ΦΤΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, κλήθηκες στον Ύψιστο προ­ορισμό και σκοπό, στη Θέωσή σου. Σε διαπότισα με την ιδέα του Απείρου, με την Αγάπη την Πύρινη και την Αδιά­βλητη. Σου διοχέτευσα και σου διοχετεύω εξακολουθητι­κά Ενέργεια Θεία, Φως, Χάρη, από μέσα σου και από γύ­ρω σου, με σκοπό να πραγματοποιήσω, μέσα από τη μορφή σου, τη φανέρωσή Μου. Όμως, Άνθρωπε, η κα­τεστημένη ροή των πραγμάτων του νου, της καρδιάς και της Συνείδησης αντιστέκεται στη Θεία Ροή Μου, επι­λέγει τη στασιμότητα, αντί για την άμεση μετουσίω­ση και μετάλλαξη μέσα στο Φως και την Αγάπη του Λόγου. Διαμορφώνει απαιτήσεις σταδίων, απαιτήσεις βη­μάτων αργών, ενώ θα μπορούσε να διαμορφώσει τη μία απαίτηση της άμεσης φανέρωσής Μου και εκδήλωσής Μου μέσα από τη μορφή.

Η Νέα εποχή, Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, θα σε δι­δάξει τον Εαυτό σου. Σκοπός της είναι να σε απομακρύ­νει απ’ όσα κατέχεις, συμπληρώνοντάς τα και καθιστών­τας αυτά ολοκληρωμένα, ουδετεροποιημένα, μέσα στη Μορφή και το Άμορφο του Απολύτου. Έχει διαφο­ρετική πορεία διδαχής, διαφορετική πορεία εξέλιξης. Δεν βασίζεται στα ήδη γνωστά και καθιερωμένα, που έχεις μάθει από δασκάλους, που μέχρι τώρα υπήρχαν πάνω στη γη.

Έχεις χρησιμοποιήσει, και χρησιμοποιείς ακόμα, την παλιά πορεία διδαχής και εκπαίδευσης. Σου ται­ριάζει, είναι πιο κοντά στην κατεστημένη ροή, που υπάρχει μέσα σου. Σε αφήνω να δρας, να διδάσκεσαι και να εκδηλώνεσαι έτσι, ακριβώς για να σε βοηθήσω, αλλά ταυτόχρονα εσωτερικά και εξωτερικά σε διδά­σκω, ώστε να φύγεις απ’ αυτή την κατεστημένη τάξη πραγμάτων, από το δρόμο που έχουν χαράξει οι διά­φοροι δάσκαλοι, που δεν δίδασκαν την Ολότητα του Θεού, ούτε τη Θέωση, αλλά στάδια και τμήματα της Θέωσης, στάδια και τμήματα της Αλήθειας, που προ­ετοίμαζαν την ανθρώπινη Συνείδηση, τον ανθρώπινο νου και την ανθρώπινη καρδιά, για να μπορέσει να δεχτεί την Ολότητα του Απείρου.

Άνθρωπε, δεν έχεις ανάγκη πλέον από τέτοια διδα­χή. Δεν έχεις ανάγκη ν’ ακολουθήσεις τους πεπατημένους τρόπους, τις πεπατημένες καταστάσεις, τις γνωστές και καθιερωμένες. Οτιδήποτε γνωστό θα ανατραπεί, όχι γιατί δεν ήταν καλό, αλλά γιατί συμπληρώνεται και εισέρχεται μέσα στην Ισορροπία της Ουδετερότητας. Επομένως δεν μπορεί να δρα πλέον έτσι, όπως δρούσε. Μέσα στο «Είναι» σου, παρατηρείται μια στροφή και μια προσκόλληση προς οτιδήποτε σου θυμίζει κάτι από εκπαίδευση προηγούμενων ζωών. Ζητάς να χρωματίσεις την τωρινή σου εκπαίδευση με στοιχεία γνωστά. Ζητάς να προσδώσεις στη Νέα διάχυση του Απείρου, που σου πα­ρέχεται, στοιχεία που τα έχεις ξανανιώσει και σ’ έχουν δια­ποτίσει, ακριβώς για να διαπερασθείς από την ασφάλεια και τη σιγουριά, ένα αίσθημα που σου είναι απαραίτητο, και να προχωρήσεις.

