η πιθανότητα, ο συναισθηματισμός και η διάθεση της Αγάπης, που πολλές φορές ξεπερνά στις εξάρσεις, το πραγματικό δυναμικό ενεργοποίησης, να έλξει παραπάνω ποσότητες βάρους και δυσαρμονίας. Τότε με μία προσευχή, η οποία θα συντονίσει το βάρος, τη δυσαρμονία, με το πραγματικό δυναμικό εκδήλωσης της Θείας Ουσίας, θα επέλθει η ισορροπία. Βέβαια πρέπει πάντα κι αυτές οι υποστάσεις να επιδιώκουν να διανοίγονται, να προχωράνε και να ταυτίζονται με το Άπειρο, ενεργοποιώντας όλο και περισσότερο Θεία στοιχεία από εντός τους, για να εκδηλώσουν τη Χριστοποίηση.
Υπάρχει μία άλλη κατάσταση βάρους, η οποία ίσως σου έχει προξενήσει απορίες. Αυτή που εκδηλώνεται στο Δάσκαλο. Ο Δάσκαλος νομοτελειακά αναλαμβάνει τα βάρη των μαθητών. Τα αναλαμβάνει για να παγοποιήσει τα χρέη, για να διαμοιράσει Χάρη, για να βοηθήσει τις υποστάσεις να προχωρήσουν. Ο Δάσκαλος, μέσα απ’ αυτή την ανάληψη χρεών, μέσα απ’ αυτή την ανάληψη βάρους, διανοίγει αγωγούς σε κάθε μαθητή, στους οποίους επιτρέπει να κυκλοφορεί η ανακύκλωση των καθημερινών ατελειών, ακριβώς γιατί είναι απαραίτητη η βοήθεια προς τον μαθητή, εσωτερική και εξωτερική. Επειδή ο Δάσκαλος είναι ο Άνθρωπος που ανέρχεται, επειδή ο Δάσκαλος είναι αυτός που φανερώνει ακριβώς την πορεία της εκπαίδευσης, για να Θεωθούν όλα τα τμήματα του Ανθρώπου, γι’ αυτό και μέσα στους αγωγούς που δημιουργεί κατά την ένωση μαθητή Δασκάλου, δεν ενεργοποιεί ένωση μόνο πνευματικών στοιχείων, αλλά επιτρέπει να κυκλοφορούν και τα ανθρώπινα στοιχεία της προσωπικότητας των μαθητών, επιτρέπει να τον προσεγγίζουν, να εισχωρούν μέσα του, για να μπορεί να χωράει όλους τους μαθητές του. Να τους χωράει πραγματικά, βιωματικά. Ο Δάσκαλος χωράει όλους τους μαθητές, περιλαμβάνει όλους τους μαθητές, γιατί μόνο μ’ αυτό τον τρόπο ο Δάσκαλος μετά θα εισχωρήσει μέσα σ’ όλους. Όμως και οι ίδιοι οι μαθητές συνειδητοποιώντας αυτή την κατάσταση που λειτουργεί στη σχέση Δασκάλου μαθητή, είναι απαραίτητο να προσπαθήσουν να μην εναποθέτουν τις ευθύνες τους στους ώμους του Δασκάλου. Η σύνδεση δημιουργήθηκε για βοήθεια. Η σύνδεση δημιουργήθηκε για να ωθηθεί ο κάθε μαθητής να ενωθεί με τον Θεό. Αυτή η Ένωση γίνεται μόνο όταν ο ίδιος ο μαθητής συνειδητοποιώντας την κατάσταση, μετουσιώσει από τον αγωγό ένωσής του με τον Δάσκαλο τις εξαρτήσεις, που είναι εξαρτήσεις απορρόφησης, εξαρτήσεις ανθρώπινης απομύζησης, και δημιουργήσει ουσιαστικές καταστάσεις Ένωσης και Αγάπης. Η επιλογή εναπόκειται στον μαθητή. Γιατί ακριβώς ο ίδιος ο μαθητής πρέπει να καταδείξει τη συνειδητότητά του. Πρέπει να καταδείξει πόσο κατανόησε ότι έργο του είναι να Χριστοποιηθεί, να προχωρήσει στη φανέρωση της Χριστοποίησης. Χωρίς να κολλήσει σε μορφές, αλλά κατανοώντας ότι ο Λόγος διδάσκει, ο Λόγος κατευθύνει, ο Ένας, και να βιώσει και φανερώσει την απαραίτητη Αγάπη, τη σωστή Ένωση με το Δάσκαλο και το Έργο, για να υπάρχει εντός του Ισορροπία και συντονισμός με την ολοκληρωμένη εκδήλωση του Έργου, που κατευθύνεται από τον Δάσκαλο.
