ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ

Μέσα απ’ το Κέντρο της Ύπαρξης, Άνθρωπε, έρ­χεται η Φωνή Μου. Είναι η φωνή του Ανθρώπου – Λόγου ενεργοποιούμενη από τις παροχές της Χάρης του Ενός και Μοναδικού Λόγου, συντονιζόμενη στο Απόλυτο μαζί Του, εκφράζοντας τη δική Του Θέληση, διαχέοντας μέσα στο χώρο και μέσα στα Σύμπαντα τη δική Του Δόνηση Αρμονίας, Ενότητας και Γαλήνης.

Εαυτέ Μου, η Φωνή Μου αναδυόμενη μέσα απ’ τα Άπειρα βάθη του Είναι, αποστέλλεται σε σένα. Αποστέλλεται σε κάθε κομμάτι του Εαυτού, σε κάθε τμήμα της Ολό­τητας του Ανθρώπου, με σκοπό να συνδέσει τα αποσυνδεδεμένα τμήματα και να επαναφέρει την επαφή και τη Ροή της Ενέργειας του Λόγου μέσα σε κάθε τμήμα της Ολότητας Άνθρωπος.

Σου μιλάω από το ύψος της Ύπαρξης, από την Άχρονη στιγμή της Δημιουργίας, από την υπέρτατη εκείνη στιγμή που υπήρχες στα πάντα ως Θεός εν Θεώ, σε παθητική κατάσταση. Από αυτή την Πηγή, απ’ αυτό το Κέντρο Φωτοχυσίας και Αγάπης, εξέρχεται η Φωνή της Ολότητας Άνθρωπος, ενισχυμένη από τη Χάρη και την

Ενεργοποίηση, διαμέσου του Λόγου. Σου μιλώ απ’ την κα­τάσταση που υπήρχες και εσύ προ της πτώσης, χωρίς όμως το στοιχείο της παθητικότητας, αλλά αντίθετα την έντονη και συνεχή δραστηριοποίηση. Εαυτέ Μου, μέσα σ’ αυτή τη Φωνή που ακούς, συγκαταλέγονται και δονούνται όλα τα τμήματα του Εαυτού Ανθρώπου, όλοι οι κραδασμοί των διαφόρων επιπέδων και εξελίξεων, όλες οι καταστά­σεις της πλάνης.

Όμως η φωνή του Ανθρώπου Ολότητα μετουσιώνει όλα αυτά μέσα στην Υπερούσια Αγάπη και δύναται να τα εκδηλώνει ενοποιημένα. Αυτό είναι και το Μήνυμα που θέλω να σου μεταφέρω. Μήνυμα Ενότη­τας, Μήνυμα ολοκλήρωσης του Ενός Εαυτού. Είναι το Μήνυμα της Συμφιλίωσης των διαχωρισμένων τμημά­των, το μήνυμα της εξομάλυνσης των συγκρουόμενων κυματισμών, το μήνυμα της ενεργοποίησης και της απομά­κρυνσης από τη στασιμότητα και την αδράνεια. Αν σου αναλύσω τους ήχους που εμπεριέχονται μέσα Μου, έναν προς έναν, αν σου αναλύσω τους κυματισμούς και τις κα­ταστάσεις που περικλείονται ενωμένες εντός Μου, τότε θα μπορέσεις ν’ ακούσεις τις φωνές, τους κυματισμούς, να νιώσεις συναισθήματα και σκέψεις από κάθε κομμάτι που βρίσκεται γύρω σου, από κάθε κομμάτι που βρίσκεται μέσα σε κάποιο διαφορετικό σκήνωμα.