Άνθρωπέ Μου, πρέπει ν’ αφήσεις πίσω σου έννοιες όπως η ασφάλεια και η σιγουριά, γιατί αυτές οι έννοιες υπάγονται στην προσωπικότητά σου, που ζητά να εξαρτάται από κάτι. Δεν υπάρχει τίποτα για να εξαρτηθείς, δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από σένα. Εσύ είσαι ο Λόγος Θεός, εσύ είσαι αυτός που διδάσκει τον Εαυτό του, εσύ είσαι αυτός που διδάσκεται, που αναδιπλώνεται και καλύπτει με Φως τα πάντα. Εσύ είσαι αυτός που δη­μιουργείς και που συντελείς, ώστε τα Σύμπαντα όλα να εκφράσουν Τελειότητα. Μόνον ο Εαυτός σου αναδιπλώνε­ται στα πάντα, ρέει στα πάντα, είναι στα πάντα. Μέσα σ’ αυτή τη μοναδικότητα δεν υπάρχει έννοια εξάρτησης, δεν υπάρχει έννοια ατολμίας, ασφάλειας ή σιγουριάς. Αυτές οι έννοιες είναι δεσμά, που διαχωρίζουν τη Μοναδικότητά σου, τη δένουν μέσα στα πλαίσια της γης και της ύλης, μέσα στον περιορισμό του χωρόχρονου και των δονήσεων της γης. Δεν έχεις ανάγκη από σκα­λοπάτια, ανάγκη έχεις να γίνεις εσύ το σκαλοπάτι. Πρέπει να καταλάβεις, ότι η εξωτερική διάχυση διδαχής είναι ένα στάδιο που πρέπει ν’ αφήσεις πίσω σου. Αυτό που πρέπει να εκδηλώσεις, είναι η διάχυση της διδαχής από μέσα σου. Οτιδήποτε αντιλαμβάνεσαι να διαδραματίζεται εντός σου, διαδραματίζεται και στα Σύμπαντα, διαδραμα­τίζεται και στο σύνολο του Ανθρώπου. Αυτή την κατάστα­ση εμβάπτισέ την μέσα σ’ Εμένα, που Είμαι Εσύ, εμβάπτισέ την μέσα στο Όλο του Ανθρώπου, ουδετεροποίησέ την, εναρμόνισέ την, ισορρόπησέ την και εκδήλωσέ την σαν σκαλοπάτι για τον Άνθρωπο.

Έχεις τη συνήθεια ν’ αναμένεις, Άνθρωπε, να χτί­σουν για σένα το οικοδόμημα, στο οποίο θα κατοική­σεις, από το οποίο θα φανερωθείς. Μα η Νέα Κοσμι­κή περίοδος, η Νέα Κοσμική Διδασκαλία της Θέωσης και της Χριστοποίησης, δεν χτίζει για κανέναν άλλον. Αυτός που πραγματικά θέλει να Θεωθεί, αυτός που πραγματικά συνειδητοποιεί την εσωτερική του ένω­ση, χτίζει για τα τμήματα του Εαυτού του και για τον Εαυτό του. Δεν υπάρχει πλέον έννοια διαχωρισμού, έν­νοια του ενός τμήματος και του άλλου. Ό,τι δημιουργείς, Άνθρωπε, το δημιουργείς για σένα, και μ’ αυτό εννοείς τον ολοκληρωμένο Εαυτό σου. Αν κάνεις το λάθος και εννοή­σεις το τμήμα που βρίσκεται περιβεβλημένο και δεσμευ­μένο μέσα σε προσωπικότητα, μέσα σε δεσμά και καλύμ­ματα πλάνης, τότε διαχέεις εγωισμό, αναλήθεια και όχι Αλήθεια.

