--- title: "ΝΛ06| Η ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ" description: "Η πορεία μας για την επιστροφή στη Μία Αλήθεια - Ου­σία, την Πηγή των Όντων, μας εφοδιάζει διαδοχικά με διάφορες μορφές συνειδητοποιήσεων. Η Γνώση με την οποία εφοδιαζόμαστε εκπροσωπεί την Αλήθεια. Δεν ­είναι η ίδια η Αλήθεια, αλλά μόνον «όψεις»…" url: "https://docs.theosis.work/db/mainbib/causality/%ce%bd%ce%bb06-%ce%b7-%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b5%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1%cf%83-%cf%84%ce%bf%cf%85/" updated: "2022-05-15" category: ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ / ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ --- # ΝΛ06| Η ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ Η πορεία μας για την επιστροφή στη Μία Αλήθεια - Ου­σία, την Πηγή των Όντων, μας εφοδιάζει διαδοχικά με διάφορες μορφές συνειδητοποιήσεων. Η Γνώση με την οποία εφοδιαζόμαστε εκπροσωπεί την Αλήθεια. Δεν ­είναι η ίδια η Αλήθεια, αλλά μόνον «όψεις» της από διάφορες οπτικές γωνίες. Καθώς η Ψυχή καλλιεργείται συλλέγον­τας Αλήθεια, συντονίζεται όλο και περισσότερο με τον Λόγο - Δημιουργό, τον Λόγο που εκδηλώνει την Αλήθεια - Ουσία, ενεργοποιώντας τμήματά της, όψεις της, ώστε να ζήσουν μέσα στα όντα. Γνωρίζοντας, λοιπόν, τα όντα, γνωρίζουμε σταδιακά τις όψεις της Μίας Αλήθειας, της Μίας Ουσίας της Ύπαρξης. Κάθε τμήμα - όψη της Αλήθειας που συνειδητο­ποι­ού­με, έλκει τα υπόλοιπα μέρη της Μονάδας - Αλήθειας. Έτσι, καθώς η Ψυχή εξελίσσεται, έλκει όλο και περισσότερα στοιχεία - συνειδητοποιήσεις - μέρη της Ενιαίας Αλήθειας, της Ενιαίας - Αδιάσπαστης Ουσίας, της Ύπαρ­ξης του Παν­τός. Έλκει και πλησιάζει όλο και περισσότερο τη Μονάδα Λόγο - Χριστό, που περιέχει Αδιαχώριστα εν­τός Του όλα τα όντα που εδημιούργησε, ώστε να εκδηλω­θούν με διάφορες μορφές. Η ενότητά μας είναι μια πραγματικότητα, έξω από το Χρόνο και το Χώρο, μέσα στην Τελειότητα Της ­Ύπαρξης Λόγος - Χριστός. Το Πνεύμα μας ζει εντός Του, Αναλ­λοίωτο. Είναι ο μη εκπεσών Άνθρωπος - Λόγος. Δεν τον είλκυσαν οι συγκινήσεις της ύπαρξης μέσα στο Χώρο και στο Χρόνο και πολύ περισσότερο οι απολαύσεις των αι­σθήσεων στον Φυσικό Κόσμο. Δεν ακολούθησε την Ψυχή στην κάθοδό της για την απόκτηση εμπειριών. Έτσι έχει πάντα επαφή μαζί της, μόνο που εκείνη δεν το συνειδητοποιεί. Την ωθεί πάντα στέλνοντας μέσα από τις «ακτίνες» επαφής τους Ενέργεια - Φως του Πατέρα, μετουσιωμένο στις δονήσεις που η Ψυχή μπορεί να δε­χθεί και να χρησιμοποιήσει για την εξέλιξή της, για τη συλλογή των εμπειριών, για τη σύνθεση της Μονάδας της Αλή­θειας - Ουσίας μέσω της Γνώσης των διαχωρισμένων τμημάτων της, των όντων που έχασαν την αίσθηση της ενότητάς τους. Η Ψυχή ντύθηκε με βαριά καλύμματα, καθώς ασχο­λήθηκε - γοητεύθηκε από μορφές νοητικές, φυσικές και υλικές στους αντίστοιχους κόσμους. Οι κόσμοι αυτοί, της εμπειρίας, δημιουργήθηκαν από Τον Θεό Πατέρα, διά των δονήσεων του Λόγου, «και είπεν ο Θεός…», με την ενέρ­γεια του Αγίου Πνεύματος, «και εγένετο…» (Γένεση 1-4). Στην πορεία της αυτή ωθείται από το Πνεύμα, ώστε με το Φως του να αντιλαμβάνεται την αλήθεια που κρύβεται πίσω από κάθε «μορφή». Τα καλύμματά της την εμποδί­ζουν να συνειδητοποιήσει την επαφή και τροφοδότησή της από το Πνεύμα. Το σύνολο όμως των εμπειριών της αυξάνεται, και ανάλογα με την ικανότητά της να δέχεται