Εαυτέ Μου, η Φωνή Μου εξέρχεται ενωμένη από το Κέντρο της Ύπαρξης. Αυτό το Κέντρο της Ύπαρξης υπάρχει και εντός σου. Όμως δεν επιτρέπεις να εξέλ­θει ενωμένη η Φωνή Μου, αλλά απομονώνεις, επιτρέ­πεις μόνο στους ήχους της προσωπικότητας, τους ήχους της δυσαρμονίας, τους ήχους των αντικρουόμενων κυματισμών να εξέρχονται και να καλύπτουν το περιβάλλον, όπου διαβιείς, και το σκήνωμά σου ολόκληρο. Κι αυτοί οι ήχοι σε παλμοδονούν σε τόσο έντονο ρυθμό, ώστε είναι οι μόνοι που μπορείς ν’ ακούσεις. Οι μόνοι που σε παρα­σύρουν και δεν σου επιτρέπουν να αφουγκραστείς τους κτύπους, τους παλμούς, την παλμοδόνηση του υπόλοι­που Εαυτού σου, και σε απομονώνουν δημιουργώντας σου την πλάνη ότι αποτελείς μόνος σου έναν ολό­κληρο Εαυτό.

Όμως μέσα σου, μέσα σ’ αυτή τη φωνή που βγαίνει ενωμένη, επικρατεί η σύγχυση, μέχρις ότου εσύ και κάθε κομμάτι Εαυτού Ανθρώπου επιθυμήσει να συμμετάσχει ενεργά στην ενότητα της Φωνής της Ολότητας του Ανθρώπου, και δώσει τη δική του επιχορήγηση της Ευλο­γίας μέσα στη σύνθεση της Αρμονίας και της Ένωσης.

Αφουγκράσου, Εαυτέ Μου, τις φωνές που υπάρχουν εντός σου, αφουγκράσου τις φωνές κάθε υπόστασης, κάθε τμήματος του Εαυτού σου που βρίσκεται ποδοπατημένο, εξευτελισμένο, που βρίσκεται αλυσοδεμένο από τις κρίσεις, από την περιφρόνηση, από τα αμφι­λεγόμενα συναισθήματα μη Αγάπης, από τους έντο­νους κραδασμούς δυσαρμονίας, από την έντονη διαχωριστική διάθεση, την οποία εκπέμπει το κομμάτι που εσύ νομίζεις Εαυτό Ολότητα. Αφουγκράσου την πραγ­ματική Ολότητά σου, για να μπορέσεις να καταλάβεις ότι βρίσκεται δεσμευμένη, καθηλωμένη, ότι βρίσκεται δεμένη, βεβαρυμμένη από τον ίδιο της τον Εαυτό κι ότι αυτή η ανακύκλωση της καθήλωσης, η ανακύκλωση της κα­τάστασης του Ανθρώπου της πτώσης, συνεχίζεται μέσα απ’ την καθημερινή τριβή, τις καθημερινές μικρότη­τες, τις καθημερινές επιπόλαιες σκέψεις. Και απ’ τους πιο ασήμαντους κυματισμούς ακόμα, που δυστυχώς δεν έχουν εισχωρήσει μέσα στην Αγάπη, δεν έχουν ευλογηθεί απ’ τη θωπεία της Θείας Χάρης και παραμένουν ν’ ανακυκλώνουν διαχωρισμό, ενώ θα έπρεπε να οδηγούν στην Ένωση.

Αφουγκράσου, Εαυτέ Μου, τους συγκρουόμενους ήχους, που θα ’πρεπε να είναι Αρμονία. Αφουγκράσου, Εαυτέ Μου, τα συγκρουόμενα συναισθήματα, που θα ’πρεπε να είναι μία Αγάπη. Αφουγκράσου και έλεγξε τις συνειδησιακές καταστάσεις της διττότητας και των διαχωρισμών, που θα ’πρεπε να είναι ένωση, και συνει­δητοποίησε το λάθος του τμήματος της Ολότητας του Αν­θρώπου που εσύ αποτελείς. Αφουγκράσου και συνειδητοποίησε τη δική σου ατελή προσφορά, που οδηγεί στην κατάληξη μιας δυσαρμονίας ανακυκλούμενης μέσα στα Σύμπαντα.