Το σημείο που πρέπει ιδιαίτερα να προσέξεις, είναι η λειτουργική δράση του Εγωισμού και της Εξουσίας. Εντός σου υπάρχουν οι μηχανισμοί Ζωής και τα Κέντρα λειτουργίας. Αυτούς τους μηχανισμούς Ζωής και τα Κέντρα λειτουργίας τα έχεις συνδέσει με το τμήμα της Θείας Ουσίας, που βρίσκεται μέσα σου, που διαχέει τη φωνή του, διαθλώμενη όμως μέσα από τα πολλαπλά καλύμ­ματα της προσωπικότητας και της πλάνης. Πρωταρχικός σκοπός σου η αποκατάσταση σωστής λειτουργίας των Κέντρων σου και των μηχανισμών σου όλων, δηλαδή η ισορρόπησή τους με την Ενότητα, η διαπότισή τους από τον ενιαίο παλμό της Δημιουργίας, η ενεργή δρά­ση τους μέσα από την Ενιαία Πηγή του Παντός, που είναι ο Λόγος. Αν δεν αρχίσεις την πορεία σου μ’ αυτό τον τρόπο, τότε σίγουρα σε κάποιο στάδιό της θα ανακα­λύψεις ότι έχεις διαπράξει μεγάλη απόκλιση από την Αλή­θεια και ότι χρειάζεται προσπάθεια έντονη, για να μπορέ­σεις να ισορροπήσεις.

Πώς θα ξεφύγεις, Άνθρωπε, από την ανάγκη σου να νιώθεις ότι προσφέρεις; Πώς θα ξεφύγεις από την ανά­γκη σου να νιώθεις ότι υπερέχεις, ότι εξυπηρετείς, ότι αγαπάς; Πώς θα ξεφύγεις από την ανάγκη σου να χειροκροτείσαι και ν’ αναγνωρίζεσαι; Όλα αυτά τα στοιχεία που σου ανέφερα, είναι στοιχεία χωριστικότητας. Γιατί, όταν νιώθεις την ανάγκη να προσφερθείς, αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν διαχωρισμένα τμήματα του Ενός Εαυτού για σένα. Όταν υπερέχεις ή θέλεις να χειροκροτείσαι, δηλώ­νεις την ίδια κατάσταση χωριστικότητας. Η πραγματική Ενότητα δεν έχει επιθυμίες, δεν έχει ανάγκες. Η πραγ­ματική Ενότητα υπάρχει, διαχέεται, χωρίς να απαι­τεί, χωρίς να υποχρεώνει, χωρίς να εντάσσεται μέσα στην ανακύκλωση του χρέους, της ευγνωμοσύνης, της ανταπόδοσης.

Στην πορεία που βρίσκεσαι, δεν είναι αρκετό να μά­θεις ν’ αγαπάς, να συγχωρείς, να δίνεις πολλαπλάσια ό,τι σου προσφέρουν, να διαχέεις παλμούς Αρμονίας σε κά­θε δυσαρμονία. Όλ’ αυτά είναι στάδια που δεσμεύουν τη Θεότητά σου, έστω κι αν είναι εκπαίδευση. Εφόσον δεν είναι το Τέλειο, είναι δεσμά. Εφόσον δεν είναι η Πανταχού Παρουσία, είναι ανελευθερία. Στην πορεία σου πρέπει να είσαι τα πάντα, πρέπει να είσαι η Αγά­πη για καθετί. Να φτάσεις στο σημείο να διαγράψεις την έννοια του πρέπει, να τη μετουσιώσεις, γιατί όταν είσαι ο Ένας Εαυτός, όταν είσαι τα πάντα, δεν υπάρ­χουν έννοιες, που να σε ωθούν σε κάτι, που να σε προτρέπουν να το πραγματοποιήσεις, να δημιουργή­σεις και να μετουσιώσεις. Περιέχεις και τη Μετουσίω­ση και τη Δημιουργία. Ρέεις σαν Μετουσίωση και σαν Δημιουργία, ενώ ταυτόχρονα είσαι και η Μετουσίωση και η Δημιουργία.