Αν όμως οι μαθητές δεν παρουσιάζουν αυτή τη συνειδητή επιλογή, τότε τι καταστάσεις εκδηλώνονται; Είναι ο Δάσκαλος υποχρεωμένος να διακόψει τις ανακυκλώσεις; Ο Δάσκαλος δεν θα διακόψει τις ανακυκλώσεις αυτές. Ο Δάσκαλος θα συνεχίσει να συλλέγει μέσα του τις δυσαρμονίες των μαθητών. Είναι λειτουργικότητα που κινείται από το Έλεος, από την Αγάπη του είναι του. Βέβαια αυτή η απορρόφηση ξεπερνώντας ορισμένα στάδια, κατά τα οποία οι μαθητές θα έπρεπε να είχαν καταφέρει να συνειδητοποιήσουν τη σωστή Ένωση, φανερώνει και πάνω στον Δάσκαλο επιπτώσεις σωματικής κόπωσης, σωματικής δυσαρμονίας. Είναι λάθος η εκδήλωση του Δασκάλου; Δεν θα έπρεπε να επιτρέπει αυτό το πράγμα;
Ο Δάσκαλος, Αγαπημένε Μου μαθητή, θυσιάζεται καθημερινά, προσφέρεται. Σαν Πρωτοπόρος ενός Έργου, έχει υποχρέωση να προσφέρεται και δεν του επιτρέπεται από την εσωτερική επίγνωση, από την εσωτερική κατάσταση ενότητας, να σταματήσει την προσφορά του. Όμως μέσα από τις καταστάσεις που βιώνει, μέσα από τις καταστάσεις που εκδηλώνει, διδάσκει και διδάσκεται. Διδάσκει τον Άνθρωπο και διδάσκεται για τον Άνθρωπο. Συγκεντρώνει πείρα που θα διαχύσει στους μαθητές, ώστε να ξεφύγουν από το στάδιο στο οποίο βρίσκονται, να οδηγηθούν στις σωστές ανακυκλώσεις. Όμως αυτοί οι μαθητές, που πραγματικά θέλουν ν’ ακολουθήσουν το Έργο, που πραγματικά θέλουν να το δουν να ολοκληρώνεται, είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουν τη λανθασμένη τους εκδήλωση και να φανερώσουν τις σωστές συνδέσεις Ένωσης, για να οδηγηθεί όλη η εκδήλωση του Έργου σε εκδηλώσεις ανώτερες, διευρυμένες, παλμοδονούμενες στο Φως, τις οποίες εμποδίζουν από τη δική τους επιλογή. Γιατί σας τόνισα και πριν, ότι το Έργο θα εκδηλωθεί από τους μαθητές, δεν θα εκδηλωθεί μόνο του, γι’ αυτό καλεί και μαθητές.
Αγαπημένε Μου μαθητή, πρόσεξε πάρα πολύ τις εκδηλώσεις σου. Μελέτησε πάρα πολύ. Παρουσιάζεις κενά. Έχεις προσεγγίσει το Έργο σε κάποια κατάσταση διεύρυνσης μεγαλύτερης. Έχεις απορροφήσει τις γνώσεις που σου παρέχει, μα δεν τις έχεις κατεργασθεί. Κι ενώ μιλάς για ψηλότερα θέματα, για βαθύτερες καταστάσεις, έχεις αφήσει πίσω, χωρίς επεξεργασία, χωρίς βίωση, πολύ πιο απλές, που είναι η βάση για να προχωρήσεις. Πρόσεξε τις βάσεις σου, έλεγξε αυτές τις βάσεις, αναζήτησε με απορίες που θα εκφράσεις τη σωστή σου εκπαίδευση. Αναζήτησε με επισταμένη μελέτη τις ελλείψεις σου, για να μπορέσεις να προχωρήσεις. Γιατί διαφορετικά, όπου και να φτάσεις, οι ασταθείς βάσεις θα σε γκρεμίσουν, γιατί κάποια στιγμή θα παρουσιαστούν. Μην αναζητάτε αποτελέσματα μεγάλα, που θα βασίζονται στην αστάθεια και στα άλματα που δεν θα σας έχουν παραχωρήσει ολοκληρωμένη γνώση. Καλύτερα αναζήτησε τη σταδιακή εκπαίδευση, που δεν θα παρουσιάζει αλματώδεις και θαυματουργικές εκδηλώσεις, όμως θα διέπεται από την Ισορροπία, την Ενότητα, από την πραγματική συμμετοχή στην εμπέδωση του Έργου μέσα σου και μέσα στην ανθρωπότητα, από την πραγματική συμμετοχή στη σωστή έκφρασή του. Γιατί το πόσο θέλεις να το εκφράσεις σωστά, καταδεικνύεται από την πρώτη στιγμή που ενασχολείσαι μαζί του, από την υπευθυνότητα που το δέχεσαι, που το απορροφάς, από την υπευθυνότητα που αντιμετωπίζεις τα στάδιά του, από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα.
Σε ευλογώ, διαχέω την Αγάπη Μου, την Κατανόησή Μου. Διαχέω την Ελευθερία Μου να σε ελευθερώσει και να σε δονήσει σε νέες καταστάσεις γνώσης. Διαχέω τη Σοφία Μου συμπυκνωμένη με τη συνειδησιακή υπευθυνότητα, που πρέπει να υπάρχει εντός σου. Διαχέω τη μετάλλαξη κάθε αστάθειας σε σταθερότητα, για να μπορέσεις να προχωρήσεις και να εξελιχθείς, φανερώνοντας το Έργο Μου, την Αλήθεια Μου, Εμένα.