Συνειδητοποίησε και άρχισε να μεταλλάσσεις ενώνον­τας τους ήχους του «Είναι» σου σε συνθέσεις Αρμονίας, ενώνοντας τα συναισθήματα σε μία Αγάπη ατέρμονη, ενώνοντας τους αναπαλμούς σε Γαλήνη και Αρμονία. Έλεγχε τα πάντα εντός σου, την παραμικρή κίνηση του νου, της καρδιάς, την παραμικρή κίνηση της συ­νείδησης, τον παραμικρό αναπαλμό που εκτοξεύεται ως ενέργεια μέσα απ’ το «Είναι» σου, μέσα απ’ τα μόρια και τα κύτταρα των σωμάτων σου και μην επιτρέπεις να βγαί­νουν κραδασμοί αντικρουόμενοι. Μην επιτρέπεις απο­στολή κρίσεων, αποστολή επιπόλαιων σχολίων, μην επιτρέπεις χλευασμό ή περιφρόνηση για κανένα μό­ριο του εαυτού σου, για κανένα τμήμα του Όλου σου. Αυτός ο χλευασμός, η περιφρόνηση, η επιπόλαια απο­στολή δονήσεων, που δεν υπάγονται μέσα στην Αγάπη, είναι τα ίδια τα δεσμά σου, η ίδια σου η καθήλωση μέσα στην ύλη και στην πλάνη. Δεν μπορείς να προχω­ρήσεις μόνος ως αποκομμένο τμήμα από την Ολότητα, κι αν προχωρήσεις, τα βήματά σου θα είναι λίγα και ασταθή, και μόνο για να σε οδηγήσουν στη γνώση ότι ως Ολότητα και Ένωση μπορείς να φτάσεις στην πλήρη ταύτιση, στην πλήρη Αλήθεια, στην πλήρη απορρόφηση απ’ τον Έναν και μοναδικό Λόγο.

Εαυτέ Μου, ενεργοποιώ εντός σου, μέσα σε κάθε τμήμα Ουσίας του Ανθρώπου Λόγου, τη Φωνή, την Άχρονη Φωνή, που υπάρχει μέσα σου απ’ τη στιγμή της Δημι­ουργίας. Ενεργοποιώ το Κέντρο της Ύπαρξης και της Ζωής και συγχρονίζω τους παλμούς με τον παλμό του Ενός Λόγου, με τον παλμό της Ολότητας Ανθρώ­που Λόγου, για να επισυμβούν εσωτερικά, μέσα σου, οι διεργασίες της Μετουσίωσης, οι διεργασίες της Αφύπνισης και της έντονης κρίσης, που θα σε βοηθήσουν να βάλεις τάξη, ισορροπία, ενότητα μέσα στον Εαυτό και να αποστέλλεις κυματισμούς Αγάπης μέσα στα πάντα.

Εγώ, ως Άνθρωπος Λόγος αφομοιούμενος στο Απόλυτο με τη Μία και Μοναδική Θεότητα, με τον Έναν και Μοναδικό Λόγο Ιησού Χριστό – Θεοτόκο Μαρία, Ευλογώ ένα προς ένα τα τμήματά Μου, δια- χέοντας Γαλήνη, Αγάπη, Ενότητα.