Υπάρχει μια ανάγκη έντονη μέσα σου να σου μιλή­σω απλά, πρακτικά, πάνω στην καθημερινότητα που ζεις και βιώνεις. Σου μιλάω πολύ απλά και πρακτικά, και μέ­σα στην καθημερινότητα, απλώς εσύ δεν μπορείς να δεις, εγκλωβισμένος στα κατεστημένα σου, την πράξη που σου παρουσιάζω. Γιατί, αν ήταν να σου μιλήσω για μια πράξη ολότελα γνωστή σε σένα, τότε ποιος ο λόγος να σου μι­λήσω;

Σε διδάσκω, Άνθρωπε, για την πράξη Τελειότητα, για την πράξη Δημιουργία. Δεν σου μιλάω για την πράξη προσπάθεια. Γι’ αυτήν σου μίλησα πριν δύο χι­λιάδες χρόνια, όταν ήθελα να σε προετοιμάσω να δε­χτείς τη διδασκαλία της Θέωσής σου. Μα τώρα έφτασε η ώρα να γίνεις Θεός, κι αυτό δεν σημαίνει εσωτερική προ­σπάθεια μόνο, είναι και εκδήλωση. Δεν είναι επιλογή διτ­τών δρόμων, είναι έκφραση Ενότητας. Να γίνεις Θεός σημαίνει να μιλάς ως Θεός, να βλέπεις ως Θεός, να κά­θεσαι ως Θεός, να κινείσαι ως Θεός, να δρας ως Θεός. Να γίνεις Θεός σημαίνει να είσαι στα πάντα χωρίς πε­ριορισμό, να διακατέχεσαι από τα πάντα, ν’ απορρο­φάς τα πάντα και ν’ απορροφάσαι από τα πάντα. Να γίνεις Θεός σημαίνει, όπου κι αν βρίσκεσαι, να διαχέεις Ευ­λογία, Αγάπη, Ενότητα, Προσφορά, κι αυτή η διάχυση να είναι η Ζωή σου, να είσαι Εσύ. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να σου παρουσιάσω την πράξη της Θέωσης, δεν υπάρ­χουν πιο απτές καταστάσεις νοητικών συλλογισμών, πιο απλές λέξεις και εκφράσεις. Η πράξη της Θέωσης είναι μέ­σα σου, κατοικεί μέσα σ’ αυτή τη μορφή που φέρεις, στο νου σου, στη Συνείδησή σου, στα σώματά σου, σε κάθε κύτταρό σου. Εκδήλωσέ την. Πίστεψε, ότι είσαι η πρά­ξη της Θέωσης, ότι είσαι ο Θεός. Πίστεψε στο δυναμι­κό της Ολότητας, που φέρεις εντός σου. Πίστεψε στην ολοκληρωμένη Αγάπη, που είσαι. Οποιαδήποτε άλλη επιμέρους κατάσταση κι αν ακολουθήσεις, δεν θα σε βοη­θήσει να ολοκληρώσεις τη Θέωσή σου και να τη φανερώ­σεις πάνω στη γη, να τη φανερώσεις στο Όλον σου.

Αγαπημένε Μου Άνθρωπε, σε διαποτίζω με Ενότητα και Ευλογία από εντός σου. Αναδύω το Είναι Μου, το Ένα Είναι, που Είμαστε, μέσα από σένα. Απορροφώ εντός αυ­τού κάθε διαχωριστική κατάσταση νου, καρδιάς, Συνείδη­σης. Απορροφώ κάθε πορεία που διέγραψες μέχρι σήμερα, που ενείχε στοιχεία διάσπασης, διαχωρι­σμού, απομόνωσης. Σε εμβαπτίζω μέσα στην πράξη της Θέωσης, διαποτίζοντάς σε από μορφικές εκφρά­σεις Τελειότητας, από λόγους Φωτός, από ιδέες Απεί­ρου. Παρουσίασε αυτή την Ευλογία, όχι μόνο σε συγκε­κριμένους χώρους πνευματικών διδασκαλιών, αλλά σε κάθε χώρο που βρίσκεσαι, εσωτερικά ή εξωτερικά, ανά­λογα με τις καταστάσεις του περιβάλλοντος. Γιατί, το να εκπαιδεύεσαι σε συγκεκριμένους χώρους, είναι μεν ωφέ­λιμο, αλλά δεν είναι ο στόχος σου. Η εκπαίδευση είναι συνεχής και η πράξη της Θέωσης γίνεται μέσα στη γήινη ζωή, στις αντιξοότητές της, στα εμπόδιά της, στις αντιφάσεις της και στις συγκρούσεις της. Ο Θεός δεν ανδρώνεται μέσα στην Αρμονία, αλλά μέσα στη δυσαρμονία, γιατί εκεί καταδεικνύει ότι είναι Θεός, εκεί καταδεικνύει ότι είναι Αγάπη. Στις συγκεντρώσεις εκπαίδευσής σας δεν καταδεικνύεται ότι είστε θεοί. Κατα­δεικνύεται ότι η πίστη των άλλων τμημάτων του Εαυτού σας εκφράζεται από εντός σας και ενδυναμώνει στοι­χεία της Θεότητάς σας. Μα αυτό δεν είναι ο προορισμός σας. Προορισμός σας είναι να μην έχετε ανάγκη πί­στης, εξωτερικών στοιχείων, να μην έχετε ένδεια κα­μία. Να δράτε ως Θεουργοί, ως Θεοί, ως Λόγοι. Να δράτε Τρισυπόστατα, καλύπτοντας τα πάντα με Φως.