τις πνευματικές ωθήσεις, αυξάνεται και η Αλήθεια που συνειδητοποιεί. Αυτό πραγματοποιεί εντός της κάθαρση - πνευματοποίηση - ανύψωση προς την Πηγή από όπου εξήλθε. Η Ψυχή είναι στοιχεία του Πνεύματος που διαφοροποιήθη­καν. Ο Ενεργοποιητής - Πνεύμα ενήργησε στον Εαυτό Του και διαφοροποίησε «στοιχεία» Του, καθιστώντας τα δεκτικά. Στοιχεία ικανά να δέχονται εμπειρίες και να τις καταχωρούν εξελισσόμενα. Έτσι, λοιπόν, το Πνεύμα εκδηλώθηκε σαν Ψυχή και την εφοδίασε με τους κόσμους των εξωτερικών εμπειριών και με τις απαραίτητες ωθήσεις - ενεργοποιήσεις ώστε να εξελιχθεί. Η Ψυχή - δέκτης, λοιπόν, δέχεται εσωτερικά Ενέργεια - Φως και εξωτερικά εμπειρίες που έχουν και τα δύο Πηγή τους το Πνεύμα. Έτσι εκδηλώνει τη βασική της λειτουρ­γία: τα δέχεται, τα αφομοιώνει και εξελίσσεται συνθέτον­τας τα μέρη, για να καταλήξει στο Όλο, απ’ όπου προήλθαν τα Πάντα και αυτή η ίδια. Το Πνεύμα έλκεται από τη δυνατότητά της να δεχθεί και της δημιουργεί κόσμους εμπειριών, έλκεται από τον σταδιακό καθαρισμό της και την τροφοδοτεί με περισσό­τερο Φως, έλκεται από την ολοκλήρωσή της και την ενσωματώνει μαζί με το σύνολο των εμπειριών της, που δεν είναι άλλο από την Απόλυτη Αλήθεια, την Πνευματική Ου­σία, Πηγή των Όντων. Ενώνονται για να σχηματίσουν το Απόλυτο Ζεύγος - Μονάδα, το Τέλειο Ενεργητικό και Τελειοποιημένο Παθη­τικό - δεκτικό Ον. Είναι τα δύο στοιχεία - όντα - λειτουρ­γίες που δεν υπάρχουν το ένα χωρίς το άλλο, που όσο κι αν απομακρυνθούν, λειτουργούν ενοποιημένα - συμπληρωματικά. Είναι τα δύο στοιχεία - λειτουργίες που εκδηλώνουν την Άπειρη Ενεργητικότητα - Δεκτικότητα Του Θεού Πα­τέρα, Του Αδιαφοροποίητου Όντος, που περνά Αναλλοίω­τος μέσα στη Δημιουργία, εκφράζοντας - εκδηλώνοντας τις Άπειρες Ιδιότητές Του, διατηρώντας την Ισορροπία, τον Πυρήνα της κάθε Ιδιότητάς Του και της κάθε Εκδήλω­σής Του. Είναι ο Πατέρας Άπειρη Μονάδα που ανακυκλώνει τα αντίθετα και συμπληρωματικά σε Μία Αέναη Ροή Ισορροπίας. Η προσευχή της Ψυχής στην Αλήθεια, που η ­Γνώση εκπροσωπεί και ο Λόγος εκδηλώνει, φέρνει το Πνεύμα στην Παγκόσμια Γαλήνη. Το Πνεύμα Ενεργεί και η Ψυχή ­Έλκει. Η παθητικότητα της Ψυχής έγκειται στο ότι δέχε­ται το Φως. Σαν δέκτης θεωρείται παθητικός. Όμως για να φτάσει στην κατάσταση να μπορεί να έλξει Φως, χρειάζε­ται σειρά ενεργειών υψηλού επιπέδου. Προϋποτίθεται Εν­έρ­γεια στον Πνευματικό Χώρο. Αυτή την Ενέργεια παρέχει το Πνεύμα. Ο Αρχέτυπος αυτός Πυρήνας Ζωής έχει από τη φύση του ικανότητες Ενέργειας. Όμως πυροδοτείται από το Φως για να ενεργήσει. Η συνεργασία, λοιπόν, έλξεως Φω­τός και Ενέργειας στον Πνευματικό Χώρο είναι αυτή που δημιουργεί τις ανελίξεις του ατόμου προς Τελείωσιν. Δηλαδή: Ο συνδυασμός της ελκτικής του Φωτός δυνά­μεως της Ψυχής, με την ενεργοποίηση των Κέντρων, σαν λειτουργιών της Ενέργειας του Πνεύματος, είναι εκείνος που ανακυκλώνει τις δυνάμεις του Φωτός οδηγώντας το ον στην Τελείωση. Η επίδραση του ενός στοιχείου στο άλλο λειτουργεί αμφίδρομα, ή μάλλον κυκλικά. Δηλαδή, και η Έλξη Φωτός μέσω της Ψυχής πυροδοτεί τις δυνάμεις Ενεργείας του Πνεύματος, και η Ενέργεια του Πνεύματος έλκει Φως διευρύνοντας την Ψυχή. Η ενεργητικότητα του Πνεύμα­τος και η παθητικότητα της Ψυχής, λοιπόν, σε πλήρη αρ­μονία, είναι εκείνα που θα φέρουν εις πέρας το Μέγα Έρ­γον **της Ανόδου του Πλήρους Όντος** και της ταύτισής του με τον προ αιώνων υπάρχοντα Θεόν.