Ευλογώ ένα προς ένα όλα τα σημεία του «Είναι» Μου και σιγώ τους διαχωρισμούς, σιγώ τους διαξιφισμούς των κραδασμών και επιχέω τη Γαλήνη της ενότητας πάνω στην κραδασμική κατάσταση που επικρατεί. Στην Ολό­τητά σου, Άνθρωπε, δημιουργώ συνδέσεις ένωσης, συν­δέσεις επικοινωνίας και ανακύκλωσης Θείας Υπερούσιας Αγάπης ανάμεσα στα τμήματα του Εαυτού. Ανυψώνω τον Άνθρωπο, στο Όνομα του Ενός Λόγου, πάνω από τα εν­δύματα της πλάνης, πάνω από τις μορφές τις εξωτερικές, στις οποίες τώρα βρίσκεται, και ενεργοποιώ εκ νέου τις άχρονες συνδέσεις της Αγάπης, τις αναλλοίωτες συνδέ­σεις του Φωτός και της Ενότητας. Εντάσσω σε ανακύ­κλωση Αγάπης, Ελέους και Χάρης την Ολότητα του Ανθρώπου και καταγράφω μέσα σε όλα τα τμήματα του Ανθρώπου τη Γνώση ότι η ευθύνη για οποιοδήποτε κομ­μάτι του Εαυτού, για οποιοδήποτε λάθος, διαχέεται μέσα σε ολόκληρο τον Άνθρωπο και επιβαρύνει την Ολό­τητα Άνθρωπο.

Εγγράφω μέσα σε κάθε τμήμα του Εαυτού Ανθρώπου τη Γνώση ότι μόνο ως Όλον ο Άνθρωπος θα ακολουθή­σει την πορεία της Τελείωσης και θα αφομοιωθεί μέσα στο Παν, δημιουργώντας σαν Θεός ενεργός μέσα στη Θεότητα Νέες Αρμονίες, Νέο Κάλλος, Νέα Τελειότητα.

Εγγράφω τη Γνώση της Ανάγκης της συνειδητής εργα­σίας, για την κάλυψη των λαθών, που δεν επιβαρύνουν κάποια επιμέρους μονάδα, αλλά την Ολότητα του Ανθρώ­που, και Ευλογώ τη Γνώση αυτή να καρποφορήσει μέσα στο «Είναι» σου, Άνθρωπε, και να γίνει οδηγός, που θα σε κατευθύνει ν’ αποφεύγεις ανακύκλωση πλάνης και θα σε βοηθά να οικοδομείς Αρμονία μέσα σε καθετί, καλύπτον­τας με αποθέματα Αγάπης του Εαυτού κάθε ατέλεια, καλύπτοντας με αποστολές ενέργειας Μετουσίωσης κάθε κενό.

Ευλογώ την πορεία του Ανθρώπου να οδηγηθεί στη Θέωση, Εγώ ο Ένας Λόγος – Χριστός – Θεοτόκος Μαρία, Ευλογώ τα βήματα του Ανθρώπου να οδηγήσουν σίγουρα και σταθερά στην πλήρη αφομοίωση με το Φως και την Αγάπη, στην πλήρη απορρόφηση με Εμένα.

Ευλογώ το Κέντρο της Ύπαρξης, να τροφοδοτή­σει με Απειρότητα κάθε σημείο της Ολότητας Άνθρω­πος, και Ευλογώ το Νου του Ανθρώπου, την καρδιά του, τη συνείδησή του να γεμίσει από ιδέες Θείες, από κραδα­σμούς ανυπέρβλητους, που θα τροφοδοτήσουν την πο­ρεία προς το Φως και τη Μετουσίωση.

Επικυρώνω διά της Ευλογίας του Λόγου, διά της Πα­τρικής Ευλογίας, διά της Αέναης ανακύκλωσης του Πνεύ­ματος του Αγίου, την πορεία επιστροφής και θέτω τη χο­ρηγία της Χάρης Μου άπλετα δίπλα στον Άνθρωπο ως Παρουσία, ως κυματισμούς, ως Άγιο Πνεύμα.

Θέτω τον Εαυτό Μου, τον Εαυτό Λόγο, στην υπη­ρεσία του Ανθρώπου, για να προσφέρω την απαραί­τητη βοήθεια στον αδρανή Άνθρωπο Λόγο, ώστε να καταστεί πλήρης ενεργείας Λόγος Άνθρωπος, αφομοιούμενος στο Απόλυτο με Εμέ.