Άνθρωπε, να μην αναζητάς να γνωρίσεις πώς θα εξε­λιχθείς. Να μην αναζητάς να γνωρίσεις, διαμέσου αποκα­λύψεων, αν σε δύο, τρία, πέντε ή δέκα χρόνια θα Θεωθείς. Μια τέτοια αναζήτηση σε περιπλέκει σε ματαιότητα, αφήνοντάς σε στάσιμο στην τωρινή σου εκπαίδευση, οδηγών­τας σε να μεταθέτεις υποχρεώσεις και ευθύνες στο μέλλον. Πρέπει ν’ αναζητάς τη Θέωσή σου τώρα, ή κα­λύτερα Άχρονα. Μόνο έτσι μπορείς να προχωρήσεις.

Αυτή η αναζήτηση δεν έχει πλαίσια. Μπορεί να βρί­σκεσαι δεσμευμένος σε υποχρεώσεις, αλλά να Θεώνεσαι, γιατί αυτή τη δέσμευση θα τη μεταλλάσσεις και μέσα απ’ αυτήν θα δρας με λειτουργίες Τελειότητας. Αν ήταν να σε διδάξω διαφορετικά, θα σε απομόνωνα από τις κοινωνικές σου δραστηριότητες, από τις ανάγκες της υλικής διαβίω­σης. Μα μέσα στις ανάγκες των κοινωνικών δραστηριοτή­των και της υλικής διαβίωσης, Ανενδεής σαν «Είναι» κι όχι σαν ύλη, θα καλύψεις την ένδεια της ύλης και θα τη μετου­σιώσεις. Θα αποδεσμευθείς από τις εξαρτήσεις της, για να παρουσιάσεις τον Ολοκληρωμένο Θεό, τον Ανεν- δεή, τον Θεό Ενότητα και Αγάπη, που είναι τα Πάντα, ο Ένας Εαυτός.

Προχώρα, Άνθρωπε, Άχρονα, χωρίς να δεσμεύε­σαι στο πριν, στο τώρα και στο μετά, αλλά κατανοών­τας απόλυτα, ότι ως Θεός δρας ταυτόχρονα σε όλες τις διαστάσεις κι ότι μόνον έτσι πρέπει να δρας, για να φτάσεις στον προορισμό σου. Κατανόησε, ότι φτά­νεις μόνο αυτό που πιστεύεις ότι μπορείς να φτάσεις. Κατανόησε ότι πρέπει ν’ αρχίσεις σωστά, για να τελειώ­σεις Τέλεια. Αν δρας ως άνθρωπος, δεν θα γίνεις ξαφ­νικά Θεός. Αρχίζοντας από τα πρώτα Θεία στοιχεία σου, θα τα εκδηλώνεις μέχρις ότου ολοκληρώσεις την εκδήλωση του Θεού σε δράση.

Σ’ ευλογώ να παρουσιάσεις την Ολοκληρωμένη Τε­λειότητα. Σε διαποτίζω με κατανόηση όσων σου διέ­χυσα. Αναδύω από εντός σου τη Θεία Μου Παρουσία. Εγκολπώνω στα κύτταρα της Ζωής σου τη Θεότητα του Ενός Εαυτού και την εκδήλωσή της.